Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 12-Ιουν-2018 10:57

    Brexit: Ώρα να αφήσουμε τις ευγένειες

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Brexit: Ώρα να αφήσουμε τις ευγένειες

    Του Peter Kellner

    Σε μια κρίσιμη στιγμή της Αμερικανικής Επανάστασης, ο Alexander Hamilton αντιμετώπισε τον Samuel Seabury, έναν επιφυλακτικό αρχιεπίσκοπο που ήταν αναποφάσιστος σχετικά με τη στάση του έναντι των Βρετανών. Στο μιούζικαλ Hamilton, ο επώνυμος ήρωάς του λέει στον Seabury: "ΘΑ προτιμούσα να είμαι διχαστικός, παρά αναποφάσιστος, να αφήσω τις καλοσύνες". Αυτά τα λόγια είναι ενός καλλιτέχνη της χιπ χοπ του 21ου αιώνα, αλλά το συναίσθημα αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την άποψη του Hamilton.

    Στην στάση της σχετικά με το Brexit, η Βρετανίδα πρωθυπουργός αυτή τη στιγμή συμπεριφέρεται περισσότερο όπως ο Seabury. Προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει καλές σχέσεις και με τις δύο πτέρυγες του Συντηρητικού της κόμματος –εκείνους που θέλουν μια σχέση με την ΕΕ όσο το δυνατό πιο κοντά στην πλήρη συμμετοχή, καθώς και με εκείνους που θεωρούν ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να επαναπατρίσει όλες τις εξουσίες που έχει παραδώσει στην ΕΕ. Για να κρατήσει το κόμμα της ενωμένο, η Theresa May είναι διστακτική, όπως ο Seabury. Οι προτάσεις της για τη ζωή μετά το Brexit είναι ασαφείς στην καλύτερη περίπτωση και μη πρακτικές στη χειρότερη. Ο χρόνος για τις διαπραγματεύσεις τρέχει, ενώ τα περισσότερα σοβαρά θέματα κάθε άλλο κοντά στην επίλυσή τους βρίσκονται.

    Κάποια στιγμή, η May θα πρέπει να αφήσει τις καλοσύνες, να σταματήσει να είναι αναποφάσιστη, και να υιοθετήσει μια διχαστική στάση –είτε αντιμετωπίζοντας εκείνους που βάζουν την βρετανική κυριαρχία πάνω από όλα ή αντιμετωπίζοντας εκείνους που θέλουν το ηπιότερο δυνατό Brexit προκειμένου να διατηρήσουν την ελεύθερη ροή του εμπορίου και τα ιρλανδικά σύνορα εντελώς ανοιχτά. Εάν επιλέξει το πρώτο, θα κατηγορηθεί ότι "προδίδει" το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2016, επιλέγοντας το BRINO –όπως ονομάζεται το Brexit μόνο κατ’ όνομα. Εάν επιλέξει το δεύτερο, οι επιχειρηματίες και σχεδόν όλοι από το κέντρο και την κεντροαριστερά, θα την κατηγορήσουν ότι πλήττει τις βρετανικές οικονομικές προοπτικές προωθώντας ένα εθνικιστικό δόγμα.

    Ποια πλευρά θα ακολουθήσει;

    Μια ένδειξη έρχεται από μια ιδιωτική συνάντηση που πραγματοποίησαν τρεις πρώην υπουργοί την περασμένη εβδομάδα με την πρωθυπουργό. Και οι τρεις είναι φιλό-ΕΕ, και οι τρεις ήταν υπουργοί μέχρι πριν από λίγους μήνες. Ο Ένας, Damian Green, είναι πιστός φίλος της May από τον καιρό που σπούδαζαν μαζί. Όπως και οι άλλοι δύο, Justine Greeining και Amber Rudd, ήταν ενεργός στην εκστρατεία υπέρ της παραμονής πριν από δύο χρόνια.

    Δεν έχουν προσχωρήσει στους περίπου 12 Συντηρητικούς βουλευτές που υποστηρίζουν τις τροποποιήσεις που περνάνε τώρα στη Βουλή, και που είναι υπέρ μιας ήπιας εξόδου από την ΕΕ. Στόχος των τριών είναι να δημιουργήσουν συναίνεση μέσα στο ίδιο τους το κόμμα, κάνοντας λόγο για έναν "λογικό συμβιβασμό".

    Τώρα, λογική είναι μία από εκείνες τις λέξεις που ηχούν απαλά αλλά που τελικά είναι άνευ σημασίας. Ποιος έχει ποτέ περιγράψει την άποψή του ως ανόητη; Η σημασία της παρέμβασής τους δεν είναι η ετικέτα που της δίνουν, αλλά η μορφή του συμβιβασμού που προτείνουν. Είναι πολύ πιο κοντά στους Συντηρητικούς υπέρ της παραμονής από ό,τι στους υπέρμαχους της εξόδου μέσα στο κόμμα. Οι τρεις πιστεύουν στην σημασία της διατήρησης του εμπορίου χωρίς τριβές με την ΕΕ. Για να το πετύχουν αυτό, θέλουν το Ηνωμένο Βασίλειο να τηρήσει τους κανόνες της Ενιαίας Αγοράς της ΕΕ επ αόριστον –και μια τελωνειακή ένωση που θα παραμείνει μέχρι (και εάν) η νέα τεχνολογία, η οποία ακόμη δεν υπάρχει, καταστήσει τους ελέγχους στα σύνορα περιττούς.

    Ένας άλλος που έχει καταλήξει σε παρόμοιο συμπέρασμα είναι ο Sir Ivan Rogers, ο πρεσβευτής του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ μέχρι πριν από 18 μήνες. Αντιλαμβάνεται τις πολυπλοκότητες του Brexit καλύτερα από σχεδόν τον κάθε ένα στη Βρετανία. Στις 23 Μαΐου, έδωσε μια ομιλία του στο think tank PolicyScotland, στην οποία ανέλυε λεπτομερώς τις επιλογές της May. Το συμπέρασμά του ήταν πως η μόνη λογική συμφωνία για το Brexit η οποία δεν θα καταλήξει σε οικονομική καταστροφή, είναι αυτή με βάση την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο τηρεί όλους τους κανόνες της ΕΕ για την τελωνειακή ένωση και την ενιαία αγορά, τουλάχιστον για τα αγαθά. Θεωρεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα για τις υπηρεσίες –από την εκπαίδευση μέχρι το banking- καθώς αυτές είναι αόρατες, όπως σχολιάζουν οι οικονομολόγοι, δεν προκαλούν προβλήματα στα ιρλανδικά σύνορα ή στα λιμάνια όπως το Dover. Η βασική διαφορά μεταξύ του Sir Ivan και του "λογικού συμβιβασμού" των άλλων τριών πρώην υπουργών, είναι ότι αμφιβάλλει εάν θα υπάρξει ποτέ μια τεχνολογική διόρθωση αποδεκτή από την ΕΕ που θα επέτρεπε στο Ηνωμένο Βασίλειο να σχεδιάσει τους δικούς του τελωνειακούς κανόνες.

    Η May μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει καμία ένδειξη ότι συμφωνεί με τους πρώην συναδέλφους της –πολύ λιγότερο με τον Sir Ivan. Ωστόσο, η λογική της θέσης της πρωθυπουργού είναι σαφής. Περιλαμβάνει την αργή πρόοδο των διαπραγματεύσεων με τις Βρυξέλλες, τους πολύ πραγματικούς κινδύνους μιας συμφωνίας που καταστρέφει τις επιχειρήσεις και προκαλεί προβλήματα στα ιρλανδικά σύνορα και τον κίνδυνο η Βουλή να απορρίψει οτιδήποτε άλλο πλην του πιο ήπιου Brexit.

    Τελικά, η πιθανή της απάντηση στο δίλημμα του Hamilton θα είναι να αντιμετωπίσει τους υπέρμαχους του Brexit, να στηρίξει "τον λογικό συμβιβασμό" και να διατηρήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα μεγαλύτερα τμήματα της τελωνειακής ένωσης και ενιαίας αγοράς. Εάν αυτή η ανάλυση είναι σωστή, μπορεί να ικανοποιήσει το κοινοβούλιο και την επιχειρηματική κοινότητα. Θα μπορούσε να ηττηθεί μόνο εάν το Εργατικό Κόμμα συνασπιστεί με τους σκληροπυρηνικούς υπέρμαχους του Brexit μεταξύ των συντηρητικών, κάτι που είναι μεν δυνατό, αλλά απίθανο.

    Αυτό ωστόσο, δεν θα είναι το τέλος της ιστορίας. Θα πρέπει στη συνέχεια να εξασφαλίσει τη συμφωνία για το νέο της σχέδιο από το Συμβούλιο υπουργών της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Βουλή. Αυτό ίσως να μην είναι εύκολο. Τι θα γίνει εάν επιβάλουν όρους τους οποίους θα θεωρήσει μη αποδεκτούς, όπως έναν συνεχή ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στη βρετανική ζωή –ή εάν αποφασίσει ότι το σχέδιό της δεν θα έχει καθόλου αποτέλεσμα;

    Αυτό είναι ένα ερώτημα για άλλη στιγμή, και για άλλο blog.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/76524?lang=en

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων