Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 22-Οκτ-2017 15:26

    Τι πρεσβεύουν οι "Σκέψεις του 'Xi Jinping"

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Τι πρεσβεύουν οι "Σκέψεις του 'Xi Jinping"

    Του Salvatore Babones

    Είναι γενικά παραδεκτό ότι ο Xi Jinping αποτελεί τον ισχυρότερο ηγέτη της Κίνας από την εποχή του Deng Xiaoping και πιθανώς και από την περίοδο του Mao Zedong. Τόσο ο Deng, όσο και ο Mao άφησαν το στίγμα τους στο Κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας, ενώ φημολογείται ότι ο Xi θα είναι ο πρώτος διάδοχος τους που θα πράξει κάτι ανάλογο. Η "μαζική γραμμή" του Mao και το "αναζητούμε την αλήθεια μέσω των δεδομένων" του Deng, αποτέλεσαν επίσημες αρχές του δόγματος του Κομμουνιστικού κόμματος. Η θέση του Xi για "σοσιαλισμό με κινεζικά χαρακτηριστικά για μια νέα εποχή", πιθανώς σύντομα να λάβει την ίδια θέση στην επίσημη κομματική γραμμή.

     ‘Όμως από τι αποτελείται πραγματικά η "σκέψη του Xi Jinping"; Για να απαντηθεί το ερώτημα, θα βοηθούσε αν συγκρίναμε τις ηγετικές αρχές του, με αυτές τεσσάρων "κορυφαίων ηγετών" του κινεζικού Κομμουνιστικού κόμματος τους οποίους διαδέχθηκε.

    Xi έναντι Mao

    Πολύ συχνά ο Xi Jinping συγκρίνεται με τον Mao Zedong, τον ηγέτη της κινεζικής επανάστασης, τον κόκκινο αυτοκράτορα και κομμουνιστή θεολόγο. Οι αρχές του Mao είχαν συγκεντρωθεί στο Μικρό Κόκκινο Βιβλίο, που κάποτε αποτελούσε ανάγνωσμα αριστερών φοιτητών και ανταρτών της Λατινικής Αμερικής. Οι σκέψεις του Mao ήταν μια χαρά, αν κάποιος σχεδίαζε μια επανάσταση για να ανατρέψει την κυβέρνηση του. Σε αντίθεση με τον Lenin και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους μαρξιστές, ο Mao είχε διδαχθεί ότι οι επαναστάσεις πρέπει να ξεκινούν από την βάση της κοινωνίας. Και αντίθετα από τους άλλους επαναστάτες, αυτός προσπαθούσε να ανατρέψει την κυβέρνηση, ακόμα και όταν αυτός ήταν στην κυβέρνηση. Όπως για παράδειγμα με την διαβόητη Πολιτιστική Επανάσταση που ταρακούνησε την κινεζική κοινωνία από το 1966 ως το 1976.

    Ο Xi δεν είναι επαναστάτης και σίγουρα δεν είναι Mao. Το "κινεζικό όνειρο" του Xi, αφορά μια "σχετικώς ευημερούσα κοινωνία" και όχι κάποια κομμουνιστική ουτοπία. Ο Xi συχνά κάνει λόγο για "εθνική ανανέωση", αλλά αυτό αποτελεί πρόσχημα για να μην χρησιμοποιήσει έναν Δυτικό όρο για αυτό που εννοεί: και δεν είναι άλλος από την "αναγέννηση". Η κινεζική αναγέννηση του Xi αφορά το διαστημικό πρόγραμμα της χώρας, τους σιδηροδρόμους υψηλής ταχύτητας και την βιομηχανικά πάρκα υψηλής τεχνολογίας.   

    Όμως για να συμβεί η κινεζική αναγέννηση θα πρέπει να αντιστραφεί το μακρόχρονο brain drain προς τις ΗΠΑ και άλλες αγγλόφωνες χώρες. Που βρίσκεται το πρόβλημα εδώ; Στο γεγονός ότι οι περισσότεροι κινέζοι επιστήμονες που ζουν στο εξωτερικό, δεν δείχνουν πρόθυμοι να γυρίσουν για μόνιμη εγκατάσταση στην Κίνα.

    Το 2021 ο Xi θα προεδρεύσει στην τελετή των 100 ετών του Κομμουνιστικού κόμματος της Κίνας. Αυτό θα ήταν μια καλή ευκαιρία για να αποσύρει μια και καλή τις Σκέψεις του Mao. Αν βρει τον τρόπο, θα έχει την πιθανότητα να "θάψει" τον Mao. Και έχει περιμένει πολύ καιρό για αυτό.   

    Xi έναντι Deng

    Σύντομα μετά τον θάνατο του Mao, ο άσπονδος φίλος του Deng Xiaoping σταμάτησε την Πολιτιστική Επανάσταση και οδήγησε την Κίνα στην οδό των μεταρρυθμίσεων και της εξωστρέφειας. Διαβόητη έμεινε η φράση του ότι είναι εντάξει κάποιοι να γίνουν πλούσιοι πριν από άλλους. Ο Mao τον κατηγορούσε ότι "έστρωνε τον δρόμο του καπιταλισμού”- και πράγματι αυτό έπραξε μετά τον θάνατο του Mao.    

    Για να υλοποιήσει την οικονομική και μεταρρυθμιστική του ατζέντα, ο Deng διακήρυξε ότι η Κίνα πρέπει "να διατηρήσει ένα χαμηλό προφίλ" στις διεθνείς σχέσεις, ενώ τη ίδια ώρα θα ανέπτυσσε τις δυνάμεις της. Η άποψη του Xi για ανάπτυξη και η στρατηγική του δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικές. Στην ομιλία του στο συνέδριο του κινεζικού Κομμουνιστικού κόμματος, ο Xi δεσμεύτηκε ότι η Κίνα θα έχει έναν στρατό "παγκόσμιας τάξης" ως το 2050, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος είναι και η πολιτική του για επέκταση στη Νότια Σινική θάλασσα.   

    Ο Xi απομακρύνθηκε με πολύ δραστικό τρόπο από την γραμμή του Deng για την εξωτερική πολιτική, αλλά αυτό που μοιράζεται ως αξία μαζί του είναι μια σταθερά συντηρητική προτίμηση για την τάξη έναντι του χάους. Ο Deng με βιαιότητα κατέστειλε το κίνημα υπέρ της δημοκρατίας στην πλατεία Tiananmen, για να διασώσει την εξουσία του Κομμουνιστικού κόμματος. Ο Xi με πολύ πιο διακριτικό τρόπο, έχει επιβληθεί στους πολιτικώς διαφωνούντες, χρησιμοποιώντας τα πολύ αποτελεσματικά εργαλεία της online παρακολούθησης και των επιλεκτικών φυλακίσεων.

    Και όπως είχε αναφέρει ο ίδιος ο Deng, "δεν παίζει ρόλο αν η γάτα είναι μαύρη ή άσπρη, αρκεί να πιάνει τα ποντίκια".

    Xi έναντι Jiang

    Ο Jiang Zemin που διαδέχθηκε τον Deng Xiaoing, έμεινε στην μνήμη μας περισσότερο για το γεγονός ότι τα πάντα κάτω από την ηγεσία του έγιναν με "κινεζικά χαρακτηριστικά". Η φράση "σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά", να αποδίδεται ότι εφευρέθηκε από τον Deng για να δικαιολογήσει την στροφή της οικονομίας της χώρας προς τις αγορές, όμως επί Jiang έλαβε διαστάσεις ανέκδοτου. Ο Jiang Zemin κωδικοποίησε αυτά τα κινεζικά χαρακτηριστικά, υπό την μορφή της "Τριπλής Εκπροσώπησης": Μια ιδέα που ήθελε το Κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας, να αντιπροσωπεύει όχι μόνο τον φτωχό λαό, αλλά και τους Κινέζους επιχειρηματίες και την πολιτιστική ελίτ.  

    Υπό την ηγεσία του Xi το δόγμα τείνει να μεταβληθεί σε "Διπλή Εκπροσώπηση" και αν τελικά επικρατήσουν οι νεόπλουτοι πιθανώς σύντομα να υποβαθμιστεί σε "Μονή Εκπροσώπηση".   

    Xi έναντι Hu

    Η μέγιστη συνεισφορά του Hu Jintao στην πνευματική ζωή του Κομμουνιστικού κόμματος ήταν η επαναφορά της διδασκαλίας του Κονφούκιου, η οποία είχε τεθεί στο περιθώριο από την εποχή του Mao. Χάρη στον Hu άνοιξαν εκ νέου οι ναοί που είχαν κλείσει, άνοιξαν ινστιτούτα μελέτης της διδασκαλίας του τα οποία αποτέλεσαν πολιτιστικούς πρεσβευτές της Κίνας στο εξωτερικό.

    Το σήμα κατατεθέν σλόγκαν του Hu ήταν το "αρμονική κοινωνία"- το οποίο θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως εμπιστεύσου την κυβέρνηση, μην κάνεις παράπονα και όλοι μπορούν έτσι να ζουν σε αρμονία. Αργότερα ο Hu επέκτεινε την αρμονική κοινωνία σε αρμονικό κόσμο- κάτι που ερμηνεύεται ως εμπιστεύσου την Κίνα, μην κάνεις παράπονα και ο κόσμος μπορεί να ζήσει αρμονικά)  

    Με την πολιτική της Μιας Ζώνης Ενός Δρόμου και της κατασκευής τεχνητών νησιών στη Νότια Σινική θάλασσα, ο Xi συνεχίζει την επεκτατική εξωτερική πολιτική του

     "Πρώτα το Κόμμα"

    Η σκέψη του Xi σε κάποιους θα μπορούσε να θυμίζει το "πρώτα η Αμερική, αλλά με κινεζικά χαρακτηριστικά". Σε κάθε περίπτωση και προς έκπληξη των περισσότερων, ο Xi και ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump τα πήγαν απροσδόκητα καλά, κατά την πρώτη συνάντηση τους τον περασμένο Απρίλιο, πιθανώς γιατί κατά βάθος μιλάνε την ίδια γλώσσα

    Εάν η πολιτική φιλοσοφία του Xi δεν είναι ακριβώς το "Πρώτα η Κίνα", είναι κάτι πολύ συναφές και παράλληλα κάτι πολύ κινεζικό: κάτι σαν "Πρώτα το Κόμμα". Και αν θέτει πρώτα τα συμφέροντα του Κομμουνιστικού κόμματος, αυτό αποτελεί μια αξία την οποία μοιράζεται με όλους τους προκατόχους του.

    Όπως ο Deng και ο Xi είναι ένας πραγματιστής που θα μείνει στον καπιταλιστικό δρόμο, όσο αυτός θα οδηγεί σε κέρδη, περισσότερο από κάθε άλλη οδό. Όπως ο Jiang, δεν έχει κανένα πρόβλημα του να ηγείται ενός κόμματος το οποίο κυριαρχείται από την επιχειρηματική ελίτ της χώρας. Όπως ο Hu τον οποίον διαδέχθηκε, είναι αρκούντως επιτήδειος για να χρησιμοποιήσει τον πατριωτισμό και την εθνική υπερηφάνεια ως εργαλεία για να κρατά τον μέσο κινέζο στην δική του πλευρά. Και όπως ο Mao, o δείχνει ότι είναι αρκούντως αδίστακτος για να πετύχει την υλοποίηση του δικού του "Κινέζικου Ονείρου".       

    Όσο συνεχίζει να θέτει πρώτα το Κόμμα, ο Xi απ’ ότι φαίνεται θα διατηρήσει την εξουσία, καθώς και την πίστη του Κόμματος στο πρόσωπο του. Και όσο το Κόμμα τον τοποθετεί πρώτο, δεν θα υπάρχουν λόγοι για παράπονα. Οι Σκέψεις του Xi Jinping πιθανώς να μην πουλήσουν τόσα αντίτυπα όσα οι αντίστοιχες του Mao, όμως θα είναι αυτός που το 2021 θα θέσει την πορεία για τα επόμενα 100 χρόνια του Κομμουνιστικού κόμματος της Κίνας.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Jeff Bezos

    Jeff Bezos

    98,6 δισ. $

    +799,2 εκ. $

    Bill Gates

    Bill Gates

    90,2 δισ. $

    -176,6 εκ. $

    Warren Buffett

    Warren Buffett

    84,6 δισ. $

    -103,9 εκ. $

    Amancio Ortega

    Amancio Ortega

    77,9 δισ. $

    -1.249,4 εκ. $

    Mark Zuckerberg

    Mark Zuckerberg

    72,0 δισ. $

    +35,6 εκ. $