Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Φεβ-2011 12:22

    Το "φάσμα των επιλογών" στη Λιβύη

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

     

    Οι εναγώνιες προσπάθειες απεγκλωβισμού των υπηκόων τρίτων χωρών από τη σπαρασσόμενη Λιβύη υπενθυμίζουν αναδρομικά ότι η χώρα του Μουαμάρ Καντάφι είχε πάψει προ πολλού να είναι μια απομονωμένη νησίδα οικονομικο-κοινωνικού «πειραματισμού», αλλά αντιθέτως αποτελούσε πόλο έλξης των ξένων κεφαλαίων.

    Αυτά ακριβώς τα επενδεδυμένα συμφέροντα, καθώς και η τύχη των ανθρώπινου δυναμικού τους, εξηγούν σε μεγάλο βαθμό την έως τώρα αμήχανη στάση της Δύσης απέναντι στη λιβυκή αιματοχυσία και προορίζονται να καθορίσουν τις περαιτέρω κινήσεις του διεθνούς παράγοντα.

    Μετά από αρκετές ημέρες σιωπής, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε ότι η κυβέρνησή του προετοιμάζεται για όλο το «φάσμα των επιλογών» που προσφέρονται προκειμένου να τερματισθεί η λιβυκή κρίση, υπαινισσόμενος  πολυμερείς ή ακόμη και μονομερείς δράσεις. Το «φάσμα των επιλογών που έχουν ΗΠΑ και ΕΕ, προκειμένου να καταστήσουν την κυβέρνηση της Λιβύης υπεύθυνη για τις πράξεις της» αποτελούσε άλλωστε, κατά τον εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου, και το αντικείμενο των τηλεφωνικών συνομιλιών με τους ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιταλίας.

    Ωστόσο αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον εκμυστηρεύονται ότι ακριβώς η παρουσία στη Λιβύη 6.000 Αμερικανών πολιτών (οι οποίοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τον Μουάμαρ Καντάφι ως ανθρώπινες ασπίδες, κατά το πρότυπο του Σαντάμ Χουσεϊν το 1991) επέβαλε χαμηλούς τόνους στην κυβέρνηση Ομπάμα.

    (Παρεμπιπτόντως, το γεγονός ότι οι εγκλωβισθέντες στη Λιβύη Τούρκοι ανέρχονται ούτε λίγο ούτε πολύ σε 25.000, δίνει το μέτρο της διείσδυσης της γείτονος, ιδίως του κατασκευαστικού της κλάδου, και σε αυτή τη γωνιά της ευρύτερης Μέσης Ανατολής).

    Η επιτάχυνση της φυγής των ξένων υπηκόων εντείνει στην παρούσα φάση το δράμα της Λιβύης, οδηγώντας σε παράλυση της παραγωγής και των υπηρεσιών, αλλά και ενισχύει τα επιχειρήματα των θιασωτών του επεμβατισμού (interventionism), με πρόσχημα τη δημιουργία «ανθρωπιστικών διαδρόμων διαφυγής».

    Μέχρι στιγμής πάντως, τα μέτρα  που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι είτε αναποτελεσματικά και κατόπιν εορτής (πάγωμα περιουσιακών στοιχείων του καθεστώτος στο εξωτερικό, οικονομικές κυρώσεις κτλ.) είτε απλώς υποκριτικά (π.χ. εμπάργκο εξοπλιστικού υλικού – όταν μόνο το 2009 οι πωλήσεις στρατιωτικού υλικού από χώρες της Ε.Ε. στη Λιβύη ανέρχονταν, κατά το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, σε 344 εκατ. ευρώ). Η επιλογή της επιβολής ζωνών απαγόρευσης πτήσεων, προκειμένου να παρεμποδισθεί η μεταφορά μισθοφόρων και η χρήση της λιβυκής πολεμικής αεροπορίας εναντίον των διαδηλωτών, ενέχει τον κίνδυνο να τροφοδοτήσει περαιτέρω τις τάσεις διάλυσης της χώρας με βάση φυλετικές αντιπαραθέσεις.

    Από την άλλη πλευρά της Μεσογείου, άλλωστε, η άλλοτε ανθούσα φιλολογία και πρακτική των ανθρωπιστικών επεμβάσεων έχει προ πολλού δώσει τη θέση της στην προστασία της «Ευρώπης φρούριο» από τα επαπειλούμενα κύματα μετανάστευσης ως αποκλειστικό γνώμονα χάραξης πολιτικής.

    Την ίδια ώρα ο Μουαμάρ Καντάφι με την χθεσινή τηλεφωνική του παρέμβαση στην κρατική τηλεόραση, παίζει το χαρτί του «πολέμου των γενεών», χαρακτηρίζοντας τους διαδηλωτές ως παιδάρια υπό την επήρεια παραισθησιογόνων, και ταυτοχρόνως υπενθυμίζει το ρόλο του ως συμμάχου της Δύσης στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας αποδίδοντας τις εναντίον του κινητοποιήσεις στον... Οσάμα Μπιν Λάντεν.

    Το βέβαιο είναι ότι, σε αντίθεση π.χ. με τον τυνήσιο πρόεδρο Μπεν Άλι, ο Λίβυος ηγέτης δεν διαθέτει οδό διαφυγής στο εξωτερικό –συνεπώς δεν έχει άλλη επιλογή από το να παρατείνει την αιματοχυσία πολεμώντας μέχρι τέλους.

    Διαβάστε ακόμη:

    * Ελβετία: Εντολή στις τράπεζες για πάγωμα της περιουσίας του Καντάφι

    * Ζώνη απαγόρευσης πτήσεων ετοιμάζεται να επιβάλει στη Λιβύη η Ε.Ε.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων