Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 17-Μαϊ-2018 23:45

    Το μυστικό υγείας των Προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών…

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θεόδωρου Γιάνναρου, Μοριακού Βιολόγου -Γενετιστή, PhD rer. nat. PhD rer. nat. PhD phil (h.c.)  MSc rer. nat.

    Έχετε ποτέ αναρωτηθεί, γιατί οι Πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, παρ’ όλο που όπως όλοι οι άνθρωποι αρρωσταίνουν από σοβαρές ασθένειες, εντούτοις, τις ξεπερνούν και ζουν με υγεία, καλή ποιότητα ζωής και απόλυτη διαύγεια πνεύματος, μέχρι τα βαθιά τους γεράματα, διατηρώντας τις ασθένειες από τις οποίες αποθεραπεύτηκαν πλήρως, ή απενεργοποίησαν, μόνο στις αναμνήσεις τους; Δεν είναι μήπως και αυτοί ευάλωτοι θνητοί, όπως όλοι εμείς οι ταπεινοί πολίτες αυτού του κόσμου; 

    Γιατί λοιπόν, εκείνοι μπορούν και ξεπερνούν ανώδυνα τα όποια προβλήματα υγείας, ενώ η πλειονότητα από εμάς τους υπόλοιπους ταλαιπωρείται από ασθένειες που δεν μπορεί να ελέγξει… ή μήπως έχετε δει κάποιον εξ’ αυτών των διάσημων της πολιτικής, υπέρβαρο, ασθενικό, με κακή όψη ή καταθλιπτικό; Είναι ένα τυχαίο γεγονός, ή μήπως κάτι άλλο συμβαίνει, όπως πολλά από αυτά, που ενώ θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ανθρωπότητα, εν τούτοις παραμένουν επτασφράγιστα μυστικά για λίγους εκλεκτούς και μόνο τυχαία αποκαλύπτονται μετά από πολλά χρόνια;  Ας αρχίσουμε λοιπόν να ξετυλίγουμε το κουβάρι της… a la cart "Υγείας”, σε μία ιστορική αναδρομή στα μονοπάτια μιας αρχαίας γνώσης που δεν γεννήθηκε εκεί, αλλά στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού, όπου και με την πάροδο των αιώνων, μετεξελίχθηκε και εμπλουτίστηκε σε μια πορεία αντίστοιχη της Δαρβίνειας Εξέλιξης…                                                                                                  
    Ποια είναι λοιπόν η πρόληψη και η εξειδικευμένη θεραπεία μέσω των μυστικών της φύσης και  δια μέσου μιας βελτιστοποίησης της διατροφής, η οποία βασίζεται στις δομές μιας βιοχημικής ατομικότητος; Ο όρος "ορθομοριακός” προέρχεται από τις αρχαίες λέξεις "ορθόν” και "μόριο”, δηλαδή, τα "σωστά” για το σώμα, το πνεύμα και γενικά τον ανθρώπινο οργανισμό μόρια-στοιχεία, που δεν είναι τίποτε άλλο από αυτά που γνωρίζουμε ως βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, μέταλλα, αμινοξέα, ένζυμα και απαραίτητα λιπαρά οξέα, που στο σύνολό τους μαζί με άλλα, είναι απαραίτητα για τη βιοχημεία, τη φυσιολογία και γενικά την ορθή και απρόσκοπτη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος. Είναι το καλό καύσιμο, που ο οργανισμός απαιτείται από τη φύση, να προσπορίζεται, ώστε τα ρυθμιστικά συστήματα και ο μεταβολισμός του, να βρίσκονται σε ισόρροπη λειτουργία… Η οποιαδήποτε ανισορροπία, έλλειψη ή δυσλειτουργία, δημιουργεί, όπως στο υποθετικό παράδειγμα του "φαινομένου της πεταλούδας”, από τη "θεωρία του χάους”, προβλήματα σοβαρά στη συνολική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού.

    Ακόμα δηλαδή και απειροελάχιστες μεταβολές στη φυσιολογική συνέχεια αυτού του πολύπλοκου εργοστάσιου, που ονομάζουμε σώμα, μπορεί να πυροδοτήσει σταδιακές αλλά τεράστιες συνολικά ανακατατάξεις και δυσλειτουργίες, που με την πάροδο του χρόνου, ειδικά όταν αυτές παγιωθούν, οδηγούν στο "Σύνδρομο Γενικής Προσαρμογής”, από την πλευρά του βιοχημικού και οξειδωτικού στρες, όπου πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα αναστρεψιμότητας, ή επιστροφής στην κανονικότητα!                              

    Ας πάρουμε όμως ένα παράδειγμα, ως εισαγωγή, για να γίνει κατανοητή η συνέχεια. Το αυτοκίνητο είναι ένα κορυφαίο μέσο μεταφοράς  –ένα επίτευγμα, μία ανακάλυψη, που άλλαξε τον ρου της ιστορίας της ανθρωπότητας και που κανένας δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει! Αναρωτηθήκατε ποτέ, γιατί ένα τόσο απαραίτητο και ακριβό αντικείμενο, έχει τόσο μικρό προσδόκιμο ζωής; Εύλογο το ερώτημα αν τεθεί, όπως εύκολη είναι και η απάντηση: Οι αυτοκινητοβιομηχανίες κατασκευάζουν τα οχήματα σκόπιμα με "δεύτερα υλικά” και, έχουν συμβιβαστεί να τα τροφοδοτούν με υποβαθμισμένης ποιότητος καύσιμα, παρ’ όλο που ο εμπλουτισμός των οποίων, με όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την μακροζωία του κινητήρα είναι μία εξαιρετικά απλή διαδικασία… Γιατί άραγε; Διότι απλά η βιομηχανία αυτοκινήτων είναι προσαρμοσμένη στο "κέρδος” και μόνο σε αυτό, το οποίο δεν μπορεί να προκύψει μόνο από την πώλησή, αλλά προέρχεται κυρίως από τα συνεργεία, τα ανταλλακτικά και τα κάθε είδους παρελκόμενα. Είναι όμως καιρός, μετά από την σύντομη αυτή παρένθεση να επιστρέψουμε στα της υγείας. Ο άνθρωπος γεννιέται συνήθως, εκτός τυχαίων αστοχιών της φύσης, με ένα άρτια λειτουργικά σώμα και με μία συνολικά καλή υγεία, που όμως στην πορεία, και μάλιστα σύντομα αλλάζουν αρνητικά. 

    Γιατί; Διότι η βιομηχανία της υγείας και εκείνη, όπως κάθε βιομηχανία, είναι προσαρμοσμένη στη διαχείριση της ασθένειας και όχι στην προστασία και την προώθηση της υγείας, ασχολούμενη με το σύμπτωμα, παγιώνοντάς το, αλλά από την άλλη, αδιαφορεί εσκεμμένα για την αιτία και την προσέγγισή της, για την οριστική αποθεραπεία,. Το κέρδος γι’ αυτήν προκύπτει από τα φάρμακα και τις υπηρεσίες υγείας και είναι εξωπραγματικά υψηλό. Αν ο πληθυσμός ήταν υγιής, τότε ο λόγος ύπαρξης της φαρμακοβιομηχανίας και των γύρω από αυτήν, θα ήταν υπό αμφισβήτηση και τα κέρδη πενιχρά… Ποιος λοιπόν ο λόγος για τους ιθύνοντες, να προστατεύσουν τον πολίτη και να τον κάνουν άτρωτο, χαρίζοντάς του μακροημέρευση με υγεία: Ακριβώς στο σημείο αυτό, μπαίνει στο στημένο αυτό παιχνίδι και η πολιτική, διότι αν ο κόσμος μπορούσε με κάποιον μαγικό τρόπο να ζει περισσότερο, που θα βρεθούν οι πόροι για τις συντάξεις και τις άλλες παροχές, όταν θα πρέπει να παρέχονται για αρκετά επιπλέον χρόνια; Δυστυχώς, οι φαρμακοβιομηχανίες και το σύστημα υγείας έχουν επενδύσει στην οικονομική διαχείριση της ασθένειας, ενώ η πολιτεία…  στα οικονομικά οφέλη που προσφέρει ο θάνατος… Γιατί να το αλλάξουν; Μια χαρά περνάνε χορεύοντας στις πλάτες μας!

    Ας μπούμε όμως στο θέμα!

    Ο δύο φορές νομπελίστας, μοριακός βιολόγος Linus Pauling, μίλησε για πρώτη φορά στον όρο "ορθομοριακός" το 1968 στο περιοδικό "Science" αναφερόμενος στην ορθομοριακή θεραπεία ως μέσο προστασίας, προώθησης και διατήρησης της υγείας και στην πρόληψη της ασθένειας μέσω της μεταβολής των συγκεντρώσεων των ουσιών που υπάρχουν συνήθως στον οργανισμό. Και ενώ ο Linus Pauling μπορεί να ήταν εκείνος που πρωτοαναφέρθηκε στον όρο "ορθομοριακός", υπάρχουν αρκετοί άλλοι πριν αυτόν, που είχαν αναφερθεί εκτενώς στην έννοια της ορθομοριακής προσέγγισης της υγείας, που ενεργοποιείται για τη βελτιστοποίηση της υγείας και την αυτοθεραπεία.

    Ο Ιπποκράτης, ως ο πατέρας της ιατρικής, πρώτα απ’ όλους τους υπόλοιπους πιστώνεται με τη χρήση της τροφής ως μορφής φαρμάκου πριν από 2500 περίπου χρόνια. Προσέγγισε την ασθένεια ως αποτέλεσμα μιας σωματικής ανισορροπίας και η δύναμη της ορθής διατροφής απλά απασφάλισε την εγγενή ικανότητα του σώματος να επανεξισορροπιστεί και να αυτοθεραπευθεί.

    Γύρω στα μέσα του 1700 ο Βρετανός περιηγητής & ιατρός, James Lind, διεξήγαγε ένα από τα πρώτα επιστημονικά ελεγχόμενα τυχαιοποιημένα ιατρικά πειράματα, που έδειξαν ότι, η έλλειψη συγκεκριμένων θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό, είναι υπεύθυνη για την πρόκληση συγκεκριμένων ασθενειών. Ο Lind απέδειξε μέσω των μελετών του,  ότι το σκορβούτο μπορεί να προληφθεί μέσω της βρώσης εσπεριδοειδών. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης C εντοπίστηκε αργότερα και στη συνέχεια αναγνωρίστηκε ως το κύριο αίτιο για το σκορβούτο.

    Αρχές του 1900, ο Ολλανδός γιατρός, Chritiaan Eijkman ανακάλυψε πως η κύρια διατροφή με το φτωχό σε βιταμίνη Β αποφλοιωμένο ρύζι, εν δυνάμει πυροδοτεί την εμφάνιση της ασθένειας Beri Beri, καθώς και άλλες σοβαρές ασθένειες, όπως καρδιοπάθειες...

    Στη συνέχεια, στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο παθολόγος Max Gerson, διαπίστωσε ότι οι ασθενείς με καρκίνο υποφέρουν συνήθως από τοξιναιμία και σοβαρή έλλειψη απαραίτητων θρεπτικών στοιχείων. Η θεραπεία Gerson που συνίσταται σε αυξημένη λήψη φυσικών χυμών από λαχανικά και φρούτα, καθώς και άλλες φυσικές θεραπείες διευκόλυνε τη διήθηση τοξινών στο ήπαρ και την απομάκρυνσή τους από το σώμα,  που έγινε γνωστή ως μεταβολική θεραπεία που καθαρίζει και ενισχύει το σώμα να αποθεραπεύεται.

    Αργότερα το 1937, ο Ούγγρος ιατρός Albert Szent-Gyorgyi, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψη και την απομόνωση του ασκορβικού οξέος ή της βιταμίνης C που είχε ήδη αναγνωριστεί λίγο πριν ως η ουσία αποτροπής του σκορβούτου.

    Μόλις πριν από λίγα πενήντα χρόνια, ο Καναδός ιατρός, William J. McCormick, διαπίστωσε ανεπάρκεια σε βιταμίνη C πρωταρχικό λόγο για πολλές εκφυλιστικές παθήσεις, αλλά και εξ’ ίσου πολλές μεταδοτικές ασθένειες. Υποστήριξε πως τη βιταμίνη C είναι ένα φυσικό  αντιιικό και αντιβιοτικό φάρμακο και όπως αποδείχθηκε, κάθε άλλο παρά λάθος είχε κάνει...

    Ο Rodger J. Williams, το 2004 δήλωσε ανεπιφύλακτα, πως "το διατροφικό μικρο-περιβάλλον των κυττάρων του σώματός, είναι ζωτικής σημασίας για την διατήρηση της υγείας, όπου οι όποιες ανεπάρκειες του, αποτελούν την κύρια αιτία μιας νόσου. Σημειώνεται πως ο Williams ανακάλυψε το παντοθενικό οξύ ή αλλιώς, την βιταμίνη Β5.

    Πριν από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο Ολλανδός γιατρός Cornelius Moerman δημοσίευσε την άποψή του για τον καρκίνο, ότι "η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος είναι η απάντηση σε αυτή την ασθένεια και η διατροφή παίζει τον κεντρικό ρόλο”. Ποιος, ακόμα και σήμερα, θα μπορούσε να το αμφισβητήσει άραγε;.

    Το 1933, δύο αδέλφια ο βιολόγος Wilred και ο παθολόγος Evan Shute αψήφησαν τα γνωστά και σίγουρα μονοπάτια της συμβατικής ιατρικής για την ασθένεια και χρησιμοποίησαν τη βιταμίνη Ε για να θεραπεύσουν επιτυχώς και να μειώσουν την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων. Οι ανακαλύψεις τους για τη βιταμίνη Ε υπονομεύθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την οργανωμένη ιατρική κοινότητα εκείνης της εποχής, η οποία αντιτάχθηκε σφοδρά στο ρόλο της διατροφής ως μέσο για τη βελτίωση της γενικής εικόνας της υγείας.

    Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ιατρός Frederick Klenner, εισήγαγε στη φαρέτρα της κλινικής του, εξατομικευμένες θεραπείες για μια ευρεία ποικιλία ιογενών και βακτηριακών λοιμώξεων, χρησιμοποιώντας υπερδόσεις βιταμίνης C.

    Το 1974, ο Carl Pfeiffer, προήγαγε τη διατροφική κατανόηση, συνδυάζοντας τα ιχνοστοιχεία και τον μεταβολισμό των μετάλλων στην αντιμετώπιση της σχιζοφρενίας, χωρίς να απεμπολήσει των δυνατοτήτων που του έδιναν τα φάρμακα της εποχής. Απέδειξε απλά, πως τα αποτελέσματα ήταν και πιο ορατά και πιο διαχρονικά. Η έρευνά του αποκάλυψε ότι οι βιοχημικές ανισορροπίες ήταν εξατομικευμένες και εξειδικευμένες σε διάφορες ψυχικές δυσλειτουργίες. Ο Pfeiffer είχε τότε αναφέρει:"Παρ’ όλο που υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να διαφοροποιήσουν τη βιοχημεία του εγκεφάλου, υπάρχει πάντα και ένας συνδυασμός θρεπτικών ουσιών, που μπορεί να επιτύχει το ίδιο ακριβώς χωρίς παρενέργειες".

    Αξίωμα Pfeiffer:  "Για κάθε φάρμακο που έχει επιτυχία στην πορεία της θεραπείας ενός ασθενούς, υπάρχει μια ουσία από το φαρμακείο της φύσης, που μπορεί να επιτύχει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα".

    Ο Δρ Alan Cott το 1977 παρουσίασε στις Η.Π.Α, την έρευνά του για τη θεραπευτική νηστεία και την ορθομοριακή θεραπεία ψυχιατρικών ασθενών, καθώς και παιδιών με σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες.

    Ο Josef Issels, λίγο πριν την είσοδο στην 3η χιλιετία, εστίασε για την θεραπεία του καρκίνου στη διατροφή, την αποτοξίνωση και την αντιοξείδωση. Πίστευε πως ο καρκίνος είναι το επακόλουθο μιας δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος που δεν θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο χειρουργικά, με χημειοθεραπεία και ακτινοβολίες, διότι πολύ απλά, το αίτιο θα συνέχιζε να είναι εκεί παρόν και ουσιαστικά ανεπηρέαστο.

    Ο William Kaufman, στα μέσα της 1ης δεκαετίας του 2.000 περιέθαλψε ασθενείς με δυσλειτουργία στις αρθρώσεις χρησιμοποιώντας υπερδόσεις βιταμίνης Β3, και περιέγραψε στα βιβλία του, την θεαματική βελτίωση που παρουσίασαν μετά τη θεραπεία. 

    Χιλιάδες είναι οι αναφορές που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε αυτό το άρθρο, αλλά δεν κρίνω πως είναι απαραίτητο να πλατειάσουμε, μνημονεύοντας επιπλέον απόψεις, αποτελέσματα και προσεγγίσεις επί του θέματος… που αναφέρεται σε ένα αποτελεσματικό σύστημα πρόληψης και θεραπείας με βάση τη θεωρία, ότι το βιοχημικό περιβάλλον κάθε ανθρώπου είναι γενετικά προκαθορισμένο και εξειδικευμένο –άρα και μοναδικό. Η πρόληψη και η θεραπεία επιτυγχάνεται με τη συμπλήρωση ουσιών που βρίσκονται υπό φυσιολογικές συνθήκες σε συγκεκριμένες ποσότητες στο σώμα, όπως βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, ένζυμα, αμινοξέα, κ.α. και οι  ποσότητες αυτές, βελτιστοποιούνται για κάθε άτομο εξατομικευμένα, ώστε να ισοσκελιστούν οι όποιες διατροφικές ανεπάρκειες και οι βιοχημικές ανωμαλίες που λόγω των ελλείψεων μπορούν να προκύψουν, ή έχουν προκύψει. Σίγουρα όμως, οι θεραπείες που προσφέρονται από τη σύγχρονη ιατρική, μαζί με την ορθομοριακή προσέγγιση, μπορεί να δώσει μοναδικά και διαχρονικά αποτελέσματα. Θα ήταν δηλαδή η συνεργασία δύο γιγάντων για τον ίδιο σκοπό, απλά όμως με αλληλοσυμπληρούμενες διαφορές ως προς την προσέγγιση, συμβάλλοντας σε αρμονική συνεργασία και από κοινού στην προστασία και την προώθηση της υγείας…

    Συνεχίζεται…
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    Εφημερίες Φαρμακείων
    Εφημερίες Νοσοκομείων

    Επιμέλεια ύλης

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ