Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 11-Απρ-2018 09:48

    Η νέα νίκη του Όρμπαν αφορά όλη την Ευρώπη

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Η νέα νίκη του Όρμπαν αφορά όλη την Ευρώπη

    Του Κώστα Ράπτη

    Στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα δεν ξέρουν αν πρέπει να χαρούν ή όχι με την τρίτη κατά σειρά νίκη του Βίκτορ Όρμπαν στις ουγγρικές βουλευτικές εκλογές. Το κόμμα Fidesz του Ούγγρου πρωθυπουργού ανήκει βεβαίως στην πολιτική οικογένεια της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς, όμως πολλοί στις γραμμές της θεωρούν ότι παραβιάζει τις αξίες της.

    Η προβολή μιας αντιφιλελεύθερης φυσιογνωμίας, η συρρίκνωση των ανεξάρτητων έναντι των κυβερνητικά ελεγχόμενων θεσμών, ο ασφυκτικός έλεγχος του ενημερωτικού τοπίου, η πύρινη ρητορική κατά των Βρυξελλών και η αντίθεση στην πανευρωπαϊκή κατανομή προσφύγων βάσει ποσοστώσεων, η δαιμονοποίηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων ως οργάνων ενός πολυπλόκαμου εξωτερικού εχθρού, προσωποποιούμενου στον Τζορτζ Σόρος, οι σαφείς αντισημιτικές υποδηλώσεις της επικέντρωσης αυτής, το φλερτ με τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν είναι στοιχεία τα οποία κάνουν αρκετούς στην Ευρώπη να αντιμετωπίζουν τον Όρμπαν ως μαύρο πρόβατο.

    Ήδη από πέρσι το Ευρωκοινοβούλιο έχει υιοθετήσει, με ψήφους 393 έναντι 221, ψήφισμα με το οποίο ζητά να κινηθούν εναντίον της Ουγγαρίας οι διαδικασίες του Άρθρου 7 της Συνθήκης της Λισαβόνας για επιβολή κυρώσεων λόγω παραβίασης των αρχών του κράτους δικαίου. Πρόκειται για τη διαδικασία που μέχρι τώρα έχει ενεργοποιηθεί μόνον άπαξ - εναντίον της Πολωνίας, την οποία προστατεύει από την τελική επιβολή κυρώσεων το... βέτο του Όρμπαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

    Ούτως ή άλλως, ο Ούγγρος πρωθυπουργός μάλλον είναι ο ισχυρότερος μεταξύ των ομολόγων του σε όλη την Ευρώπη. Όχι μόνο κατέκτησε μια τρίτη κυβερνητική θητεία στη σειρά, με ποσοστό 48%, σε μία εκλογή όπου η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 69%, αυξημένη κατά επτά μονάδες, αλλά διαθέτει και μια κοινοβουλευτική υπερπλειοψηφία δύο τρίτων (133 έδρες επί συνόλου 199), που του επιτρέπει και συνταγματικές αλλαγές κατά το δοκούν. Η πολιτική του κυριαρχία δεν μπορεί να θεωρηθεί προϊόν νοθείας ή απάτης, όσο και αν η προεκλογική αντιπαράθεση εκτυλίχθηκε σε ένα περιβάλλον συντριπτικής υπεροχής των κυβερνώντων και στρεβλής επιχειρηματολογίας (όπου τα πάντα περιστρέφονταν γύρω από το αμελητέων για την Ουγγαρία διαστάσεων μεταναστευτικό ζήτημα). 

    Άλλωστε, το πολιτικό τοπίο της Ουγγαρίας συμπληρώνει η καταβύθιση των Σοσιαλιστών στην τρίτη θέση και τις 20 έδρες (από 29), ενώ δεύτερη δύναμη είναι το ακροδεξιό Jobbik με 26 έδρες (παρά την ενίσχυση κατά 3 έδρες, ο ηγέτης του κόμματος Γκάμπορ Βόνα παραιτήθηκε χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα απογοητευτικό).

    Το πλεονέκτημα του Όρμπαν δεν έγκειται μόνο στο ότι είναι ισχυρότερος από πολλούς επικριτές του στην Ευρώπη. Έγκειται και στο ότι ο ίδιος κάθε άλλο παρά περιθωριακή θέση κατέχει στο ευρωπαϊκό πολιτικό μωσαϊκό. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία λ.χ. με την Μαρίν Λεπέν (μολονότι ο ίδιος διατηρεί επαφές με τον Ολλανδό ακροδεξιό Χέερτ Βίλντερς ή την Τζιόρτζια Μελόνι των Fratelli d' Italia): κινείται σε μία "γκρίζα ζώνη” μεταξύ του mainstream και του μη αποδεκτού. Αποτυπώνει (και με τη σειρά του ενισχύει) μιαν ευρύτερη μετατόπιση του κέντρου βάρους των ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής προς τα δεξιά.

    Η Γερμανία της Άγκελα Μέρκελ έχει αρκετούς λόγους να δυσφορεί με την πολιτική του Όρμπαν – ιδίως σε ό,τι αφορά την αντίθεσή του στις επιλογές της για το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα. Όμως στην ίδια την ευρύτερη παράταξη της καγκελαρίου, οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές καλούν τον Ούγγρο πρωθυπουργό ως ομιλητή του κομματικού τους συνεδρίου, ενώ ο υπουργός Υγείας και δελφίνος των Χριστιανοδημοκρατών Γενς Σπαν τον επαινεί που διαφύλαξε τα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. (με την ανέγερση τείχους).

    Μέχρι τώρα, η κυριαρχία του Όρμπαν στην Ουγγαρία παρουσιαζόταν, μαζί με ανάλογα φαινόμενα όπως λ.χ. η ανάδυση του καθεστώτος Κατσίνσκι στην Πολωνία, ως ανατολικοευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα, σχετιζόμενη ενδεχομένως με τις αντιφιλελεύθερες ιστορικές παραδόσεις της περιοχής. Ωστόσο, με βάση και τις τάσεις που παρατηρούνται στη δυτική Ευρώπη το φαινόμενο Όρμπαν δεν θα πρέπει να θεωρηθεί "εξωτικό".

    Είναι λ.χ. χαρακτηριστικό, ότι σε σειρά κρατών, από την Ολλανδία μέχρι την Πολωνία, τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο κόμμα ανήκουν στον χώρο της δεξιάς – ή τέλος πάντων δεν ανήκουν στον χώρο της κεντροαριστεράς, όπως συμβαίνει και στη Γαλλία ή την Ιταλία. Σύμφωνα με το Eurointelligence, αυτή δεν είναι μία Ευρώπη στην οποία ο Όρμπαν θα αισθάνεται άβολα.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ