Συνεχης ενημερωση

    cer.org.uk

    Τρίτη, 09-Ιαν-2018 11:53

    Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ένα όνειρο για την ΤΡΡ

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ένα όνειρο για την ΤΡΡ

    του Sam Lowe

    Είναι εύκολο να κάνει κανείς πλάκα με το τμήμα Διεθνές Εμπορίου (DIT) του υπουργείου του Liam Fox. Με το Ηνωμένο Βασίλειο να μην είναι σε θέση να διαπραγματευτεί νέες εμπορικές συμφωνίες μέχρι να αποχωρήσει από την ΕΕ το 2019, και πιθανώς ανίκανο να εφαρμόσει νέες συμφωνίες που θα υπογράψει στην επόμενη μεταβατική περίοδο μέχρι το 2021 το νωρίτερο, γιατί υπάρχει;

    Την προηγούμενη εβδομάδα φάνηκε ότι μαζί με το να ταξιδεύουν ανά τον κόσμο και να διακηρύσσουν ότι οι Βρετανοί είναι οι σωτήρες του ελεύθερου εμπορίου παγκοσμίως, οι υπουργοί του τμήματος κάνουν πρωτοσέλιδα με το να δηλώνουν ότι η Βρετανία θα μπορούσε να ενταχθεί στην Trans-Pacific Partnership -αυτή είναι μια πολυμερής εμπορική συμφωνία που αυτή τη στιγμή αποτελείται από 11 χώρες του Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, της Ιαπωνίας και του Βιετνάμ, (διαχωρίζεται από την TTIP, η οποία είναι μια προτεινόμενη εμπορική συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ).

    Δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς κενά στην πρόταση της DIT. Αρχικά, εκτός και αν σχεδιάζουμε να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία στα Pitcaim Islands (τα οποία αποτελούν το τελευταίο βρετανικό υπερπόντιο έδαφος στην περιοχή), το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι μια δύναμη του Ειρηνικού, επομένως το όνομα της εμπορικής συμφωνίας θα πρέπει να αλλάξει. Δεύτερον, η ένταξη στην ΤΡΡ δεν φτάνει καν να αντισταθμίσει τις απώλειες από το Brexit. Επιπλέον, όλα αυτά φαίνονται λίγο άσκοπα όταν σκεφτεί κανείς ότι η ΕΕ ήδη έχει εμπορικές συμφωνίες σε ισχύ με έξι από τις χώρες της ΤΡΡ (δύο περιμένουν επικύρωση), και είναι σε καλό δρόμο να ολοκληρώσει μια συμφωνία με το μεγαλύτερο μέλος της, την Ιαπωνία.

    Ωστόσο, μπορεί να καταλάβει κανείς τη γοητεία. Η ανάκτηση του ελέγχου της εμπορικής πολιτικής ήταν βασικό αίτημα όσων συνηγορούσαν υπέρ της εξόδου από την ΕΕ, καθιστώντας ως εκ τούτου την ικανότητα του Ηνωμένου Βασιλείου να πετύχει νέες εμπορικές συμφωνίες, βαρόμετρο για την επιτυχία του Brexit. Και ίσως, απλώς ίσως, εάν είμαστε σε θέση να γίνουμε μέρος της μεγαλύτερης εν εξελίξει πολυμερής εμπορικής διαπραγμάτευσης σε ισχύ, οι λέξεις "Παγκόσμια Βρετανία” δεν θα χρησιμοποιούνταν πλέον απλώς ως ένα πείραγμα.

    Αλλά αυτό μας φέρνει στο βασικό ερώτημα: ασχολήθηκε κανείς να ρωτήσει εάν η αποκαλούμενη Ocean Eleven θα μας ήθελε στην ομάδα της; Διότι έχουν και αυτοί τα δικά τους προβλήματα να αντιμετωπίσουν.

    Η ΤΡΡ, εκτός όλων των συνομιλιών για τα οφέλη από την αύξηση της απελευθέρωσης του εμπορίου, θα πρέπει πρώτα και κύρια να γίνει κατανοητή ως μια γεωπολιτική άσκηση. Με την άνοδο της Κίνας και την αυξημένη της επιρροή για τους κανόνες και τα πρότυπα του εμπορίου, η ΤΡΡ θεωρήθηκε ως αντίβαρο των ΗΠΑ στην αυξημένη κινεζική περιφερειακή ηγεμονία.

    Και τότε ήρθε ο Donald Trump.

    Ως μια πρωτοβουλία της εποχής Obama -αλλά επίσης και εξαιτίας της ξενοφοβίας και της αυξημένης εχθρικότητας από τα εμπορικά συνδικάτα και την βάση των Ρεπουμπλικανών -ήταν ίσως αναπόφευκτο ο Trump να επιλέξει να βγάλει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία. Για πολλούς, αυτό σηματοδότησε το θάνατο της ΤΡΡ.

    Ωστόσο, το Νοέμβριο του 2017 τα εναπομείναντα 11 κράτη αποφάσισαν να κρατήσουν ζωντανή την ΤΡΡ και να την μετονομάσουν ως Ολοκληρωμένη και Προοδευτική Δια-Ειρηνική Εταιρική Σχέση. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν ζητήματα που θέλουν λύση. Ο Καναδάς υπό τον Justin Trudeay, θέλει αυξημένη ελευθερία για να αναγκάσει τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να χρησιμοποιούν τοπικό, κατά κύριο λόγο γαλλικής γλώσσας, περιεχόμενο και υπάρχει μία συνεχής διαφωνία για τους κανόνες των αυτοκινήτων για παράδειγμα.

    Οι διαπραγματεύσεις για την ΤΡΡ έχουν συρθεί για χρόνια. Και με τη συμφωνία να έχει κακοποιηθεί και να έχει δεχθεί πολλά χτυπήματα, δεν υπάρχει λόγος να σκεφτεί κανείς ότι οι δυσαρεστημένοι 11 θα είναι πρόθυμοι να επεκτείνουν μια πολιτική χάρη στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο δεν έχει επαφή με το περιφερειακό παιχνίδι και έχει διαφορετικούς γεωπολιτικούς στόχους έναντι της Κίνας, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Πιο συγκεκριμένα, δεν πρόκειται να κάνουν κάτι τέτοιο προτού να μάθουν ποιες θα είναι οι μελλοντικές εμπορικές σχέσεις του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ. Θα είναι χάσιμο χρόνου και ενέργειας.

    Στο ισχύον πολιτικό κλίμα δεν μπορεί ποτέ κανείς να αποκλείσει πλήρως ένα απίθανο γεγονός, όπως το να ενταχθεί το Ηνωμένο Βασίλειο σε μια εκδοχή της ΤΡΡ στο μακρινό μέλλον (εάν ποτέ προκύψει στα αλήθεια). Αλλά για όλους τους παραπάνω λόγους, φαίνεται εξαιρετικά απίθανο. Στο μεταξύ το DIT έχει πιο ανησυχητικά ζητήματα για να ανησυχήσει, με την ανάγκη να επαναλάβει όλες τις υφιστάμενες εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ μέχρι το Μάρτιο του 2019, να αποκαταστήσει την ανεξάρτητη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και να δημιουργήσει την αναγκαία θεσμική ικανότητα της χώρας που είναι απαραίτητη να διεξάγει τη δική της εμπορική πολιτική.

    Και εάν πραγματικά βρεθούμε μια ημέρα να πάρουμε τις θάλασσες προς αναζήτηση γενναιοδωρίας, θα ήταν σοφό να αντισταθούμε στη φλυαρία. Δεν έχουν να κάνουν όλα με μας. Ο κόσμος έχει μεγαλύτερα πράγματα να ασχοληθεί από το Brexit. Και δεν είναι για να μας κάνει τη χάρη.

    Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Prospect

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.cer.eu/in-the-press/tpp-uk-having-pacific-pipe-dream

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ