Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
IN THE MONEY

Ο παράξενος κόσμος των ελληνικών warrants

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Καισάριου 

Τα warrants μοιάζουν πάρα πολύ με τα δικαιώματα προαίρεσης αλλά με δυο σημαντικές διαφορές. Συνήθως είναι πολύ πιο μακροπρόθεσμα από τα δικαιώματα και τα warrants εκδίδονται μόνο από εταιρείες. Τα δικαιώματα από την άλλη (options) μπορούν να εκδοθούν και από επενδυτές στις οργανωμένες αγορές. Κατά τα άλλα, ο τρόπος λειτουργίας και αποτίμησης είναι ίδιος με ελάχιστες διαφορές.

Το χαρακτηριστικό του Bermuda απλά δίνει στον κάτοχο το δικαίωμα εξάσκησης ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Μια νέα πατέντα, είναι ότι ενώ τα warrants πάντα αντιστοιχούν σε μια μετοχή, στην ελληνική περίπτωση κάθε warrant δίνει το δικαίωμα εξάσκησης πολλών μετοχών. Είναι κάτι που δεν έχω ξαναδεί.

Για κάποιο παράξενο λόγο όμως, στην Ελλάδα οι “ειδικοί” μας λένε ότι τα warrants των ελληνικών τραπεζών αξίζουν ένα πολύ μεγάλο premium, για λόγους που ακόμα μου διαφεύγουν.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τα warrants της ΑΛΦΑ.

Για κάθε warrant της ΑΛΦΑ λοιπόν, ο επενδυτής έχει το δικαίωμα να αποκτήσει στο μέλλον έως 7.4 μετοχές της ΑΛΦΑ, ξεκινώντας από 10/12/2013 έως 10/12/2017 με τιμές εξάσκησης από 0,44 έως 0,55 λεπτά (ευρώ λεπτά) ανά μετοχή. 

Αν όμως κάποιος θα μπορούσε να κάνει εξάσκηση για μια μετοχή σήμερα, θα έπρεπε να πληρώσει 0.44 cents (που είναι η τιμή εξάσκησης), πλέον το κόστος του 1/7,4 warrants. Πολύ χοντρικά αν θα έκανε κάποιος εξάσκηση σήμερα, θα έπρεπε να πληρώσει περίπου 0,44 ευρώ + 0,08 ευρώ = 0.52 ευρώ περίπου (με προχτεσινά κλεισίματα). Το ερώτημα είναι, για ποιο λόγο να το κάνει κάνεις αυτό, από την στιγμή που η ΑΛΦΑ στο ταμπλό έχει 0,42 ευρώ;

Η απάντηση, μας λένε οι πιο ειδικοί, είναι ότι υπάρχει και το time value σε αυτά τα warrants, το οποίο πληρώνεται. Με το συμπάθιο, αλλά για ποιο time value μας λένε;; Όταν κάποιος πουλάει ένα option σε κάποιον, συμφωνώντας να του πουλήσει μια μετοχή σε μια συγκεκριμένη τιμή μελλοντικά, τότε αυτός αναλαμβάνει το ρίσκο η μετοχή να πάει πολύ πιο πάνω από την τιμή εξάσκησης και είναι λογικό να ζητήσει ένα premium έναντι αυτού του δικαιώματος.

Η διαφορά όμως με τα τωρινά warrants, είναι ότι η εταιρεία που τα έχει εκδώσει είναι το ίδιο το ΤΧΣ και επιπλέον είναι covered. Άρα δεν υφίσταται το premium του time value όπως στα options, διότι δεν υπάρχει το ρίσκο από την πλευρά του εκδότη (κατά την άποψή μου δηλαδή).

Κάτι άλλο σημαντικό που πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι το εξής: Επειδή τα warrants είναι εξ ορισμού ευρωπαϊκού τύπου (η εξάσκηση μπορεί να γίνει μόνο στην ημερομηνία λήξης), έχουν μικρότερο extrinsic value από ό,τι τα options αμερικανικού τύπου, όπου ο κάτοχος έχει το δικαίωμα της εξάσκησης οποιασδήποτε στιγμής έως την λήξη.

Ανεπίσημα, όλες οι συζητήσεις που έχω κάνει με τους πιο «ειδικούς» μου έχουν όλοι πει (το 100%) ότι ο τρόπος τιμολόγησης αυτών των προϊόντων είναι σε ανεξερεύνητη περιοχή (uncharted waters). Ουσιαστικά κάνεις δεν είναι σίγουρος πως θα πρέπει να γίνει η αποτίμηση, διότι απλά κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.

Για μένα πάντως, η θεωρία που αναφέρει ότι αυτά τα προϊόντα πρέπει έχουν κάποιο είδος time value premium είναι λάθος. Η αξία για μένα θα έπρεπε απλά να είναι η διαφορά μεταξύ της τιμής εξάσκησης σε συνάρτηση της τιμής στο ταμπλό. Αν αυτή η διαφορά είναι αρνητική, η αξία του warrant στο ταμπλό θα έπρεπε να είναι κοντά στο μηδέν.

Το αν συμφωνεί κανείς με την αγορά και θεωρεί δίκαιες τις τωρινές αποτιμήσεις αυτών των warrants, το ταμπλό είναι εκεί. Τέλος, άσχετα του τι λέω εγώ, η αγορά έχει τον τελευταίο λόγο.

george.kesarios@capital.gr

Ακολουθήστε το Γιώργο Καισάριο στο Twitter
 
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα

  • 06:30  Ποιος πληρώνει τη στατική μονοπωλιακή αντίληψη;- Γιώργος Καισάριος
    Σε έναν στατικό κόσμο, όπου η τεχνολογική πρόοδος είναι λίγη ή δεν υφίσταται, κάθε μονοπώλιο είναι κακό. Η FedEx για παράδειγμα σήμερα είναι ένα είδος μονοπωλίου. Η ίδια αντικατέστησε ένα κακό μονοπώλιο, όπου δεν υπήρχε πρόοδος και η κατάσταση ήταν στατική για πολλά χρόνια, το μονοπώλιο των Αμερικανικών ταχυδρομείων.
  • 18/09  Το οικονομικό αίνιγμα που ονομάζεται Κίνα- Γιώργος Καισάριος
    Η βιομηχανική παραγωγή στην Κίνα είναι στα χαμηλότερα επίπεδα 6 ετών περίπου. Οι λιανικές πωλήσεις καθώς και η κατασκευαστική δραστηριότητα ήταν επίσης κάτω από το αναμενόμενο που περίμεναν οι αναλυτές. Ο αριθμός απούλητων σπιτιών εξακολουθεί και αυξάνεται μήνα με το μήνα. Ένα μεγάλο αίνιγμα είναι τι θα κάνει το κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας για όλα αυτά.
  • 17/09  Το πολιτικό παιχνίδι της Ρωσίας με την Δύση χοντραίνει- Γιώργος Καισάριος
    Με τις πιστωτικές γραμμές να έχουν ήδη κλείσει για τη Ρωσία από το καλοκαίρι, η αλήθεια είναι ότι η Δύση δεν μπορεί να κάνει πολλά προκειμένου να πλήξει και να τιμωρήσει τη Ρωσία περαιτέρω. Από εδώ και πέρα, την όποια ζημιά στη Ρωσία θα την κάνει η ίδια η αγορά. Σημασία έχει πως το πολιτικό παιχνίδι με τη Ρωσία έχει χοντρύνει αρκετά.
  • 16/09  Όπως οι τράπεζες, έτσι και οι ιχθυοκαλλιέργειες;- Γιώργος Καισάριος
    Το πρόβλημα με τις ιχθυοκαλλιέργειες, είναι περίπου το ίδιο με το πρόβλημα των τραπεζών. Δηλαδή πολύ μεγάλες βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις, που απαιτούν αύξηση κεφαλαίου για την αναπλήρωση των χαμένων κεφαλαίων, προκειμένου να μπορούν αυτές οι εταιρείες να λειτουργήσουν.
  • 15/09  Γιατί μπορεί ο χρυσός να δει αρκετά χαμηλότερα επίπεδα- Γιώργος Καισάριος
    Η αξία του χρυσού είναι συνάρτηση της ζήτησης και της προσφοράς και δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με τις κινήσεις των κεντρικών τραπεζιτών όπως ορισμένοι νομίζουν. Και όπως θα διαπιστώσετε, η ζήτηση έχει κατρακυλήσει εδώ και πολύ καιρό. Δεν θυμάμαι την τελευταία φορά που είδα τόσο άσχημα στατιστικά για τον χρυσό. Αν αυτή η εικόνα δεν αλλάξει στο μέλλον, ο χρυσός όχι μόνο δεν θα πάει πάνω, αλλά ενδεχομένως (και υπό προϋποθέσεις) να πέσει αρκετά πιο κάτω.
  • 29/08  Παράξενες ευρωπαϊκές αντιφάσεις- Γιώργος Καισάριος
    Η αντίφαση είναι μεταξύ των δυο πολιτικών άκρων σήμερα στην Ευρώπη. Από την μια είναι η Γερμανία, που πρεσβεύει ότι θα πρέπει να υπάρχει αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχεία εντός της ζώνης και η άλλη φωνή (κυρίως από τον νότο) που κάνει λόγο ότι η Ευρώπη δεν αντέχει άλλη πειθαρχεία (ο νότος δηλαδή) και ότι θα πρέπει να σταματήσει η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική εντός της Ευρώπης.
  • 28/08  Το τέλος της Ρωσίας όπως το ξέρουμε- Γιώργος Καισάριος
    Είναι δύσκολο έως απίθανο η Ρωσία να μπορεί να εκβιάσει τον οποιονδήποτε. Ενδεχομένως σήμερα μπορεί να... τεντώσει λίγο τους πολιτικούς και ενεργειακούς της... μύες, αλλά καθώς θα περνούν τα χρόνια, ο μυϊκός της ιστός θα μειωθεί ραγδαία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει η πολιτική ηγεσία της Ελλάδος να πάει κόντρα στην πολιτική που έχει χαράξει η Ευρώπη σχετικά με τα της Ρωσίας.
  • 27/08  Τι λέει το ΔΝΤ για τα προβληματικά δάνεια- Γιώργος Καισάριος
    Η Ελλάδα έχει ακόμα πολύ σοβαρά ζητήματα ιδιωτικού χρέους να αντιμετωπίσει. Αν και έως τώρα η κρίση ήταν κυρίως δημοσιονομική, η συνεχιζόμενη ύφεση και ο συνεχιζόμενος αποπληθωρισμός μισθών, σε συνδυασμό την αύξηση της φορολογίας, καθώς και η μειωμένη πρόσβαση σε πιστώσεις, έχουν κυριολεκτικά αποδεκατίσει τους ισολογισμούς του ιδιωτικού τομέα.
  • 26/08  Η νέα νομισματική εποχή και πως θα επηρεαστεί η Ελλάδα- Γιώργος Καισάριος
    Πράγματι η Ευρώπη ακολουθεί πιστά στα χνάρια της Ιαπωνίας πλέον. Ουσιαστικά, αν το σκεφτεί κανείς, δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές επιλογές προκειμένου να καταπολεμηθεί ο αποπληθωρισμός, προερχόμενος κυρίως από την προηγούμενη πιστωτική φούσκα σε συνδυασμό με το δημογραφικό πρόβλημα που θα αντιμετωπίσει η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια.
  • 25/08  Καλή τύχη στους μετόχους των τραπεζών... ξανά- Γιώργος Καισάριος
    Άσχετα αν η τελική έκβαση δεν έχει αποφασιστεί ακόμα, είναι σχεδόν σίγουρο πλέον ότι οι Ελληνικές τράπεζες θα χρειαστούν ξανά κεφάλαια. Το κακό είναι ότι βλέπω ξανά έναν πολιτικό συμβιβασμό, αντί το τελικό αποτέλεσμα να είναι συνάρτηση των πραγματικών αναγκών των τραπεζών.
Επόμενη σελίδα »