Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 17-Απρ-2018 10:43

    Τα παιχνίδια επιβίωσης του Orban

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Τα παιχνίδια επιβίωσης του Orban

    του Balazs Jarabik

    Για τρίτη συνεχόμενη φορά, το κόμμα Fidesz έχει βρεθεί στην εξουσία στην Ουγγαρία. Η μεγάλη προσέλευση στις εκλογές (69%) κατέδειξε δημοκρατική ανθεκτικότητα. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έλαβαν εκατό χιλιάδες ψήφους περισσότερους συνολικά από ό,τι το Fidesz. Ωστόσο, λόγω του εκλογικού συστήματος της Ουγγαρίας, το Fidesz κέρδισε πλειοψηφία δύο τρίτων, επιβεβαιώνοντας τον έλεγχο του πρωθυπουργού Viktor Orban στη χώρα.

    Υπήρξε κάποια ελπίδα ότι η μεγάλη προσέλευση θα μπορούσε να καταστρέψει το Fidesz. Αλλά το κόμμα είχε όλα τα χαρτιά υπέρ του. Εκτός από το ότι έχει εμφανίσει σταθερή οικονομική ανάπτυξη και κοινωνικές πληρωμές, το Fidesz θα μπορούσε να βασιστεί στα ελεγχόμενα από το κράτος ΜΜΕ, στις περιορισμένες δυνατότητες που είχε η αντιπολίτευση για να διεξάγει μια προεκλογική εκστρατεία, και στους δικούς του τεράστιους μηχανισμούς επικοινωνίας.

    Ωστόσο, η πραγματική τραγωδία για την Ουγγαρία είναι πως παρά την μεγάλη προσέλευση, οι ψηφοφόροι δεν είχαν καλές επιλογές. Το Fidesz ειχε γίνει αρκετά επιθετικά στο πώς κυβερνούσε και πώς καθιέρωσε δημιούργησε μια "κλίκα” γύρω του σε ό,τι αφορά την οικονομία. Χωρίς να παίρνει ρίσκα, το κόμμα βρέθηκε μέχρι τις αγροτικές περιοχές, όπου οι απειλές για μετανάστευση και η εξύβριση του George Soros, του Ούγγρου φιλάνθρωπου, αξιοποιήθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Αυτά τα ζητήματα έχουν απήχηση στον αγροτικό πληθυσμό. Δεν θα πρέπει να υποτιμούνται.

    Σε αυτές τις περιοχές, η αύξηση των ποσοστών φτώχειας και το τεράστιο πρόγραμμα της κυβέρνησης στην αγορά εργασίας, σήμαινε ότι οι ντόπιοι αναζητούσαν προστάτη.

    Σε μια χώρα όπου τόσο οι εισοδηματικές ανισότητες και οι διαφορές στις τιμές μεταξύ της Βουδαπέστης και της υπόλοιπης χώρας, έχουν αυξηθεί, το Fidesz έκανε μία σκόπιμη επιλογή να εστιάσει στις περιφέρειες. Κυριάρχησε σε αυτές τις περιοχές με κάθε δυνατό μέσο. Ένα βασικό χαρακτηριστικό αυτής της στρατηγικής, ήταν το πώς το FIdesz έλεγξε πλήρως τα περιφερειακά ΜΜΕ> Παρά τις τεράστιες προσπάθειες από την κυβέρνηση, τα ανεξάρτητα μέσα είναι πιο κυρίαρχα από ότι ο κρατικά ελεγχόμενος Τύπος σε εθνικό επίπεδο. Αλλά δεν μπορούν να αποκλειστούν περαιτέρω προσπάθειες απόκτησης του ελέγχου των ΜΜΕ.

    Υπήρχε μια μικρή ελπίδα μετά από μια ανατροπή σε κάποιες τοπικές εκλογές τον Φεβρουάριο. Στη νότια πόλη Hodmezovasarhely, ένας ανεξάρτητος συντηρητικός υποψήφιος κέρδισε τον αγώνα για τη θέση του δημάρχου, όχι μόνο με υψηλή προσέλευση, αλλά με την σιωπηρή υποστήριξη από όλη την αντιπολίτευση. Η αστική κοινωνία ενεργοποιήθηκε. Αλλά η ευφορία ήταν σύντομη.

    Εκτός από το ότι αγαπούν να μισούν τον Orban, τα κόμματα της αντιπολίτευσης κυρίως αντιμάχονται το ένα το άλλο. Το Κίνημα για μια Καλύτερη Αντιπολίτευση, γνωστό ως Jobbik, ήθελε να ξεφύγει από την εικόνα του ως ένα δεξιό κόμμα, και να αποκτήσει μια θέση σε έναν μετριοπαθή κεντρώο χώρο, παραμένοντας η μεγαλύτερη αντιπολιτευτική δύναμη απέναντι στο Fidesz. Ο πρώην πρωθυπουργός, Ferenc Gyurcsany, ήθελε κυρίως να νικήσει το ορίτζιναλ Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμ (MSZP) με το δικό του Δημοκρατικό Συνασπισμό (DK). Το αντικαπιταλιστικό Πράσινο Κόμμα, "η Πολιτική Μπορεί να Είναι Διαφορετική” (LMP), αρνήθηκε να υποστηρίξει οποιαδήποτε συνεργασία με τους σοσιαλιστές. Εάν αυτό συνέβαινε, το Fidesz θα είχε έξι έδρες λιγότερες, μόνο στη Βουδαπέστη.

    Άλλη μια αδυναμία της αντιπολίτευσης ήταν πως χρησιμοποίησε και αυτή απειλές, αλλά όχι με επιτυχία. Υπερέβαλλε σε ό,τι αφορά στη διολίσθηση της χώρας στη δικτατορία και έδωσε οικονομικές υποσχέσεις χωρίς η πραγματικότητα να μπορεί να τις υποστηρίξει.

    Τα κόμματα της αντιπολίτευσης επίσης αντιμετώπισαν μια υπαρξιακή επιλογή: εάν δεν είχαν επαρκείς υποψηφίους σε μεμονωμένες περιφέρειες, θα στερούνταν το μεγαλύτερο μέρος της κρατικής χρηματοδότησης. Αν και ο Orban θα μπορούσε να μονοπωλήσει βασικά ζητήματα πολιτικής, αυτός δεν ήταν ο μόνος λόγος για τη νίκη του. Το μοναδικό πολιτικό σύστημα της Ουγγαρίας βοήθησε τον έλεγχο του στην εξουσία. Το μεικτό εκλογικό σύστημα ευνοεί μεγάλες, ενοποιημένες πολιτικές δυνάμεις, και η επιτυχία του Fidesz έχει βασιστεί στην κυριαρχία της Δεξιάς.

    Ένας άλλος παράγοντας, είναι κοινωνικός, και περιλαμβάνει την κρίση της Αριστεράς. Η παρατεταμένη απογοήτευση στην καθοδηγούμενη από ξένα κεφάλαια οικονομική μεταβίβαση της Ουγγαρίας, δημιούργησε μια δεξιά μετατόπιση της εργαζόμενης μεσαίας τάξης και των επιχειρηματικών ελίτ. Μεταξύ του 2004-2010, η ουγγρική οικονομία υστερούσε σε σχέση με τους γείτονές της στην Κεντρική Ευρώπη. Αυτό γινόταν κυρίως πριν από την παγκόσμια οικονομική κρίση, και όταν η Ουγγαρία είχε στην εξουσία τον τότε σοσιαλιστική πρωθυπουργό Ferenc Gyurcsany.

    Μεταξύ του 2010 και του 2016, με το Fidesz στην κυβέρνηση, ένα πρόγραμμα οικονομικής σταθεροποίησης είχε ως αποτέλεσμα να βελτιώσει την ποιότητα ζωής στο 10% της κοινωνίας σε σχέση με αυτή που είχε πριν από το 1945, άλλο ένα 40% είδε τα εισοδήματά του να αυξάνονται. Ο εταιρικός φόρος στην Ουγγαρία που βρίσκεται στο 9%, είναι ο χαμηλότερος στην ΕΕ. Αλλά η αναδιανομή προς τη μεσαία τάξη, είναι εις βάρος των φτωχότερων στρωμάτων της κοινωνίας.

    μόλις ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εκλογών, οι ηγέτες του Jobbik και του σοσιαλιστικού κόμματος υπέβαλλαν την παραίτησή τους -ενώ ο Gyurcsany και η ηγέτης του LMP, Bernadett Szel, παρέμειναν στη θέση τους. Μέχρι να αναδιοργανωθεί η αντιπολίτευση, ο Orban παραμένει σταθερά επικεφαλής. Μετά από την αξιοσημείωτη επανεκλογή του, πολλά μέλη της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφοι και μέλη ΜΚΟ στη Βουδαπέστη, φοβούνται ότι ο Orban θα επιδιώξει "ηθικές, πολιτικές και νομικές τροποποιήσεις” όπως υποσχέθηκε πριν από τις εκλογές (αν και στην ομιλία του μετά τη νίκη, έκανε λόγο για μετριοφροσύνη).

    Επομένως, τι γίνεται στη συνέχεια; Η σαρωτική νίκη εξέπληξε ακόμη και το Fidesz. Η κυβέρνηση είναι τώρα σε θέση να περιορίσει τη ρητορική της και να επιδιώξει μια πιο εποικοδομητική προσέγγιση στο εσωτερικό αντί της διαμάχης. Η αντιπολίτευση είναι "στα μαχαίρια”. Δεν έμεινε "εχθρός”.

    Το ίδιο συμβαίνει και σε ό,τι αφορά τις βασικές πολιτικές. Η κυβέρνηση έχει επενδύσει πολλά λεφτά στην κατασκευή παρά στον εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων θεσμικών οργάνων. Οι κλάδοι όπως η εκπαίδευση, η υγεία και τα κοινωνικά συστήματα, έχουν συγκεντρωθεί. Αλλά είναι απελπιστικά υποχρηματοδοτούμενα, όπως και το ανθρώπινο κεφάλαιο υποανάπτυκτο.

    Η αντιμετώπιση αυτών των ελλείψεων απαιτεί χρήματα τα οποία δεν είναι εύκολο να βρεθούν. Για να διατηρηθεί σταθερή η οικονομία πριν από τις εκλογές, η κυβέρνηση χρησιμοποίησε το 94% των διαρθρωτικών και επενδυτικών κεφαλαίων της ΕΕ από την περίοδο του τρέχοντος προϋπολογισμού (2014-2020) μέχρι το τέλος του 2017. Αυτό αντιστοιχεί στο 6% του ΑΕΠ και είναι η μόνη πηγή καινοτομίας της χώρας.

    Καθώς η συντηρητική του επανάσταση έχει επιβιώσει, ο Orban μπορεί να προσπαθήσει να ανεβάσει αυτή την πολιτική στροφή σε ευρωπαϊκό επίπεδο για να διασφαλίσει την κληρονομιά του. Αυτό σημαίνει ενίσχυση των δεσμών με την Πολωνία και διατήρηση της περιφερειακής ολοκλήρωσης ως μια προτεραιότητα εξωτερικής πολιτικής. Ωστόσο, παρά τις συζητήσεις και τις προσπάθειες προς την περιφερειακή ενότητα, η Ουγγαρία είναι μόνη της στην ΕΕ. Ακόμη και η Βαρσοβία αρχίζει να αλλάζει τη ρητορική της.

    Η φιλοδοξία του Orban να διαμορφώνει και όχι να ακολουθεί τις πολιτικές της ΕΕ, δεν θα πρέπει να υπερεκτιμάται. Για το Fidesz, το μεταναστευτικό ζήτημα -το οποίο έχει γίνει αιτία εθνικών αντιδράσεων σε όλη την Ευρώπη- ήταν θεόσταλτο, καθώς επέτρεψε στο κόμμα να δώσει έμφαση στο ρόλο του για την προστασία της εθνικής κυριαρχίας, της ταυτότητας και των συμφερόντων, καθώς και να αξιοποιήσει το μύθο του ουγγρικού θύματος, και την θέληση να επιβιώσει.

    Επομένως, πώς θα πρέπει να απαντήσει η ΕΕ; Αυτό που εκπροσωπεί ο Orban είναι πρόκληση. Αλλά αντί να εστιάσει στον άνθρωπο όπως απαιτεί η αναξιόπιστη αντιπολίτευση, η ΕΕ θα πρέπει να επικεντρωθεί στις κοινωνικές και οικονομικές ρίζες της χώρας. Οι Ούγγροι είναι μεγάλοι υποστηρικτές της ΕΕ αλλά δεν θέλουν να γίνουν "πιο Ευρωπαίοι” όπως υποσχέθηκε η αντιπολίτευση, εάν αυτό σημαίνει πάλι τις ίδιες παλιές οικονομικές πολιτικές.

    Οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να επικεντρωθούν στην εφαρμογή των περιφερειακών ταμείων και ταμείων συνοχής, καθώς περισσότερα από αυτά καταλήγουν στη Βουδαπέστη και σε περιφερειακές πόλεις αντί για τις αγροτικές περιοχές.

    Η πραγματικότητα είναι πως η ουγγρική μεσαία τάξη είναι ο ωφελημένος της εν εξελίξει αναδιανομής από το κατώτατο σημείο στην κορυφή. Η πραγματική πρόκληση για την αντιπολίτευση είναι να φέρει αυτούς τους 3 εκατ. Ούγγρους που ζουν σε φτώχεια, ξανά στην κοινωνία και στην πολιτική. Εν ολίγοις, να μην αφήσουν τον Orban να συνεχίσει να κυριαρχεί στα ευρωπαϊκά πρωτοσέλιδα και στην πολιτική στο εσωτερικό.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/76030?lang=en
     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ