Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 13-Δεκ-2017 09:48

    O Macron απομακρύνεται από την άμυνα της ΕΕ, προς την ευρωπαϊκή άμυνα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    O Macron απομακρύνεται από την άμυνα της ΕΕ, προς την ευρωπαϊκή άμυνα

    των Claudia Major και Christian Molling

    Δύο παράλληλα γεγονότα εξελίσσονται αυτή τη στιγμή στην ευρωπαϊκή άμυνα.

    Η μία είναι η πολυδιαφημιζόμενη προσδοκία ότι η μικροσκοπική Ενιαία Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (CSDP) θα μεταμορφωθεί σε ένα ολοκληρωμένο και ισχυρό αμυντικό σχεδιο της ΕΕ. Η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της πανηγυρίζουν τα πιο πρόσφατα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση: τη δημιουργία της Μόνιμης Δομημένης ΣΥνεργασίας (PESCO), για την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας. Τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας (EDF), για τη χρηματοδότηση των κοινών σχεδίων έρευνας και ικανοτήτων. Και τέλος, τη Συντονισμένη Ετήσια Επισκόπηση για την Άμυνα (CARD), η οποία υποτίθεται ότι θα συγχρονίσει τον αμυντικό προγραμματισμό της ΕΕ.

    Η δεύτερη εξέλιξη λαμβάνει πολύ λιγότερη προσοχή. Το Παρίσι δρομολογεί πρωτοβουλίες αμυντικής συνεργασίας εκτός της μορφής της ΕΕ, μεταβαίνοντας ως εκ τούτου από μία προσέγγιση που εστιάζει στην ΕΕ σε μία αμυντική προσέγγιση που εστιάζει στην Ευρώπη συνολικά. Το κεντρικό στοιχείο είναι η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Παρέμβασης (ΕΙΙ). Θα πρέπει να επιτρέψει στα ευρωπαϊκά κράτη που είναι πρόθυμα και σε θέση να ενεργήσουν στρατιωτικά, να το πράξουν, ανεξάρτητα από τα υφιστάμενα θεσμικά πλαίσια της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ.

    Στόχος είναι η επιχειρησιακή ετοιμότητα. Αυτό σημαίνει να έχεις τα σωστά πράγματα στη σωστή στιγμή για να γίνει αυτό που πρέπει, χωρίς περιορισμούς από πολιτικά ή θεσμικά εμπόδια. Παρόλο που δεν υπάρχει μεγάλος θόρυβος σχετικά με την εξέλιξη αυτή, η συμβολή της στην ευρωπαϊκή άμυνα θα μπορούσε να υλοποιηθεί ταχύτερα, είναι πιθανό να είναι πιο σημαντικό από αυτό που γίνεται τώρα στην ΕΕ, και θα μπορούσε να εμποδίσει τις αμυντικές προσπάθειες της ΕΕ.

    Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron παρουσίασε την ιδέα στην ομιλία του στη Σορβόνη το Σεπτέμβριο. Η γαλλική στρατηγική επισκόπηση της αμυντικής και εθνικής ασφάλειας, που εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2017, έθεσε την ΕΙΙ στη λίστα προτεραιότητας του Παρισιού. Υπάρχουν τρεις λόγοι για αυτό.

    Πρώτον, η Γαλλία θεωρεί τη νότια γειτονιά της ως την πιο σημαντική πρόκληση για την εθνική της ασφάλεια -όπως και αυτή της ΕΥρώπης, αλλά δεν αισθάνεται ότι το Παρίσι έχει αρκετή στήριξη για να αντιμετωπίσει τις αμυντικές προκλήσεις στην περιοχή. Δεύτερον, η Γαλλία δεν είναι πλέον σε θέση να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις από μόνη της: ο στρατός είναι στα όριά του και η χρηματοδοτηση δεν είναι σύμφωνη με το μέγεθος του έργου. Το Παρίσι χρειάζεται εταίρους -εκτός των ΗΠΑ, της οποίας η πολιτική ηγεσία προκαλεί αβεβαιότητα, και πέρα από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο κινδυνεύει να γίνει ένας στρατιωτικός "νάνος” εάν εφαρμοστούν οι προγραμματισμένες περικοπές του προϋπολογισμού της χώρας.Τέλος, το Παρίσι φοβάται ότι οι τωρινές αμυντικές ανακοινώσεις της ΕΕ για άλλη μία φορά θα μείνουν στα λόγια.

    Η Γαλλία επομένως αναζητά λύσεις έξω από το πλαίσιο της ΕΕ. Η ευρωπαϊκή άμυνα πρέπει να φέρει αποτελέσματα σε ό,τι αφορά τις ικανότητες και τις επιχειρήσεις, όχι σε θεσμική αισθητική, και πρέπει να το κάνει γρήγορα.

    Εν ολίγοις, η ΕΙΙ είναι το αντίθετο της PESCO. Είναι ευέλικτη, συνδέεται με επιχειρησιακή ετοιμότητα, και αποκλειστικότητα, καθώς υποτίθεται ότι αποτελείται μόνο από κράτη που ενδιαφέρονται πραγματικά για την άμυνα. Λαμβάνει χώρα εκτός ΕΕ και ΝΑΤΟ, επιδιώκοντας έτσι να παρακάμψει τις αργές και δύσκολες διαδικασίες και την ελάχιστη συμβολή κάποιων μελών που είναι συμβολικά πολύτιμη αλλά όχι στρατιωτικά. Έχει επίσης μια ευέλικτη και εθελοντική μορφή συμμετοχής, όπου τα κράτη συγκεντρώνονται γύρω από μια μεγαλύτερη και έμπειρη χώρα όπως η Γαλλία και συνδέουν τη συμβολή τους, επιτρέποντας σε όλους να αυξήσουν τη δύναμή τους. Οι φυσικοί εταίροι θα περιλαμβάνουν χώρες της ΕΕ όπως η Ισπανία, αλλά επίσης και χώρες εκτός ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπως η Νορβηγία.

    Για τη Γαλλία, η ΕΙΙ είναι ένα στοιχείο ενός μεγάλου σχεδιασμού: η εξέλιξη μιας κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής κουλτούρας, που θα διαμορφωθεί μέσω κοινών πρακτικών και συνεργασίας με στόχο την επίτευξη επιχειρησιακής αυτονομίας και διασφάλισης της ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Ωστόσο πολλοί Ευρωπαίοι φοβούνται ότι το Παρίσι πσορπαθεί απλώς να εκμεταλλευτεί την Ευρώπη για δικούς της του σκοπούς. Επειδή το Παρίσι δεν μπορεί να πετύχει τα πράγματα που θέλει να κάνει μόνο του, ψάχνει στήριξη. Και επειδή η ΕΕ ίσως να μην τεχει αποτελέσματα, τκαι το ΝΑΤΟ είναι "πονοκεφαλος”, το Παρίσι ψάχνει για εναλλακτικές. Η στρατηγική αναθεώρηση της Γαλλίας ως εκ τούτου, απαιτεί από την ιδια να επιδιώξει ρεαλιστικά τον "βέλτιστο συνδυασμό διαφορετικών μορφών ευρωπαϊκής συνεργασίας (…) σε μια διαφοροποιημένη λογική”.

    Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να το παρακολουθούν στενά αυτό. Εάν ένας από τους πιο ισχυρούς και (επιχειρησιακά) πιο πρόθυμους στρατιωτικούς φορείς στην Ευρώπη γυρίζει την πλάτη στην τωρινή αμυντική υπεράσπιση της ΕΕ, αυτές οι νέες ρυθμίσεις δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο υποσχόμενες όσο νομίζουν πολλοί παρατηρητές ότι είναι. Αυτό σημαίνει με τη σειρά του, ότι οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν δύο ανταγωνιστικές επιλογές: να συνεργαστούν εντός της ΕΕ ή εκτός της ΕΕ. Εάν όλα πάνε καλά, όλοι οι σχηματισμοί θα ενισχυθούν αμοιβαίως. Εάν όχι, και οι ικανοί και πρόθυμοι δρουν εκτός πλαισίων της ΕΕ, κινδυνεύουν να υποτιμηθεί η ένωση.

    Η επιλογή του πλαισίου έχει ευρείες πολιτικές επιπτώσεις. Αφορά την ασφάλεια και την πολιτική σε ένα ενιαίο πλαίσιο -την ΕΕ- ή την ασφάλεια ξεχωριστά από αυτή.

    Για να συμβιβαστεί η άμυνα της ΕΕ και της Ευρώπης, υπάρχει κυρίως μία επιλογή. Η Γαλλία και η Γερμανία πρέπει να συνεργαστούν. Οτιδήποτε άλλο θα αφήσει τους Ευρωπαίους με λιγότερες επιλογές και με λιγότερη ασφάλεια. Μία επιλογή είναι να συνδεθεί αποτελεσματικά η ΕΙΙ και η Έννοια των Εθνικών Πλαισίων (FNC), μια γερμανική ιδέα για την οργάνωση της αμυντικής συνεργασίας στην Ευρώπη.

    Η λογική είναι παρόμοια. Ένα μεγαλύτερο κράτος προσφέρει τη ραχοκοκαλιά και οι άλλες συνδέονται. Ενώ η Γερμανία εστιάζει στις ικανότητες, η ΕΙΙ αφορά περισσότερο τις επιχειρήσεις. Πολλοί ΕΥρωπαίοι θέλουν το επιχειρησιακό τμήμα της FNC, που είναι πολύ ελλιπές, να αναπτυχθεί. Αυτό θα δημιουργιούσε μια επιχειρησιακή FNC. Θα παρείχε ένα πολύ αναγκαίο σημάδι  ισχύος Εάν το Βερολίνο και το Παρίσι έπρεπε να ενεργήσουν από κοινού και να αποδεχθούν ότι το επιχειρησιακό και οι ικανότητες είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος των αναγκών ασφάλειας της Ευρώπης.

    ΤΟ Βερολίνο ωστόσο, πρέπει να φέρει αποτελέσματα εντός της ΕΕ. Είναι μεταξύ των λίγων μελών που μπορούν να εξάγουν αποτελέσματα στην PESCO. Και η παροχή των σχετικών δυνατοτήτων στην ΕΕ είναι το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να κρατήσει τη Γαλλία "ζεστή” για την άμυνα της ΕΕ.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegieeurope.eu/strategiceurope/74944?lang=en

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων