Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 21-Ιουν-2018 08:46

    Μυτιληναίος, Στασινόπουλος, Μυλωνάς: Ιδού ο δρόμος για την ελληνική βιομηχανία

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Μυτιληναίος, Στασινόπουλος, Μυλωνάς: Ιδού ο δρόμος για την ελληνική βιομηχανία

    Του Χάρη Φλουδόπουλου

    Αποτελεί την άγνωστη κρυμμένη δύναμη της ελληνικής βιομηχανίας. Για την ακρίβεια ο "σεμνός” από άποψη προβολής και δημοσιότητας κλάδος του αλουμινίου χθες είχε τη δική του γιορτή, που διοργανώνεται παραδοσιακά κάθε τρία χρόνια από την Ελληνική Ένωση Αλουμινίου και στην οποία οι επιχειρήσεις αποτιμούν την πορεία τους, συζητούν για το μέλλον, τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες.

    Στη φετινή εκδήλωση, ωστόσο, ο κλάδος του Αλουμινίου εξέπεμψε για πρώτη φορά εδώ και αρκετά χρόνια, ένα θετικό μήνυμα, που δε σχετίζεται τόσο με τις πολιτικοοικονομικές συνθήκες της ελληνικής οικονομίας, όσο με το γεγονός ότι καθώς βαδίζουμε προς το τέλος της κρίσης, η αλυσίδα αξίας γύρω από την παραγωγή και μεταποίηση του αλουμινίου προσφέρει ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το νέο αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο.  

    Αυτό άλλωστε ήταν και το βασικό μήνυμα που εξέπεμψαν τρεις σημαντικοί εκπρόσωποι του κλάδου, οι επιχειρηματίες Ε. Μυτιληναίος (Αλουμίνιον της Ελλάδος), Μ. Στασινόπουλος (ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ)  και Γ. Μυλωνάς (Alumil) , οι οποίοι επ᾽ ευκαιρία της εκδήλωσης συζήτησαν για τις προοπτικές και τις προκλήσεις του αλουμινίου.

    "Ο κλάδος δίνει το παράδειγμα του πως πρέπει να κινηθεί την επόμενη ημέρα η βιομηχανία, με εξωστρέφεια και επενδύσεις” τόνισε ο Ε. Μυτιληναίος, τονίζοντας ότι υπάρχει ένα DNA στο αλουμίνιο που μπορεί να αποτελέσει τον οδηγό. Στο αλουμίνιο αναγνωρίζεται η παραγωγική Ελλάδα, πρόσθεσε.

    Πώς ανταπεξήλθε ο κλάδος και κατάφερε να διατηρήσει τα μεγέθη και την απασχόλησή του στη διάρκεια της κρίσης; Η μόνη διέξοδος του κλάδου στη διάρκεια της κρίσης ήταν η εξωστρέφεια, αναγκαστήκαμε να προσαρμοστούμε στις πιο περίπλοκες ανάγκες και απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς, μπορεί να μην άλλαξε το προφίλ της παραγωγής μας, όμως προσαρμόσαμε τα προϊόντα που παράγουμε στις ανάγκες της αγοράς, σημείωσε ο Γ. Μυλωνάς.

    Σήμερα πάντως υπάρχει ένα σημαντικό παράθυρο ευκαιρίας για το μέλλον του αλουμινίου. Οι μοναδικές επιδόσεις του κλάδου και η ανάπτυξή του οφείλονται και στα έμφυτα ταλέντα των ανθρώπων της αγοράς του αλουμινίου, οι εξελίξεις διεθνώς στη βιομηχανία καθιστούν επιτακτική την επένδυση τόσο στην τεχνολογία όσο και στο ανθρώπινο δυναμικό, αποτελεί πρόκληση και ευκαιρία για τη χώρα μας να πρωταγωνιστεί σε τεχνολογίες μετάβασης όπως η χρήση του αλουμινίου στην αυτοκινητοβιομηχανία, ανέφερε ο Μ. Στασινόπουλος, η εταιρεία του οποίου επενδύει στην αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητάς της με στόχο να καλύψει αυτές τις νέες ανάγκες της διεθνούς αγοράς. 

    Το προφίλ

    Που βρίσκεται όμως σήμερα ο κλάδος του αλουμινίου; Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη χθεσινή εκδήλωση το αλουμίνιο είναι από τους πιο σημαντικούς κλάδους για την ελληνική οικονομία με 3 χιλιάδες μεγάλες και μεσαίες επιχειρήσεις, 21 μεγάλες οργανωμένες βιομηχανικές μονάδες, 30 χιλιάδες εργαζόμενους και πωλήσεις της τάξης των 2,7 δις. Οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν 1,61 δις καθιστώντας το αλουμίνιο το δεύτερο πιο εξαγωγικό κλάδο: σε εξαγωγές κατευθύνεται το 75% των πωλήσεων σε πρωτόχυτο και δευτερόχυτο αλουμίνιο, προϊόντα έλασης και προϊόντα διέλασης, με τον κλάδο να αντιπροσωπεύει το 5,5% των εμπορευματικών εξαγωγών της χώρας.

    "Ο βιομηχανικός κλάδος του αλουμινίου είναι ο πλέον καθετοποιημένος στην Ελλάδα με τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία, καθώς ξεκινά από το βωξίτη και φτάνει μέχρι τα τελικά προϊόντα, δε γνωρίζω εάν υπάρχει κάτι παρόμοιο στη χώρα μας, είναι κάτι μοναδικό” ανέφερε ο Ε. Μυτιληναίος. 

    Ο κλάδος έχει σημαντικούς πολλαπλασιαστές τόσο στην απασχόληση όσο και στα δίκτυά του, την υποστήριξη ερευνητικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Το αλουμίνιο είναι ένας κλάδος με ποιοτικούς πολλαπλασιαστές της συνεισφοράς του στην κοινωνία και την οικονομία, ανέφερε ο Μ. Στασινόπουλος.

    Οι προκλήσεις

    Βεβαίως η κρίση οδήγησε τις επιχειρήσεις του αλουμινίου σε αναγκαστική προσαρμογή καθώς μεγάλο μέρος της παραγωγής προϊόντων τους κατευθυνόταν στην εσωτερική αγορά και στον κλάδο των κατασκευών. Καθώς η Ελλάδα δεν έχει άλλη βιομηχανία στην οποία μπορεί να είναι προμηθευτής οι βιομηχανίες αλουμινίου, αναγκαστικά οδηγήθηκαν στις εξαγωγές, ανέφερε ο Γ. Μυλωνάς. 

    Εκτός όμως από την αλλαγή προσανατολισμού, ο κλάδος χρειάστηκε να αντιμετωπίσει και άλλες σοβαρές προκλήσεις όπως το ενεργειακό κόστος, το ακριβό κόστος χρήματος και η υψηλή φορολογία. 

    "Η δυνατότητα που είχαμε να παράγουμε προϊόντα σε καλή ποιότητα και κόστος, ήταν αυτή στην οποία οφείλουμε την επιβίωση του αλουμινίου. Στην κρίση το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η χρηματοδότης και το γεγονός ότι οι τράπεζες σταμάτησαν να δίνουν κεφάλαια κίνησης και εγγυητικές” ανέφερε ο Ε. Μυτιληναίος. 

    Παράλληλα το ενεργειακό συνεχίζει ακόμη και σήμερα να είναι σημαντικό πρόβλημα. "Η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται πίσω στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας αλλά και στο πως αντιμετωπίζει συνολικά το ενεργειακό ζήτημα της βιομηχανίας, δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι το ενεργειακό πρόβλημα είναι καθαρά αναπτυξιακό” τόνισε ο Μ. Στασινόπουλος.

    Ένα ακόμη πρόβλημα στο οποίο αναφέρθηκαν οι επιχειρηματίες είναι το έλλειμμα σε εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό που θα υποστηρίξει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της βιομηχανίας. Δεν υπάρχει ανθρώπινο κεφάλαιο καταρτισμένο και έτοιμο να μπει στην παραγωγή, ανέφερε ο Γ. Μυλωνάς ενώ και οι τρεις επιχειρηματίες σημείωσαν ότι υπάρχει ανάγκη να προσανατολιστούν οι πολιτικές εκπαίδευσης και απασχόλησης στις ανάγκες της σύγχρονης και ανταγωνιστικής βιομηχανίας, που σε αντίθεση με τα στερεότυπα, πλέον αποτελεί έναν από τους καλύτερους σύγχρονους εργοδότες. 

    Η ευκαιρία του αυτοκινήτου και η πρόκληση Τραμπ

    Για τον κλάδο του αλουμινίου πάντως μια από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες είναι η μετάβαση της αυτοκινητοβιομηχανίας σε χαμηλότερες εκπομπές ρύπων. Αυτό σημαίνει ότι το αλουμίνιο θα παίζει πιο ενεργό ρόλο και ήδη αντικαθιστά σημαντικά τμήματα των οχημάτων  που κατασκευάζονταν από χάλυβα. Η μετάβαση αυτή ίσως να ακούγεται απλή, προϋποθέτει ωστόσο τεχνογνωσία βαθιά και συνεχή, μετεξέλιξη και επένδυση σε τεχνολογία ανέφερε ο Μ. Στασινόπουλος.

    Οι προοπτικές του κλάδου είναι πράγματι σημαντικές και η ζήτηση αναμένεται να τονωθεί σε τέτοιο βαθμό που μεγάλες βιομηχανίες της χώρας όπως η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ και το Αλουμίνιον της Ελλάδος να σχεδιάζουν την υλοποίηση νέων μεγάλων σημαντικών επενδύσεων που φτάνουν το 0,5 δις ευρώ. 

    Σημαντικός παράγοντας ανησυχίας και αβεβαιότητας ωστόσο είναι οι εξελίξεις στις ΗΠΑ και ο διαφαινόμενος εμπορικός πόλεμος έστω και εάν οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν εξαιρετικά περιορισμένη έκθεση στις ΗΠΑ (στο παρελθόν υπήρχε μεγαλύτερη). Οι εταιρείες που έχουν πωλήσεις στις ΗΠΑ, όπως η Αλουμυλ (διατηρεί και εργοστάσιο στην Αμερική) επιλέγουν να στραφούν σε ημιέτοιμα προϊόντα εκτός δασμών και να περιορίσουν τις πωλήσεις τους σε προϊόντα που υπόκεινται σε δασμούς. 

    Η πιθανότητα ενός εμπορικού πολέμου είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί, το εμπόριο έχει κέρδη για όλους, ο περιορισμός του αφήνει πίσω μόνο χαμένους, ανέφερε ο Ε. Μυτιληναίος. Η βιομηχανία έχει δει στην ιστορία της μεγάλες αντιξοότητες, όσες επιχειρήσεις επικεντρωθούν στην παραγωγικότητά τους και στη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων τους θα αντεπεξέλθουν κατέληξε ο Μ. Στασινόπουλος.  
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ