Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
IN THE MONEY

Τί εννοούμε "μη μισθολογικό κόστος";

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Καισάριου

Έχω μπερδευτεί αγαπητέ αναγνώστη. Όλοι ξαφνικά μιλούν για την μείωση του “μη μισθολογικού κόστους”. Τι ακριβώς εννοούν δεν έχω καταλάβει.

Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Το μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη. Με λίγα λόγια, αυτά που βλέπει (εισπράττει καθαρά) ο εργαζόμενος, καθώς και αυτό που δεν εισπράττει και ούτε βλέπει. Άσχετα του πως καταλογίζονται οι κρατήσεις, ο εργοδότης είναι αυτός που πληρώνει το σύνολο των κρατήσεων του εργαζόμενου.

Ένας άλλος τρόπος να το δούμε αυτό είναι ως εξής. Ο μισθός του μέσου εργαζόμενου δεν είναι αυτό που παίρνει καθαρά στο χέρι, αλλά το συνολικό ποσό που κοστίζει στον εργοδότη του.

Ή με άλλα λόγια, ο μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος που πληρώνει ένας εργοδότης.

Τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες, οι πολιτικοί έχουν μπερδέψει τους εργαζόμενους, λέγοντας τους ότι ο εργαζόμενος θα πληρώσει ένα ποσοστό για τις συνταξιοδοτικές του εισφορές και ο εργοδότης πληρώνει ένα άλλο ποσοστό.

Αυτό όμως είναι άπατη. Άσχετα του πως καταλογίζονται οι κρατήσεις λογιστικά, αυτό που έχει σημασία είναι ότι το σύνολο του κόστους θα πρέπει να το πληρώσει ο εργοδότης.

Στην πραγματικότητα δηλαδή, ένας εργαζόμενος που παίρνει καθαρά 1.000 ευρώ τον μήνα, δεν παίρνει πραγματικά 1.000 ευρώ. Δεν παίρνει καν το λεγόμενο μεικτό. Στην πραγματικότητα παίρνει σχεδόν 2.000 ή και παραπάνω.

Αντί δηλαδή κάποιος να λέει παίρνω 1.000 ευρώ τον μήνα, θα έπρεπε να λέει παίρνω 2.000 ευρώ, αλλά μετά από τις κρατήσεις μου μένουν 1.000. Και επειδή αυτά τα 2.000 ευρώ είναι αυτά που κοστίζει αυτός ο εργαζόμενος στον εργοδότη του, αυτό είναι και το μισθολογικό κόστος.

Πριν μερικά χρόνια ζήτησα από έναν φίλο μου, να ζητήσει τον λογιστή του να μου αναλύσει ακριβώς πόσο είναι το κόστος του κάθε εργαζόμενου που είχε στην εταιρεία.

Παρακαλώ διαβάστε "Πόσος είναι ο πραγματικός μισθός του μέσου εργαζόμενου". Σημειώστε παρακαλώ ότι τα στοιχεία δεν συμπεριλαμβάνουν τον 13ο και 14ο μισθό.

Το αποτέλεσμα της έρευνας (μπορεί σήμερα να είναι διαφορετικά τα νούμερα) είναι ότι για να πάρει ένας εργαζόμενος 1.078 ευρώ καθαρά, το πραγματικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη (σε μηνιαία βάση χωρίς extra) ήταν 1.991 ευρώ.

Που θέλω να καταλήξω;

Αν θέλουμε να μειώσουμε τον κόστος από την πλευρά του εργοδότη, τότε θα πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ψέματα στους εαυτούς μας. Αυτά που πρέπει να μειωθούν είναι οι κρατήσεις και κυρίως οι εισφορές, που είναι ίσως οι μεγαλύτερες στον δυτικό κόσμο.

Μειώνοντας τις εισφορές, μπορεί να μειωθεί το μισθολογικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη, χωρίς να μειωθούν οι καθαρές αποδοχές του μέσου εργαζόμενου.

Ή μπορεί να γίνει και το εξής. Κρατώντας το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη σταθερό, αλλά μειώνοντας τις εισφορές, οι εργαζόμενοι σε αυτή τη χώρα μπορούν να πάρουν μια γενναιόδωρη αύξηση, χωρίς ουσιαστικά να αυξηθεί το κόστος για κανέναν.

Βέβαια θα πρέπει να μειωθούν οι εισφορές, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση για μια διαφορετική μέρα. Και επειδή δεν με πληρώνει κανένας να γίνω κακός με κανέναν, θα περιοριστώ να πω ότι κάποτε σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για το ασφαλιστικό, και κατά πόσο ορισμένοι δικαιούνται να παίρνουν τις παχουλές συντάξεις που παίρνουν, ενώ ορισμένοι άλλοι να ζουν με 500 ευρώ τον μήνα.

Η κατάληξη είναι ότι το μισθολογικό κόστος είναι το συνολικό κόστος από την πλευρά του εργοδότη. Δεν υπάρχει “μη μισθολογικό κόστος” που μπορεί να μειωθεί. Αυτό το λεγόμενο “μη μισθολογικό κόστος” δεν είναι άλλο από τις εισφορές.

Και ναι μεν σωστά ακούγεται αυτές τις μέρες ότι θα πρέπει να μειωθεί το συνολικό εργοδοτικό κόστος, αλλά ας τα πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Αυτό που όλοι εννοούν όλοι φοβούνται να ξεστομίσουν, είναι ότι θα πρέπει να μειωθούν οι εισφορές.

Ακολουθήστε το Γιώργο Καισάριο στο Twitter
 
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα

  • 21/11  Η διαφορά της Fed από την ΕΚΤ- Γιώργος Καισάριος
    Το ζήτημα με το γεγονός ότι η ΕΚΤ αγνόησε επίτηδες το καταστατικό της, προκειμένου να παράσχει έκτακτη εξυπηρέτηση στην Κύπρο και στην Ιρλανδία, είχε σαν αποτέλεσμα να πληρώσει τη νύφη ο φορολογούμενος. Να μου πείτε, αν δεν την πλήρωνε ο φορολογούμενος στην Ιρλανδία θα την πλήρωναν οι καταθέτες. Εδώ όμως είναι το ζήτημα. Θα έπρεπε να πληρώσουν οι μεγάλοι καταθέτες.
  • 20/11  Ανταπόκριση από το Χαράρε (ΙΙ)- Γιώργος Καισάριος
    Αρκετά πράγματα εντυπωσιάζουν εδώ στη Ζιμπάμπουε. Κατ΄ αρχάς μιλάμε για μια οικονομία που λειτουργεί σχεδόν αποκλειστικά με μετρητά. Οι πιστώσεις είναι ελάχιστες, ενώ το επιτόκιο είναι “τσουχτερό“. Για παράδειγμα έβλεπα κάτι καταστήματα ρούχων να διαφημίζουν το επιτόκιο δανεισμού για να πάρεις ρούχα με πίστωση. Tο επιτόκιο δανεισμού με πιστωτική κάρτα είναι 6,2% και το κατάστημα δανείζει με 16,7%...
  • 19/11  Η Κίνα σε "πολιορκητικό κριό"- Γιώργος Καισάριος
    Οι τιμές των κατοικιών στην Κίνα έχουν πέσει για δυο συνεχόμενους μήνες και καταγράφουν τη μεγαλύτερη πτώση από το 2011, που άρχισαν να καταγράφονται τιμές. Προκειμένου να αποφευχθεί η μείωση των τιμών, οι τοπικές κυβερνήσεις στην Κίνα έχουν άρει πολλούς περιορισμούς για την αγορά κατοικίας και η κεντρική τράπεζα της Κίνας κάνει παράκληση στις τράπεζες να... λασκάρουν τους όρους δανεισμού.
  • 18/11  Αυστριακή σχόλη ή Κέυνς;- Γιώργος Καισάριος
    Το σημερινό πλαίσιο είναι κάτι το νέο και όλοι αυτοί που υποστηρίζουν την μία οικονομική σκέψη ή την άλλη κάνουν και οι δυο λάθος, διότι αυτές οι σχολές ανήκουν στο παρελθόν που τα προβλήματα ήταν άλλα και τα μεγέθη διαφορετικά και κατ΄ επέκταση και οι λύσεις. Το σημερινό παγκόσμιο πλαίσιο δουλεύει διαφορετικά από ό,τι το παγκόσμιο πλαίσιο στον παρελθόν. Ως εκ τούτου, οι λύσεις θα είναι διαφορετικές από τις λύσεις του παρελθόντος.
  • 17/11  Το πετρέλαιο και το ρούβλι- Γιώργος Καισάριος
    το χαμηλότερο ρούβλι θα πυροδοτήσει τον πληθωρισμό και θα ενεργήσει αρνητικά στην καταναλωτική εμπιστοσύνη στην εν λόγω χώρα. Διότι σαν και εμάς, η Ρωσία έκτος από ενέργεια δεν παράγει σχεδόν τίποτα άλλο. Που επίσης σημαίνει δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση και τον πρόεδρο Πούτιν τον ίδιο. Ίσως για αυτό τον λόγο η Ρωσία έχει επιλέξει να δραστηριοποιηθεί ξανά στην Ουκρανία, δίνοντας μια εθνικιστική στροφή στην πολιτική της ενόψει των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει από την πτώση στο ρούβλι.
  • 14/11  Η θεωρία του ώριμου φρούτου δεν θα λύσει τα προβλήματα- Γιώργος Καισάριος
    Ορισμένες μελέτες αναφέρουν ότι θα περάσουν δεκαετίες για να βγούμε από αυτή την κρίση. Η αλήθεια είναι ότι θα περάσουν δεκαετίες, αν η τροχιά ανάπτυξης παραμείνει αυτή που είναι σήμερα. Αν για κάποιο λόγο επιταχυνθούν οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν -και είναι περισσότερες από αυτές που θέλει η τρόικα να κάνουμε- τότε τα μοντέλα που κάνουν λόγο για δεκαετίες στο σημερινό τέλμα πάνε στράφι.
  • 13/11  Η Ιαπωνία θα εκτοξεύσει πυρηνικούς πυραύλους όχι μπαζούκα- Γιώργος Καισάριος
    Το δολάριο, είτε αξίζει είτε όχι, θα ανατιμηθεί πάρα πολύ έναντι των πάντων. Διότι το τύπωμα που κάνει και θα κάνει η Ιαπωνία θα είναι μια ένεση ρευστότητας στο παγκόσμιο σύστημα και οι πάντες θα επηρεαστούν. Ποσό χαμηλά μπορεί να φτάσει το yen και έως που μπορεί να φτάσει ο Nikkei δεν έχω ιδέα, άλλα νομίζω ότι τα trades long USDJPY και long Nikkei είναι σχεδόν σίγουρα μακροπρόθεσμα.
  • 12/11  Η γάγγραινα του αποπληθωρισμού έχει ακόμη δρόμο- Γιώργος Καισάριος
    Το ουσιαστικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι μεν η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, αλλά το βραχυπρόθεσμο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι ο αποπληθωρισμός. Όχι οποιοδήποτε είδους αποπληθωρισμού, άλλα συγκεκριμένα το asset deflation (αποπληθωρισμός αξιών). Αυτό το είδος αποπληθωρισμού, να υπενθυμίσω, είναι αυτό που λέμε ο “κακός αποπληθωρισμός“.
  • 11/11  Ξύνοντας πάτο για πάντα- Γιώργος Καισάριος
    Κάθε χώρα όμως που βρίσκεται σε κάποιο είδος ύφεσης ή σε μια κατάσταση παρόμοια με την Ελλάδα (ελλείψει ανταγωνιστικότητας) περιμένει να ανακάμψει από τις εξαγωγές. Κάτι πολύ φυσικό, αφού αν θεωρητικά μειωθεί το εργασιακό κόστος, θα γίνεις πιο ανταγωνιστικός και θα μπορείς να πουλάς στους άλλους περισσότερα από ό,τι σου πουλάνε αυτοί (έτσι λέει η θεωρία τουλάχιστον). Αυτό σαφώς στην περίπτωση της Ελλάδος δεν έχει γίνει. Οι εξαγωγές και η βιομηχανική παράγωγη εξακολουθούν και είναι φθίνουσες.
  • 10/11  Γιατί καταρρέουν οι τράπεζες ξανά;- Γιώργος Καισάριος
    Δεν βρίσκω λογικό οι τράπεζες να πέφτουν καθημερινά και να έχουν σχεδόν απολέσει το 50% της άξιας τους σε σχέση με τα επίπεδα της τελευταίας αύξησης κεφαλαίου, αποκλειστικά στο όνομα της πολιτικής αβεβαιότητας και ότι τάχα θα έρθει να σχηματίσει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι άλλο πρέπει να είναι το πρόβλημα. Όπως έχουμε ξαναπεί, όσα ξέρει η αγορά δεν γνωρίζουν οι γραφειοκράτες όλοι.
Επόμενη σελίδα »