Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 10-Απρ-2018 08:47

    Θα φέρει η μετάβαση της Αρμενίας την αλλαγή;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    του Thomas De Waal

    Η Αρμενία εισέρχεται σε ένα μεταβατικό στάδιο, που αποτελεί επίσης ένα είδος πειράματος. Στις 9 Απριλίου, οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις θα αλλάξουν τον τρόπο διακυβέρνησης της Αρμενίας. Η δεύτερη και τελευταία προεδρική θητεία του Serzh Sargsyan θα λήξει. Θα παραιτηθεί από πρόεδρος και επικεφαλής του κράτους, μαζί με την τωρινή κυβέρνηση. Ο Πρώην πρεσβευτής της Αρμενίας στη Μεγάλη Βρετανία, Armen Sarkissian, θα γίνει πρόεδρος αλλά αυτή η θέση θα είναι πολύ περισσότερο μια θέση γοήτρου.

    Μια εβδομάδα αργότερα, η Αρμενία θα έχει νέο πρωθυπουργό, που θα επιλεγεί από το κοινοβούλιο, ο οποίος θα είναι de facto ηγέτης της χώρας -επικεφαλής της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας. Η Αρμενία έχει χαρακτηριστεί "κομματικό κράτος”, που κυριαρχείται από το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα, με μια αδύναμη αντιπολίτευση. Επομένως, ο Serzh Sargsyan θα αναλάβει αυτό το ρόλο, αν το θέλει. Ο Sargsyan είχε νωρίτερα αρνηθεί ότι θα ήθελε να γίνει πρωθυπουργός, αλλά όλες οι ενδείξεις είναι ότι θα γίνει.

    Επομένως, από πολλές απόψεις, τίποτα δεν θα αλλάξει. Πραγματικά, το κτήριο της προεδρικής διοίκησης όπου εργάζεται ο Sargsyan θα γίνει το γραφείο του πρωθυπουργού, απλώς με μια διαφορετική ταμπέλα στην πόρτα. (τόσο ο εξερχόμενος όσο και ο εισερχόμενος πρόεδρος φέρουν το ίδιο επώνυμο αλλά δεν σχετίζονται και επιλέγουν να το γράφουν διαφορετικά στα αγγλικά).

    Προφανώς, αυτός είναι ένας μηχανισμός που επιτρέπει στην τρέχουσα κυβερνώσα ελίτ της Αρμενίας να παραμείνει επικεφαλής. Είναι μια γνωστή τακτική στη μετασοβιετική χώρα, όπου οι ηγέτες συνεχώς τροποποιούν τα συντάγματα για να διαιωνίσουν την εξουσία τους.

    Ο Vladimir Putin έκανε παρόμοιο παιχνίδι όταν έληξε η δεύτερη θητεία του το 2008, παρά το ότι στη ρωσική περίπτωση δεν υπήρξε νέα διαίρεση εξουσιών. Ο Πρώην πρόεδρος της Γεωργίας Mikheil Saakashvilli άλλαξε το σύνταγμα της χώρας του για να ενισχύσει το γραφείο του πρωθυπουργού σε σχέση με αυτό του προέδρου, αλλά δεν επιβίωσε για να επωφεληθεί από την κίνηση, καθώς έχασε τις εκλογές.

    Στο μεταξύ, ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ilham Aliev φαίνεται να προλαβαίνει τον Sergsyan μόλις κατά λίγες ημέρες, έχοντας προκηρύξει πρόωρες προεδρικές εκλογές για τις 11 Απριλίου, στις οποίες θα επανεκλέγει. Ο Aliev, πρόεδρος από το 2003, έχει ήδη τροποποιήσει δύο φορές το σύνταγμα: πρώτα για να απαλλαγεί από τα όρια της θητείας, στη συνέχεια για να διευρύνει την προεδρική θητεία στα επτά από τα πέντε χρόνια.

    Μέχρι εδώ, απογοητευτικό. Ο Sargsyan είναι στην εξουσία από το 2008, και είναι ατυχές όταν μια χώρα δεν μπορεί να επιλέξει ένα νέο ηγέτη μετά από όλο αυτό το διάστημα.

    Ωστόσο, αντικειμενικά μιλώντας, η νέα διαμόρφωση και η διαίρεση των εξουσιών θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα για την Αρμενία, παρά οι παλαιοί όροι. Καθώς επισκέφθηκα την Αρμενία τον προηγούμενο μήνα, διαπίστωσα ένα πιο θετικό mood από αυτό που περίμενα.

    Πριν από τέσσερα χρόνια, η Αρμενία ήταν σίγουρα σε πολύ άσχημη κατάσταση. Η οικονομία μόλις που είχε ανακάμψει από τις μεγάλες απώλειες που υπέστη ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2009. Δεχόμενος πίεση από τη Μόσχα, ο Sargsyan είχε αποφύγει να συνάψει μια συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ και αντί αυτού υπέγραψε την ένταξή της στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, παρά τα αμφίβολα οικονομικά οφέλη.

    Αλλά ο Sargsyan είναι ένας έξυπνος πολιτικός που παίζει μεγάλο παιχνίδι. Έκτοτε, έχει εργαστεί σκληρά για να πετύχει μια πιο ισορροπημένη εξωτερική πολιτική. Αν και η Ρωσία παραμένει ο κύριος εταίρος, η Αρμενία έσωσε πολλές από τις πολιτικές πτυχές της συμφωνίας της με τις Βρυξέλλες και υπέγραψε μια νέα περιληπτική και ενισχυμένη συμφωνία εταιρικής σχέσης με την ΕΕ το περασμένο έτος. Αυτή υπόσχεται στήριξη της ΕΕ στη δημιουργία ενός καλύτερου επενδυτικού κλίματος, υποστήριξη της αστικής κοινωνίας και ενίσχυση της περιβαλλοντικής προστασίας για την Αρμενία. (οι αξιωματούχοι της Λευκορωσίας έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι ενδιαφέρονται για κάτι παρόμοιο.

    Η κυβέρνηση κοιτάζει επίσης προς την Ασία και έχει εξασφαλίσει επενδύσεις από την Ασιατική Αναπτυξιακή Τράπεζα για τη νέα οδό Βορρά-Νότου. Έχει βρει τρόπους να εργαστεί καλύτερα με διάφορες προσωπικότητες της διασποράς. Αρκετοί, όπως ο πρώην επικεφαλής της Troika Dialog Bank, Ruben Vardanian, επενδύουν στην εκπαίδευση ή στον τομέα της τεχνολογίας.

    Οι κορυφαίοι αξιωματούχοι είναι πολύ πιο εντυπωσιακοί από παλαιότερα. Το 2016, ο Sargsyan απαλλάχθηκε από τον βαθιά αντιδημοφιλή Hovik Abrahamian και διόρισε έναν πιο δυναμικό πρωθυπουργό, Karen Karapetian, ο οποίος έχει εξασφαλίσει υψηλότερα επίπεδα ξένων επενδύσεων και οικονομικής ανάπτυξης, η οποία πέρυσι ανήλθε στο 7,5%. Επίσης διόρισε τον Vigen Sargsyan (καμία σχέση), έναν επαγγελματία, με εκπαίδευση στις ΗΠΑ 42χρονο προεδρικό σύμβουλο, στη θέση του υπουργού Άμυνας. Ένα βασικό κομμάτι του είναι να καταπολεμήσει τη διαφθορά την οποία πολλοί Αρμένιοι κατηγορούν για τις απώλειες στη μάχη με το Αζερμπαϊτζάν τον Απρίλιο του 2016. Ο νέος πρόεδρος, Armen Sarkissian, είναι μια καλή επιλογή, είναι μία από τις πιο γνωστές διεθνείς προσωπικότητες της Αρμενίας, ένας ακαδημαϊκός, διπλωμάτης και επιχειρηματίας.

    Με άλλα λόγια, ο Serzh Sargsyan έχει μεθοδικά τοποθετήσει κομμάτια ενός παζλ που μπορούν να σπρώξουν την Αρμενία προς τα εμπρός. Το βασικό ερώτημα ασφαλώς είναι, θα το κάνουν;

    Τα υποκείμενα προβλήματα παραμένουν τεράστια. Η βουλή, που έγινε πιο ισχυρή από τις συνταγματικές αλλαγές, παραμένει ένας σύνδεσμος επιχειρήσεων και πολιτικής που τροφοδοτεί τη διαφθορά. Τα ποσοστά μετανάστευσης παραμένουν υψηλά. Επιπλέον, το θεμελιώδες πρόβλημα της ανεπίλυτης σύγκρουσης με το Καραμπάχ και τα κλειστά σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, επικρέμεται πάνω από τη χώρα.

    Κάποιοι φιλοκυβερνητικοί Αρμένιοι επικαλούνται την αστάθεια της σύγκρουσης με το Καραμπάχ ως ένας λόγος  για τον οποίο η χώρα χρειάζεται τον Sargsyan να συνεχίσει, ως μια σταθερή κεφαλή στο τιμόνι. Κάποιος μου τόνισε ότι ο Sargsyan ίσως να ήθελε ειλικρινώς θα αποχωρήσει αλλά δεν είδε κάποιον που θα μπορούσε να τον αντικαταστήσει. Άλλος ένας δήλωσε ότι δεν θα ήταν αποσταθεροποιητικό εάν ο de jure ηγέτης της Αρμενίας δεν ήταν ο de facto ηγέτης της (ρίχνοντας ίσως μια πλευρική ματιά στη Γεωργία και στον ρόλο του πρώην πρωθυπουργού Bidzina Ivanishvilli).

    Εάν αυτή η θετική εξέλιξη συνεχιστεί και ο πρωθυπουργός Sargsyan στα αλήθεια θέλει μια καλύτερα λειτουργική και πιο ανοιχτή Αρμενία, τότε θα πρέπει να παρατηρήσουμε στενά ποιον θα διορίσει στις κυβερνητικές θέσεις. Με άλλα λόγια, ο Sargsyan σκέφτεται μια στρατηγική εξόδου ή είναι απλώς ικανοποιημένος με μια από τα ίδια;

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/75988?lang=en

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων