Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 22-Απρ-2018 14:48

    Ένας πρωθυπουργός για τη νέα εξαετία Πούτιν

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Οι φήμες πρωτοκυκλοφόρησαν το περασμένο φθινόπωρο – και ήθελαν τον Βλαντίμιρ Πούτιν να αντικαθιστά μετά τις προεδρικές εκλογές της 18ης Μαρτίου τον πρωθυπουργό Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Όπως λ.χ ανέφερε τον Οκτώβριο το BusinessWeek, επικαλούμενο πηγές από τον στενό κύκλο του Ρώσου προέδρου, ο Πούτιν αναζητούσε ένα πρόσωπο ικανό να αναζωογονήσει τη ρωσική οικονομία – και ως πιθανότεροι υποψήφιοι για την πρωθυπουργία φέρονταν ο υπουργός Εμπορίου Ντένις Μαντούροφ (που ξεκίνησε την καριέρα του από τον κάδο της αεροναυπηγικής), ο δήμαρχος Μόσχας Σεργκέι Σαμπιάνιν (φωτογραφία) και η επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας Ελβίρα Ναμπιούλινα. Στο ίδιο δημοσίευμα, ο πολιτικός αναλυτής Γεβγκένι Μιντσένκο υποστήριζε ότι στο "πολιτμπιρό” του Πούτιν διεξαγόταν μάχη εξουσίας ενόψει πιθανολογούμενης αλλαγής φρουράς.

    Από τους τότε κατονομαζόμενους, ο Σεγκέι Σαμπιάνιν είχε αντιδράσει δημόσια λέγοντας με μια δόση χιούμορ ότι όποιος ξέρει τα ρωσικά πράγματα αντιλαμβάνεται πως η κυκλοφορία των σχετικών φημών εγγυάται κατά 100% τη μη υλοποίησή τους. Ο ίδιος, χωρίς να διαψεύδει τις ζυμώσεις ή να κλείνει την πόρτα από μέρους του, φρόντιζε να τονίσει πόσο τον γεμίζει το έργο που είναι σε θέση να επιτελέσει στον δήμο Μόσχας, σε σύγκριση με τα προηγούμενα καθήκοντά του στην προεδρία και την κυβέρνηση.

    Οι προεδρικές εκλογές παρήλθαν και ο Πούτιν πρόκειται στις 7 Μαΐου να ορκισθεί για άλλη μία εξαετή θητεία στην αρχηγία του κράτους – με την υποχρέωση να παρουσιάσει μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο προς έγκριση στη Δούμα το νέο υπουργικό του συμβούλιο. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που οι φήμες για απομάκρυνση του Μεντβέντεφ, οι οποίες είχαν ενδιαμέσως κοπάσει, φουντώνουν και πάλι. Όμως τώρα το ευρύτερο πλαίσιο είναι αρκετά διαφορετικό.

    Η υπόθεση Σκριπάλ, οι απελάσεις Ρώσων διπλωματών από δυτικές χώρες, η διαιώνιση (αν και με πενιχρά αποτελέσματα) της έρευνας για το Russiagate στις ΗΠΑ, η εξάπλωση μιας αυτοεκπληρούμενης ρωσοφοβικής φιλολογίας, οι συγκρούσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την καταγγελλόμενη επίθεση με χημικά στην Ντούμα, οι φόβοι για ενδεχόμενο ρωσοαμερικανικό θερμό επεισόδιο και η (έστω και θεατρική) "τριμερής επιδρομή” στη Συρία έχουν ακυρώσει τις προσδοκίες της μοσχοβίτικης ελίτ για συνεννόηση και συνεργασία με τη Δύση.

    Οι πρόσφατες κυρώσεις που υιοθέτησαν οι ΗΠΑ, δίχως συγκεκριμένη αφορμή, εναντίον Ρώσων "ολιγαρχών”, αποκόπτοντάς τους από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, μόνο και μόνο επειδή συγκέντρωσαν οικονομική ισχύ επί Πούτιν, ενδεχομένως αποτέλεσε τη διάβαση του Ρουβίκωνα, εφόσον στρέφει τη ρωσική επιχειρηματική τάξη, θέλοντας και μη, στον επαναπατρισμό κεφαλαίων και τη συσπείρωση γύρω από την εθνική πολιτική ηγεσία.

    Δεν είναι τυχαίο ότι ο οιονεί ιδεολογικός υπεύθυνος του συστήματος Πούτιν, Βλαντισλάβ Σουρκόφ, δημοσίευσε αυτές τις ημέρες άρθρο στο οποίο υποστηρίζει ότι η Ρωσία θα πρέπει να προετοιμάζεται για υπερεκατονταετή "μοναξιά”, διότι το πολιτισμικό "λογισμικό” της αποδείχθηκε ασύμβατο με αυτό της Δύσης.

    Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν τον Μεντβέντεφ "ενδοτικό” και άρα ακατάλληλο για τη νέα εποχή, ή που ανακαλύπτουν τα πλεονεκτήματα της "πολεμικής” οικονομίας για την ανάδειξη του δυναμικού της χώρας.

    Σύμφωνα με όσα αναφέρει στην ιστοσελίδα του ο έμπειρος ανταποκριτής στη Μόσχα Τζον Χέλμερ, το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα και οι υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών θα προτιμούσαν για την πρωθυπουργία κάποιον σαν τον υπουργό Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού ή τον αρμόδιο για την εξοπλιστική βιομηχανία αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ντμίτρι Ραγκόζιν. Όμως ο Πούτιν θεωρεί τους δύο αυτούς υποψήφιους απειλητικούς για τη δική του εξουσία – οπότε ανεβαίνουν και πάλι οι μετοχές του Σαμπιάνιν ως συμβιβαστικής λύσης.

    Γεννημένος πριν από 60 χρόνια στη Σιβηρία, ο νυν δήμαρχος Μόσχας προέρχεται από τη φινο-ουγγρική εθνότητα των Μάνσι και άρχισε να πολιτεύεται στην ιδιαίτερη πατρίδα του, η οποία σήμερα ονομάζεται Γιούγκρα και αποτελεί την καρδιά της ρωσικής πετρελαιοπαραγωγής. (Ο ίδιος βρίσκεται πολύ κοντά στον μεγιστάνα του πετρελαίου Βλαντίμιρ Μπογκντάνοφ). Το 2005 ορίστηκε επικεφαλής του εκτελεστικού γραφείου της ρωσικής προεδρίας, ενώ με τη μετακίνηση του Πούτιν στην πρωθυπουργία το 2008 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Το 2010 διορίσθηκε δήμαρχος Μόσχας, σε αντικατάσταση του Γιούρι Λουζκόφ, και το 2013 εξελέγη για πενταετή θητεία (που λήγει το ερχόμενο φθινόπωρο), με μόλις 51% των ψήφων, έναντι 27% του ανεξάρτητου υποψήφιου Αλεξέι Ναβάλνι, και με τη συμμετοχή στο 32%.

    Ως δήμαρχος, ο Σαμπιάνιν διακρίθηκε για το εξωραϊστικό και κατασκευαστικό του έργο, ιδίως για το πρόγραμμα με το οποίο θα αντικατασταθούν 5.000 "χρουτσόφκες”, δηλ. πολυκατοικίες της εποχής του μαζικού στεγαστικού προγράμματος του Χρουτσώφ, στις οποίες κατοικούν ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Προφανώς, σε μία Ρωσία όπου ο πληθυσμός διαμαρτύρεται διαρκώς για τη διαφθορά και την ανοργανωσιά του κρατικού μηχανισμού, ο Σαμπιάνιν καλείται να φέρει τον αέρα της ευημερούσας, εκσυγχρονισμένης Μόσχας που μοιάζει σαν να ανήκει σε άλλον κόσμο. Από πλευράς του, εκτός από αποτελεσματικός μάνατζερ, προβάλλει και ως υπερασπιστής των παραδοσιακών αξιών, αν κρίνουμε από το ότι έχει απαγορεύσει το Gay Pride στη Μόσχα.

    Πάντως, σε αντίθεση λ.χ. με τον Ραγκόζιν, έχει το πλεονέκτημα να μην περιλαμβάνεται σε λίστα κυρώσεων των ΗΠΑ ή της ΕΕ.

    Σε κάθε περίπτωση, το πραγματικό ερώτημα είναι αν ο Πούτιν θα μπορεί να συνεχίσει και την επόμενη εξαετία το ισορροπιστικό του παιχνίδι ανάμεσα στις διαφορετικές φράξιες στην κορυφή της εξουσίας και αν (εκτός από την πιθανολογούμενη μετατροπή του Μεντβέντεφ σε αποδιοπομπαίο τράγο) πρόκειται να δουν την έξοδο και άλλες εμβληματικές φιγούρες φιλελευθέρων, που ως τώρα έχαιραν της προστασίας του Ρώσου προέδρου, όπως η Ναμπιούλινα, ο υπουργός Οικονομικών Αλεξέι Ουλιουκάγιεφ, ο πρώην υπουργός και επικεφαλής των οικονομικών συμβούλων Αλεξέι Κουντρίν και οι αντιπρόεδροι της κυβέρνησης Αρκάντι Ντβόρκοβιτς και Ίγκορ Σουβαλόφ (ο τελευταίος μοιάζει ήδη να έχει χάσει το παιχνίδι, διότι κατέχει πολυτελή κατοικία στο Λονδίνο). 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων