Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 13-Μαρ-2018 09:32

    Στα πρότυπα του Λενινιστικού Κόμματος η εξουσία του Xi στην Κίνα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Στα πρότυπα του Λενινιστικού Κόμματος η εξουσία του Xi στην Κίνα

    του Francois Godemont

    Μόλις πέντε γραμμές σε ένα κυριακάτικο τηλεγράφημα του Xinhua, του κινεζικού πρακτορείου ειδήσεων. Και τη Δευτέρα το πρωί, μια αναφορά θαμμένη στη δεύτερη σελίδα της People’s Daily.  Είναι σαφές ότι η μηχανή προπαγάνδας της Κίνας ήθελε να αντιμετωπίσει τη λήξη του ορίου των δύο θητειών που έχει ένας πρόεδρος, ως non-event, και όχι ως τη σημαντική αλλαγή που αποτελεί για την Κίνα.

    Και πάλι, κατά μία έννοια, ήταν σχεδόν μια προκαθορισμένη εξέλιξη. Η ζωή του Xi Jinping ξεκίνησε στο ιερό εσωτερικό των ηγεμόνων της Κίνας, ένα σύγχρονο αντίστοιχο της Απαγορευμένης Πόλης. Αλλά όταν ξέσπασε η Πολιτιστική Επανάσταση, αυτό έγινε ο Χαμένος του Παράδεισος.

    Σε μια αποκαλυπτική αυτοβιογραφική συνέντευξη στα μισά της ζωής του, ο Xi δήλωσε "το μαχαίρι ακονίζεται πάνω σε μια πέτρα. Οι άνθρωποι γίνονται πιο δυνατοί μέσα από τις δυσκολίες”. Έτσι αποδείχτηκε. Από τις παρυφές της επαρχίας Shaanxi, έκανε 10 φορές αίτηση για να μπει στο Κόμμα, κατορθώνοντας τελικά να βρει το δρόμο του κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών. Πιστεύατε ότι θα σταματούσε στα μισά του δρόμου;

    Ασφαλώς όχι. Ότι ο Xi θα συνέχιζε να συσσωρεύει μεγαλύτερη δύναμη από οποιονδήποτε άλλο ηγέτη μετά το Μάο, θα μπορούσε να το δει κανείς από τον πρώτο του χρόνο στην εξουσία. Έβαλε τις φατρίες να βρεθούν η μία απέναντι στην άλλη όπως έκανε ο Μάο, χρησιμοποίησε κατηγορίες για να κάνει τους εχθρούς του να σιωπήσουν (ακολουθώντας τον Deng), και αποκατέστησε ένα καθεστώς Λενινιστικού Κόμματος, που όμοιό του ο Liu Shaoqi θα μπορούσε μόνο να φανταστεί στη δεκαετία του 1950.

    Λαμβάνοντας υπόψη τους εχθρούς που έκανε στην πορεία, είναι δύσκολο να δούμε πώς θα μπορούσε να υπονοήσει την παραίτησή του από την εξουσία και να ρισκάρει να δεχθεί την εκδίκησή τους. Επομένως το ερώτημα είναι, γιατί είμαστε στα αλήθεια έκπληκτοι και σοκαρισμένοι;

    Ίσως, για λόγους που έχουν να κάνουν περισσότερο με εμάς παρά με τον Xi Jinping ή την Κίνα.

    Η μετά-μοντέρνα σκέψη έχει κυριαρχήσει από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το τέλος της ιδεολογίας, η μεγάλη σύγκλιση που υποτίθεται ότι θα έφερνε η παγκοσμιοποίηση, και η σταδιακή εξαφάνιση των ένοπλων συγκρούσεων, έχουν οδηγήσει την Ευρώπη και σε κάποιο βαθμό τις ΗΠΑ να πιστέψουν στο "τέλος της ιστορίας”: ένα καλοπροαίρετο project των Jurgen Habermas-Barack Obama υποστηρίχθηκε από μια σειρά οικονομολόγων. Είναι αλήθεια ότι μερικά καρφιά "ξεκόλλησαν”, κυρίως ο Vladimir Putin. Αλλά θα μπορούσε να θεωρηθεί μια στάση στον δρόμο της παρακμής μιας δευτεροκλασάτης δύναμης.

    Η επιστροφή της πολιτικής προσωπικοτήτων σε πολλές δημοκρατίες, εγείρει ήδη το ερώτημα για αυτή την κοσμοθεωρία. Αλλά με τον Xi Jinping να αποκτά δια βίου εξουσία στην ανερχόμενη υπερδύναμη του κόσμου (εάν το επιθυμεί, δεν μπορούμε πλέον να κλείνουμε τα μάτια στο γεγονός ότι η ιστορία έχει επιστρέψει).

    Η ιστορία ασφαλώς, είναι γεμάτη με συγκρούσεις συνήθως. Η επίσημη Κίνα γίνεται όλο και περισσότερο ειλικρινής για έναν συστημικό ανταγωνισμό με τις δημοκρατίες. Και οι δυτικές προβλέψεις για μια επικείμενη επιβράδυνση της ανάπτυξης της Κίνας, δεν έχουν υλοποιηθεί. Αντιθέτως, οι προκλήσεις ταυτότητας των ανοιχτών κοινωνιών και οι μειωμένες αποδόσεις από την παγκοσμιοποίηση έχουν δημιουργήσει δημοκρατικές κρίσεις στις προηγμένες οικονομίες.

    Δεν υπάρχει πρόβλεψη για το ποιον δρόμο θα ακολουθήσει η Κίνα από εδώ και στο εξής. Οι ονειροπόλοι (ή ξένοι απολογητές), συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι ένας πανίσχυρος Xi θα μπορούσε να προχωρήσει όλες τις συστημικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που έχουν μείνει πίσω στη διάρκεια της πρώτης πενταετούς θητείας του.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό δεν το συμμερίζονται οι Κινέζοι εμπειρογνώμονες ή ο λαός. Αντιθέτως, οι αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (παρά την εκτεταμένη καταστολή) υποδηλώνουν ότι πολλοί Κινέζοι φοβούνται την επιστροφή της λατρείας της προσωπικότητας που έφερε την καταστροφή στην κινεζική κοινωνία στο παρελθόν.

    Η αμερικανική πολιτική παράδοση αναφέρει ότι ο αντιπρόεδρος είναι ελάχιστα μακριά από το να ηγηθεί της χώρας. Η Κίνα από την άλλη πλευρά, βιώνει μια πρωτοφανή περίοδο όπου μια κίνηση του χεριού του Xi Jinping θα μπορούσε να εξαπολύσει τρομερές αλλαγές ή να "παγώσει” τη χώρα (ξεκινώντας από το κομματικό κράτος) -και τα δύο με τεράστιες και απρόβλεπτες συνέπειες.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.ecfr.eu/article/commentary_xis_rule_for_life_what_does_our_anxiety_reveal

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ