Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 11-Δεκ-2017 09:32

    Ο Macron αφήνει το στίγμα του στη γαλλική εξωτερική πολιτική

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Ο Macron αφήνει το στίγμα του στη γαλλική εξωτερική πολιτική

    του Charlotte Desprat 

    Ο Emmanuel Macron έχει ολοκληρώσει ένα εξάμηνο θητείας. Οι μεγάλες αλλαγές στην εξωτερική πολιτική υπό την ηγεσία του είναι ήδη ορατές. Υπάρχει μια νέα φιλοδοξία να τεθεί η Γαλλία στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας πολιτικής, ένα νέο στυλ που συνδυάζει τον σκληρό ρεαλισμό με τον παθιασμένο ιδεαλισμό, και μια προσπάθεια για ηγετική θέση στην Ευρώπη. Ως υποψήφιος και τώρα ως πρόεδρος, ο Macron ήθελε η Γαλλία να αναλάβει ένα ρόλο παγκόσμιου διαμεσολαβητή.

    Δεν λείπουν οι προκλήσεις από τη διεθνή σκηνή. Η διαχείριση πολλών από αυτές τις διαφωνίες, αυξάνει τις εντάσεις μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Στην Ευρώπη συγκεκριμένα, η συνεχιζόμενη βία στην Ανατολική Ουκρανία και το καθεστώς της Κριμαίας, η ενίσχυση τόσο των ρωσικών όσο και των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στη Θάλασσα της Βαλτικής, και οι παρατεταμένες συγκρούσεις στη Μολδαβία και στο Νότιο Καύκασο, έχουν έρθει να συμβολίσουν ένα νέο κλίμα ανασφάλειας και έντασης.

    Από την αρχή ο Macron έχει δείξει την προθυμία του να συνεργαστεί με τον Ρώσο πρόεδρο Putin, οι σχέσεις του οποίου με τον Hollande ήταν τεταμένες. Ο Macron ήταν προσεκτικός να μην φανεί αποκλειστικά φιλό-Αμερικανός ή φιλό-Ρώσος. Αντιθέτως, βλέπει τη συνεργασία της Γαλλίας με τις ΗΠΑ αλλά και τη Ρωσία ως ένα εργαλείο για την επίτευξη αποτελεσμάτων σε συγκεκριμένους τομείς, όπως η Ουκρανία και η Συρία.

    Η άρνηση του Macron να διαλέξει πλευρά, είτε με τις ΗΠΑ είτε με τη Ρωσία, προκύπτει επίσης από τα πρόσφατα πισωγυρίσματα στις σχέσεις της Γαλλίας και με τις δύο χώρες -κυρίως, την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία για το κλίμα, καθώς και την υποτιθέμενη κυβερνο-επίθεση της Ρωσίας στην ίδια την προεκλογική εκστρατεία του Macron.

    Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο Macron ελπίζει πως μια τέτοια στρατηγική διαμεσολάβησης θα διατηρήσει ένα επίπεδο διαλόγου μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, ως εκ τούτου όχι μόνο φέρνοντας τις συγκρούσεις στη Συρία και στην Ουκρανία πιο κοντά σε λύση, αλλά επίσης σταθεροποιώντας τις σχέσεις κατά μήκος της νέας διαίρεσης ΝΑΤΟ-Ρωσίας στα ανατολικά της Ευρώπης.

    Εκτός από τη διαμεσολάβηση μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, ο Macron επιδιώκει να μετριάσει τις εντάσεις μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης. Προκειμένου να το πετύχει αυτό, δίνει προτεραιότητα σε ό,τι θα μπορούσε να προσφέρει ευκαιρίες για καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία, όπως ο αγώνας εναντίον της τρομοκρατίας, η σταθεροποίηση τω αποκαλούμενων "failed states”, και η ρύθμιση της μαζικής ροής μεταναστών από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

    Στη μάχη εναντίον της τρομοκρατίας, ο Macron έχει επίσης επιδιώξει να αναζωογονήσει την έννοια ενός κοινού σχεδίου άμυνας της ΕΕ, το λεγόμενο PESCO (Permanent Structured Cooperation) -μια ιδέα που στο παρελθόν, είχε υπονομευθεί λόγω ανησυχιών για τη χρηματοδότηση, την ανάγκη για ομόφωνη υποστήριξη και "ταύτιση” με τις αρμοδιότητες του ΝΑΤΟ.

    Η μάχη του Macron εναντίον της τρομοκρατίας είναι στενά συνδεδεμένη με τις προσπάθειές του να αποτρέψει την εμφάνιση νέων "failed states”, που θεωρούνται φυτώρια εξτρεμισμού. Στη Συρία, εκτός από την αύξηση των γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων που υποστηρίζουν τις τοπικές δυνάμεις στην καταπολέμηση του ISIS (Operation Chammal), ο Macron έχει προειδοποιήσει κατά της χρήσης χημικών όπλων και υποσχέθηκε σταθερή πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια. Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Jean-Yves Le Drian, παραδέχθηκε ότι το μνημόνιο αποκλιμάκωσης που υπογράφτηκε από Ρωσία, Τουρκία και Ιράν, ήταν ένα ενθαρρυντικό πρώτο βήμα, αλλά τόνισε την ανάγκη για μια πιο βιώσιμη πολιτική λύση.

    Η ουσία του οράματος του Macron για την αποκατάσταση της σταθερότητας στη Συρία, εκπροσωπείται από δύο θεμελιώδεις ιδέες. Πρώτον, οποιαδήποτε πολιτική λύση θα πρέπει να εγγυάται τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Δεύτερον και πιο σημαντικό, ο τωρινός ηγέτης της Συρίας, Bashar al-Assad μπορεί να είναι μέρος της νέας εξίσωσης. Αυτή η τελευταία θέση είναι μια ριζική απομάκρυνση από την σθεναρή ρητορική κατά του Assad από τον πρόεδρο Hollande. Όπως εξήγησε ο Macron σε συνέντευξή του στα γαλλικά ΜΜΕ, η απουσία οποιασδήποτε εναλλακτικής ηγεσίας δεν προσφέρει καμία άλλη εναλλακτική για την αποκατάσταση της διακυβέρνησης στη Συρία. Αυτή η προσέγγιση, υπέρ της οποίας είναι οο Le Drian, ακόμη και όταν ήταν υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Hollande, ανοίγει τη δυνατότητα πιο ισχυρής συνεργασίας με τη Ρωσία για τη σταθεροποίηση της Συρίας.

    Ένα άλλο "failed state” που είναι ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων ασφάλειας του Macron, είναι η Λιβύη. Εκεί, ο Macron έχει αναφερθεί στην ανάγκη ενός ενωμένου λιβυκού στρατού που θα περιλαμβάνει τον διοικητή της ανατολικής πολιτοφυλακής, Στρατηγό Haftar, ο οποίος επίσης υποστηρίζεται από τη Μόσχα, να αντιμετωπίσει τους Ισλαμιστές μαχητές. Η σταθερότητα στη Λιβύη θα βοηθήσει να συγκρατηθούν οι μαζικές ροές προσφύγων από τη Βορεια Αμερική που εισέρχονται στην ΕΕ -άλλη μία μεγάλη προτεραιότητα στην εξωτερική πολιτική του Macron.

    Καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Trump, έχει αρνηθεί να πιστοποιήσει τη συμμόρφωση του Ιράν με την συμφωνία-ορόσημο του 2015 για τα πυρηνικά, ο Macron έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να επισκεφθεί το Ιράν. Ο Putin, ο οποίος ταξίδεψε στην Τεχεράνη τον περασμένο μήνα, τηλεφώνησε στον Macron μετά από την επίσκεψη.

    Κανένα άλλο ζήτημα δεν είναι πιο σημαντικό για την άμβλυνση των εντάσεων μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, από αυτό της Ουκρανίας. Ο Macron έχει κατηγορήσει τη Ρωσία για την προσάρτηση της Κριμαίας και ενέκρινε την ανανέωση των κυρώσεων της ΕΕ εναντίον της Ρωσίας. Την ίδια στιγμή ωστόσο, ο Γάλλος πρόεδρος έχει δείξει πραγματικό ενδιαφέρον στο να εργαστεί με τη Μόσχα για την σταθεροποίηση της κατάστασης στο Ντομπας, με υπέρτατο στόχο τη σταδιακή χαλάρωση των κυρώσεων. Συγκεκριμένα, ο Macron συμφώνησε με τον Putin να ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις στο πρότυπο του "Normandy format”, ένα διπλωματικό πλαίσιο που ενώνει τις Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία και Ουκρανία.

    Αν και ο Macron θεωρεί πως είναι πολύ νωρίς για να κρίνουμε την αποτελεσματικότητα των συμφωνιών Μινσκ το 2015 και εξακολουθεί να πιστεύει ότι εκπροσωπεί τον καλύτερη δυνατό δρόμο για μια λύση της σύγκρουσης, εύχεται να αλλάξει την προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κρίσης. Κατά την άποψη του Macron, αντί να συζητάμε τις αρχές που επαναλαμβάνονται από τις συμφωνίες Μινσκ, θα πρέπει κανείς να εστιάσει στην καθημερινή εφαρμογή τους.

    Επίσης, για να γίνουν πιο παραγωγικές οι συζητήσεις στο πλαίσιο του Normandy format, ο Macron έχει προτείνει την παροχή λεπτομερών σχεδίων για την απομάκρυνση των αντικρουόμενων δυνάμεων από την γραμμή επαφής, την αύξηση της εποπτείας από διεθνείς παρατηρητές, και τη βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης και των φυλακών. Ο Macron έχει συμβουλευτεί όλους τους ομολόγους του: τη Γερμανίδα Καγκελάριο Merkel, τον Ουκρανό πρόεδρο Petro Poroshenko και τον πρόεδρο Putin.

    Οι πρωτοβουλίες εξωτερικής πολιτικής του Macron ήταν αναζωογονητικές. Είναι σίγουρα σε θέση να βελτιώσει το προφίλ της Γαλλίας στην παγκόσμια σκηνή, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών ζητημάτων ασφαλείας και των σχέσεων με τη Ρωσία. Με την Καγκελάριο Merkel εμφανώς αποδυναμωμένη ως αποτέλεσμα των εκλογών, ο πρόεδρος Macron είναι ελεύθερος να αναλάβει ηγετικό ρόλο στη διαχείριση των δύσκολων σχέσεων της Ευρώπης με τη Ρωσία. Η ανακοίνωση της συμμετοχής του στοο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης το Μάιο του 2018, μπορεί να σημάνει την επανάληψη του πλήρους διαλόγου μεταξύ των αποξενωμένων πρώην εταίρων, κάτι που θα μπορούσε να ποροσφέρει καλύτερη κατανόηση των υφιστάμενων πολιτικών διαφωνιών μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, επιτρέποντας παράλληλα την επέκταση των εμπορικών και πολιτιστικών επαφών μεταξύ τους.

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegie.ru/commentary/74871

     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων