Συνεχης ενημερωση

    Κυριακή, 24-Απρ-2016 13:44

    Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν είναι σούπερ ήρωες

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν είναι σούπερ ήρωες

    Καμία καρδιά δεν μπορεί να μη σκιρτήσει με την κλασική, ενθαρρυντική ιστορία της Μικρής Ατμομηχανής – που με αισιοδοξία και θάρρος και κόντρα σε όλες τις πιθανότητες έσπρωξε το εγκαταλελειμμένο τρένο στο βουνό. Στον κόσμο των οικονομικών, οι κεντρικοί τραπεζίτες μας έχουν γίνει οι ήρωες αυτού του παραμυθιού. Από την κατάρρευση της Wall Street το 2008, πασχίζουν να σώσουν την παγκόσμια οικονομία, χωρίς να τους αποθαρρύνουν οι αναποδιές, η κριτική ή το μεγάλο βάρος που καλούνται να σηκώσουν. Έχουν υπάρξει στιγμές που αυτή η άοκνη προσπάθεια τους κάνει αληθινούς ήρωες. Η θρυλική πλέον δήλωση του Μάριο Ντράγκι το 2012 ότι θα κάνει "ό,τι χρειαστεί" προκειμένου να σώσει το ευρώ ήταν αρκετή για να καταστείλει τις αναταράξεις της αγοράς που απειλούσαν με διάλυση τη νομισματική ένωση της Ευρώπης.

    Σήμερα, ωστόσο, οι κεντρικές τράπεζες μοιάζουν ολοένα περισσότερο με τις ατμομηχανές του παραμυθιού που προσπερνούσαν το τρενάκι χωρίς να το βοηθούν. Παρά τις προσπάθειες, η παγκόσμια οικονομία δεν προχωρά και δεν πλησιάζει την ανάκαμψη.

    Αυτό, ωστόσο, δεν έχει εμποδίσει οικονομολόγους ή επενδυτές να πιέζουν τις κεντρικές τράπεζες ώστε να κάνουν περισσότερα. Οι εκκλήσεις για περισσότερη δράση δεν είναι παράλογες. Οι αμερικανικές αγορές βιώνουν αναταραχές και, παρότι είναι ισχυρότερες από τις περισσότερες άλλες του ανεπτυγμένου κόσμου, δεν "βρυχώνται". Η Ευρώπη και η Ιαπωνία, που αγωνίζονται να αναπτυχθούν και να καταπολεμήσουν τον αποπληθωρισμό, βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι κεντρικές τράπεζες συνήθως επιλέγουν τη χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής, ώστε το χρήμα να γίνει πιο φθηνό και να τονώσει την ανάπτυξη και τις τιμές.

    Αποδίδει το εύκολο χρήμα;

    H καχεκτική εικόνα των ανεπτυγμένων οικονομιών αποδεικνύει, ωστόσο, πως η νομισματική χαλάρωση δεν λύνει τα προβλήματά τους. Εξάλλου, οι κεντρικές τράπεζες "πατούσαν τέρμα το γκάζι" επί επτά χρόνια. Τα επιτόκια παραμένουν αρκετά χαμηλά – σε Ιαπωνία και Ευρωζώνη είναι, μάλιστα, μηδενικά. Η ΕΚΤ και η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας έχουν καταφύγει ακόμα και στα αρνητικά επιτόκια, χρεώνοντας τους καταθέτες για τη φύλαξη των μετρητών τους, σε μια προσπάθεια να πιέσουν τις τράπεζες να δώσουν δάνεια και τις επιχειρήσεις να κάνουν επενδύσεις. Παρά το γεγονός ότι η Fed περιόρισε το έξι ετών πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που υλοποιούσε, η EKT και η Τράπεζα της Ιαπωνίας συνεχίζουν να αγοράζουν μαζικά ομόλογα. Δεν έχει νόημα να "ρίχνεις" χρήματα σε μια οικονομία όταν οι εταιρείες και οι καταναλωτές δεν τα ξοδεύουν.

    Δεν υπάρχει ομοφωνία αναφορικά με το πόσο αυτοί οι ελιγμοί διοχέτευσης ρευστότητας έχουν βοηθήσει την πραγματική οικονομία – ή γενικά. Για παράδειγμα, οι υποστηρικτές της πολιτικής της Fed επιμένουν ότι η στρατηγική του εύκολου χρήματος καθοδήγησε με επιτυχία τις ΗΠΑ διαμέσου της Μεγάλης Ύφεσης σε μια περίοδο σταθερής ανάπτυξης με σχεδόν πλήρη απασχόληση. Στη χειρότερη περίπτωση, υποστηρίζουν, η Fed εμπόδισε την οικονομία να βυθιστεί σε μία ακόμα βαθύτερη ύφεση. Ωστόσο, οι επικριτές κατηγορούν τη Fed ότι προκάλεσε μια σειρά δεινών –επέτεινε την εισοδηματική ανισότητα, ενθάρρυνε την κρατική σπατάλη, διόγκωσε τη φούσκα του χρηματιστηρίου, προκάλεσε ταραχή στις αναδυόμενες οικονομίες–, συμβάλλοντας λίγο στην αμερικανική ανάκαμψη. Ακόμα και αξιωματούχοι της Fed δεν συμφωνούν για την αποτελεσματικότητα των πολιτικών τους.

    *Αναδημοσίευση από το "Κεφάλαιο" της 16ης Απριλίου

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ