Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 11-Αυγ-2017 00:03

    Κράτος και άγιος ο Θεός

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θεοδόση Μπουντουράκη 

    Για μια ακόμη φορά νομίζω ότι η κοινή γνώμη, όλοι μας, έχασε την ουσία του θέματος.

    Αναφέρομαι στην επιλογή με κλήρωση του σημαιοφόρου στις μαθητικές παρελάσεις η οποία απασχόλησε και απασχολεί τους πάντες, περισσότερο ακόμη και από τον συγκλονιστικό θρίαμβο της Κατερίνας Στεφανίδου προ λίγων ημερών!

    Εδώ και δεκαπέντε μέρες αυτό το θέμα όχι μόνο μονοπωλεί τις ειδήσεις αλλά αποτελεί και πεδίον ιδεολογικών συγκρούσεων για μια μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας.

    Ηρωικά επιχειρήματα υπέρ αριστείας και άμιλλας, και κατά της ισοπέδωσης των αξιών, αντιπαραβάλλονται με συναισθηματικά επιχειρήματα περί ισότητος και ίσων ευκαιριών, σ' αυτήν την κακούργα τη ζωή που δεν μας δίνει τις ευκαιρίες τις οποίες όλοι μας αξίζουμε, και που αν τις είχαμε θα σκίζαμε, κάπως σαν την Στεφανίδου!

    Ακόμη και ο οξυδερκέστατος και εξαιρετικά ταλαντούχος Χρήστος Χωμενίδης έπεσε στην παγίδα, στο πρόσφατο άρθρο του.

    Ε όχι λοιπόν. Το θέμα δεν είναι τα κριτήρια επιλογής του σημαιοφόρου: Αριστεία ή κλήρωση.

    Το θέμα που όλοι χάσαμε είναι ότι στην ουσία αποδεχόμαστε ότι το κράτος πρέπει να ρυθμίζει τα πάντα. Ακόμη και ποιο παιδί θα κρατάει την σημαία. 

    Εμείς απλώς συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τα κρατικά κριτήρια!

    Τι αποκαλύπτει αυτό; 

    Ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρούν τον κρατισμό και την πανταχού παρούσα κρατική παρέμβαση, ως μια φυσική και φυσιολογική πραγματικότητα, απλώς συμφωνούν ή διαφωνούν με τα κριτήρια του κράτους.

    Ούτε σκέψη ότι δεν είναι δουλειά του κράτους και των γραφειοκρατών ή των πολιτικών, να χώνουν την μύτη τους ακόμη και στην επιλογή των σημαιοφόρων!

    Δηλαδή δεν μπορεί ο δάσκαλος στον οποίον εμπιστευόμαστε την αγωγή της ψυχής και του πνεύματος των παιδιών μας, να αποφασίσει για το έλασσον, ενώ εκ των πραγμάτων καθορίζει το μείζον.

    Το κράτος ρυθμίζει τα Πανεπιστήμια.
    Το κράτος αποφασίζει για την καθαριότητα των Δήμων.
    Το κράτος αποφασίζει για το ποιος θα κρατάει την σημαία.

    Και γιατί όχι να μην επανέλθουμε στην εποχή που το κράτος επέβαλλε την μαθητική ποδιά και το πηλήκιο με την κουκουβάγια και το κούρεμα με την ψιλή.

    Μια εποχή από την οποία είδαμε και πάθαμε να ξεφύγουμε, και στην οποία τώρα επανερχόμαστε πλησίστιοι.

    Αφού παραδίδουμε οικειοθελώς όχι μόνο τις τύχες μας αλλά και την απλή καθημερινότητά μας στο Κράτος και δη στο δύσμορφο ελληνικό κράτος και μετά πάμε και ψηφίζουμε αυτούς τους ψηφίσαμε, ε τότε καλά μας κάνουν. 

    * Ο κ. Θεοδόσης Μπουντουράκης είναι Οικονομολόγος 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    00:03 16/10

    Η ανομία ως Θεσμός

    Είμαι βέβαιος ότι οι κυβερνώντες έζησαν για αρκετό καιρό ένα μεγάλο δράμα. Και όπως όλοι οι μεγάλοι πόνοι, ήταν και αυτό "βουβό".

    08:34 14/10

    Η ελπίδα δεν είναι κάλπικη

    Μπορεί ο κ. Τσίπρας να υπηρετήσει ένα αναπτυξιακό σχέδιο για να βγει η χώρα από την κρίση; Η απάντηση είναι απλή: Δεν το πιστεύει και δεν μπορεί.

    00:07 13/10

    Έρχεται η ανάπτυξη...

    Η επιστροφή στην ανάπτυξη είναι σίγουρα μια θετική εξέλιξη. Όμως έστω και αυτή η μικρή ανάπτυξη, είναι βιώσιμη, μπορεί να συνεχιστεί και να ενταθεί;