Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 14-Νοε-2017 00:25

    Πώς μπορεί η Ελλάδα να προσελκύσει επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Στέλιου Ορφανάκη

    Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα μόνιμο θέμα συζήτησης είναι το πώς μπορούν να έρθουν επενδύσεις στη χώρα. Δύο είναι οι επικρατέστερες πολιτικές αντιλήψεις για το ζητούμενο αυτό. Η μία θεωρεί ότι οι επενδυτές θα έρθουν αρκεί να μειώσουμε λίγο τους φόρους από το δυσθεώρητο ύψος που βρίσκονται σήμερα κάνοντας ταυτόχρονα και ορισμένες  μεταρρυθμίσεις. Η μείωση όμως των φόρων θα δημιουργήσει δημοσιονομικό κενό, το οποίο οι δανειστές θα ζητήσουν την κάλυψη του, που με μαθηματική ακρίβεια θα σημάνει περαιτέρω μείωση συντάξεων, μισθών, επιδομάτων και γενικά παροχών και υπηρεσιών του κράτους προς τους πολίτες, κάτι που οδηγεί σε πολιτικό αδιέξοδο. Η δεύτερη πολιτική αντίληψη ισχυρίζεται ότι οι επενδύσεις θα έρθουν γιατί είμαστε γωνιακό οικόπεδο, οπότε η μείωση των φόρων μπορεί να περιμένει, κάτι που δεν υπακούει σε καμία από τις εφαρμοσμένες και αποδεκτές οικονομικές θεωρίες και πρακτικές και φυσικά οδηγεί σε οικονομικό αδιέξοδο. 

    Για την άρση αυτών των αδιεξόδων και την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων στη χώρα έχω να καταθέσω τη δική μου πρόταση.

    Αρχίζω με μια διαπίστωση, ότι το 2016 οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις σε Παγκόσμιο επίπεδο έφθασαν στα 1,47 τρισ. δολάρια Η.Π.Α., σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α). Η Ευρώπη αποτέλεσε τον μεγαλύτερο επενδυτικό προορισμό αυτών των κεφαλαίων με εισροές  471 δισεκατομμυρίων δολαρίων Η.Π.Α. Η χώρα μας την ίδια χρονιά απορρόφησε μόλις 3,2 δισ. δολάρια Η.Π.Α που αντιστοιχούν στο 0,68% του ποσού που εισέρρευσε στην Ευρώπη ή στο 0,22% σε Παγκόσμιο επίπεδο. Ταυτόχρονα οι ξένες επενδύσεις στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια φθάνουν  περίπου  στο 1% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (Α.Ε.Π), ενώ στην Ευρώπη των 28 φθάνει στο 8% του Α.Ε.Π, κάτι που σημαίνει ότι η σύγκλισή μας με το μέσο όρο της ΕΕ απαιτεί αύξηση των ξένων επενδύσεων στη χώρα μας κατά 800%. 

    H Ελλάδα ούτε τα χρόνια της οικονομικής κατάρρευσης της δεν έχει καταφέρει να γίνει ανταγωνιστική. Όχι μόνο δεν προσελκύει νέες επενδύσεις, αλλά ούτε καν κρατάει τις ήδη υπάρχουσες, αφού ένα μεγάλο μέρος μεσαίας και μεγάλης επιχειρηματικότητας μεταφέρει την έδρα του εκτός της χώρας. Ταυτόχρονα οι νέες επιχειρήσεις, που δημιουργούνται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και αποτελούν το 34% της συνολικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, είναι μικρές και δυστυχώς παραμένουν μικρές. Επιπλέον δεν υπάρχει ικανό κεφάλαιο μέσα στη χώρα μας για να στηρίξει άνοδο του Α.Ε.Π, αφού έχουμε καθαρή αποταμίευση έντονα αρνητική στα -16,9 δισ. ευρώ, ενώ μεταξύ δανείων και καταθέσεων στις Ελληνικές Τράπεζες υπάρχει μια αρνητική διαφορά -74,7 δισ. Ευρώ. Έτσι είναι μονόδρομος να αναζητήσουμε επενδύσεις μεγάλης κλίμακας που μπορούν να κάνουν μόνο οι μεγάλες εταιρείες, που σήμερα έχουν την έδρα τους εκτός Ελλάδος.

    Σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση του Fortune, το οποίο κάθε χρόνο ανακοινώνει μια λίστα με τις 500 μεγαλύτερες εταιρίες παγκοσμίως, το 2016 οι 500 αυτές εταιρίες δημιούργησαν έσοδα 27,7 τρισ. δολάρια Η.Π.Α και κέρδη 1,5 τρισ. δολάρια, ενώ απασχόλησαν σχεδόν 67 εκατομμύρια εργαζόμενους. Το Παγκόσμιο Α.Ε.Π την ίδια χρονιά ήταν στα 75,6 τρισ. δολάρια Η.Π.Α με αποτέλεσμα οι 500 αυτές εταιρίες να αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 37% αυτού. Πως θα μπορούσε η χώρα μας να πείσει κάποιους από τους CEO (Διευθύνοντες Συμβούλους) και ΔΣ (Διοικητικά Συμβούλια) των 500 μεγαλύτερων εταιρειών του πλανήτη να έλθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα;

    Η πρότασή μου είναι, αμέσως μετά τις εκλογές και μόλις η νέα κυβέρνηση αναλάβει τα καθήκοντά της, ο νέος Πρωθυπουργός – ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης πιθανότατα- να στείλει επιστολή στους CEO κάθε μίας από τις 500 εταιρίες και να τους ζητά να θέσουν την Ελλάδα στις χώρες που θα μπορούσαν να επενδύσουν, με αντάλλαγμα τη Σύμβαση Προσέλκυσης και Αξιοποίησης Μεγάλων Επενδύσεων (Σ.Π.Α.Μ.Ε), η οποία θα περιορίζει τη γραφειοκρατία, το ασταθές φορολογικό σύστημα, τις χρονοβόρες δικαστικές και άλλες διοικητικές διαδικασίες και κυρίως θα ξεπερνά το σοβαρότερο πρόβλημα που βλέπουν οι επενδυτές σε εμάς, την έλλειψη εμπιστοσύνης. Η Σύμβαση Προσέλκυσης και Αξιοποίησης Μεγάλων Επενδύσεων θα προβλέπει: 

    I. Οριζόντιο φορολογικό συντελεστή 10% στα καθαρά κέρδη της επένδυσης. Κανένας άλλος φόρος ή χαράτσι ή τέλος νυν ή μελλοντικό δεν θα υποχρεούνται να πληρώσουν τα αντισυμβαλλόμενα με το Ελληνικό Κράτος μέρη. 

    II. Ρήτρες αποζημίωσης για αλλαγή νομοθεσίας που θα επιβαρύνει την επένδυση καθώς και ρήτρες αποζημίωσης για καθυστερήσεις που δεν προβλέπονται στο συμφωνηθέν χρονοδιάγραμμα ίσες με το 0,5% του συνολικού ποσού της επένδυσης για κάθε μήνα καθυστέρησης. 

    III. Το εργασιακό κόστος να ορίζεται από συμβάσεις εργασίας που θα προκύπτουν από τη διαπραγμάτευση εργαζόμενου και εταιρείας, το δε κράτος δεν θα μπορεί να επέμβει σε αυτή τη σύμβαση. Εδώ να σημειώσω ότι οι Κινέζοι εργαζόμενοι δεν έχασαν από την "εισβολή" του καπιταλισμού μέσω των μεγαλύτερων εταιρειών του πλανήτη που επένδυσαν στην Κίνα. Αντίθετα το μέσο ετήσιο εισόδημα για τον Κινέζο εργαζόμενο από το 2006 έως το 2016 αυξήθηκε κατά 171%. 

    ΠΙΝ
    H εξέλιξη της μέσης ετήσιας αποζημίωσης στην Κίνα από το 2006 έως το 2016
    Πηγή διαγράμματος: https://tradingeconomics.com/china/wages


    IV. Επικύρωση σε διάστημα 45 ημερών από τη Βουλή των Ελλήνων ώστε να γίνει νόμος του Κράτους. 

    V. Αρμόδια Δικαστήρια για οποιαδήποτε διένεξη θα ορίζονται τα Δικαστήρια της χώρας ή των χωρών που θα επιλέξει ο επενδυτής.

    Η κυβέρνηση που θα εφαρμόσει τη Σύμβαση Προσέλκυσης και Αξιοποίησης Μεγάλων Επενδύσεων (Σ.Π.Α.Μ.Ε) θα δείξει πρώτα από όλα στους επενδυτές ότι στηρίζει τις επενδύσεις, ενώ φέρνοντας έστω και μερικές μεγάλες επενδύσεις από τη λίστα αυτών των 500 εταιρειών, πέραν της αλλαγής του κλίματος στην οικονομία και των προοπτικών, θα κερδίσει χρόνο για να προωθήσει τις κατάλληλες μεταρρυθμίσεις ώστε η χώρα να γίνει ανταγωνιστική και να υποστηρίξει και τους "μικρότερους" επιχειρηματίες που ήδη επιχειρούν στην Ελλάδα ή θα θελήσουν να επιχειρήσουν. Η Σύμβαση Προσέλκυσης και Αξιοποίησης Μεγάλων Επενδύσεων θα δώσει άμεσα στους συγκεκριμένους επενδυτές ό,τι βρίσκουν και απαιτούν από χώρες που είναι πολύ υψηλά στο "Doing Business Report 2018" της έκθεσης της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η επιλογή να περιμένουμε να μεταρρυθμιστούμε και από την 67η θέση στο δείκτη "Ease of doing business ranking" που είμαστε σήμερα σε σύνολο 190 χωρών να φθάσουμε σε τέτοια θέση ώστε οι επενδυτές να έρχονται από μόνοι τους στην Ελλάδα, μάλλον απέχει πάρα πολλά χρόνια μακριά από σήμερα.

    Σίγουρα θα ήταν καλύτερο να έχουν οριζόντιο φορολογικό συντελεστή 10% στα καθαρά κέρδη και οι επιχειρηματίες που στήριξαν και στηρίζουν τη χώρα μέχρι σήμερα, όμως μια τέτοια ρύθμιση αυτή τη στιγμή θα είχε μεγάλο δημοσιονομικό κόστος που ούτε η κοινωνία μπορεί να σηκώσει αλλά ούτε οι δανειστές να το χρηματοδοτήσουν χωρίς επιπλέον περικοπές. 

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τόσα χρόνια που δεν έχει έρθει καμία από αυτές τις 500 εταιρείες στη χώρα μας για να επενδύσει, το κράτος συντηρείται μόνο από τους υπάρχοντες επιχειρηματίες αναγκάζοντας τους να πληρώνουν δυσβάσταχτα ποσά. Όμως εάν έρθουν να επενδύσουν κάποιες από τις 500 μεγαλύτερες εταιρίες του πλανήτη στην Ελλάδα το κράτος θα εισπράττει νέα έσοδα τα οποία, όπως θα περιγράψω στο τελευταίο μέρος της πρότασής μου, θα τα επιστρέφει σε αυτούς που το συντηρούν με τους φόρους τους. 

    Όσον αφορά τον αθέμιτο  ανταγωνισμό που θα μπορούσε να δημιουργήσει η ειδική αυτή μεταχείριση που εισάγει η Σύμβαση Προσέλκυσης και Αξιοποίησης Μεγάλων Επενδύσεων, απαντώ ότι οι μεγάλες αυτές εταιρείες βρίσκονται σε άλλο επίπεδο, είναι διεθνείς, κάνουν παγκόσμιο εμπόριο και σίγουρα ο στόχος τους δε είναι να πάρουν ένα μερίδιο από την ελληνική αγορά εις βάρος των ντόπιων επιχειρήσεων, αφού συνήθως παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών που ήδη έχουν κατακτήσει όλο τον πλανήτη. 

    Όπως ανέφερα παραπάνω η πρόταση που καταθέτω δεν αφήνει τους επιχειρηματίες αλλά και όλους τους φορολογούμενους χωρίς άμεσα κέρδη. Για αυτό το σκοπό προτείνω η επόμενη κυβέρνηση, πριν υπογράψει την πρώτη μεγάλη επένδυση στη χώρα με κάποια από τις 500 μεγαλύτερες εταιρίες του πλανήτη, να έχει ψηφίσει με νόμο στη Βουλή των Ελλήνων το εξής: Για κάθε ευρώ που θα φέρνουν στα Δημόσια ταμεία κάθε χρόνο κάθε μία από τις 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις του πλανήτη το Κράτος δεσμεύεται ότι το 40% θα πηγαίνει για μείωση του φορολογικού κόστους των επιχειρήσεων και το 60% για μείωση των άμεσων φόρων των πολιτών, μέχρις ότου η συνολική άμεση φορολογική επιβάρυνση για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις να φθάσει στο 10% για όλους. 

    Στην ουσία της πρότασης μου το Ελληνικό Κράτος θα καλέσει τους συγκεκριμένους μεγάλους επενδυτές της λίστας του Fortune να επενδύσουν με όρους που θα έβρισκαν σε χώρες που είναι πολύ υψηλά στην προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, χωρίς όμως να επιβαρύνεται ούτε κατά ένα ευρώ ο Προϋπολογισμός της χώρας μας.  Η χρήση της Σύμβασης Προσέλκυσης και Αξιοποίησης Μεγάλων Επενδύσεων μειώνει τα πάσης φύσεως κόστη του επενδυτή, δεν είναι κάτι πολύπλοκο και ταιριάζει με τις δυνατότητες του κράτους μας σήμερα. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβουν οι επενδυτές. Ταυτόχρονα το Ελληνικό Κράτος θα έχει καταφέρει σε αυτή τη μάχη με το χρόνο να μην έχει την κοινωνία απέναντι, αλλά να την κάνει σύμμαχο και  αποκλειστικό συμμέτοχο στα κέρδη. 

    * Ο κ. Στέλιος Ορφανάκης είναι Καθηγητής (M.Sc) Φυσικών και Θετικών Επιστημών στη Δημόσια Εκπαίδευση, έχει εξειδικευθεί στην Τραπεζική Διοίκηση και σε Παράγωγα Προϊόντα, έχει εργαστεί και ως Επενδυτικός Σύμβουλος στην Ιδιωτική Τραπεζική (Alpha Private Bank – Όμιλος ALPHA BANK). Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας μέσω της διαδικασίας αξιολόγησης του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ