Η σχιζοφρένεια είναι μια πολύπλοκη και χρόνια διαταραχή του εγκεφάλου. Οι ειδικοί δεν έχουν καταλήξει μέχρι στιγμής σε συγκεκριμένους παράγοντες που την πυροδοτούν, καθώς φαίνεται πως είναι πολλά τα στοιχεία που παίζουν ρόλο στην ανάπτυξή της, ανάμεσά τους γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Αυτό όμως που γνωρίζουμε είναι πως τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας μπορεί να είναι σοβαρά και να επηρεάζουν κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής ενός ατόμου. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, απουσία συναισθηματικής αντίδρασης, κοινωνική απόσυρση, κατάθλιψη, απάθεια και έλλειψη κινήτρου ή πρωτοβουλίας. 

Η σχιζοφρένεια επηρεάζει άτομα από όλες τις χώρες, κοινωνικο-οικονομικές ομάδες και πολιτισμούς. Ο επιπολασμός της είναι παρόμοιος σε όλο τον κόσμο - σχεδόν ένα άτομο στα 100 θα αναπτύξουν σχιζοφρένεια πριν φτάσουν την ηλικία των 60, με τους άνδρες να κινδυνεύουν να προσβληθούν λίγο περισσότερο. Εφόσον εκδηλωθεί, πρόκειται συνήθως μια δια βίου κατάσταση, ωστόσο υπάρχουν θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν τον ασθενή. Η αποτελεσματική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους με σχιζοφρένεια ώστε να απολαμβάνουν μια ικανοποιητική, καλή ζωή, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει επιστροφή στην εργασία ή τις σπουδές, ανεξαρτησία και κοινωνικές σχέσεις, που με τη σειρά τους μπορεί να συμβάλλουν στην ανάρρωση.

Νέα πανευρωπαϊκή έρευνα για τη σχιζοφρένεια
Στo πλαίσιo του 25ου Διεθνούς Συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Ψυχιατρικής Εταιρείας -  European Psychiatric Association (EPA) που διεξήχθη 1 - 4 Απριλίου στη Φλωρεντία, ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα ενός πανευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος με θέμα: "Ενημέρωση και βαθμός ικανοποίησης από τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές στη σχιζοφρένεια: Αποτελέσματα ευρωπαϊκής έρευνας ασθενών και φροντιστών". Στην έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την ανεξάρτητη εταιρεία έρευνας αγοράς Fieldwork International (θυγατρική της Ipsos MORI) συμμετείχαν 166 ενήλικες ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια και 468 φροντιστές ανθρώπων με σχιζοφρένεια, και διερευνήθηκαν ο βαθμός ενημερότητας, τα συναισθήματα και οι προτιμήσεις ασθενών και φροντιστών σχετικά με τη θεραπεία.

Η έρευνα διεξήχθη σε 12 ευρωπαϊκές χώρες (Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Ρωσία, Ισπανία, Ελβετία και ΗΒ) και ανέδειξε τους κύριους παράγοντες που επιβαρύνουν τους φροντιστές, όπως τις συνέπειες της νόσου στην καθημερινότητα, την πιθανότητα υποτροπής και επακόλουθης νοσηλείας και την ανάγκη υποστήριξης πέραν της φαρμακευτικής αγωγής. Το 94% των φροντιστών δήλωσε ότι πρέπει να υπενθυμίζουν στον άνθρωπο του περιβάλλοντός τους που υποφέρει από τη νόσο τη λήψη της θεραπείας του, και για το 49% αυτό συμβαίνει συχνά.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια φαίνεται να χρειάζονται καλύτερες επιλογές αναφορικά με τη θεραπεία τους, καθώς σχεδόν 1 στους 4 ασθενείς (23%) δηλώνει δυσαρεστημένος από την τρέχουσα φαρμακευτική αγωγή, ενώ 14% των ασθενών δηλώνουν πολύ δυσαρεστημένοι. Επίσης το 27% των ασθενών θεωρεί ότι δεν τέθηκαν υπόψη τους όλες οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές και 1 στους 5 (21%) δεν έκανε κάποια συζήτηση με τον θεράποντα ιατρό του για τις εναλλακτικές επιλογές που θα μπορούσε να έχει αναφορικά με τη θεραπεία.

Η φαρμακευτική αγωγή αποτελεί μια σημαντική παράμετρο στη ζωή των ανθρώπων που υποφέρουν από σχιζοφρένεια και των φροντιστών τους, και σήμερα υπάρχει μια πληθώρα επιλογών μεταξύ αγωγών που χορηγούνται καθημερινά, και αγωγών μακράς δράσης που χορηγούνται κάθε 15 ή 30 μέρες ή ακόμα και ανά 3 μήνες. 

"Στη Janssen θεωρούμε ότι οι αποτελεσματικότερες λύσεις προκύπτουν μέσω ανοικτών συζητήσεων μετά από ενημέρωση, μεταξύ των θεραπόντων ιατρών, των ασθενών που πάσχουν από τη νόσο και των ανθρώπων που τους φροντίζουν", ανέφερε μεταξύ άλλων ο Μ. Παπαταξιάρχης, Διευθύνων σύμβουλος της Janssen Ελλάδος. "Η σχιζοφρένεια είναι μια σύνθετη νόσος που μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες για τους ασθενείς και τους φροντιστές τους. Συνεπώς, είναι σημαντικό να είναι όλες οι πλευρές ενήμερες για τις διαθέσιμες επιλογές τους. Η φαρμακευτική αγωγή πρέπει να προσαρμόζεται στις εξατομικευμένες ανάγκες του κάθε ασθενούς ώστε να υποστηρίζεται κατάλληλα η προσπάθειά του για μια πιο ανεξάρτητη ζωή".