Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 07-Οκτ-2018 08:31

    Μανώλης Αποστόλου, ένας διαφορετικός επιχειρηματίας, που δεν είναι πια εδώ

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Μανώλης Αποστόλου, ένας διαφορετικός επιχειρηματίας, που δεν είναι πια εδώ

    Της Αλεξάνδρας Γκίτση 

    Στις 8 Οκτωβρίου συμπληρώνεται ένας μήνας από την ημέρα που ο Μανώλης Αποστόλου, πρώην πρόεδρος της Ατλάντικ Σούπερ Μάρκετ ΑΕΕ, άφησε την τελευταία του πνοή. Ήταν μόλις 56 ετών. Αιτία θανάτου ανακοπή.

    Για την οικογένειά του, τους φίλους του, τους πρώην συνεργάτες του, παλιούς υπαλλήλους του αλλά και μεγάλη μερίδα του επιχειρηματικού κόσμου, αιτία του θανάτου του ήταν το βάρος που κουβαλούσε τα τελευταία οκτώ χρόνια, από την κατάρρευση της αλυσίδας Ατλάντικ, του πρώτου μεγάλου "λουκέτου" της κρίσης και η δικαστική περιπέτεια, απόρροια της πτώχευσης της αλυσίδας, που δημιούργησε μεν ο πατέρας του, γιγάντωσε δε ο ίδιος.

    Είναι η μόνη εταιρεία που πτώχευσε αυτά τα χρόνια; Όχι. Η διαφορά όπως λένε φίλοι του στο Capital.gr, είναι ότι ο Μανώλης Αποστόλου, από τις 26 Ιουλίου του 2010 όταν η αλυσίδα του κατέθετε αίτηση συνδιαλλαγής (αρ. 99 ΠτΚ), και από το 2011, όταν η Ατλάντικ κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης, δεν κρύφτηκε πίσω από τους δικηγόρους και τους συμβούλους του. Παρέστη σε όλα τα δικαστήρια –σ.σ. κρίθηκε επανειλημμένα αθώος στα ποινικά -, μιλάμε για περισσότερες από 400 υποθέσεις, υπερασπιζόμενος την τιμή του, όπως έλεγε στο Capital.gr ανταγωνιστής του. "Αυτό από μόνο του, λέει πολλά για το ποιον του ανθρώπου, για το ήθος και την κουλτούρα του. "Ήταν από άλλη πάστα και για αυτό έσκασε", ανέφερε στο Capital.gr, προμηθευτής που συνεργάσθηκε μαζί του επί σειρά ετών. Ο ίδιος υποστηρίζει πως η Ατλάντικ, θα μπορούσε, όπως έχουν πράξει αρκετοί επιχειρηματίες που βρέθηκαν στη θέση της, να δηλώσει ήδη από το 2010 παύση πληρωμών, προφυλάσσοντας τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και ο ίδιος ο Μανώλης Αποστόλου, να μην παραστεί σε καμία δίκη, να βάλει τους δικηγόρους του να βγάλουν τα "κάστανα" από τη φωτιά, και να συνεχίσει τη ζωή του.

    Δεν το έκανε. Αυτό μαρτυρούν όσοι βρέθηκαν αυτά τα χρόνια στα Δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων, όπου τον έβλεπαν σχεδόν καθημερινά να δίνει το παρόν προασπιζόμενος την τιμή τη δική του και της οικογένειάς του, αλλά και αυτήν της εταιρείας που επί σειρά ετών διοικούσε.

    Αν έκανε λάθη; Σίγουρα, αναφέρει άλλος ανταγωνιστής του, ο οποίος όμως επιρρίπτει ευθύνες για την κατάληξη της Ατλάντικ, μεταξύ όλων των άλλων και στην τροπολογία που πέρασε στο Τμήμα Διακοπών της Βουλής στις 17 Αυγούστου με βάση την οποία το Δημόσιο απέσυρε την εγγύηση για τη δανειοδότηση εισηγμένων επιχειρήσεων. Λίγο διάστημα πριν η ΑΤΛΑΝΤΙΚ είχε υποβάλλει αίτηση για δάνειο στην EUROBANK. Η αίτηση είχε εγκριθεί αλλά δεν εκταμιεύθηκε ποτέ, λόγω της τροπολογίας, και η οποιαδήποτε ελπίδα για διάσωσή της, εξανεμίσθηκε.

    Η μεγάλη ιδέα, που οδήγησε στο ναυάγιο

    Ποιο ήταν όμως το λάθος που έγινε μετά το 2000, απ’ όταν οι μετοχές οι μετοχές της ΑΤΛΑΝΤΙΚ εισάγονται για διαπραγμάτευση στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών;  Όπως υποστηρίζουν άνθρωποι που βρέθηκαν πολύ κοντά στον Μανώλη Αποστόλου, το μοιραίο λάθος ήταν ο "γάμος" με την ΓΑΛΗΝΟΣ ΛΑΟΥΤΑΡΗΣ ΑΕ το 2001. Τα προβλήματα απ’ αυτή τη συνύπαρξη έγιναν εμφανή από την πρώτη ημέρα, και όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι άνθρωποι, αυτό το deal ήταν καθοριστικό για την μετέπειτα πορεία της Ατλάντικ προς την κατάρρευση. Δεν ήταν όμως το μοναδικό. Παρά την ραγδαία ανάπτυξη, η Ατλάντικ, μέχρι το τέλος της παρέμεινε μια οικογενειακή επιχείρηση, η οποία δεν βρήκε τον χρόνο να χωνέψει όλο αυτό το άλμα. Δεν απέκτησε ποτέ τις κατάλληλες δομές, κάτι που φάνηκε από το deal που έκανε με τη Γαληνός – Λαουτάρης.

    Η οικογενειακή εταιρεία, στην οποία ο Μανώλης Αποστόλου, ξεκίνησε να εργάζεται από 23 ετών στα μέσα της δεκαετίας του ’80, (η εταιρεία ιδρύθηκε το 1979), αριθμούσε μόλις 4 καταστήματα. Μέσα σε λιγότερο από δύο δεκαετίες γιγαντώθηκε και έφθασε τα 130 ιδιόκτητα καταστήματα λιανικής και χονδρικής, τα 500 σημεία franchise και τους 4.000 εργαζόμενους. Μέχρι το οριστικό κλείσιμο της το 2011, κατείχε την 5η θέση ανάμεσα στις αλυσίδες λιανικής πώλησης ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ, μετά τους ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗ, ΒΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ κλπ.

    Η προσπάθεια διάσωσης του δικτύου και των εργαζομένων

    Παρ’ όλα αυτά, μέχρι και την κατάθεση της αίτησης πτώχευσης, ο Μανώλης Αποστόλου, προσπάθησε να βρει λύση και επενδυτή για να σώσει την εταιρεία και τους 4.000 εργαζομένους της. Στο πλαίσιο της διαδικασίας συνδιαλλαγής, με βάση το business plan, η ΑΤΛΑΝΤΙΚ πούλησε νόμιμα πάγιο εξοπλισμό καταστημάτων της σε έτερες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, όπως ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, ΜΑΣΟΥΤΗΣ, ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ, ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ κλπ. Ρητός όρος κάθε τέτοιας συμφωνίας ήταν ένας: η εταιρεία που αγόραζε τον πάγιο εξοπλισμό του καταστήματος, υποχρεούτο να προσλάβει και το προσωπικό του εν λόγω μαγαζιού, με τους ίδιους όρους αμοιβής και εργασίας, αποπληρώνοντας μάλιστα και τυχόν οφειλόμενα δεδουλευμένα και αναγνωρίζοντας την προϋπηρεσία εκάστου υπαλλήλου.

    Από τους 4.000 εργαζόμενους της, κατά την ημέρα της πτώχευσης της, η Ατλάντικ μετρούσε μόλις 800 εργαζομένους (οι 3.200 περίπου είχαν ήδη αποπληρωθεί, εξασφαλισθεί και απασχολούνταν σε νέους εργοδότες) και 31 καταστήματα. Μετά την πτώχευση της, τη διοίκηση της πτωχευτικής πλέον περιουσίας, ανέλαβε ο σύνδικος της πτώχευσης, δικηγόρος κ. Παπαδάκης, ο οποίος αντικαταστάθηκε λίγο αργότερα από τον δικηγόρο κ. Γεώργιο Κακλαμάνο, ο οποίος, όπως υποστηρίζουν άνθρωποι του περιβάλλοντος της οικογένειας Αποστόλου, έχει καταθέσει πάνω από 100 αγωγές ζητώντας την ανάκληση των πωλήσεων παγίων εξοπλισμών καταστημάτων στρεφόμενος κατά των εταιρειών που τους αγόρασαν (ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, ΜΑΣΟΥΤΗΣ, ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ, ΑΝΕΔΗΚ ΚΡΗΤΙΚΟΣ, ΑΛΦΑ ΒΗΤΑ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ κ.α.) ζητώντας να ακυρωθούν οι πωλήσεις.

    Αν οι αγωγές ανάκλησης αυτών των πωλήσεων που κατέθεσε ο σύνδικος γίνουν δεκτές, εκτός από τη βλάβη που θα επέλθει στην πτωχευτική περιουσία, οι 3.200 υπάλληλοι κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι ενώ οι οφειλές της ΑΤΛΑΝΤΙΚ που καλύφθηκαν με τα χρήματα αυτών των αγοραπωλησιών θα αναβιώσουν αφήνοντας εκτεθειμένους Δημόσιο και προμηθευτές, υποστηρίζουν νομικοί κύκλοι. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ακυρώνεται, όπως αναφέρει στο Capital.gr πρώην προμηθευτής της Ατλάντικ, και "η προσπάθεια που έκανε ο Μανώλης Αποστόλου, να εξασφαλίσει, σε συνεργασία με όσους πήραν τα πρώην καταστήματα της Ατλάντικ, τη δουλειά σε 3.200 εργαζόμενους, μέσω των πωλήσεων πάγιων εξοπλισμών των καταστημάτων, και να αποπληρώσει και σημαντικό μέρος των οφειλών της εταιρείας προς τους λοιπούς πιστωτές της.” 

    Και το παράδοξο με τα χρέη

    Κατά το κλείσιμο της εταιρείας την 2/8/2011, οι οφειλές της ΑΤΛΑΝΤΙΚ σε ιδιώτες δεν ξεπερνούσαν τα 15-18 εκατ. ευρώ. Οι δε οφειλές της προς το Δημόσιο ήταν ρυθμισμένες και οι ρυθμίσεις τηρούνταν μέχρι και τις αρχές του 2011. Τα ιδιόκτητα ακίνητά της είναι πολλά και η πτωχευτική περιουσία που κατέλειπε πίσω της αρκετή για να καλύψει τις μέχρι τότε εκκρεμότητες της, αναφέρουν νομικές πηγές.

    Τα έτη που ακολούθησαν οι αρμόδιες αρχές (Δ.Ο.Υ, ΚΕΜΕΕΠ κλπ), ζήτησαν τον έλεγχο των βιβλίων της πτωχευμένης πια ΑΤΛΑΝΤΙΚ, τα οποία στο σύνολό τους βρίσκονταν σε φυσική και ηλεκτρονική μορφή στα γραφεία της έδρας της εταιρείας στον Άλιμο, αλλά και στις κεντρικές αποθήκες της, στην περιοχή Μπότα Κορωπίου. Χωρίς όμως τα κατάλληλα μέτρα προστασίας εκ μέρους των συνδίκων, όλα τα ακίνητα της εταιρείας είχαν υποστεί εκτεταμένες ζημιές, λόγω διαρρήξεων και βανδαλισμών, κατά τη διάρκεια των οποίων χάθηκαν τα βιβλία και τα στοιχεία της εταιρείας, με αποτέλεσμα, όταν οι αρμόδιες αρχές τα ζήτησαν, αυτά δεν τους δόθηκαν. Έτσι οι αρχές υπολόγισαν εξωλογιστικώς οφειλές και πρόστιμα, τα οποία με τον τρόπο αυτό ανήλθαν στο δυσθεώρητο ποσό που σήμερα δημοσιεύεται ως οφειλή της εταιρείας προς το Δημόσιο: Βασική οφειλή 480.847.493,66 ευρώ, συνεισπραττόμενα 173.726.855,43 ευρώ, σύνολο 654.574.349,09 ευρώ. Σε αυτά τα ποσά συνυπολογίζονται και οφειλές παλαιότερων χρήσεων που είχαν ήδη εξοφληθεί από την εταιρεία - απλώς δεν επιδείχθηκαν ποτέ τα απαραίτητα στοιχεία από τους συνδίκους και έτσι υπολογίστηκαν εκ νέου προσαυξημένες - αλλά και οφειλές για τις οποίες είχε χαθεί η ρύθμιση μετά την πτώχευση της εταιρείας, υπολογιζόμενες μάλιστα με ποσοστά επί τζίρου.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων