Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 15-Νοε-2017 00:59

    Δίπλα στο ψέμα... μακριά απ' την αλήθεια υπάρχει σιωπή

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θοδωρή Γιάνναρου 

    Η "σιωπή" είναι ο βασανιστικά αργός θάνατος μιας "παρακοινωνίας" από τη μία και της άναρχης "μη σχέσης", από την άλλη, που φανερώνει την "απογοήτευση", τα "απωθημένα", τον "θυμό" και τη γενικευμένη "άρνηση" κάποιων κοινωνικά περιθωριακών ανθρώπων, που η ικανότητα τους στην επικοινωνία με άλλους, δεν υπάρχει, ή έχει, δευτερογενώς, παύσει να υφίσταται, για τρεις απλούς αλλά σχετικά ουσιαστικούς λόγους:

    Με ψεύτικα και απατηλά μηνύματα, ο κατ' ευφημισμόν αριστερός επαναστάτης της διπλανής πόρτας, προσπαθεί να δώσει το δικό του "στίγμα ζωής", που εκπέμπεται συνήθως μπερδεμένα στον άλλον, που αναγκαστικά, απαντά με παραπλήσιο τρόπο στον "αχταρμά" λέξεων και εννοιών που δέχεται! 

    Και αυτό, γιατί ένα λάθος μήνυμα ή ένα απατηλό, γεννάει το "κυνήγι" του σωστού, εκείνου που έχει δίκιο, με το αίσθημα της αδικίας και του θυμού να μπαίνει στο νου του αριστερού οπαδού της "1ης... και μάλλον τελευταίας..." και να τον θέτει αυτόματα σε θέση... αμυντικής επίθεσης. Το αποτέλεσμα είναι βέβαια, η σύγχυση και η σύγκρουση που δημιουργούν συνεχείς αντιδράσεις και έχουν επιπτώσεις ακόμα και στα πιο απλά καθημερινά πράγματα της ζωής σε μία συνθέτη δυτικού τύπου κοινωνία. Είναι αυτό που συνήθως ακούγεται από αυτούς... "...εγώ σου μιλάω ρε μεγάλε... και εσύ ποτέ δεν ακούς...  (Έτσι τουλάχιστον νομίζει, ή ακόμα και το έχει πιστέψει, προβάροντας μπροστά στον καθρέφτη και αλλάζοντας συνεχώς εκφράσεις...  μέχρι να βρεθεί η πιό αντιπροσωπευτική...).

    Το σωστό και το λάθος παλεύουν μπροστά στον νικητή και στον ηττημένο, ενώ το "αδιέξοδο" γίνεται ο μεγάλος νικητής, ανάμεσα σε ανθρώπους που λένε πολλά αλλά εις μάτην: ο ένας εξ' αυτών, δεν καταλαβαίνει ουσιαστικά... τίποτα, λόγω της ανυπαρξίας σύλληψης απλών εννοιών...

    Η άρνηση από την άλλη, είναι ο δεύτερος μεγάλος πρωταγωνιστής στην κοινωνική επικοινωνία, που ουσιαστικά σιγά, αλλά σταθερά γίνεται το άλλο, που συνήθως ακούγεται... "...αρχίζω να σε γράφω, ρε.......!". 

    Αυτή η άρνηση, είναι που χτίζει αντιλήψεις με ατομικό τρόπο σκέψης όπως "...ό,τι και να πουν οι άλλοι είναι λάθος...". Είναι η σκέψη που κυριαρχεί στους φουκαράδες της 1ης φοράς...".

    Η άρνηση όμως στα πάντα, φτιάχνει ενεργές  ρίζες γιά μιά δυσάρεστη λογική,  όπου η "κριτική" επί παντός επιστητού και η "αποφυγή" ανάληψης οποιασδήποτε ευθύνης, θεμελιώνουν τις αξίες τους τις μέτριες. "Γιατί να σου πω αυτό που σκέφτομαι, αφού αμέσως θα μου σπάσεις τα νεύρα.  Και φυσικά, δεν γουστάρω να μοιραστώ μαζί σου τις σκέψεις και τις ανάγκες μου, ούτε θέλω εσύ να μου εκφράσεις προβληματισμούς και τις δικές σου εικόνες, μιάς και, εκ προοιμίου θεωρώ, πως  θα είναι σίγουρα λάθος  -Τα συγκοινωνούντα δοχεία της σκέψης, δεν είναι φτιαγμένα για μας...".
     
    Η άρνηση στη συνεννόηση αυτών των δυστυχισμένων, που, άγονται και φέρονται με παράταιρα όνειρα, υποδηλώνει θυμό και απογοήτευση, το γνωστό "...δεν έχει και κανένα νόημα να προσπαθήσουμε να βρούμε κοινή συνισταμένη!", τη δυσαρέσκεια που καλλιεργεί το "άλλοθι" της "αποφυγής" της πραγματικότητας και τη δικαιολογημένη ανάπτυξη προσωπικών "διαφυγών" σε άλλες άσκοπες κατευθύνσεις, που γίνονται σύμμαχοι στην "εγωπάθεια" και ίσως και στο άλλο γνωμικό της μετριότητας των άκρων...  "δοξάστε με (...κι ας είμαι φελλός)...".

    Εσείς λοιπόν που φοράτε τα ρούχα του εκνευρισμού, της επιθετικότητας, της έντασης και του θυμού, δείχνετε την ασχήμια σας, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις προκαλεί "αποστροφή" και πλήρη "αδιαφορία"... το θάνατο δηλαδή, οποιασδήποτε γέφυρας για συνεννόηση και κοινές συνισταμένες, για την από κοινού επιβίωση...

    Η άρνησή σας φίλοι της "1ης φοράς...", είναι το πιο "δημιουργικό" εργαλείο της μηδενικής σας ικανότητας για επικοινωνίας, που μεταβάλλει τους ανθρώπους σε ενεργούς χτίστες των "συνόρων προστασίας" τους, με το αόρατο τείχος να εγγυάται... την ισορροπία των δικών τους πλασματικών ή ανύπαρκτων ορίων. 

    Οι διαφωνούντες, ακόμα και μεταξύ τους... δηλώνουν με περηφάνια πόσο μόνοι μπορεί να είναι, μέσα σε έναν μικρόκοσμο που στον οπαδό της 1ης φοράς..",  φαντάζει ωραίος και γοητευτικός... χωρίς όμως... τους όποιους άλλους μέσα, τους οποίους θέλουν να εκδικηθούν, γιατί είναι ίσως καλύτεροι, πιό μορφωμένοι και ως εκ τούτου πιο εύρωστοι οικονομικά... 

    Είναι η γνωστή ιστορία με τη μικρότητα και το μίσος για την κατσίκα του γείτονα! Η "αδιαφορία" για τη συνοχή της κοινωνίας, η "αποξένωση" από τη συντεταγμένη συνύπαρξη και η παρά φύση επικοινωνία... του τίποτα ... τους προσφέρει όλα ποσά ονειρεύονται!"...

    Μια ήρεμη σιγή απλώνεται σιγά-σιγά μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής τους, που είναι γεμάτο από όλη την ασχήμια που κουβαλούν, σαν τον Προμηθέα, στις πλάτες, που δεν μπορούν πουθενά πλέον να εναποθέσουν, για να ελευθερωθούν, τις συνεχείς εμφυλιοπολεμικές διαμάχες, τα τραύματα που με ιδιαίτερη λατρεία έχουν προκαλέσει στους άλλους και είναι, όλως παραδόξως, περήφανοι γι' αυτό.

    Η σιωπή τους, φίλες και φίλοι, είναι η "ηρεμία", αλλά συγχρόνως και η νομοτελειακή "κατάληξη" τους!

    Σφραγίζεται απόλυτα με την κοινωνική αποξένωση, με το "...δεν υπάρχεις κι ας είσαι δίπλα μου!", αλλά και με το "...σε ανέχομαι γιατί δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά... αλλά όταν σε πετύχω...!".
     
    Εκεί όπου, ούτε θέλουν, ούτε χρειάζονται, ούτε προσπαθούν να αρθρώσουν κάτι στους άλλους... τους ταξικούς τους εχθρούς, για να βρεθούν λύσεις, έρχονται "όλα τα άλλα" να τους αφυπνίσουν. Και ποια είναι αυτά τα "άλλα" και τι θέλουν να τους πούν; 

    Τα "άλλα" λοιπόν, είναι οι υποχρεώσεις, οι δεσμεύσεις της καταναγκαστικής συνύπαρξης , οι ανελαστικές συναλλαγές, οι κοινωνικές επιδιώξεις που επιβάλλουν την υποχρεωτική αλλαγή πορείας, βλέποντας στο βάθος του ταξιδιού τα παιδιά που γεννήθηκαν, ή αυτά που θα γεννηθούν στο μέλλον, την κοινωνική περιβολή και τα "δήθεν" που τους υποχρεώνουν κοινωνικά να είναι ακραιφνείς υποκριτές και δραματικοί ηθοποιοί της κακιάς ώρας! 

    Εκεί απ' ό,τι καταλαβαίνετε, η επικοινωνία, μέσω της σιωπής, λειτουργεί μια χαρά αλλά με συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης!

    Η λίστα με τις καθημερινές ανελαστικές υποχρεώσεις, θυμίζει λίστα δώρων που πρέπει να κάνουν, για να μη τους πουν και ακοινώνητους! Αλλωστε το επιβάλλουν όλα αυτά που καλώς ή κακώς, έμαθαν, όταν τους έπλαθαν σαν φρέσκα ζυμαράκια... όμως οι καιροί άλλαξαν και ακόμα και αυτοί πρέπει ν' αλλάξουν, άσχετα αν τίποτα, ακόμα, δεν έχουν πάρει  χαμπάρι!

    Φοράνε συνήθως το πλατύτερό τους χαμόγελο, για να γοητεύσουν τους άλλους, αλλά φροντίζουν να στέκονται απέναντι... και λίγο μακριά τους.

    Κι αυτό γιατί ο βαθύς τους φόβος τους προειδοποιεί να μην εκτεθούν από λάθος, δείχνοντας την ασχήμια που κουβαλούν μέσα τους.

    Πού να ήξεραν την αλήθεια, η οποία βέβαια, δεν χωράει  σε μια εξιδανικευμένη ατμόσφαιρα, ουσιαστικά όμως... ουδόλως ενδιαφέρει! Επομένως η σιωπή τους λειτουργεί καταστροφικά στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, ιδίως σήμερα που χρειάζονται περισσότερη συντροφικότητα, στήριξη και συνέργεια, για να αντιμετωπίσουν από κοινού την επώδυνη κρίση που η χώρα βιώνει...
     
    Και παρόλο που οι θαμώνες της "σιωπής" είναι ακόμα εκεί και γι' αυτούς η επικοινωνία πεθαίνει, η νέα χρονιά που μας πλησιάζει γεννάει μια σημαντική ευκαιρία για όλους μας! Να αναλογιστούμε μέσα μας, πόσο δυνατοί μπορούμε να είμαστε για να σπάσουμε τον τοίχο που μας χωρίζει και να έρθουμε να τους πούμε πού είμαστε εμείς και τι θέλουμε, αλλά και πού είναι και εκείνοι και τι προσδοκούν, για να δούμε επιτέλους, τα αληθινά πρόσωπά τους, που επιμελώς τα είχαν κρυμμένα,  να εκφράζονται...

    Το πένθος στην κοινωνική επικοινωνία, φίλες και φίλοι, από όπου και αν προέρχεστε... όποια και αν είναι η φιλοσοφία ζωής σας, και η "σιωπή", πρέπει όντως να αποκτήσουν ημερομηνία λήξης. Γιατί αν δεν λήξουν, τότε ο θάνατος της κοινωνίας στην οποία ζούμε επέρχεται νομοτελειακά και οι πρώτοι που θα χάσετε, θα είστε, απ' ό,τι φαίνεται, εσείς...

    *Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ