Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Φεβ-2011 10:51

    Στα πέρατα του κόσμου

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Σημείωση του επιμελητή: το Συνέδριο Τεχνολογίας, Ψυχαγωγίας και Σχεδίου, γνωστό ως TED (Technology, Entertainment, Design) (26 Φεβ.-4 Μαρ.) είναι ένα ετήσιο συνέδριο στο οποίο η συμμετοχή επιτρέπεται μόνο κατόπιν πρόσκλησης, όπου διάφοροι μεγιστάνες της τεχνολογίας, νομπελίστες και άλλα κορυφαία πρόσωπα της διανόησης συγκεντρώνονται για να μοιραστούν ιδέες που εμπνέουν. Το πρόγραμμα TED Fellows θεσπίστηκε για να δώσει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που αλλιώς δεν θα είχαν την ευκαιρία –ή τα μέσα– να παρουσιάσουν το αξιόλογο έργο τους σε ένα κοινό που δεν αποκλείεται να περιλαμβάνει προσωπικότητες όπως ο Bill Gates ή ο Al Gore. Έως την έναρξη του Συνεδρίου το Businessweek.com θα δημοσιεύσει μια σειρά από συνεντεύξεις με τους φετινούς TED fellows, οι οποίες διεξάγονται μέσω e-mail.
     
    Camille Seaman        
    Φωτογράφος
     
    Η Camille Seaman εργάζεται «στα πέρατα του κόσμου μας». Από το 2003 αιχμαλωτίζει την άγρια όσο και εύθραυστη ομορφιά του απομακρυσμένου αρκτικού τοπίου.
     
    Το έργο της βραβευμένης φωτογράφου έχει δημοσιευτεί σε πολλές σημαντικές εκδόσεις, μεταξύ των οποίων το National Geographic, το New York Times Magazine, το Newsweek και το Men΄s Journal. Το 2008 παρουσίασε μια ατομική έκθεση με τίτλο «Το Τελευταίο Παγόβουνο» στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών στην Ουάσινγκτον.
     
    Αυτόν τον καιρό η ινδιάνικης καταγωγής Seaman, η οποία διανύει την πέμπτη δεκαετία της ζωής της, συγκεντρώνει τις φωτογραφίες που έχει τραβήξει τα τελευταία έξι χρόνια από τις πολικές περιοχές του πλανήτη μας, με την ελπίδα ότι θα συνθέσουν μια «δυνατή άποψη» αυτού του κόσμου.
     
    Πώς αντιδρά ο κόσμος όταν βλέπει τη δουλειά σας;         

    Σκοπός μου ήταν να βγάλω φωτογραφίες που θα προκαλούσαν έντονα συναισθήματα και συγκίνηση. Μικρές υπενθυμίσεις του πόσο εκπληκτικός είναι ο πλανήτης μας και πόσο τυχεροί είμαστε που αποκαλούμε αυτό το μέρος «σπίτι» μας.
     
    Πιστεύω ότι οι φωτογραφίες γεννούν δέος και κατάπληξη, εν μέρει λόγω του άγνωστου κόσμου που αποτυπώνουν. Μου αρέσει που μια εικόνα έχει τόση δύναμη και μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα. Δεν θέλω να υποδεικνύω στους ανθρώπους τι πρέπει να σκεφτούν ή να νιώσουν. Απλώς χαίρομαι που μπορώ να παρουσιάσω μια φωτογραφία η οποία δημιουργεί μια διαλεκτική σχέση με τους αποδέκτες της.
     
    Γιατί αποφασίσατε να φωτογραφίσετε «τα πέρατα του κόσμου μας»;   

    Δεν ξεκίνησα σκοπεύοντας να φωτογραφίσω αυτά τα μέρη, απλώς έτσι ήρθαν τα πράγματα. Το 1999 παραχώρησα τη θέση μου σε μια πτήση που είχαν γίνει υπεράριθμες κρατήσεις και ανταμείφθηκα με ένα δωρεάν εισιτήριο για το γύρο της Αλάσκας. Νομίζω ότι αυτό ήταν το πρώτο βήμα μιας πορείας που τελικά με οδήγησε εδώ αυτή τη στιγμή, να δίνω αυτή τη συνέντευξη. Ήταν ένα τελείως απρόσμενο αλλά ταυτόχρονα εκπληκτικό και ευεργετικό για μένα ταξίδι. Οι εμπειρίες μου από τις άκρες του κόσμου με βοήθησαν να διευρύνω την αντίληψή μου για τον πλανήτη μας και τους περίπλοκους μηχανισμούς του που μας επιτρέπουν με τόση γενναιοδωρία να ζούμε σε αυτόν.
     
    Όταν φωτογραφίζετε τον Βόρειο Πόλο, για πόσο καιρό είστε εκτεθειμένη στις ακραίες καιρικές συνθήκες; Είναι επικίνδυνο;      

    Συνήθως βρίσκομαι σε ανοιχτό χώρο για 8-12 ώρες, είτε αυτό είναι το εξωτερικό κατάστρωμα ενός πλοίου, είτε κάνοντας πεζοπορία σε μια τούνδρα ή διασχίζοντας μια έκταση καλυμμένη από πάγο. Με το πέρασμα του χρόνου έμαθα πώς να ντύνομαι αποτελεσματικά. Γενικά ο σωστός εξοπλισμός κάνει όλη τη διαφορά. Δεν με νοιάζει αν βρέχει ή αν χιονίζει. Είμαι στην ύπαιθρο γιατί εκεί βρίσκονται οι φωτογραφίες μου.
     
    Όταν είσαι σε πολικές περιοχές πάντα υπάρχει ένας παράγοντας κινδύνου: μπορεί να προέρχεται από τη θάλασσα, τον πάγο, ή τα ζώα. Όμως το απολαμβάνω που είμαι εδώ και αν έχεις το νου σου και προσέχεις αξίζει το ρίσκο. Πολλές φορές έχω βρεθεί σε αρνητικές θερμοκρασίες. Στη Σιβηρία, παραδείγματος χάρη, η θερμοκρασία είχε πέσει στους 34 βαθμούς κελσίου υπό το μηδέν και ο δυνατός άνεμος δεν σου άφηνε κανένα περιθώριο να μην αισθανθείς το κρύο!
     
    Εάν μπορούσατε να συζητήσετε για τη φωτογραφία με έναν άνθρωπο, ποιος θα ήταν αυτός;           
    Πιθανότατα ο Martin Parr. Η δουλειά του με κάνει να σαστίζω. Μου φαίνεται τελείως αντίθετη από αυτό που κάνω εγώ και από τον τρόπο που βλέπω τον κόσμο γύρω μου. Πιστεύω ότι θα μπορούσε να μου μάθει καινούριους τρόπους να βλέπω τα πράγματα.
     
    Ποιος είναι ο Martin Parr? 

    Είναι ένας Άγγλος καλλιτέχνης, γνωστός για τα εκκωφαντικά του χρώματα και το σαρκασμό που αποπνέουν οι φωτογραφίες του, οι οποίες έχουν ως βασικό τους θέμα ανθρώπους και κοινωνικές καταστάσεις.
     
    Θυμάστε την πρώτη φωτογραφία που βγάλατε στη ζωή σας;     

    Τραβούσα φωτογραφίες από παιδί, κι έτσι δεν έχω ανάμνηση από την πρώτη μου φωτογραφία. Όμως κάθε φορά που πατάω το κλείστρο της φωτογραφικής μου μηχανής, μου έχει εντυπωθεί αυτή η αίσθηση της δύναμης, η ικανότητα να παγώνω το χρόνο και να αιχμαλωτίζω μια φευγαλέα στιγμή που δεν πρόκειται να επαναληφθεί ποτέ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
     
    Εκτός από τη φωτογραφία, έχετε ασχοληθεί με την εγκατάσταση δαπέδων, ενώ φτιάχνετε και μηχανές. Είστε από τη φύση σας φιλοπερίεργη, πιάνουν τα χέρια σας, ή μήπως συμβαίνουν και τα δύο;        

    Έχει πλάκα αυτό! Ναι, έτσι είναι. Μου αρέσει να δημιουργώ πράγματα από το τίποτα. Όταν βρίσκομαι σε αεροδρόμια και περιμένω την πτήση μου, συνήθως ασχολούμαι με το κέντημα. Επίσης είμαι λίγο «μηχανάκιας», έχω έφεση στα μαστορέματα και γενικά είμαι περίεργη να δω τι μπορώ να καταφέρω μόνη μου. Μου αρέσει να είμαι πάντα απασχολημένη, αργία μήτηρ πάσης κακίας, έτσι δεν λένε; Έχω εγκαταστήσει δάπεδα ξύλινα, από μπαμπού ή φελλό. Επίσης επισκεύαζα μόνη μου τα αυτοκίνητα και τις μηχανές που οδηγούσα, μέχρι που αγόρασα ένα μοντέρνο αυτοκίνητο.
     
    Αν έπρεπε να τραβήξετε μόνο μία φωτογραφία, ποια θα θέλατε να είναι αυτή;            

    Μόνο μία; Αυτό είναι άδικο! Δώστε μου τουλάχιστον μερικά χρόνια να το σκεφτώ.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων