Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 13-Μαρ-2017 00:03

    Πλήρης αποχή της δημόσιας διοίκησης από τις αδειοδοτήσεις

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μανώλη Γραφάκου

    Μέχρι να καταλάβουμε ότι το κράτος δεν πρέπει να κάνει τον επιχειρηματία, κάναμε κάποια χρόνια και πληρώσαμε δεκάδες δισ. ευρώ.

    Επίσης μας πήρε αρκετό καιρό, χωρίς ακόμα να το έχουμε κατανοήσει πλήρως, ότι δράσεις που πραγματοποιούσε το δημόσιο, τις κάνει καλύτερα και φθηνότερα ο ιδιωτικός τομέας. Έτσι, με αργούς όμως ρυθμούς, βλέπουμε συνεργεία καθαριότητας στα νοσοκομεία, ιδιωτικά ΚΤΕΟ, ενώ εμφανίζονται και κάποιες μορφές outsourcing στο δημόσιο. Φυσικά, υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια, εργασίες που σήμερα εκτελεί το δημόσιο με ίδια μέσα, να διεξάγονται (με την επίβλεψη του δημοσίου) από ιδιωτικούς φορείς.

    Υπάρχει όμως και μια ακόμα μεγάλη κατηγορία θεμάτων, που το δημόσιο πρέπει να απέχει καθ΄ολοκληρία. Αυτή των αδειδοτήσεων, κυρίως των απλών και καθημερινών. Διαδικασίες που ταλαιπωρούν τους πολίτες, διαδικασίες που καθυστερούν την επιχειρηματικότητα, διαδικασίες που κοστίζουν στο δημόσιο και στον επιχειρηματία, διαδικασίες που έμμεσα κρατούν κλειστά πολλά επαγγέλματα.

    Αν μπορέσουμε και βγάλουμε από το μυαλό μας την ιδέα ότι η δημόσια διοίκηση θα πρέπει να χορηγεί άδεια για τα πάντα, τότε θα έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα εκσυγχρονισμού της πολιτείας μας. Άλλωστε υπάρχουν πετυχημένα παραδείγματα που εφαρμόζονται, όπως αυτό της έκδοσης άδειας οικοδομής με ευθύνη του μηχανικού.

    Ενδεικτικά αναφέρω απλές αδειοδοτήσεις που δεν θα έπρεπε να κάνει το δημόσιο:

    Η χορήγηση άδειας οδήγησης στους οδηγούς. Πιστοποιημένες σχολές οδηγών που έχουν την ευθύνη εκπαίδευσης, θα μπορούσαν να χορηγούν τις άδειες οδήγησης, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη για την επάρκεια του οδηγού.

    Χορήγηση άδειας λειτουργίας υγειονομικού ενδιαφέροντος. Θα μπορούσε να αντικατασταθεί με δήλωση έναρξης λειτουργίας κατόπιν σχετικής βεβαίωσης μηχανικού ότι τηρούνται απόλυτα οι χρήσεις γης (διαδικασία που μελλοντικά θα μπορούσε να γίνεται και ηλεκτρονικά) καθώς και λοιπές προδιαγραφές όπως οι προϋποθέσεις της πυροσβεστικής, του υγειονομικού κλπ. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι ο ρόλος του Δήμου αρχίζει και τελειώνει στην θέσπιση των χρήσεων γης. Μετά δεν χρειάζεται να ξαναπερνούν οι επαγγελματίες από το δημοτικό κατάστημα. Έτσι θα είχε αποτραπεί και το τραγελαφικό με την άδεια σε εμπορικό κατάστημα, που αρνήθηκε να χορηγήσει πρόσφατα ένας Δήμος.

    Χορήγηση άδειας λειτουργίας σε βιοτεχνίες και βιομηχανίες χαμηλής όχλησης, που με βασικό στοιχείο την ικανοποίηση των χρήσεων γης και των προδιαγραφών που απαιτούνται ανά κλάδο, να μπορούν να λειτουργούν με άδεια από το μηχανικό.

    Η πολιτεία, το κράτος πρέπει να βάζει τους κανόνες. Από τη στιγμή που αυτό γίνει, στη συνέχεια  το δημόσιο πρέπει να απέχει και να ελέγχει μόνο την εφαρμογή των κανόνων.

    Μια καλή αρχή προς την κατεύθυνση αυτή, έκανε ο Νόμος Χατζηδάκη, που όμως ουσιαστικά ακυρώθηκε από το Ν. 4442/2016, που με την ψήφισή του, η σημερινή Κυβέρνηση έδειξε για μια ακόμα φορά ότι είναι εγκλωβισμένη σε ιδεοληψίες που δεν την αφήνουν να ξεφύγει από τα δεσμά του κρατισμού που τόσο έχει ταλαιπωρήσει την ελληνική κοινωνία επί δεκαετίες.

    Με το συγκεκριμένο νόμο η Κυβέρνηση αρνείται τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στις αδειοδοτήσεις, περιορίζει σημαντικά το πεδίο εφαρμογής του Νόμου Χατζηδάκη και κάνει ένα μεγαλοπρεπές πισωγύρισμα.

    Σημειώνεται ότι η εφαρμογή του Νόμου εξαρτάται από πλήθος Προεδρικών Διαταγμάτων και Υπουργικών Αποφάσεων που πρέπει να εκδοθούν μέχρι 31/12/2018!!

    Κλείνοντας θέλω να αναδείξω ίσως το σημαντικότερο ζήτημα που υπάρχει με το σκόπιμο χάος των αδειοδοτήσεων στη χώρα μας. Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι άλλο, από το γεγονός ότι το καθεστώς των χρονοβόρων, των πολύπλοκων, των γραφειοκρατικών αδειοδοτήσεων, εμποδίζει ουσιαστικά την επιχειρηματικότητα, κρατά πολλές δραστηριότητες κλειστές, προστατεύει τις υφιστάμενες επιχειρήσεις, μειώνοντάς τους τον ανταγωνισμό. Και φυσικά αποτρέπει νέα παιδιά, να επιχειρήσουν στην πατρίδα μας, στέλνοντάς τα μια ώρα αρχίτερα στο εξωτερικό. 

    Αν λοιπόν θέλουμε να περάσουμε στην κανονικότητα και να πετύχουμε ανάπτυξη και ευημερία στην πατρίδα μας, τότε πρέπει να μειώσουμε το ρόλο, την παρέμβαση και το κόστος του κράτους. Προς την κατεύθυνση αυτή, πρέπει να περιορίσουμε δραστικά τον αδειοδοτικό του ρόλο.

    * Ο κ. Μανώλης Γραφάκος είναι Οικονομολόγος, πρώην Δήμαρχος Μελισσίων, Γεν. Γραμματέας Δήμου Μεταμόρφωσης 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    00:08 22/09

    ΔΕΘ και πολιτικός ανταγωνισμός

    Όσα χρόνια θυμάμαι τη ΔΕΘ, δηλαδή από τις εποχές Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αυτή αποτελούσε μια αρένα μονομαχίας...

    00:04 21/09

    H "γκάφα" που προβληματίζει την Ευρώπη

    Η ψηφιοποίηση της οικονομίας και η μετάβαση στην άυλη οικονομία είναι γεγονός, το οποίο δυστυχώς είναι μακρυά ακόμα από την ελληνική πραγματικότητα.

    00:03 20/09

    Ψάχνετε ευθύνες;... Δεν υπάρχουν, λένε!‬

    Πριν κάποιες ημέρες, και κάτω από πολύ περίεργες συνθήκες, ένα πετρελαιοφόρο βυθίστηκε δίπλα στις ακτές της Αττικής... Μέχρι εδώ, όλα καλά... "Συμβαίνουν αυτά"

    00:03 18/09

    Κάποτε στη χώρα των Μακάρων

    Σύμφωνα με μαρτυρίες του Λουκιανού, πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια, υπήρχε κάπου στον Ωκεανό ένα σύμπλεγμα των νήσων Μακάρων.

    00:04 15/09

    Επιχειρήσεις α-λα Σύριζα

    Επιχειρηματικό κέρδος. Η πιο δαιμονοποιημένη και παρεξηγημένη έκφραση του μεταπολιτευτικού ελληνικού κράτους.