Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
IN THE MONEY

Τί εννοούμε "μη μισθολογικό κόστος";

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Καισάριου

Έχω μπερδευτεί αγαπητέ αναγνώστη. Όλοι ξαφνικά μιλούν για την μείωση του “μη μισθολογικού κόστους”. Τι ακριβώς εννοούν δεν έχω καταλάβει.

Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Το μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη. Με λίγα λόγια, αυτά που βλέπει (εισπράττει καθαρά) ο εργαζόμενος, καθώς και αυτό που δεν εισπράττει και ούτε βλέπει. Άσχετα του πως καταλογίζονται οι κρατήσεις, ο εργοδότης είναι αυτός που πληρώνει το σύνολο των κρατήσεων του εργαζόμενου.

Ένας άλλος τρόπος να το δούμε αυτό είναι ως εξής. Ο μισθός του μέσου εργαζόμενου δεν είναι αυτό που παίρνει καθαρά στο χέρι, αλλά το συνολικό ποσό που κοστίζει στον εργοδότη του.

Ή με άλλα λόγια, ο μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος που πληρώνει ένας εργοδότης.

Τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες, οι πολιτικοί έχουν μπερδέψει τους εργαζόμενους, λέγοντας τους ότι ο εργαζόμενος θα πληρώσει ένα ποσοστό για τις συνταξιοδοτικές του εισφορές και ο εργοδότης πληρώνει ένα άλλο ποσοστό.

Αυτό όμως είναι άπατη. Άσχετα του πως καταλογίζονται οι κρατήσεις λογιστικά, αυτό που έχει σημασία είναι ότι το σύνολο του κόστους θα πρέπει να το πληρώσει ο εργοδότης.

Στην πραγματικότητα δηλαδή, ένας εργαζόμενος που παίρνει καθαρά 1.000 ευρώ τον μήνα, δεν παίρνει πραγματικά 1.000 ευρώ. Δεν παίρνει καν το λεγόμενο μεικτό. Στην πραγματικότητα παίρνει σχεδόν 2.000 ή και παραπάνω.

Αντί δηλαδή κάποιος να λέει παίρνω 1.000 ευρώ τον μήνα, θα έπρεπε να λέει παίρνω 2.000 ευρώ, αλλά μετά από τις κρατήσεις μου μένουν 1.000. Και επειδή αυτά τα 2.000 ευρώ είναι αυτά που κοστίζει αυτός ο εργαζόμενος στον εργοδότη του, αυτό είναι και το μισθολογικό κόστος.

Πριν μερικά χρόνια ζήτησα από έναν φίλο μου, να ζητήσει τον λογιστή του να μου αναλύσει ακριβώς πόσο είναι το κόστος του κάθε εργαζόμενου που είχε στην εταιρεία.

Παρακαλώ διαβάστε "Πόσος είναι ο πραγματικός μισθός του μέσου εργαζόμενου". Σημειώστε παρακαλώ ότι τα στοιχεία δεν συμπεριλαμβάνουν τον 13ο και 14ο μισθό.

Το αποτέλεσμα της έρευνας (μπορεί σήμερα να είναι διαφορετικά τα νούμερα) είναι ότι για να πάρει ένας εργαζόμενος 1.078 ευρώ καθαρά, το πραγματικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη (σε μηνιαία βάση χωρίς extra) ήταν 1.991 ευρώ.

Που θέλω να καταλήξω;

Αν θέλουμε να μειώσουμε τον κόστος από την πλευρά του εργοδότη, τότε θα πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ψέματα στους εαυτούς μας. Αυτά που πρέπει να μειωθούν είναι οι κρατήσεις και κυρίως οι εισφορές, που είναι ίσως οι μεγαλύτερες στον δυτικό κόσμο.

Μειώνοντας τις εισφορές, μπορεί να μειωθεί το μισθολογικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη, χωρίς να μειωθούν οι καθαρές αποδοχές του μέσου εργαζόμενου.

Ή μπορεί να γίνει και το εξής. Κρατώντας το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη σταθερό, αλλά μειώνοντας τις εισφορές, οι εργαζόμενοι σε αυτή τη χώρα μπορούν να πάρουν μια γενναιόδωρη αύξηση, χωρίς ουσιαστικά να αυξηθεί το κόστος για κανέναν.

Βέβαια θα πρέπει να μειωθούν οι εισφορές, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση για μια διαφορετική μέρα. Και επειδή δεν με πληρώνει κανένας να γίνω κακός με κανέναν, θα περιοριστώ να πω ότι κάποτε σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για το ασφαλιστικό, και κατά πόσο ορισμένοι δικαιούνται να παίρνουν τις παχουλές συντάξεις που παίρνουν, ενώ ορισμένοι άλλοι να ζουν με 500 ευρώ τον μήνα.

Η κατάληξη είναι ότι το μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη. Δεν υπάρχει “μη μισθολογικό κόστος” που μπορεί να μειωθεί. Αυτό το λεγόμενο “μη μισθολογικό κόστος” δεν είναι άλλο από τις εισφορές.

Και ναι μεν σωστά ακούγεται αυτές τις μέρες ότι θα πρέπει να μειωθεί το συνολικό εργοδοτικό κόστος, αλλά ας τα πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Αυτό που όλοι εννοούν όλοι φοβούνται να ξεστομίσουν, είναι ότι θα πρέπει να μειωθούν οι εισφορές.

Ακολουθήστε το Γιώργο Καισάριο στο Twitter
 
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα

  • 07:33  Το ρούβλι ίσως είναι ευκαιρία- Γιώργος Καισάριος
    Σε αντίθεση με την τακτική των ΗΠΑ όταν αντιμετώπισαν ύφεση, που μείωσαν τα επιτόκια στο μηδέν προκειμένου να πυροδοτηθεί ξανά η οικονομία, η Ρωσία επέλεξε να ανεβάσει τα επιτόκια στο 17%. Αυτό μεταξύ άλλων σημαίνει ότι αν δεν μπορείς επιχειρηματικά να πετύχεις κάτι καλύτερο σε απόδοση από το 17%, δεν έχεις λόγο να προσπαθήσεις και έχεις κάθε κίνητρο να αφήσεις τα λεφτά σου στην τράπεζα.
  • 17/12  Όταν δεν υπάρχουν παράμετροι αποτυχίας- Γιώργος Καισάριος
    Aν ξαφνικά δούμε μια μεγάλη ύφεση στην Ευρώπη, δεν θα πέσουν έξω οι υπολογισμοί του ελληνικού προγράμματος; Με λίγα λόγια, αν για κάποιο λόγο δεν θα μπορούμε να έχουμε τα πλεονάσματα και την ανάπτυξη που προϋπολογίζει το πρόγραμμα, τότε το πρόγραμμα θα αποτύχει. Και ο ασφυκτικός κλοιός στον όποιο βρίσκεται σήμερα η ελληνική κυβέρνηση, εν μέρει έχει να κάνει με την απουσία ευελιξίας του ελληνικού προγράμματος.
  • 16/12  Τι σημαίνει το χαμηλό πετρέλαιο για τις αγορές και τους καταναλωτές- Γιώργος Καισάριος
    Η αμερικανική οικονομία ουσιαστικά έχει πλήρως αναρρώσει από την κρίση του 2008. Όχι μόνο αυτό, αλλά θα μπορούσε κανείς να πει ότι ίσως τα πράγματα να είναι και καλύτερα. Το γεγονός ότι η αμερικανική οικονομία έχει περάσει μια τέτοια κρίση χωρίς ουσιαστικά να επηρεαστεί το τραπεζικό της σύστημα, είναι από μόνο του ένα κατόρθωμα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό...
  • 15/12  Πόσο χαμηλά θα πέσει το πετρέλαιο; (II)- Γιώργος Καισάριος
    Όταν φτάσει η αγορά να αποθηκεύει πετρέλαιο σε πλωτές δεξαμενές και σε μεγάλα πετρελαιοφόρα πλοία, σημαίνει (για έμενα τουλάχιστον) ότι δεν αναμένει την τιμή του πετρελαίου να υποχωρήσει πολύ χαμηλότερα, και δέχεται να το αγοράσει στις τωρινές τιμές, προσδοκώντας να το πουλήσει πολύ υψηλότερα στο μέλλον, παρόλο το κόστος του να το έχει αποθηκευμένο.
  • 12/12  Το ιδεατό δεν είναι να πληρώνουμε περισσότερους φόρους, αλλά λιγότερους- Γιώργος Καισάριος
    Για παράδειγμα ήδη πληρώνουμε από τις υψηλότερες εισφορές ως ποσοστό του συνολικού κόστους από τη μεριά του εργοδότη στον κόσμο. Άρα το πρόβλημα δεν είναι οι εισφορές, αλλά το ότι το συνταξιοδοτικό μας σύστημα έχει πτωχεύσει από τις τεράστιες συντάξεις που δίναμε τόσα χρόνια. Κάτι ακόμα: όσοι νομίζετε ότι οι εισφορές είναι κουμπαράς, κάνετε λάθος. Είναι φορολογία.
  • 11/12  Η αγορά δεν χαρίζει κάστανα- Γιώργος Καισάριος
    Στην αγορά δεν υπάρχει δεξί ή αριστερό, υπάρχει η πραγματικότητα των αριθμών και αν αυτοί αριθμοί είναι εφαρμόσιμοι. Αν είναι η αγορά αντιδράσει θετικά, τότε οι πολιτικές αποφάσεις που πάρθηκαν είναι θετικές. Αν η αγορά αντιδράσει αρνητικά, τότε οι πολιτικές αποφάσεις που πάρθηκαν είναι αρνητικές. Τα πράγματα είναι απλά. Αν θέλει κάποιος να έχει σύμμαχό του την αγορά, τότε κανονίζει να εφαρμόσει πολιτικές που θα έχουν την αποδοχή της.
  • 10/12  Πόσο χαμηλά θα πέσει το πετρέλαιο;- Γιώργος Καισάριος
    Όταν φτάσει η αγορά να αποθηκεύει πετρέλαιο σε πλωτές δεξαμενές και σε μεγάλα πετρελαιοφόρα πλοία, σημαίνει ότι δεν αναμένει την τιμή του πετρελαίου να υποχωρήσει πολύ χαμηλότερα, και δέχεται να το αγοράσει στις τωρινές τιμές, προσδοκώντας να το πουλήσει πολύ υψηλότερα στο μέλλον.
  • 09/12  Ελεύθεροι πολιορκημένοι από τους... εαυτούς μας- Γιώργος Καισάριος
    Για να δούμε ανάπτυξη, κατ΄ αρχάς θα πρέπει να αναιρεθούν οι λόγοι για τους οποίους φτάσαμε εδώ. Αλλά ακόμα και τότε, δεν είναι δεδομένο. Για παράδειγμα, η Γερμανία και η Ιρλανδία έχουν ήδη τους νόμους και τους θεσμούς που θα θέλαμε να έχουμε εμείς, αλλά ακόμα και αυτές μπορεί να βρεθούν σε ύφεση. Κάτι άλλο που είναι σημαντικό είναι ότι, για να δούμε εμείς ανάκαμψη, θα πρέπει να δει ανάκαμψη και η Ευρώπη στο σύνολό της.
  • 08/12  Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ CPI και asset price deflation- Γιώργος Καισάριος
    Τι ακριβώς είναι ο πληθωρισμούς ή αποπληθωρισμός στο επίπεδο CPI; Είναι η διαφορά την τιμής που πληρώνουμε για καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες στη διάρκεια του χρόνου, συνήθως με διαφορά ενός έτους. Το ερώτημα είναι, για ποιο λόγο θα πρέπει να απασχολεί αυτό τις κεντρικές τράπεζες; Η απάντηση είναι ότι δεν θα έπρεπε, αλλά…
  • 05/12  Γιατί δεν με απασχολεί το θέμα του χρέους- Γιώργος Καισάριος
    Αυτό που πρέπει να μας απασχολεί δεν είναι το χρέος, αλλά η αναδιάρθρωση της οικονομίας μας, για να ανέβει πρωτίστως το βιοτικό μας επίπεδο και στη συνέχεια βλέπουμε για το χρέος. Αλλά όσο διαβάζω για κάποιους που νομίζουν ότι αν επιλυθεί το θέμα του χρέους, θα ζήσουμε καλύτερα, τους πληροφορώ ότι κάνουν πολύ μεγάλο λάθος. Και όσο υπάρχει αυτή η νοοτροπία, ότι για όλα φταίει το χρέος, ούτε αναδιάρθρωση αυτής της χώρας θα δούμε και ούτε θα ζήσουμε καλύτερα.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια