Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 30-Σεπ-2018 08:40

    Η Ιταλία επιδίδεται σε chicken game

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Η Ιταλία επιδίδεται σε chicken game

    Του Κώστα Ράπτη

    Όποια και αν είναι η επίσημη ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων του Eurogroup τη Δευτέρα και του Ecofin την Τρίτη, το πραγματικά κυρίαρχο θέμα είναι σε όλους γνωστό: πρόκειται για την απόφαση της συγκυβέρνησης Πέντε Αστέρων και Λέγκας στην Ιταλία να εκπονήσουν σχέδιο προϋπολογισμού το οποίο προβλέπει δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξης του 2,4% για τα επόμενα τρία χρόνια - σε αντίθεση προς την υποχρέωση της Ιταλίας να επιμείνει σε πολιτικές, οι οποίες θα καταδεικνύουν σταθερή βούληση μείωσης το δεύτερο υψηλότερου, μετά το ελληνικό, δημόσιου χρέους της ευρωζώνης (132% του ΑΕΠ).

    Παρότι στις αγορές υπάρχουν ήδη κραδασμοί, η κάλυψη των εξελίξεων αυτών από το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού Τύπου εμφανίζεται συγκρατημένη, αν όχι υποβαθμισμένη. Αναρωτιέται κανείς αν αυτό αποτυπώνει μία στάση αναμονής, ενόψει προεξοφλούμενης αναδίπλωσης της Ρώμης ή την αυθεντική αμηχανία των Ευρωπαίων ιθυνόντων μπροστά σε ένα "ατύχημα εν αναμονή".

    Ατύχημα, το οποίο άλλωστε σε πολιτικό επίπεδο έχει ήδη συντελεστεί, με την κατάρρευση του προηγούμενου κομματικού σκηνικού, την άνοδο των λαϊκιστών της δεξιάς και της αριστεράς, καθώς και τη σύμπραξή τους.

    Αρκεί και μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι τις επιλογές της ιταλικής κυβέρνησης πρόκειται να υπερασπιστεί στο Eurogroup ο υπουργός Οικονομικών Τζοβάνι Τρία, ο οποίος επιχειρηματολογούσε όλο το προηγούμενο διάστημα υπέρ της συγκράτησης του ελλείμματος στο 1,6% του ΑΕΠ και έχει μείνει έκθετος από τις αποφάσεις των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας.

    Μένει να φανεί αν το ότι ο Τρία παραμένει στη θέση του οφείλεται απλώς στην επιθυμία αποφυγής μιας κυβερνητικής κρίσης, καθησυχασμού (ει δυνατόν) των αγορών ή προετοιμασίας ενός συμβιβασμού με την Κομισιόν, όταν θα γίνουν γνωστές οι δικές τις παρατηρήσεις επί του ιταλικού προϋπολογισμού στις 15 Οκτωβρίου.

    Όλοι οι εμπλεκόμενοι, με πρώτο τον Ιταλό πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε (ο οποίος μόλις απέσυρε την υποψηφιότητά του για ακαδημαϊκή προαγωγή, ενδεικτική της προσωρινής του σχέσης με την πολιτική), υποστηρίζουν ότι στο εσωτερικό της κυβέρνησης επικρατεί πλήρης αρμονία. Όμως είναι χαρακτηριστικό ότι στις στενές συσκέψεις που προηγήθηκαν της συνεδρίασης του ιταλικού υπουργικού συμβουλίου για τον προϋπολογισμό καθοριστικός ήταν ο ρόλος του θεωρούμενου ως αντευρωπαϊστή υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Πάολο Σαβόνα, αρχικού υποψηφίου της συγκυβέρνησης για το Υπουργείο Οικονομικών, στον οποίο έκλεισε τον δρόμο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζο Ματαρέλα.

    Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου, στο εσωτερικό του κυβερνητικού μηχανισμού φέρεται να διεξάγεται πραγματική μάχη μεταξύ πολιτικών και τεχνοκρατών και είναι χαρακτηριστικό ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Εργασίας και ηγέτης των Πέντε Αστέρων Λουίτζι ντι Μάιο αρνήθηκε να δεχθεί τους γενικούς διευθυντές του υπουργείου του.

    Ωστόσο, μολονότι ήταν οι Πέντε Αστέρες που πρωταγωνίστησαν στην αποκήρυξη της λιτότητας (βλέποντας ότι όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν υποσκελισθεί από την ατζέντα των κυβερνητικών τους εταίρων), είναι ο πολύ εμπειρότερος πολιτικά Ματέο Σαλβίνι, επίσης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός Εσωτερικών και ηγέτης της Λέγκας, ο οποίος ξαναπαίρνει την πρωτοβουλία των κινήσεων, ανεβάζοντας τους τόνους της αντιπαράθεσης με τις Βρυξέλλες.

    "Και αν ο προϋπολογισμός μας απορριφθεί από την Ε.Ε., εμείς θα πάμε μπροστά" διαμηνύει ο Σαλβίνι, την ώρα που Ντι Μάιο διαβεβαιώνει ότι δεν επιθυμεί τη σύγκρουση.

    Οι ομοιότητες και οι διαφορές με το ελληνικό προηγούμενο του 2015 είναι εμφανείς.

    Η Ρώμη επιδίδεται σε chicken game, εκτιμώντας πιθανότατα ότι η αναταραχή στις αγορές θα πιέσει τους συνομιλητές της εξίσου με την ίδια. Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης είναι πραγματικά too big to fail, ενώ η υπαρκτή και ισχυρή παραγωγική της βάση πλήττεται, όσο το πλαίσιο της ευρωζώνης παραμένει απαράλλαχτο.

    Όμως δύσκολα θα πείσουν οι Ιταλοί ιθύνοντες ότι οι πολιτικές τόνωσης της ζήτησης, και μάλιστα με δαπάνες πρωτίστως καταναλωτικές, αποτελούν αποτελεσματικότερο τρόπο ελέγχου του σχέσης δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ (διά της προσδοκώμενης αύξησης του παρονομαστή) από τις καθιερωμένες πολιτικές περιστολής.

    Ήδη ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις έδωσε δείγμα των διαθέσεων των Βρυξελλών δηλώνοντας ότι, με βάση όσα ακούγονται από τη Ρώμη, ο νέος ιταλικός προϋπολογισμός βρίσκεται εκτός το προβλέψεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης - πράγμα που σημαίνει ότι, χωρίς αναπροσαρμογές, από τις 15 Οκτωβρίου και μετά ανοίγει και ο δρόμος για διαδικασία επιβολής κυρώσεων εις βάρος της Ιταλίας.

    Την εικόνα συμπληρώνει το γεγονός ότι η Ε.Ε. βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: η διαδικασία του Brexit ενδέχεται να εκτροχιαστεί, η ανατολική Ευρώπη συγκρούεται με τη Δυτική για τα θέματα της μετανάστευσης και του κράτους δικαίου, στο Βερολίνο επικρατεί οιονεί ακυβερνησία, ενώ οι ευρωπαϊκές φιλοδοξίες του Εμανουέλ Μακρόν πλήττονται από την εσωτερική του αποδυνάμωση και την αδυναμία επανεκκίνησης της γαλλογερμανικής. Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν περιορίζεται στη δρομολόγηση εμπορικού πολέμου, αλλά εμφανώς "φλερτάρει” με όποια ευρωπαϊκή δύναμη, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης Κόντε, προκαλεί πονοκεφάλους στις Βρυξέλλες.

    Οι γνωρίζοντες επιμένουν ότι οι "εξεγερσιακές" διαθέσεις της κοινωνίας (πόσο μάλλον του πολιτικού προσωπικού) της Ιταλίας δεν θα πρέπει να υπερτιμηθούν. Όμως τα ρίσκα είναι μεγάλα – και όχι πάντοτε υπό τον έλεγχο των πολιτικών πρωταγωνιστών.

    Όσο για την Αθήνα, κινδυνεύει να αποτελέσει το μοναδικό θύμα του "ευρω-ιταλικού επεισοδίου”, ακόμη και αν αυτό εκτονωθεί, καθώς η ελληνική φιλοδοξία εξόδου στις αγορές έχει ήδη φρενάρει αντικειμενικά.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων