Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 26-Μαρ-2018 12:21

    Σε ιδιόμορφη ομηρία οι Ευρωπαίοι συνομιλητές του Ερντογάν

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Σε ιδιόμορφη ομηρία οι Ευρωπαίοι συνομιλητές του Ερντογάν

    Του Κώστα Ράπτη

    Ο Τούρκος πρόεδρος προσέρχεται στην ευρωτουρκική σύνοδο κορυφής της Βάρνας καταλλήλως προετοιμασμένος. Όπως προανήγγειλε σε ομιλία του χθες Κυριακή, ο Ταγίπ Ερντογάν πρόκειται να προσκομίσει στους επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών Ντόναλντ Τουσκ και Ζαν Κλον Γιούνκερ καθώς και στον πρωθυπουργό της προεδρεύουσας Βουλγαρίας Μπόρις Μπορίσοφ βιντεοσκοπημένο υλικό, που θα αποδεικνύει ότι η Ε.Ε. αποτελεί "καταφύγιο τρομοκρατών”.

    "Τα μαθήματα που προσπαθεί να μας δώσει η Δύση, ας τα κρατήσει για τον εαυτό της” ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του Ταγίπ Ερντογάν κατά την ομιλία του στο επαρχιακό συνέδριο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην Τραπεζούντα.

    Ούτως ή άλλως, το τελευταίο διάστημα τα επαρχιακά συνέδρια του κυβερνώντος κόμματος δίνουν την αφορμή μιας τακτικά επαναλαμβανόμενης κάθε Κυριακή τελετουργίας, όπου ο Ταγίπ Ερντογάν από τη μια αποκηρύσσει τη Δύση και από την άλλη υπόσχεται στο ακροατήριό του, υπαινικτικά ή και ευθέως ότι η Τουρκία θα προβεί σε εδαφικές κατακτήσεις.

    Οι "τρομοκράτες” που έχει κατά νου ο Τούρκος πρόεδρος δεν είναι βέβαια παρά οι κάθε λογής εσωτερικοί αντίπαλοί του, αρχής γενομένης από τους αιτούμενους ασύλου στο εξωτερικό, ενώ το βιντεοσκοπημένο υλικό στο οποίο αναφέρεται, πιθανότατα έχει να κάνει με διαδηλώσεις επί ευρωπαϊκού εδάφους στις οποίες εμφανίζονται τα σύμβολα του, χαρακτηρισμένου ως τρομοκρατικού και στην Ε.Ε., Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (ΡΚΚ).

    Το ζήτημα για τον Ερντογάν δεν είναι απλώς να καταγγελθεί η "υποκρισία” της Δύσης, ώστε να μην του απευθύνονται συστάσεις για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην χώρα του: είναι το να προσαρμόσει η ευρωπαϊκή πλευρά τις δικές της προδιαγραφές λ.χ. για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι στα κρατούντα εν Τουρκία, και να αναγνωρισθεί ότι τουλάχιστον για τους τουρκικής καταγωγής κατοίκους της Ευρώπης η Άγκυρα διατηρεί δικαιοδοσία και ρόλο πολιτικού καθοδηγητή.

    Άλλωστε, το πόσο έχει διασταλεί η έννοια της "τρομοκρατίας” σε μια Τουρκία η οποία βρίσκεται για σχεδόν δύο χρόνια σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, το αποδεικνύει η σύλληψη, μετά και από αστυνομική επιδρομή σε φοιτητική εστία, συνολικά επτά φοιτητών και φοιτητριών του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, με την κατηγορία ότι άνοιξαν αντιπολεμικό πανό δίπλα από το σημείο όπου μοιράζονταν "γλυκίσματα Αφρίν” από εθνικιστές που ήθελαν να τιμήσουν τους νεκρούς της επιχείρησης "Κλάδος Ελαίας”. Ο Ερντογάν δεσμεύθηκε δημοσίως ότι οι "κομμουνιστές τρομοκράτες” δεν θα αφεθούν να συνεχίσουν να σπουδάζουν στα τουρκικά πανεπιστήμια.

    Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν αυτοί για τους οποίους ο χαρακτηρισμός του "τρομοκράτη” συναντά ευρύτερη διεθνή συναίνεση – όμως με αυτούς ο Ερντογάν παίζει πιο σύνθετο παιχνίδι. Το ερώτημα του επαναπατρισμού, μετά την ήττα του "Ισλαμικού Κράτους”, των χιλιάδων Ευρωπαίων πολιτών που πολέμησαν στις τάξεις των τζιχαντιστών στη Μέση Ανατολή αποτελεί πραγματικό πονοκέφαλο για τους ιθύνοντες της Ε.Ε. - και η αναγκαία αντιτρομοκρατική συνεργασία της Τουρκίας συνιστά, μαζί με την ευρωτουρκική συμφωνία για το προσφυγικό, το κυριότερο εργαλείο για να θέτει ο Ερντογάν σε μιαν ιδιόμορφη ομηρία του συνομιλητές του.

    Κάποιοι όπως λ.χ. η Γαλλία (που είναι "οχυρωμένη” σε ό,τι αφορά το προσφυγικό) αποζητούν και την πολιτική συνεργασία με την Τουρκία στις μεσανατολικές τους περιπέτειες. Άλλοι, όπως η Γερμανία έχουν παγιδευτεί στις πολιτικές επιπτώσεις που έχει στο εσωτερικό τους η ένταση στις σχέσεις με την Τουρκία, τροφοδοτώντας την άνοδο της ξενοφοβικής δεξιάς. Άλλοι, πάλι, υπολογίζουν ότι σε συνθήκες νεοψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης με την Ρωσία, η Τουρκία δεν θα πρέπει να "χαριστεί”. Σχεδόν όλοι δε, έχουν σημαντικές επενδύσεις και συναλλαγές με την Τουρκία να υπερασπισθούν.

    Εξ ού και σχεδόν άπαντες εξόρκισαν την ιδέα μιας ακύρωσης, μετά τις απειλές εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας, της συνόδου της Βάρνας. Ο Ερντογάν μπορεί απερίσπαστος να συνεχίσει τη συζήτηση για το τι θα αποσπάσει (περαιτέρω χρηματοδότηση για τους πρόσφυγες, επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης Τουρκίας-Ε.Ε., κατάργηση βίζας), κατόπιν μπορεί επιστρέφοντας στην πατρίδα του να συνεχίσει να αποκηρύσσει και να απειλεί τη Δύση.

    Θα μπορούσε κανείς να κάνει λόγο και για "συναλλακτική σχέση”, αν αυτή δεν συνεπαγόταν υποχωρήσεις σε ζητήματα αξιών από την ευρωπαϊκή πλευρά και αν οι απειλές του Ερντογάν δεν αποκτούσαν δια της επαναλήψεως τη δική τους, επικίνδυνη ζωή.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων