Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 19-Ιουν-2017 11:21

    Η "επόμενη μέρα" του Emmanuel Macron

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Η "επόμενη μέρα" του Emmanuel Macron

    του Κώστα Ράπτη

    Ο δεύτερος γύρος των γαλλικών βουλευτικών εκλογών ολοκλήρωσε την ριζική αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού που συντελείται τους τελευταίους μήνες, χαρίζοντας την απόλυτη πλειοψηφία σε ένα κίνημα το οποίο για πρώτη φορά διεκδίκησε την λαϊκή ψήφο. Ωστόσο, ο δεύτερος γύρος των γαλλικών εκλογών δεν τερμάτισε την βαθύτερη κρίση εκπροσώπησης που εκδηλώθηκε από τις ημέρες του Francois Hollande στην εξουσία: η άνοδος της αποχής στο πρωτοφανές επίπεδο του 57,4% αποτελεί προειδοποιητικό σήμα για την προεδρία του Emmanuel Μacron και συνολικά για την υγεία του πολιτικού συστήματος.

    Σε παλαιότερες αναμετρήσεις (το 1981, το 1988, το 1997), η αποχή μειωνόταν στον δεύτερο γύρο σε σχέση με τον πρώτο. Τώρα πλέον, η "αιμορραγία” του ποσοστού συμμετοχής μοιάζει ακατάσχετη. Πρόκειται για τάση, η οποία χαρακτηρίζει όλη την τελευταία δεκαπενταετία, οπότε η προεδρική θητεία προσαρμόστηκε στην πενταετία της κοινοβουλευτικής περιόδου, ο ένοικος των Ηλυσίων κατέστη πραγματικός αρχηγός της πλειοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση και οι βουλευτικές εκλογές μετατράπηκαν σε επικύρωση, με έναν μήνα διαφορά, του αποτελέσματος των προεδρικών εκλογών που θεωρείται από όλους το πραγματικά κρίσιμο.

    Ειδικά στις νεώτερες ηλικίες, η σημασία της αναμέτρησης για το κοινοβούλιο, ελάχιστα εκτιμάται. Όπως παρατηρήθηκε χαρακτηριστικά, στις προεδρικές εκλογές μπορούσε κανείς να δει ολόκληρες οικογένειες να προσέρχονται στην κάλπη – στις βουλευτικές εκλογές όμως προσέρχονταν μόνο οι γονείς. Η αποχή στους ψηφοφόρους κάτω των 25 ετών έφθασε το 75%.

    Στη συγκεκριμένη συγκυρία ένα επιπλέον στοιχείο που ενισχύει την αποχή είναι ακριβώς η μετάβαση στην "εποχή Macron”. Ο νέος πρόεδρος φαντάζει αρκετά ισχυρός, ώστε να αποθαρρύνονται οι ψηφοφόροι που δεν τον αποδέχονται, ή όχι αρκετά πολωτικός, ώστε να κινητοποιεί αντισυσπειρώσεις. Άλλωστε, η μεν κεντροδεξιά και το Σοσιαλιστικό Κόμμα ταλαντεύονταν ανάμεσα στην συμπολιτευτική και την αντιπολιτευτική θέση, ενώ η άκρα δεξιά ή η ριζοσπαστική αριστερά, που είχαν ξεκάθαρα καταγγελτικό λόγο, δεν μπορούσαν να πείσουν ότι έχουν το πρόγραμμα ή το στελεχιακό δυναμικό για μια εναλλακτική πλειοψηφία. Οι δε παλινωδίες τους ως προς το ευρώ δείχνουν ποιο πλεονέκτημα χαρίζει στην προεδρική παράταξη η σαφής στάση της υπέρ της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

    Με αυτή την έννοια, το υψηλό ποσοστό αποχής εκτιμάται ότι τροφοδοτήθηκε από δυνάμει αντιπάλους του Macron, ενώ αντίθετα το κίνημα "La Republique En Marche” κινητοποίησε όλους όσους βρέθηκαν στην εμβέλειά του. Η χαμηλή συμμετοχή αποτελεί την πίσω όψη της "αυτοκρατορικής” συνένωσης κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς στο πρόσωπο του Macron.

    Σε κάθε περίπτωση, ο ένοικος των Ηλυσίων διαθέτει την πλειοψηφία εκείνη που τον απαλλάσσει από τον κίνδυνο της "συγκατοίκησης” με άλλες δυνάμεις ή από την ανάγκη κατά περίπτωση συμφωνιών μέρα την ημέρα, προκειμένου να υλοποιήσει το πρόγραμμά του. Μάλιστα ο Macron είναι αρκετά τυχερός ώστε να μην έχει πλέον ανάγκη ούτε το κύριο σύμμαχό του, τον επικεφαλής του κεντρώου κόμματος Modem και νυν υπουργό Δικαιοσύνης Francois Bayrou, ο οποίος βρέθηκε στο επίκεντρο ερευνώμενου σκανδάλου κομματικών αργομισθιών. Οι 308 έδρες του "La Republique En Marche” εξασφαλίζουν απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση των 577 εδρών, ακόμη και χωρίς τις επιπλέον 42 έδρες του Modem (που αποτελούν ρεκόρ για το συγκεκριμένο κόμμα).

    Πάντως, η άνετη νίκη των φίλιων στον πρόεδρο δυνάμεων δεν συνιστά τον θρίαμβο που προέλεγαν οι δημοσκοπήσεις, κάνοντας λόγο για πλειοψηφία άνω των 400 εδρών. Αντίστοιχα, τα λοιπά κόμματα πέτυχαν καλύτερες επιδόσεις από τις δημοσκοπικώς αναμενόμενες. Οι Ρεπουμπλικανοί και οι σύμμαχοί τους συγκεντρώνουν 120 έδρες, δείχνοντας τις αντοχές της κεντροδεξιάς, η "Ανυπότακτη Γαλλία” του Jean-Luc Melenchon εξασφαλίζει με 17 έδρες τη δυνατότητα δημιουργίας κοινοβουλευτικής ομάδας και χωρίς τη στήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος (10 έδρες), ενώ ακόμη και η ισχνή συγκομιδή του Εθνικού Κόμματος (8 έδρες) είναι μεγαλύτερη των προβλέψεων (η Marine Le Pen εξασφαλίζει την εκλογή της στον Βορρά, όχι όμως και ο αντιπρόεδρός της και πρωτεργάτης της αντι-ευρώ στροφής Florian Philippot, γεγονός που αδυνατίζει τη θέση του στην εσωκομματική διαμάχη που αναμένεται).

    Οι Σοσιαλιστές και οι σύμμαχοί τους με 46 μόλις έδρες επιβεβαιώνουν πάντως ότι έχουν εισέλθει σε τροχιά συρρίκνωσης.

    Μια άλλη όψη των σαρωτικών αλλαγών στο πολιτικό σκηνικό είναι η ανάδειξη μιας Εθνοσυνέλευσης όπου οι νεοεκλεγέντες ανέρχονται σε 204 οι γυναίκες αποτελούν το 38,65% των βουλευτών.

    Στην προεδρική πλειοψηφία επικρατεί έως και ικανοποίηση για το γεγονός ότι το αποτέλεσμα είναι περισσότερο ισορροπημένο του αναμενόμενου και η κυβέρνηση θα έχει απέναντί της μια αξιοπρεπώς εκπροσωπούμενη κεντροδεξιά αντιπολίτευση. Το τέλος των αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων στρέφει πλέον το ενδιαφέρον στην υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος και για το αμέσως επόμενο διάστημα προβάλλουν δύο αιχμές: η κατάθεση του νομοσχεδίου για την "ηθικοποίηση” της πολιτικής ζωής και η προέγκριση των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου με τις οποίες θα προωθηθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.

    Διαβάστε ακόμη: 

    Συντριπτική πλειοψηφία, αλλά όχι σαρωτική νίκη για τον Μακρόν

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    00:29 14/08

    O Macron κινδυνεύει να γίνει Hollande Νο 2

    Στην πολιτική, το να υποστηρίζει κανείς το κέντρο μπορεί να είναι μια χρήσιμη στρατηγική για να νικήσει τις εκλογές, αλλά σπάνια για να δημιουργήσει ενθουσιασμό. Το ποσοστό δημοφιλίας του Emmanuel...