Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
IN THE MONEY

Τί εννοούμε "μη μισθολογικό κόστος";

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Καισάριου

Έχω μπερδευτεί αγαπητέ αναγνώστη. Όλοι ξαφνικά μιλούν για την μείωση του “μη μισθολογικού κόστους”. Τι ακριβώς εννοούν δεν έχω καταλάβει.

Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Το μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη. Με λίγα λόγια, αυτά που βλέπει (εισπράττει καθαρά) ο εργαζόμενος, καθώς και αυτό που δεν εισπράττει και ούτε βλέπει. Άσχετα του πως καταλογίζονται οι κρατήσεις, ο εργοδότης είναι αυτός που πληρώνει το σύνολο των κρατήσεων του εργαζόμενου.

Ένας άλλος τρόπος να το δούμε αυτό είναι ως εξής. Ο μισθός του μέσου εργαζόμενου δεν είναι αυτό που παίρνει καθαρά στο χέρι, αλλά το συνολικό ποσό που κοστίζει στον εργοδότη του.

Ή με άλλα λόγια, ο μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος που πληρώνει ένας εργοδότης.

Τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες, οι πολιτικοί έχουν μπερδέψει τους εργαζόμενους, λέγοντας τους ότι ο εργαζόμενος θα πληρώσει ένα ποσοστό για τις συνταξιοδοτικές του εισφορές και ο εργοδότης πληρώνει ένα άλλο ποσοστό.

Αυτό όμως είναι άπατη. Άσχετα του πως καταλογίζονται οι κρατήσεις λογιστικά, αυτό που έχει σημασία είναι ότι το σύνολο του κόστους θα πρέπει να το πληρώσει ο εργοδότης.

Στην πραγματικότητα δηλαδή, ένας εργαζόμενος που παίρνει καθαρά 1.000 ευρώ τον μήνα, δεν παίρνει πραγματικά 1.000 ευρώ. Δεν παίρνει καν το λεγόμενο μεικτό. Στην πραγματικότητα παίρνει σχεδόν 2.000 ή και παραπάνω.

Αντί δηλαδή κάποιος να λέει παίρνω 1.000 ευρώ τον μήνα, θα έπρεπε να λέει παίρνω 2.000 ευρώ, αλλά μετά από τις κρατήσεις μου μένουν 1.000. Και επειδή αυτά τα 2.000 ευρώ είναι αυτά που κοστίζει αυτός ο εργαζόμενος στον εργοδότη του, αυτό είναι και το μισθολογικό κόστος.

Πριν μερικά χρόνια ζήτησα από έναν φίλο μου, να ζητήσει τον λογιστή του να μου αναλύσει ακριβώς πόσο είναι το κόστος του κάθε εργαζόμενου που είχε στην εταιρεία.

Παρακαλώ διαβάστε "Πόσος είναι ο πραγματικός μισθός του μέσου εργαζόμενου". Σημειώστε παρακαλώ ότι τα στοιχεία δεν συμπεριλαμβάνουν τον 13ο και 14ο μισθό.

Το αποτέλεσμα της έρευνας (μπορεί σήμερα να είναι διαφορετικά τα νούμερα) είναι ότι για να πάρει ένας εργαζόμενος 1.078 ευρώ καθαρά, το πραγματικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη (σε μηνιαία βάση χωρίς extra) ήταν 1.991 ευρώ.

Που θέλω να καταλήξω;

Αν θέλουμε να μειώσουμε τον κόστος από την πλευρά του εργοδότη, τότε θα πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ψέματα στους εαυτούς μας. Αυτά που πρέπει να μειωθούν είναι οι κρατήσεις και κυρίως οι εισφορές, που είναι ίσως οι μεγαλύτερες στον δυτικό κόσμο.

Μειώνοντας τις εισφορές, μπορεί να μειωθεί το μισθολογικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη, χωρίς να μειωθούν οι καθαρές αποδοχές του μέσου εργαζόμενου.

Ή μπορεί να γίνει και το εξής. Κρατώντας το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη σταθερό, αλλά μειώνοντας τις εισφορές, οι εργαζόμενοι σε αυτή τη χώρα μπορούν να πάρουν μια γενναιόδωρη αύξηση, χωρίς ουσιαστικά να αυξηθεί το κόστος για κανέναν.

Βέβαια θα πρέπει να μειωθούν οι εισφορές, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση για μια διαφορετική μέρα. Και επειδή δεν με πληρώνει κανένας να γίνω κακός με κανέναν, θα περιοριστώ να πω ότι κάποτε σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για το ασφαλιστικό, και κατά πόσο ορισμένοι δικαιούνται να παίρνουν τις παχουλές συντάξεις που παίρνουν, ενώ ορισμένοι άλλοι να ζουν με 500 ευρώ τον μήνα.

Η κατάληξη είναι ότι το μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη. Δεν υπάρχει “μη μισθολογικό κόστος” που μπορεί να μειωθεί. Αυτό το λεγόμενο “μη μισθολογικό κόστος” δεν είναι άλλο από τις εισφορές.

Και ναι μεν σωστά ακούγεται αυτές τις μέρες ότι θα πρέπει να μειωθεί το συνολικό εργοδοτικό κόστος, αλλά ας τα πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Αυτό που όλοι εννοούν όλοι φοβούνται να ξεστομίσουν, είναι ότι θα πρέπει να μειωθούν οι εισφορές.

Ακολουθήστε το Γιώργο Καισάριο στο Twitter
 
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα

  • 09:51  Χαμηλότερες αποδόσεις ομολόγων από τον 15ο αιώνα- Γιώργος Καισάριος
    Oι αποδόσεις των ομολόγων της Ισπανίας και της Ιταλίας είναι πλέον στα χαμηλότερα επίπεδα από τότε που έχουμε στοιχεία. Αλλά δεν είναι μόνο αυτές οι δυο χώρες. Οι αποδόσεις ομολόγων στην Ευρώπη είναι στα χαμηλότερα επίπεδα όλων των εποχών. Την τελευταία φορά -μας λένε οι ιστορικοί- που είδαμε τόσο χαμηλές αποδόσεις ομολόγων στην Ευρώπη ήταν τον 15ο αιώνα σε ομόλογα της Γένοβας.
  • 30/07  Πιστωτής η μέτοχος;- Γιώργος Καισάριος
    Τον παλιό καλό καιρό ήταν καλύτερα να είσαι μέτοχος τράπεζας πάρα πιστωτής αυτής. Αν η τράπεζα πλήρωνε 2% για το κόστος απόκτησης ρευστότητας και δάνειζε με 7%, η λογική έλεγε ότι είναι καλύτερα να είσαι μέτοχος από το να είσαι απλά πιστωτής αυτής (είτε κατάθεσης ή ομολογιούχος), διότι θα βγάλεις πιο πολλά.
  • 29/07  Οι επενδυτικοί κίνδυνοι ενόψει των ευρωπαϊκών Stress Tests- Γιώργος Καισάριος
    Καθώς πλησιάζει η ημερομηνία του λογαριασμού των ευρωπαϊκών τραπεζικών stress tests, ο επενδυτικός κίνδυνος θα είναι αυξημένος. Ο κίνδυνος είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι ποσά θα ζητηθούν από τους τωρινούς μετόχους, πριν περάσει ο λογαριασμός εξυγίανσης των τραπεζών στους πιστωτές των τραπεζών ή όχι (κυρίως υβριδικά ομόλογα).
  • 28/07  Τι σημαίνει ενιαία αγορά κεφαλαίου- Γιώργος Καισάριος
    Πριν λίγες μέρες λοιπόν ο Jean-Claude Juncker πέταξε την ιδέα της ενιαίας αγοράς κεφαλαίου στην Ευρώπη. Βέβαια έως τώρα η όλη ιδέα (που έχει ειπωθεί και από άλλους στο παρελθόν) δεν είναι πάρα κάτι τελείως θεωρητικό, αλλά το γεγονός και μόνο ότι ειπώθηκε από τον πρόεδρο της Κομισιόν έχει την αξία του.
  • 25/07  Ο Werner Sinn ζητά διαγραφή χρέους ξανά- Γιώργος Καισάριος
    Λίγο - πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι τα επίπεδα χρέους στην Ευρώπη είναι τεράστια. Στον νότο όπως σας έχω πει το πρόβλημα έχει περισσότερο να κάνει με κυβερνήσεις, ενώ σε πολλές χώρες του βορρά, το πρόβλημα είναι περισσότερο του ιδιωτικού τομέα. Πως όμως μπορεί να λυθεί (ένα μέρος τουλάχιστον) της υπερχρέωσης της Ευρώπης, χωρίς διαγραφές;
  • 24/07  Fed εναντίον Deutsche Bank- Γιώργος Καισάριος
    Εδώ και αρκετά χρόνια έχω βάλει στο στόχαστρο κριτικής τη γερμανική Deutsche Bank. Όχι διότι έχω κάτι ιδιαίτερο με τους Γερμανούς, αλλά διότι δεν μπορώ να καταλάβω πως λειτουργεί μια τράπεζα με τόση μεγάλη μόχλευση. Στο παρελθόν, όπως έχω γράψει, η μόχλευση της τράπεζας είχε φτάσει και έως τα 60, αν και σήμερα είναι κοντά στο 40 από ό,τι έχω καταλάβει.
  • 23/07  Όλο και πιο αυξανόμενο το ρίσκο στις αγορές- Γιώργος Καισάριος
    Αντί επενδύσεων, εταιρείες στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ προτιμούν τις μοχλευμένες εξαγορές και να αναλάβουν πολύ χρέος. Αυτό σημαίνει ότι μειώνεται η πειθαρχία στην αγορά και εταιρείες βασίζονται όλο και περισσότερο στην οικονομική μηχανική (financial engineering) για να δείξουν κέρδη και ανάπτυξη.
  • 22/07  Στο βωμό του πολιτικού κόστους- Γιώργος Καισάριος
    Aντί να κάνουμε μια αναδιάρθρωση του συνταξιοδοτικού συστήματος, στοχεύοντας στην μακροχρόνια βιωσιμότητα αυτού, προτιμήσαμε να βάλουμε το κεφάλι μας στην άμμο, κοροϊδεύοντας τους εαυτούς μας και την επόμενη γενιά, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι θα βρεθεί κάποιος τρόπος στο μέλλον (θεία μέριμνα) προκειμένου να φτιαχτεί το σύστημα.
  • 21/07  Το δολάριο σαν παγκόσμια απειλή;- Γιώργος Καισάριος
    Kάθε τι που κάνει η Αμερικανική Fed επηρεάζει όχι μόνο τις ΗΠΑ, αλλά όλο τον κόσμο. Ενθυμείστε για παράδειγμα τι έγινε πριν μερικά χρόνια όταν ξαφνικά υπήρχε έλλειψη από δολάρια, για την αναχρηματοδότηση δανείων στην Ευρώπη. Για όποιους δεν το θυμούνται, το ευρώ-δολάριο πήγε από το 1,60 στο 1,20 σε χρόνο-ρεκόρ.
  • 18/07  Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα: Tο νέο χρηματοδοτικό ταμείο των BRICS- Γιώργος Καισάριος
    Κάτι που δεν πήρε μεγάλη δημοσιότητα αυτές τις μέρες, αλλά νομίζω ότι αξίζει να γίνει αναφορά, είναι το γεγονός ότι οι χώρες BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική), στα πλαίσια της 6ης παγκόσμιας συνάντησης των χωρών BRICS στη Βραζιλία, αποφάσισαν τη σύσταση αναπτυξιακής τράπεζες και κοινό αποθεματικό ταμείο για την αντιμετώπιση βραχυπρόθεσμων προβλημάτων ρευστότητας.
Επόμενη σελίδα »