Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 14-Ιουλ-2017 00:05

    Έρχεται και το παράλληλο θεσμικό σύστημα;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μελέτη Ρεντούμη 

    Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε όλοι τις σοβαρές αποκαλύψεις περί του παράλληλου συστήματος πληρωμών, του οποίου την εφαρμογή ονειρευόταν ο πρώην υπουργός οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, αλλά τελικά δεν εφαρμόστηκε πότε καθώς επικράτησε μία ελάχιστη δόση ορθολογισμού από τον πρωθυπουργό και κρατήθηκε η χώρα όρθια, ελάχιστα πριν την άτακτη χρεωκοπία.

    Η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει από την αρχή της διακύβερνησής της σε δηλώσεις για ένα διαφορετικό σύστημα, μία άλλη Ευρώπη που πρέπει να μεταμορφωθεί παρά την υπογραφή των συνεχόμενων Μνημονίων αλλά και των capital controls που συνεχίζουν να κρατούν την χώρα όμηρο όσον αφορά την ρευστότητα της αγοράς και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων.

    Μετά το αποτυχημένο ή μη εφαρμόσιμο τελικά παράλληλο σύστημα πληρωμών που θα οδηγούσε σε εθνικό νόμισμα, ξεκίνησε μία άλλη συζήτηση για ένα παράλληλο τραπεζικό σύστημα επισήμως πάλι από την κυβέρνηση, θέλοντας να παρακάμψει τους μηχανισμούς εποπτείας της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής αλλά και του Εποπτικού Μηχανισμού της Κομισιόν τον SSM.

    Στόχος ήταν η δημιουργία μίας κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας που θα χρηματοδοτούσε επί της ουσίας την αγορά και τις επιχειρήσεις χωρίς κανόνες και με πιστοδοτικά κριτήρια που θα όριζε η διορισμένη από την κυβέρνηση τραπεζική διοίκηση. Ούτε και αυτό όμως κατέστη δυνατό, ευτυχώς για την χώρα, λόγω των απαιτήσεων των εταίρων στο να κλείσει η αξιολόγηση και να εκταμιευθούν οι δόσεις για την αποπληρωμή του χρέους.

    Πλέον έχοντας η κυβέρνηση αποτύχει να εφαρμόσει στην οικονομία μία πραγματικά αριστερή πολιτική, που θα καταργούσε defacto τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, θα παρέκαμπτε το ευρωπαϊκό πλαίσιο και θα λειτουργούσε με κριτήρια εθνικού νομίσματος, αποφασίζει να ρίξει το βάρος σε έναν διαφορετικό πυλώνα αυτόν της δικαιοσύνης, που εν δυνάμει επηρεάζει το σύνολο των αποφάσεων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

    Απώτερος στόχος αποτελεί, χωρίς να συνομολογείται ακόμα επισήμως προς το παρόν, να δημιουργηθεί μία ευέλικτη δικαιοσύνη, πιθανώς με νέα θεσμικά όργανα τα οποία θα συναποφασίζουν επί της ουσίας με το Υπουργείο Δικαιοσύνης κατά παρέκκλιση του Συντάγματος, καταστρατηγώντας κάθε έννοια κράτους δικαίου και απομειώνοντας σταδιακά τον ρόλο του Συμβουλίου της Επικρατείας.

    Οι συνεχείς παρεμβάσεις κυβερνητικών παραγόντων απέναντι στην Δικαιοσύνη, τόσο για θέματα εργασιακά, δημοσιονομικά, ακόμη και ποινικά, μόνο τυχαίες δεν είναι. 

    Είναι πασιφανές ότι ο θεσμός της δικαιοσύνης θεωρείται απειλή για την κυβέρνηση και αποτελεί θεσμικό εμπόδιο όπως έχει ήδη ειπωθεί και πρέπει ν’αντιμετωπιστεί αναλόγως, ώστε να μην αντιστέκεται πλέον κανείς σε κυβερνητικές αποφάσεις, νομοσχέδια, τροπολογίες, διορισμούς αλλά και συμφωνίες με τους δανειστές για νέα μέτρα τα οποία θα παραπλανούν τους πολίτες τόσο για την φύση τους όσο και για τον χρόνο εφαρμογής τους.

    Δυστυχώς το πρόβλημα της χώρας αυτή την χρονική στιγμή που διανύουμε δεν είναι τόσο οικονομικό ή δημοσιονομικό αλλά πρωτίστως θεσμικό, με σοβαρά θέματα δημοκρατικού ελλείμματος τόσο με την ψήφιση των νομοσχεδίων όσο και με τις διαρκείς εξωθεσμικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης.

    Αν η παραπάνω λογική μάλιστα συνδυαστεί και με την προσπάθεια χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης, τότε μπορούμε να μιλάμε για ένα υπό εξέλιξη καθεστώς επικίνδυνο για την δημοκρατία στα όρια της θεσμικής εκτροπής, με απρόβλεπτες συνέπειες για την χώρα τόσο εσωτερικά όσο και στην εξωτερική μας πολιτική.

    Είναι δεδομένο πώς αν η διαφάνεια, η ισονομία και η ισοπολιτεία δεν κυριαρχήσουν στο πολιτικό μας σύστημα τα επόμενα χρόνια με την εμπέδωση της δικαιοσύνης ως πυλώνα σταθερότητας του συστήματος, τότε όσες επενδύσεις και να εισρεύσουν στην χώρα, δεν θα μπορέσει να εξέλθει της κρίσης ώστε να υπηρετήσει τις ανάγκες των πολιτών και να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης προς όφελος των πολλών.

    Συνήθως οι περιορισμοί των θεσμών και οι επιθέσεις εναντίον των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων πολιτών αλλά και θεσμικών λειτουργών, θυμίζουν άλλες αποχές, άλλα καθεστώτα, πολύ μακριά από αυτό που αξίζει πραγματικά στην ελληνική κοινωνία.

    * Ο κ. Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    00:03 20/07

    Βόλτα σε μια "ονειρεμένη" Ελλάδα

    Στην πόλη μου, όπως και σε όλες τις πρωτεύουσες της Δύσης, το ιστορικό κέντρο είναι το καλύτερο κομμάτι. Ασφαλές, καθαρό, φωτεινό...

    00:03 17/07

    Με τον Κυριάκο και τις προτάσεις του

    Αυτό που φαίνεται να λείπει από τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, είναι η ενεργός υποστήριξη των πολιτών στις πολιτικές τους.

    11:05 15/07

    Ο Γ. Ζουγανέλης και η συμβολική θυσία

    Η αντιμνημονιακή ρητορική μας παίδεψε όλους τόσο πολύ που υπήρχε η ανάγκη μιας "συμβολικής θυσίας", για να δανειστώ έναν όρο του Λευτέρη Κουσούλη.

    00:04 13/07

    Η μάθηση στα χρόνια της πτώχευσης

    Από την εκπαιδευτική οπτική, οι στάσεις και συμπεριφορές στα φαινόμενα φτωχοποίησης, μπορούν να φωτίσουν όψεις που έχουν εκπαιδευτική αξία.

    00:04 13/07

    Στροφή στην μικροοικονομία;

    Το ενδιαφέρον των οικονομολογούντων της Κυβέρνησης δεν έχει στραφεί ακόμη στο κύτταρο της πραγματικής οικονομίας που αφορά τις επιχειρήσεις.

    00:05 12/07

    Είναι εφικτή η έξοδος στις αγορές;

    Το στοίχημα είναι η Ελλάδα να βγει σταδιακά από το καθεστώς διεθνής επιτήρησης. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να καταπολεμήσει τις χρόνιες παθογένειες.

    00:04 12/07

    Το (αριστερό) ελληνικό Πανεπιστήμιο

    Η αλλοπρόσαλλη Πανεπιστημιακή πολιτική της κυβέρνησης μου φέρνει στο νου πόσα λίγα έχουν αλλάξει τα τελευταία 40 χρόνια στο ελληνικό Πανεπιστήμιο.