Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 22-Ιουν-2012 07:22

    Τα τέσσερα γουρουνάκια και το τίμημα της ευρωπαϊκής συνοχής

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Αλέξανδρου Περετζή

    Η ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική ξεκίνησε το 1960 με την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.  Από τότε έχουν δημιουργηθεί διάφορα κοινοτικά ταμεία που έχουν ως γενικό σκοπό την ευρωπαϊκή συνοχή τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.  Κύριος στόχος των ταμείων αυτών, ήταν να βοηθήσουν τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενταχθούν στην Οικονομική Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), δηλαδή στην ζώνη του ευρώ.

    Οι χώρες που κυρίως επωφελήθηκαν για την σύγκλιση των οικονομιών τους πριν από την ένωσή τους με το ευρώ ήταν τέσσερις: η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και η Ισπανία!  Σήμερα, οι χώρες αυτές αναφέρονται συλλογικά με το προσβλητικό ακρώνυμο «P.I.G.S.», τα γουρουνάκια. 

    Δεν έχει πάρει κανένας χαμπάρι πως όλες οι χώρες που «επωφελήθηκαν» για την συνοχή είναι αυτές που έχουν το πρόβλημα σήμερα;  Και αντί να είναι αυτό το βασικό επιχείρημα της, όποιας, διαπραγμάτευσης, χρησιμοποιούνται άλλα επιχειρήματα λιγότερο δυνατά.

    Κανείς δε μοιάζει να έχει αντιληφθεί ότι υπάρχει ένα ευρύτερο πρόβλημα στις ευρωπαϊκές πολιτικές και την εφαρμογή τους, και φτιάχνουν (φτιάχνουμε) για την κάθε χώρα ξεχωριστούς δαίμονες.  Οι ιθύνοντες προσπαθούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη προς τον έναν ή τον άλλο εφήμερο πολιτικό στόχο ή σκοπό.  Όχι με ένα όραμα για το μέλλον μας ως χώρας, ή εν γένει ως Ευρώπη.

    Το σύστημα της Ελλάδας έχει φταίξει στο βαθμό που είχε την ευθύνη της γενικής κατεύθυνσης της χώρας, της δημόσιας διοίκησης, της κοινωνικής / μεταναστευτικής / κλπ πολιτικής.  Γι’ αυτό και η Ελλάδα έχει τα εσωτερικά προβλήματα που την ταλανίζουν αυτή τη στιγμή.  Τα οποία είναι διαφορετικά από αυτά που έχουν χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία.  Αλλά, και οι τέσσερις χώρες έχουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα αυτή τη στιγμή διαφορετικής ποιότητας, αλλά στη βάση τους ίδια:  Πρόβλημα εξυπηρέτησης των υποχρεώσεών τους.

    Το ποια είναι τα ιδιαίτερα προβλήματά -των χωρών- οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία τους και το πολιτικό τους σύστημα.  Στην Ελλάδα δανείστηκε το Δημόσιο περισσότερο από τους ιδιώτες.  Στις άλλες χώρες, το Δημόσιο κρατικοποίησε ιδιωτικά δάνεια με αποτέλεσμα να έχει το ίδιο πρόβλημα.

    Το τίμημα των πόρων συνοχής είναι η δημιουργία χωρών καταναλωτών -τα P.I.G.S.-, των υπηρεσιών και αγαθών των υπόλοιπων ισχυρών οικονομιών, όπως της Γερμανίας.  Με άλλα λόγια, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως το τίμημα της συνοχής ήταν η αποδυνάμωση του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα (τους) με ταυτόχρονη έξαρση του τριτογενή (και μερικές φορές τεταρτογενή) τομέα.  Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει κρίνοντας την κατάσταση που ζούμε σήμερα σε σχέση με τις προοπτικές που εμφάνιζαν τα κράτη αυτά στις αρχές τις δεκαετίας του 1980. 

    Η ευρωπαϊκή θέση κάθε χώρας της Ευρωζώνης κρίνεται από την οικονομική της αυτάρκειά και όχι για την προοπτική της.  Είναι σαν να λέμε: Το ευρωπαϊκό ιδεώδες απέτυχε, αλλά η Ελλάδα μπορεί μόνη της.  Η σύγχρονη ιστορία, όμως, έχει δείξει πως η οικονομία της Ελλάδας συνήθως ανακάμπτει με βοήθεια από το εξωτερικό κάθε φορά που η ίδια είχε πρόβλημα.

    Υπάρχει η ελπίδα πως στο ευρώ η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας μας θα προσφέρει μία πιο «εύκολη» διέξοδο από την κρίση.  Αλλά αυτό δεν είναι σίγουρο, όπως επίσης δεν είναι σίγουρο και πως εκτός ευρώ τα πράγματα θα είναι καλύτερα.

    Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως η πολιτική σκηνή της χώρας μας από το 2008 έως και σήμερα (κοντά τέσσερα χρόνια) δεν έχει προετοιμάσει ούτε σχέδιο εξόδου από την κρίση ούτε διαμορφώσει τις κατάλληλες συνθήκες για την προσέλκυση επενδύσεων είτε από το εσωτερικό ή το εξωτερικό. 

    Χρησιμοποιούνται ακόμη πολιτικά συνθήματα του 1950 και 1960.  «Μείωση του Δημόσιου τομέα», «Πάταξη της φοροδιαφυγής», «Εθνική κυριαρχία» και άλλα.  Αλλά κανείς δεν φαίνεται να μπορεί να ανταποκριθεί στην ανάγκη του σήμερα:  Την δημιουργία ενός οράματος και ενός εφαρμόσιμου / πρακτικού και κοινωνικά αποδεκτού τρόπου για την δημιουργία κατάλληλων προϋποθέσεων ανάκαμψης της χώρας.

    Έως σήμερα ακούμε εξαγγελίες ανεφάρμοστων σχεδίων και θολές υποσχέσεις.  Πρέπει, επιτέλους, να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να βρούμε πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε εφικτά ανταποδοτικά έργα που να ακολουθούν ένα όραμα και μία προοπτική για όλους.

    Θα χρειαστούν μεγάλες αλλαγές για την υλοποίηση των παραπάνω.  Και οι αλλαγές του κατεστημένου, που βιώνουμε σήμερα, θα είναι επώδυνες. Αλλά χρειάζονται.  Όπως χρειάζονται και νέες ιδέες, όραμα και σχέδιο για να προχωρήσουμε, επιτέλους, μπροστά...

    * Ο κ. Περετζής είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Αναπλάθω την Πόλη-Αναπτύσσω τη Χώρα» και στέλεχος της αγοράς ακινήτων.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    00:10 24/07

    Σε αναζήτηση ενός Ευρωπαίου Αγέλαου;

    Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από τη διεθνοποίηση του τρόπου ζωής των ανθρώπων των δυτικών κοινωνιών, ανεξάρτητα από έθνος, φυλή, γλώσσα και θρησκεία.

    00:03 24/07

    Εκπαίδευσης αθλιο-ευτράπελα

    Μεταφερόμαστε από μια κρατικίστικη εκπαίδευση σε μια ελεύθερη εκπαίδευση και μόνο έτσι μπαίνει και το θέμα του ποιος πληρώνει.

    00:03 20/07

    Βόλτα σε μια "ονειρεμένη" Ελλάδα

    Στην πόλη μου, όπως και σε όλες τις πρωτεύουσες της Δύσης, το ιστορικό κέντρο είναι το καλύτερο κομμάτι. Ασφαλές, καθαρό, φωτεινό...

    00:03 17/07

    Με τον Κυριάκο και τις προτάσεις του

    Αυτό που φαίνεται να λείπει από τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, είναι η ενεργός υποστήριξη των πολιτών στις πολιτικές τους.

    11:05 15/07

    Ο Γ. Ζουγανέλης και η συμβολική θυσία

    Η αντιμνημονιακή ρητορική μας παίδεψε όλους τόσο πολύ που υπήρχε η ανάγκη μιας "συμβολικής θυσίας", για να δανειστώ έναν όρο του Λευτέρη Κουσούλη.

    00:04 13/07

    Η μάθηση στα χρόνια της πτώχευσης

    Από την εκπαιδευτική οπτική, οι στάσεις και συμπεριφορές στα φαινόμενα φτωχοποίησης, μπορούν να φωτίσουν όψεις που έχουν εκπαιδευτική αξία.

    00:04 13/07

    Στροφή στην μικροοικονομία;

    Το ενδιαφέρον των οικονομολογούντων της Κυβέρνησης δεν έχει στραφεί ακόμη στο κύτταρο της πραγματικής οικονομίας που αφορά τις επιχειρήσεις.

    00:05 12/07

    Είναι εφικτή η έξοδος στις αγορές;

    Το στοίχημα είναι η Ελλάδα να βγει σταδιακά από το καθεστώς διεθνής επιτήρησης. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να καταπολεμήσει τις χρόνιες παθογένειες.