Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 06-Ιουν-2018 10:12

    Το σχέδιο του υπ. υποθέσεων ΕΕ της Ιταλίας για έξοδο από το ευρώ

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Το σχέδιο του υπ. υποθέσεων ΕΕ της Ιταλίας για έξοδο από το ευρώ

    του Daniel Gros

    Ο Paolo Savona θα γινει τώρα ο υπουργός υποθέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης στη νέα κυβέρνηση Λέγκας-Πέντε Αστέρων της Ιταλίας. Είναι ο βασικός συγγραφέας ενός σχεδίου για την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ. Αυτό το έγγραφο, το οποίο έχει γίνει τώρα κοινό, αναλύεται εν συντομία εδώ για να διαλευκανθεί η στρατηγική που έχει προφανώς υιοθετηθεί από τη Λέγκα, η οποία επέμεινε στη συμμετοχή του Savona στην κυβέρνηση.

    Οκτώ βασικά σημεία περιλαμβάνονται στο Σχέδιο που παρουσιάζεται παρακάτω, με τους αριθμούς με έντονους χαρακτήρες να αναφέρονται στον αριθμό του σχετικού slide της παρουσίασής του. 

    Το Σχέδιο
    1.Plan B; Η εισαγωγή υποστηρίζει ότι η Ιταλία χρειάζεται ένα Plan B ως "αποτρεπτικό” μέσο αλλά και ως μέσο διαπραγμάτευσης (slide 7), αλλά στη συνέχεια καταδεικνύει ότι η Ιταλία χρειάζεται μια μεγάλη υποτίμηση σε κάθε περίπτωση. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για "παραχωρήσεις” που θα μπορούσαν να απαιτηθούν ως αντάλλαγμα για την εκπο΄νηση του σχεδίου. Φαίνεται περισσότερο ως πρόταση που θα εφαρμοζόταν ανεξαρτήτως τυχόν μεταρρυθμίσεων του ευρώ που θα μπορούσαν να προκύψουν.

    2. Μια περίεργη άποψη της δημοκρατίας. Με βάση τους εγχώριους νομικούς όρους, το Σχέδιο δίνει έμφαση στο Lex monetae ως μια εξουσία της κυβέρνησης. Ως εκ τούτου δεν πρέπει να διεξαχθεί δημοψήφισμα (αντισυνταγματικό για τον Savona, slide 21). Μια απλή απόφαση από την κυβέρνηση θα ήταν αρκετή (δεν αναφέρεται ψηφοφορία στο κοινοβούλιο).

    3. Όχι ευρώ-ομόλογα! Το Σχέδιο αντιτίθεται επίσης σε κάθε ευρώ-ομόλογο επειδή δεν θα ήταν υπό την αποκλειστική ιταλική δικαιοδοσία (και αυτό θα καθιστούσε τη στάση πληρωμών πιο δύσκολη, slide 21). Αυτό σημαίνει ότι ο συγγραφέας επίσης θα ήταν αντίθετος σε κάθε μία από τις πολλές παραλλαγές των κοινών ομολόγων που έχουν προταθεί μέχρι στιγμής.

    4. Παραμονή στην ΕΕ. Η εισαγωγή αναφέρει γενικά την ανάγκη να διατηρηθούν καλές σχέσεις με τους εταίρους της ΕΕ και τη σημασία της παραμονής της Ιταλίας στην ΕΕ. Αλλά αυτό φαίνεται αδύνατο, δεδομένης της προγραμματισμένης στάσης πληρωμών στο επίσημο χρέος (slide 32).

    5. Capital controls. Το επιχειρησιακό σχέδιο είναι αρκετά standard: Επιβολή αυστηρών κεφαλαιακών και τραπεζικών ελέγχων με την ανακοίνωση της πρόθεσης αποχώρησης από την ευρωζώνη, προγραμματισμένη για ένα Σαββατοκύριακο, με την αλλαγή του νομίσματος να ακολουθεί σχεδόν αμέσως. Ο Savona θεωρεί ότι η ισοτιμία του νέου νομίσματος με το ευρώ αρχικά θα ήταν ένα προς ένα αλλά στη συνέχεια θα υποτιμούνταν (slide 40).

    6. Στάση πληρωμών στο δημόσιο χρέος. Μόνο το δημόσιο χρέος θα μετατρεπόταν στο νέο νόμισμα -το οποίο θα υποτιμούνταν κατά περίπου 15%-25% (slide 43) (για την δημιουργία ανταγωνιστικότητας έναντι της Γερμανίας, όχι με βάση το μέσο σταθμισμένο όρο). Θα πρέπει να ακολουθήσει ένα κούρεμα στο δημόσιο χρέος, προκειμένου ο λόγος χρέος/ΑΕΠ να έλθει στο 60%-80% (slide 52). Δεν αναφέρεται στο έγγραφο, αλλά το ονομαστικό κούρεμα θα έπρεπε να είναι περίπου στο μισό προκειμένου ο λόγος του χρέους να φθάσει στο 65% από το 130% του ΑΕΠ που είναι σήμερα. Δεδομένου ότι η χαμηλότερη ονομαστική αξία θα πληρωνόταν με τη "νέα λίρα”, η συνολική απώλεια αξίας για τους επενδυτές θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη από το μισό. Ο Savona δεν το αναφέρει αυτό καθώς από το 2012 όλα τα νέα ομόλογα έχουν μια ρήτρα συλλογικής δράσης που απαιτεί τη συμφωνία της πλειοψηφίας των τριών-τετάρτων όλων των πιστωτών σε οποιαδήποτε αλλαγή των όρων.

    7. Στάση πληρωμών στο επίσημο χρέος και Target2. Το σχέδιο αναφέρει ότι οι ξένοι πιστωτές του επίσημου τομέα (εκτός του ΔΝΤ) θα πρέπει επίσης να αποδεχθούν ένα κούρεμα, αναφέροντας ρητά τις Target 2 balances, τα οποία θα πρέπει να μετατραπούν σε νέο νόμισμα (και να υποστούν κούρεμα). Το Σχέδιο αναφέρεται στο βίβλιο του Sinn που υποστηρίζει ότι η νομική βάση για την εφαρμογή του Target 2 είναι ασθενής (slide 55).

    8. Δώστε στους πλούσιους, πάρτε από τους φτωχούς. Το Σχέδιο προβλέπει ρητά την αναδιανομή του πλούτου προς το καλύτερο. Τα ξένα assets του ιδιωτικού τομέα (που είναι σημαντικά) δεν θα μετατραπούν εκ νέου και τα κέρδη, που θα αφορούν τα "μεσαία και ανώτερα στρώματα” του πληθυσμού, δεν θα φορολογηθούν. Αλλά οι πραγματικοί μισθοί θα πρέπει να μειωθούν.

    Με λίγα λόγια
    Συνολικά, το Σχέδιο αυτό φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους της Γερμανίας: η έξοδος θα συνοδευτεί από μια μαζική στάση πληρωμών δημοσίου χρέους, συμπεριλαμβανομένου και του επισήμου χρέους στους ξένους, όπως τα υπόλοιπα του Target2. Αλλά οι πλούσιοι Ιταλοί που έχουν σημαντικά assets στο εξωτερικό θα είναι σε θέση να κρατήσουν τα ευρώ του (και χωρίς φορολογία).

    Αυτή η επιμονή της στάσης πληρωμών σε χρέη προς ξένους επίσημους πιστωτές είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή, δεδομένου ότι η καθαρή διεθνής θέση του ενεργητικού της Ιταλίας είναι σχεδόν ισοσκελισμένη (καθαρή θέση μείον μόλις 8% του ΑΕΠ). Δεν υπάρχει επομένως αντικειμενικός λόγος για τον οποίο η Ιταλία θα πρέπει να μειώσει το εξωτερικό της χρέος. Στην περίπτωση της Ελλάδας, το μεγαλύτερο μέρος του χρέους κρατούνταν στο εξωτερικό. Μια μείωση του ξένου χρέους θα ήταν ως εκ τούτου αναπόφευκτη. Αλλά ούτε και ο Βαρουφάκης πέτυχε μια στάση πληρωμών του επισήμου χρέους της Ελλάδας.

    Αλλά αυτό που είναι ιδιαίτερα εκπληκτικό για το Σχέδιο δεν είναι η ιδέα ότι η Ιταλία θα μπορούσε να χρειαστεί μια υποτίμηση, αλλά μάλλον η ανοιχτή πρόθεση να το τηρήσει για τον υπόλοιπο κόσμο -ιδιαίτερα τους εταίρους της Ιταλίας στην ευρωζώνη- προς όφελος του εύπορου μέρους του ιταλικού πληθυσμού.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.ceps.eu/publications/how-exit-euro-nutshell-il-piano-savona

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων