Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 08-Μαρ-2018 10:07

    Πώς να μην χάσεις φίλους και να αποξενώσεις ανθρώπους

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Πώς να μην χάσεις φίλους και να αποξενώσεις ανθρώπους

    του Tomas Valasek

    Η αιώνια επαγρύπνηση είναι το τίμημα της ελευθερίας, αλλά είναι επίσης και το εύκολο κομμάτι. Όπως διαπιστώνει η Κομισιόν, το δύσκολο κομμάτι είναι αυτό που έρχεται μετά, αφότου κάποιος διαπιστωθεί να παραβιάζει τους κανόνες. Έχοντας αντιληφθεί το άσχημο παιχνίδι της πολωνικής κυβέρνησης για τις δικαστικές μεταρρυθμίσεις, η Κομισιόν επικαλέστηκε το άρθρο 7 της συνθήκης της ΕΕ, η οποία μπορεί να στερήσει από την Πολωνία τα δικαιώματα ψήφου.

    Αλλά θα έχει αποτέλεσμα η επίκριση; Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι τα μηνύματα που στέλνονται από την υπόλοιπη ΕΕ δεν έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Εάν ο στόχος είναι να προστατευτεί το κράτος δικαίου, απαιτείται βαθύτερος προβληματισμός για το πώς βλέπουν τις Βρυξέλλες οι Πολωνοί ψηφοφόροι, και το αντίστροφο.

    Ας αρχίσουμε με μια απλή παρατήρηση: το Άρθρο 7 είναι ένα μέσο για έναν σκοπό. Η πρόθεση δεν είναι να χάσει η Πολωνία τα δικαιώματα ψήφου της (αν και τα πράγματα, θεωρητικά, θα μπορούσαν να φτάσουν σε αυτό). Ο πραγματικός στόχος είναι να δοθούν στην κυβέρνηση της Βαρσοβίας λόγοι για να αλλάξει πορεία. Για την ώρα, η Πολωνία έχει αλλάξει τη ρητορική της, αλλά η ουσία των αποφάσεων παραμένει η ίδια. Το εάν η κυβέρνηση αλλάζει πραγματικά την προσέγγισή της, εξαρτάται από παράγοντες που είναι πέρα από τη διαδικασία του Άρθρου 7. Διαισθάνονται οι Πολωνοί αξιωματούχοι -και ψηφοφόροι- τα διπλά πρότυπα της ΕΕ; Υποψιάζονται  ότι η Κομισιόν έχει κρυμμένη ατζέντα; Πιστεύουν ότι έχουν δίκαιη αντιμετώπιση;

    Βασικό σε όλα αυτά θα είναι εάν η κυβέρνηση της Βαρσοβίας αισθάνεται πως έχει την πλειοψηφία του κόσμου μαζί της για οποιαδήποτε πορεία επιλέξει. Για την ώρα την έχει, και είναι ειλικρινής στήριξη που δεν μπορεί απλώς να αποδοθεί στο κλείσιμο του χώρου των ΜΜΕ. Η άποψη των Πολωνών ψηφοφόρων για τις Βρυξέλλες, διαμορφώνεται από πολλά περισσότερα σε σχέση με αυτά που υπαγορεύει το Άρθρο 7. Εξίσου σημαντικές είναι οι συζητήσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης, τόσο στα ΜΜΕ όσο και μεταξύ αξιωματούχων, για τη μετανάστευση, τις αμβλώσεις, το δικαίωμα της εργασίας σε άλλες χώρες της ΕΕ, και τα διπλά πρότυπα στην ποιότητα των τροφίμων. Αυτά τα θέματα είναι βασικά που βρίσκονται στην καρδιά των πολιτών. Είναι απολύτως εύλογο το γεγονός ότι η Κομισιόν και η υπόλοιπη ΕΕ θα μπορούσαν να ακολουθήσουν κατά γράμμα τη συνθήκη, χάνοντας ωστόσο την εμπιστοσύνη των Πολωνών πολιτών -και με αυτούς, μια ευκαιρία να διαφυλάξουν το κράτος δικαίου- εάν ο τόνος και η ουσία αυτών των άλλων συζητήσεων, άσχετων με το άρθρο 7, είναι εσφαλμένες.

    Η μεγάλη πλειοψηφία των Πολωνών συνεχίζει να έχει σε μεγάλη εκτίμηση την ΕΕ, αλλά όχι χωρίς κριτική. Ένα από τα ζητήματα που βαθμολογεί είναι η τάση μεταξύ των φιλελεύθερων στην Ευρώπη να συνδυάσουν τη δημοκρατία με μια αξιακή ατζέντα. Ο αναγκαίος σκεπτικισμός για τις δικαστικές μεταρρυθμίσεις της Βαρσοβίας, έρχεται να "δέσει” με τις κοινοβουλευτικές ανακοινώσεις και tweets τα οποία ασκούν κριτική στα σχέδια της κυβέρνησης για περιορισμένο δικαίωμα στις αμβλώσεις. Αυτό που τίθεται εδώ είναι η σιωπηρή παραδοχή ότι η ΕΕ αφήνει ελάχιστο ή καθόλου περιθώριο για εθνικές διαφορές για το τι είναι ευαίσθητο ζήτημα σε αυτή την συντηρητική χώρα -ένα ζήτημα, παρεμπιπτόντως, το οποίο δεν καλύπτεται από το κεκτημένο και που οι πρακτικές σε κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ ποικίλλουν σημαντικά. Η Μάλτα για παράδειγμα, απαγορεύει τις εκτρώσεις υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

    Η σχέση μεταξύ της δημοκρατίας και των εκτρώσεων κάνει κακό στο ευρύτερο συμφέρον της διασφάλισης της δημοκρατίας. Απελευθερώνει τη γράμμη μεταξύ των γεγονότων (όπως την εξουσία των υπουργών να απολύουν δικαστές) και των αξιών, που αξιολογούνται με βάση ένα φάσμα και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι η πλειοψηφία των Πολωνών θα θεωρήσει υπερβολική τη σχέση, και αυτό θα διευκολύνει την κυβέρνηση στην Βαρσοβία να επισημαίνει τις νόμιμες ανησυχίες για το κράτος δικαίου, ως ακόμη μία περίπτωση που οι Βρυξέλλες "δεν καταλαβαίνουν” την Πολωνία και τις παραδόσεις της.

    Αυτό, παρεμπιπτόντως, δεν αποτελεί επιχείρημα για το δικαίωμα στην έκτρωση. Το ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχουν άλλοι πιο σύντομοι δρόμοι για αυτό: η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, άλλες ισχυρά καθολικές χώρες, έλαβαν το χρόνο τους, και το ίδιο θα πρέπει να συμβεί και με την Πολωνία.

    Ο διάλογος Ανατολής-Δύσης γεμίζει με παρόμοια παραδείγματα πραγμάτων που έχουν ειπωθεί ή που δεν έχουν ειπωθεί, έξω από τις συζητήσεις για το κράτος δικαίου, που καθιστούν δύσκολο να υπάρξει μια λογική συζήτηση για την διασφάλιση της δημοκρατίας. Και οι δύο πλευρές είναι ένοχες: Οι Πολωνοί και οι Ούγγροι για παράδειγμα, τείνουν να πιστέψουν στη δική τους ρητορική για τη "θυματοποίηση” από τις δυτικές κυβερνήσεις και οργανισμούς. Επίσης έχουν έναν τρόπο να ομαδοποιήσουν τα συχνά νόμιμα δικαιώματά τους για το κράτος δικαίου ή τη μετανάστευση, σε ένα ευρύτερο επιχείρημα κατά των Βρυξελλών, που μπορεί να "μετράει” στο εσωτερικό της χώρας αλλά εγγυάται ότι το μήνυμα αυτό θα αγνοηθεί, δυτικά των συνόρων.

    Τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, το Carnegie θα καταγράψει ορισμένα στερεότυπα που έχουν κυριαρχήσει στις συζητήσεις Ανατολής-Δύσης στην Ευρώπη προσφάτως. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι μια ακαδημαϊκή άσκηση: η σωστή χρήση του κράτους δικαίου είναι απαραίτητη για τη λειτουργία της ΕΕ. Εάν η Πολωνία και η Ουγγαρία από τη μία πλευρά και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη και θεσμικά όργανα από την άλλη, δεν μπορούν να έχουν μία λογική συζήτηση για αυτό, τότε η ΕΕ έχει στα αλήθεια πρόβλημα. Η επαγρύπνηση μετράει για λίγο, εκτός κι αν σταματήσει πραγματικά η παραβίαση κανόνων.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/75677?lang=en

     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ