Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 18-Σεπ-2018 08:52

    Μετά την Ουγγαρία, η ΕΕ θέλει μια ευρύτερη προσέγγιση για να ανακόψει την ανελεύθερη ολίσθηση

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Μετά την Ουγγαρία, η ΕΕ θέλει μια ευρύτερη προσέγγιση για να ανακόψει την ανελεύθερη ολίσθηση

    Του Richard Youngs

    Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ενεργοποιήσει τις διαδικασίες του Άρθρου 7 εναντίον της Ουγγαρίας, είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα. Αλλά ένα σημαντικό ερώτημα είναι εάν αυτό θα οδηγήσει την ΕΕ να αναπτύξει μι πιο ολοκληρωμένη δημοκρατική στρατηγική εντός των δικών της συνόρων. Με την προοπτική της εκτεταμένης δράσης εναντίον της ουγγρικής κυβέρνησης να είναι ακόμη αβέβαιη -δεν είναι σαφές ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα κινηθεί γρήγορα για να αντιμετωπίσει το ζήτημα, πόσω μάλλον να αναστείλει τα δικαιώματα ψήφου της Ουγγαρίας- η Ένωση είναι μόνο στην αρχή της προσπάθειας σχεδιασμού μιας ευρείας απάντησης στο ζήτημα της ανόδου των ανελεύθερων πολιτικών σε όλη την Ευρώπη.

    Η κίνηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Άρθρο 7 ίσως είναι δικαιολογημένη και καθυστερημένη. Αλλά τα αποδεικτικά στοιχεία από ακαδημαϊκές μελέτες είναι ότι τα τιμωρητικά μέτρα συνήθως δεν είναι αποτελεσματικά στο να ωθούν τις κυβερνήσεις να προχωρούν σε βαθιά ριζικές, δημοκρατικές τομές. Λειτουργούν στο βαθμό που χρειάζεται όσο συνδυάζονται με στρατηγικές για την τόνωση των εσωτερικών εκλογικών σωμάτων υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Μέχρι σήμερα, οι φιλο-μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες στην Ουγγαρία ήταν σχετικά ήπιες -ασφαλώς σε σχέση με τις διαμαρτυρίες και την αντίσταση ενάντια σε ανελεύθερες και διεφθαρμένες κυβερνήσεις που παρατηρούνται σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ενώ η μεγαλύτερη προσοχή από τον Τύπο ήταν το ερώτημα για το Άρθρο 7, η ΕΕ θα πρέπει να αναπτύξει ένα πολύ πιο ευρύ πρόγραμμα δημοκρατικής στήριξης στην Ουγγαρία εάν θέλει να έχει κάποιο αποτέλεσμα στην αντιστροφή της αυταρχικής τροχιάς που παίρνει ο Viktor Orban. Εάν οι εμπειρίες από αλλού στον κοσμο μας λένε κάτι, αυτό θα χρειαστεί να υπάρχει ισχυρή και θετική πρακτική εμπλοκή των δημοκρατικών παραγόντων επί τόπου σε όλο το φάσμα των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να διασφαλιστεί η δημοκρατική ποιότητα.

    Επιπλέον, θα μπορούσε να προκύψει τελικά μια πιο κρίσιμη και σοβαρή συζήτηση για την αυταρχική στροφή της Ουγγαρίας -και αυτό θα ανοίξει το ερώτημα γι άλλες ανελεύθερες τάσεις σε κράτη-μέλη επίσης. Η Ουγγαρία ίσως να έχει κάνει περισσότερα βήματα μακριά από τη δημοκρατία, αλλά και άλλες χώρες της ΕΕ φαίνεται να ακολουθούν αυτή την πορεία. Εάν η απόφαση αυτή του Ευρωκοινοβουλίου ξεκλειδώσει τις συζητήσεις πολιτικής για τις μη δημοκρατικές τάσεις της Ευρώπης, η ΕΕ θα πρέπει προσεκτικά να διαμορφώσει κριτήρια για να δικαιολογήσει όταν θα παρέμβει σε άλλα κράτη-μέλη εκτός της Ουγγαρίας. Καθώς οι δημοκρατικές προκλήσεις γίνονται όλο και περισσότερες σε όλη την Ευρώπη -και ασφαλώς δεν μπορούν να υποβαθμιστούν σε έναν ή δύο παρανοϊκούς ηγέτες- η ΕΕ θα πρέπει να θεσπίσει μια πιο συνεπή πολιτική. Οι προσπάθειες για την υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών δεν μπορούν να εξαρτώνται από την έκτακτη ή τυχαία αλλαγή του αριθμού των ψήφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή από τη σοβαρότητα ενός ή δύο συγκεκριμένων ζητημάτων πολιτικής. Αντιθέτως, η ΕΕ θα χρειαστεί καλά αιτιολογημένα επιχειρήματα για να εξηγήσει γιατί συγκεκριμένες δράσεις πρέπει να ληφθούν σε ένα κράτος και όχι σε ένα άλλο, ή μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και όχι σε κάποια άλλη.

    Και καθώς έρχεται στο προσκήνιο η ευρύτερη εικόνα, η ΕΕ θα πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες αιτίες της αυξανόμενης αβεβαιότητας για τη δημοκρατία σε όλη την Ευρώπη. Ένα δίδαγμα από τη δημοκρατική στήριξη σε όλο τον κόσμο, είναι πως σπανίως είναι αρκετή η στενή εστίαση σε αυτοτελείς, επίσημες θεσμικές αλλαγές, για την επίτευξη ουσιαστικής δημοκρατικής προόδου. Πραγματικά, η εμπειρία δείχνει ότι αυτό συμβαίνει γενικά όταν αποτυγχάνουν τέτοιες πολιτικές -και μπορεί επίσης να είναι αντιπαραγωγικό. Οι ηγέτες της ΕΕ επαναλαμβάνουν το μοττό ότι οι λαϊκιστές συχνά εκφράζουν νόμιμα παράπονα, ακόμη και αν οι ανελεύθερες πολιτικές τους είναι απαράδεκτες. Και μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει κάποιο σημάδι μιας διαρκούς απάντησης στην προσπάθεια της Ευρώπης να κατανοήσει τις φιλελεύθερες αξίες με έναν τρόπο που να φτάνει στον πυρήνα της ανόδου των ανελεύθερων πολιτικών.

    Περιέργως, η ΕΕ διαθέτει ένα ευρύ φάσμα εργαλείων για να υποστηρίξει τη δημοκρατία εκτός των συνόρων της, αλλά δεν κάνει το ίδιο και με τα δικά της κράτη-μέλη. Η ΕΕ χρειάζεται μια εσωτερική δημοκρατική στρατηγική που να μοιάζει περισσότερο με τις εξωτερικές της πολιτικές. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν διασφαλίζει από μόνη της ότι θα ληφθεί σοβαρά υπόψη. Στην πραγματικότητα, τα εμπόδια για να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση παραμένουν αξιοσημείωτα. Ακόμη και αν η στήριξη της ΕΕ στη δημοκρατία εκτός των συνόρων της δεν είναι σε τόσο καλό επίπεδο, υπάρχουν ακόμη πολλά διδάγματα από τις παγκόσμιες πολιτικές της ΕΕ που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν εντός της Ευρώπης. Απαιτείται μια πιο ισορροπημένη εστίαση μεταξύ των προκλήσεων της εσωτερικής και εξωτερικής δημοκρατίας.

    Στην Ουγγαρία, η μακρά διαδικασία της ενδυνάμωσης μιας πιο δημοκρατικής κοινωνίας των πολιτών, θα χρειαστεί σοβαρούς πόρους καθώς και μακροπρόθεσμη και υπομονετική δουλειά επί τόπου. Παρόμοια δέσμευση με την κοινωνία των πολιτών χρειάζεται στην Πολωνία, στη Ρουμανία και αλλού. Οι προσπάθειες για την προστασία των δημοκρατικών προτύπων δεν μπορούν να εξαρτηθούν πρωτίστως στις νομικές, τιμωρητικές διαδικασίες της ΕΕ -ακόμη και αν αυτές είναι ενδεχομένως κατάλληλες. Η ΕΕ πρέπει να σκεφτεί σοβαρά για το τι μπορεί και πρέπει να κάνει για να μη χρειαστεί να λάβει τόσο σοβαρά μέτρα. Η Κομισιόν έχει προτείνει ένα Ταμείο "Δικαιωμάτων και Αξιών” στο πλαίσιο του νέου προϋπολογισμού της ΕΕ, αλλά μόνο σε μια πολύ περιορισμένη μορφή. Αυτό θα χρειαστεί να τονωθεί με περισσότερους πόρους από ό,τι προβλέπεται ήδη και να επιτραπεί στο πρόγραμμα να υποστηρίξει ένα ευρύ φάσμα προτάσεων από την αστική κοινωνία -συμπεριλαμβανομένων πραγματικά αυτόνομων δημοκρατικών φωνών- με έναν τρόπο που δεν συμβαίνει επί του παρόντος.

    Εν ολίγοις, αυτή η ιστορική απόφαση εναντίον της Ουγγαρίας, θα έχει πραγματικό νόημα για τη στήριξη της δημοκρατίας στην Ευρώπη μόνο εάν ενεργοποιήσει μια σταθερή και πολύ ευρύτερη δέσμη πολιτικών δεσμεύσεων.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegieeurope.eu/strategiceurope/77250?lang=en

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων