Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 28-Δεκ-2017 09:31

    Αιμορροϊδοπάθεια: Όσα πρέπει να γνωρίζετε

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Γράφει ο Φώτιος Αρχοντοβασίλης, MD, PhD, FISS, Γενικός Χειρουργός 

    Αιμορροΐδες έχουμε όλοι. Αποτελούν φυσιολογικές ανατομικές δομές (σαν μαξιλαράκια) στο εσωτερικό του ορθού και του πρωκτού που βοηθούν στην κένωση αλλά και στη λειτουργία της εγκράτειας, της εκούσιας δηλαδή διατήρησης των αερίων και κοπράνων μέσα στο έντερο. 

    Η αιμορροϊδοπάθεια   όμως είναι παθολογική κατάσταση,  είναι ένα πρόβλημα ουσιαστικό που δεν έχει προτιμήσεις ανάμεσα στα δύο φύλλα. Τείνει να "προτιμά" λίγο περισσότερο τους άντρες καθώς οι γυναίκες παρουσιάζουν αιμορροϊδοπάθεια κυρίως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνη. Υπολογίζεται ότι το 80% των ενηλίκων άνω των 60 ετών, θα έχουν τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους ένα αιμορροϊδικό επεισόδιο.

    Η πάθηση δημιουργείται συχνά από την χρόνια δυσκοιλιότητα, η οποία προκαλεί πολύ αυξημένες πιέσεις μέσα στον ορθοπρωκτικό σωλήνα, κατά την προσπάθεια της αφόδευσης, που έχουν σαν αποτέλεσμα την διόγκωση των αιμορροϊδικών "μαξιλαριών". Επιπρόσθετα, τα κόπρανα είναι πιο σκληρά και τραυματίζουν συχνά τις διογκωμένες αιμορροΐδες, με αποτέλεσμα αιμορραγία ή/και πόνο.  
    Άλλες φορές πάλι, είναι απόρροια έντονης άσκησης ή των δύσκολων επαγγελμάτων, κατά τα οποία ο ασθενής σηκώνει μεγάλα βάρη, για μεγάλο χρονικό διάστημα.

    Η αιμορροϊδοπάθεια φαίνεται μέσα από την αιμορραγία που παρατηρείται κατά την διάρκεια της αφόδευσης, ενώ συνοδεύεται συχνά και από κνησμό (φαγούρα) ή και πόνο. 

    Το θέμα θεωρείται ταμπού ακόμα και στις μέρες μας και συχνά ο ασθενής αργεί να πάει στον κατάλληλο γιατρό. Συνήθως καταφεύγει σε γιατροσόφια, αλοιφές, ακόμα και βελονισμό, που όμως δεν δίνουν καίρια και αιτιολογική λύση, αλλά ανακουφίζουν προσωρινά από τα συμπτώματα, χωρίς όμως να εξαφανίζουν και το πρόβλημα. Έτσι, ο καιρός περνά χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος, το οποίο συνεχώς μεγεθύνεται φτάνοντας σε δυσθεράπευτα επίπεδα. Όταν όμως το πρόβλημα είναι στην αρχή του μπορεί να αντιμετωπιστεί πολύ πιο εύκολα. 

    αιμορροΐδες 22/12/17Τέσσερα διαφορετικά στάδια της αιμορροϊδοπάθειας

    Κατά το πρώτο στάδιο όπου η πάθηση είναι ελαφρά, οι αιμορροϊδικοί όζοι δεν ενοχλούν ιδιαίτερα και ο ασθενής θυμάται το πρόβλημα από το λίγο αίμα που βλέπει περιστασιακά στην τουαλέτα. Είναι άλλωστε και η μόνη περίπτωση που αντιμετωπίζεται συντηρητικά. 

    Στο αρχικό στάδιο η αντιμετώπιση της αιμορροϊδικής νόσου μπορεί να είναι σχετικά εύκολη, με προσεκτική αγωγή και κυρίως καλή υγιεινή διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες. Άσκηση και όχι καθιστική ζωή, χωρίς όμως υπερβολές και τακτική αφόδευση, ώστε ν αποφεύγεται η δυσκοιλιότητα. 

    Το δεύτερο στάδιο, είναι όταν οι αιμορροϊδικοί όζοι βγαίνουν έξω από τον πρωκτό κατά την κένωση, αλλά επανέρχονται αυτόματα όταν  αυτή τελειώσει, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από πλευράς του ασθενή. 

    Τρίτο στάδιο έχουμε όταν οι όζοι αιμορραγούν και έχουν βγει έξω, αλλά με έναν κατάλληλο χειρισμό μπαίνουν ξανά στη θέση τους.

    Το τέταρτο και πλέον επώδυνο στάδιο είναι όταν οι όζοι αιμορραγούν έξω από τον πρωκτό, δεν μπαίνουν μέσα, είναι μόνιμα ερεθισμένοι, προκαλούν κνησμό και πόνο και μόνη λύση πλέον είναι η χειρουργική αντιμετώπιση. Η μόνιμη δυσφορία του ασθενή για το πώς κάθεται και πώς θα χειρίζεται την καθημερινότητά του, έχουν κάνει τον λαό να αποκαλεί την πάθηση "ζοχάδες" από τον εκνευρισμό που προκαλεί στον ασθενή. 

    Ο πόνος, οι δύσκολες κενώσεις που συνοδεύονται από αιμορραγία, οι θρόμβοι, οι ραγάδες, η πρόπτωση των εσωτερικών αιμορροΐδων, ακόμα και η έκκριση κάποιου υγρού ή βλέννας στο εσώρουχο, πρέπει να οδηγήσουν τον ασθενή στον κατάλληλο γιατρό, τον ορθοπρωκτικό χειρουργό, ο οποίος θα διαλέξει την κατάλληλη μέθοδο για την χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματος. Εκείνο που πρέπει να γνωρίζει ο ασθενής και να εξετάσει προσεκτικά ο γιατρός για την αντιμετώπιση του προβλήματος, είναι να αποκλειστούν άλλες παθήσεις που προκαλούν αιμορραγία, όπως ένας πολύποδας, καρκίνος ή φλεγμονώδεις νόσοι του παχέος εντέρου.

    Χειρουργική αντιμετώπιση

    Πριν από μερικά χρόνια, η μόνη αντιμετώπιση ήταν η χειρουργική αφαίρεση των αιμορροϊδικών όζων σε ένα ανοικτό χειρουργείο, με πολλά ράμματα και ανάρρωση του ασθενή μετά από 4 έως 5 εβδομάδες. Ωστόσο τα ράμματα, και κυρίως τα τραύματα των εκτομών προκαλούσαν ιδιαίτερα έντονο πόνο και δυσφορία.  

    Η πρόοδος όμως της χειρουργικής αλλά και της τεχνολογίας, έχουν βοηθήσει ώστε να βρεθούν και άλλες λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι για αντιμετώπιση του προβλήματος. 

    Αιμορροϊδοπλαστική
    Υπάρχει μια πολύ νέα και εξελιγμένη μέθοδος, η λεγόμενη αιμορροϊδοπλαστική    με laser (μέθοδος LHP). Πέραν του ανώδυνου του θέματος, απαιτεί μόνο 2-3 ώρες νοσηλεία και ο ασθενής επιστρέφει χωρίς πόνο, ράμματα και δυσφορία στην καθημερινότητά του. 

    Η εφαρμογή της αφορά σε όλα τα στάδια της αιμορροϊδοπάθειας. Δεν απαιτούνται φάρμακα, δεν χρειάζεται γενική νάρκωση, και δεν υπάρχει πόνος ή πρόβλημα στις κενώσεις.  

    Το χειρουργικό laser    (διοδικό ενδοκοιλοτικό και όχι κοπτικό laser) με τη χρήση ειδικών εύκαμπτων οπτικών ινών, εισέρχεται εντός του αιμορροϊδικού όζου, μέσω μιας μικροσκοπικής τομής 1,5 χιλιοστών (!). Η εκλυόμενη ενέργεια προσροφάται πλήρως από το αίμα που κυκλοφορεί μέσα στις διογκωμένες αιμορροϊδες προκαλώντας μια ελεγχόμενη φωτοπηξία, η οποία μέσα στις επόμενεες 4-8 εβδομάδες θα συρρικνώσει τις αιμορροΐδες με ασφάλεια και χωρίς κανένα πόνο. 

    Η μέθοδος όταν εφαρμόζεται από εξειδικευμένους στο laser χειρουργούς, δεν επιφέρει απολύτως καμία βλάβη στους σφιγκτήρες, δεν προκαλεί τραυματισμό στο εσωτερικό του εντέρου, δεν δημιουργεί καμία επιπρόσθετη παθολογία ή επιπλοκή.

    Τα συμπτώματα εξαφανίζονται. Δεν υπάρχουν ράμματα, πόνος, ακόμα και φόβος εκ μέρους του ασθενή, ούτε αιμορραγίες ή θρομβώσεις, αποστήματα και συρίγγια. Οι ασθενείς την προτιμούν γιατί μέσα από αυτή τη μέθοδο απλά δεν υποφέρουν. 

    Η μέθοδος δεν χρειάζεται γενική αναισθησία, άρα ενδείκνυται για ασθενείς με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα ή όσους είναι μεγάλοι σε ηλικία ή όσοι δεν μπορούν να πάρουν νάρκωση. Με ελάχιστη μέθη, η επέμβαση δεν διαρκεί περισσότερο από 20 λεπτά. Ο ασθενής επιστρέφει μετά από 2-3 ώρες στο σπίτι του και την επομένη αν το επιθυμεί επανέρχεται στην εργασία του. 

    Το άρθρο επιμελείται ο Φώτιος Αρχοντοβασίλης, MD, PhD, FISS, Γενικός Χειρουργός (Εξειδίκευση στην 3D Λαπαροσκοπική Χειρουργική). Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής ΣΤ’ Χειρουργικής Κλινικής ΙΑΣΩ General, Γεν. Γραμματέας Ελληνικής Εταιρείας Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής, oxeirourgos.gr"

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    Εφημερίες Φαρμακείων
    Εφημερίες Νοσοκομείων

    Επιμέλεια ύλης

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ