Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 27-Απρ-2018 15:53

    Πώς "γεννιούνται" οι πολίτες στη Ρωσία;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Πώς "γεννιούνται" οι πολίτες στη Ρωσία;

    του Andrei Kolesnikov

    Ο μετά τις εκλογές μήνας του μέλιτος για τον Putin έχει ανατραπεί από δύο αυθόρμητα κινήματα διαμαρτυρίας. Μια πυρκαγιά σε ένα εμπορικό κέντρο κοντά στην πόλη Κεμέροβο της Σιβηρίας που προκάλεσε το θάνατο σε περισσότερους από 60 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά, εξαιτίας χαλαρών προδιαγραφών ασφαλείας, προκάλεσε οργισμένες διαδηλώσεις από συγγενείς κατοίκους της πόλης. Στο Βολοκολάμσκ, μια πόλη 40.000 ανθρώπων δυτικά της Μόσχας, οι ντόπιοι διοργανώνουν διαμαρτυρίες για να εκφράσουν την αντίδρασή τους σε έναν κοντινό χώρο υγειονομικής ταφής που έχει μολύνει τον αέρα της πόλης με τοξικές αναθυμιάσεις. Σε μια τέτοια αστική δράση, γεννιέται ένας πολίτης.

    Και στις δύο περιπτώσεις οι διαδηλωτές δηλώνουν ότι δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον να εμπλακούν σε πολιτικά ζητήματα σε εθνικό επίπεδο, δεν έχουν εμπιστοσύνη στους πολιτικούς ηγέτες της αντιπολίτευσης, όπως τον Navalny. Ο Igor Vostrikov, ο οποίος έχασε όλη του την οικογένεια στην πυρκαγιά στο εμπορικό κέντρο του Κεμέρεβο, έχει δημιουργήσει ένα νέο αστικό κίνημα, "Μια Μεγάλη Αυτοκρατορία”, με στόχο "να επιστρέψει η εξουσία στους ανθρώπους”. Ακούγεται ως ένα αφελές project, μια μορφή θεραπείας για έναν άνδρα που θρηνεί. Αποτελεί επίσης μία έκφραση πλήρους δυσπιστίας προς όλους τους πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της αντιπολίτευσης. Ο Vostrikov είναι μια αναγνωρίσιμη προσωπικότητα στη ρωσική ιστορία: ο μέσος πολίτης που αισθάνεται απροστάτευτος και χωρίς εκπροσώπηση από τους ηγέτες σε οποιοδήποτε επίπεδο.

    Ωστόσο κάποιοι διαδηλωτές, το "βλέπουν” πολιτικά. Οι περισσότεροι Ρώσοι διαδηλώνουν λόγω ενός αισθήματος ηθικής οργής. Οι μεγάλες διαδηλώσεις στα τέλη του 2011 και στις αρχές του 2012 προκλήθηκαν από την κατάφωρη παραποίηση των κοινοβουλευτικών εκλογών και τον κυνισμό με τον οποίο ανακοινώθηκε η επιστροφή του Putin στην εξουσία. Αυτές οι διαμαρτυρίες -οι διάσημες συγκεντρώσεις στην πλατεία Μπολότναγιά στη Μόσχα- ξεκίνησαν επειδή οι άνθρωποι ένιωθαν ηθικά ενοχλημένοι. Αργότερα, έγιναν απροκάλυπτα πολιτικές. και διαφορετικές ομάδες βρήκαν κοινή αιτία σε αυτές.

    Υπήρξε μια ρομαντική αίσθηση ενότητας σε αυτές τις συγκεντρώσεις, ελλείψει ενός ενιαίου ηγέτη και μιας σαφούς ιδεολογίας. Αυτό ήταν η δύναμη αλλά και η αδυναμία τους. δεν θα μπορούσαν να πετύχουν επειδή διαλύθηκε η ενότητά τους σε διαμάχες σχετικά με την κατεύθυνση και την οργάνωση. ΟΙ εθνικιστές και οι φιλελεύθεροι που παρέμεναν μαζί, σύντομα αποκάλυψαν την περιφρόνησή τους ο ένας για τον άλλο.

    Τον Μάρτιο του 2017, υπήρξαν και άλλες διαδηλώσεις, αυτή τη φορά όταν ο ηγέτης της αντιπολίτευσης και σταυροφόρος κατά της διαφθοράς Alexei Navalny αποκάλυψε πληροφορίες γα τις φερόμενες πρακτικές διαφθοράς του πρωθυπουργού (και πρώην προέδρου) Dmitry Medvedev. Και πάλι, η ηθική οργή περπατούσε χέρι-χέρι με την πολιτική.

    Ποια είναι η πιθανότητα ενός πιο βιώσιμου και οργανωμένου κινήματος διαμαρτυρίας στη Ρωσία; Το 2016-2017, tτο Carnegie Moscow και η ανεξάρτητη δημοσκοπική εταιρεία Levada Centre, διενέργησαν μια κοινωνιολογική έρευνα για τον τοπικό αστικό ακτιβισμό στη Μόσχα. Διαπιστώσαμε ότι ο τοπικός ακτιβισμός καθοδηγούνταν από τα στενά, μικρής κλίμακας συμφέροντα παρά από μεγαλύτερα πολιτικά ζητήματα. Ωστόσο, όταν οι αρχές εισέβαλαν στον ιδιωτικό χώρο των μοσκοβιτών με μπουλντόζες και σχέδια για τη χρήση ενός ρωσικού τύπου domain ώστε να μεταφερθούν χιλιάδες ιδιοκτήτες μέσων διαμερισμάτων, οι ακτιβιστές ήταν εξαιρετικά αυστηροί και αδιάλλακτοι. Οι δημοτικοί άρχοντες επίσης βρήκαν έναν σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση των τοπικών τους επαρχιών.

    Το συμπέρασμα των ερευνών μας είναι πως καθώς οι ακτιβιστές διαπιστώνουν ότι δεν έχουν καμία επίδραση σε εθνικά ζητήματα, αποφάσισαν να διεκδικήσουν την κυριαρχία στη δική τους αυλή. Οργανώνονται μεταξύ τους τοπικά όπου μπορούν ακόμη να ασκούν επιρροή. Ωστόσο ο αγώνας τους για την κυριαρχία της πίσω αυλής έχει τη δυναμική να επεκταθεί -σε μια συνοικία της πόλης, σε μια ολόκληρη πόλη, ακόμη και σε ολόκληρη τη χώρα.

    Αυτού του είδους η σύγκρουση είναι πιθανό να επαναληφθεί όλο και πιο συχνά, για τον απλούστατο λόγο ότι οι Ρώσοι αξιωματούχοι είναι ανίκανοι να επιλύσουν τοπικά προβλήματα ή να μιλήσουν στους απλούς ανθρώπους. Στο Βολοκολάμσκ, οι ντόπιοι  έχουν ήδη ιδρύσει έναν οργανισμό για να εξασφαλίσουν δημόσια εποπτεία στο τοξικό χώρο υγειονομικής ταφής Yadrovo. Οι αρχές υποχρεώνονται να συνεργαστούν με τους οργισμένους πολίτες προκειμένου να αποφύγουν τις υψηλές εντάσεις.

    Υπάρχει ένα μεγαλύτερο συνολικά πρόβλημα: οι περισσότεροι ακτιβιστές δεν βλέπουν κάποια σύνδεση μεταξύ των δικών τους προβλημάτων και των πολιτικών που προέρχονται από το Κρεμλίνο. Για τους περισσότερους Ρώσους, ο πρόεδρος είναι ακόμη το σύμβολο και ο υπερασπιστής της Μητέρας Ρωσίας, ένας άνθρωπος τον οποίο συνδέουν με τα αισθήματά τους για εθνική υπερηφάνεια. Η αυξανόμενη επιφυλακτικότητα του Putin στις καθημερινές ανησυχίες του μέσου Ρώσοι, αντιπροσωπεύουν την μεγαλύτερη ευπάθειά του.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://carnegie.ru/commentary/76100

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ