Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 06-Σεπ-2018 10:55

    Εκροές κεφαλαίων από την Ιταλία: Το 2011, το 2016 και το 2018

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Silvia Merler

    Τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ισοζυγίου πληρωμών από την Τράπεζα της Ιταλίας, εμφανίζουν σημαντικές εκροές στις επενδύσεις χαρτοφυλακίου ξένων στην Ιταλία, χαμηλότερα κατά 33 δισ. ευρώ το Μάιο και κατά 42 δισ. ευρώ τον Ιούνιο (Πίνακας 1). Οι μεγαλύτερες εκροές καταγράφθηκαν στα κρατικά ομόλογα (25 δισ. Ευρώ το Μάιο και 33 δισ. ευρω τον Ιούνιο), σε μια ένδειξη ότι οι επενδυτές ανησυχούν για το ρίσκο που θα μπορούσε να προκύψει από τη δημοσιονομική στάση της νέας κυβέρνησης, κάτι που θα αποκαλυφθεί στην επικείμενη διαδικασία του προϋπολογισμού.

    Αλλά έχει επηρεαστεί επίσης και ο τραπεζικός τομέας. Το τραπεζικό χρέος έχει υποστεί εκροές 6,7 δισ. Ευρώ το Μάιο και 4 δισ. ευρώ τον Ιούνιο. Χαμηλότερα επίσης διαμορφώθηκαν οι διεθνείς επενδύσεις σε ιταλικές τράπεζες (2,5 δισ. ευρώ σε δύο μήνες) και στον υπόλοιπο ιταλικό ιδιωτικό τομέα (2,9 δισ. ευρώ τον Ιούνιο). Οι άμεσες επενδύσεις -παραδοσιακά πιο ανθεκτικές ροές- επίσης μειώθηκαν κατά 4,3 δισ. ευρώ τον Ιούνιο, πιθανώς σε μια ένδειξη ότι ο σκεπτικισμός των διεθνών επενδυτών δεν περιορίζεται μόνο βραχυπρόθεσμα (Πίνακας 1).

    Αντιθέτως, άλλες επενδυτικές υποχρεώσεις έχουν αυξηθεί και τους δύο μήνες -δηλαδή, παρατηρήθηκαν εισροές. Το Μάιο, η αύξηση εξηγείται κυρίως από τα στοιχεία της κεντρικής τράπεζας, όπου τον Ιούνιο επίσης παρατηρήθηκε μια μεγάλη εισροή στον μη τραπεζικό ιδιωτικό τομέα, κάτι που αποδίδεται στην αύξηση της προσφυγής των ιταλικών τραπεζών σε repos που εκκαθαρίζονται κεντρικά.

    Πώς συγκρίνεται η τωρινή κατάσταση με τα προηγούμενα επεισόδια κρίσεων τα οποία πέρασε η Ιταλία; Το Σχήμα 1 δείχνει τις εκροές χαρτοφυλακίου στη διάρκεια τριών επεισοδίων: την κρίση 2011-2012, όταν η Ιταλία ουσιαστικά είδε τις διεθνείς εισροές κεφαλαίου να εξαφανίζονται, την περίοδο αμέσως μετά το δημοψήφισμα του 2016, που οδήγησε στην παραίτηση του πρωθυπουργού Matteo Renzi, και τους καλοκαιρινούς μήνες του 2018. Η αριστερή πλευρά του Σχήματος 1 δείχνει τις μηνιαίες εκροές κατά τη διάρκεια των τριών επεισοδίων.

    Προέκυψαν τρία σημαντικά ευρήματα. Πρώτον, το επεισόδιο του 2016 ήταν στην πραγματικότητα κάτι στιγμιαίο: μετά από την εκροή 31 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο, οι επόμενοι δύο μήνες σημαδεύτηκαν από θετικές (αν και μικρές) ροές. Δεύτερον, αν και απομονωμένες, οι εκροές του Δεκεμβρίου 2016 ήταν μεγαλύτερες από οποιαδήποτε άλλη μηνιαία εκροή παρατηρήθηκε μεταξύ Ιουλίου 2011 (όταν άρχισε η ιταλική κρίση το 2011) και του Ιουλίου 2012 (με την ομιλία του Draghi και το "οτιδήποτε χρειαστεί”). Τρίτον, οι εκροές το Μάιο και τον Ιούνιο του 2018 ήταν και οι δύο υψηλότερες από τα στοιχεία του 2016, και μεγαλύτερες από οποιαδήποτε μηνιαία εκροή της περιόδου 2011-2012.

    Βλέπουμε ότι αυτό αντανακλάται στις σωρευτικές εκροές χαρτοφυλακίου (Σχήμα 1, δεξιά πλευρά). Σε μόλις δύο μήνες -Μάιο και Ιούνιο 2018- οι εκροές από τις ιταλικές επενδύσεις χαρτοφυλακίου έχουν ξεπεράσει τις εκροές που καταγράφθηκαν στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2011, και είναι ήδη στα μισά της διαδρομής για να ανέλθει στο ποσό των συνολικών εκροών κατά τη διάρκεια ολόκληρης της κρίσης 2011-2012.

    sdfcsdfc

    Οι περισσότερες από τις εκροές -τότε όπως και τώρα- αφορούν σε χαρτοφυλάκια δημοσίου χρέους, που "ξεφορτώνονται” οι ξένοι. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ομόλογα των τραπεζών. Αλλά ενώ στη διάρκεια της κρίσης 2011-2012 οι διεθνείς επενδυτές τουλάχιστον συνέχιζαν να επενδύουν στο ιταλικό χρέος που εκδόθηκε από τον μη τραπεζικό ιδιωτικό τομέα, αυτό φαίνεται να μην συνέβη το καλοκαίρι του 2018.

    sdfcdfc

    Ομοίως όπως συνέβη το 2011-2012, οι εγχώριες τράπεζες έχουν αυξήσει τη συμμετοχή τους σε δημόσιο χρέος, ως απάντηση στις εκροές των ξένων (Σχήμα 3). Σε δύο μήνες, οι ιταλικές τράπεζες έχουν αυξήσει τη συμμετοχή τους σε GGBs κατά 28 δισ. Ευρώ.

    dfcdfcedfc

    Συνολικά, τα στοιχεία που παρουσιάζονται εδώ θα μοιάζουν πολύ οικεία στους παρατηρητές του ιταλικού ισοζυγίου πληρωμών στη διάρκεια της κρίσης της ευρωζώνης. Η Ιταλία φαίνεται να είναι στο σημείο όπου βιώνει ένα νέο κύμα φυγής κεφαλαίων, και πάλι επικεντρωμένο στο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο και ιδιαίτερα σε κρατικό χρέος. Αυτό ωστόσο που θα έπρεπε να προκαλεί ανησυχία, είναι το μέγεθος των εκροών σε σχέση με την προηγούμενη κρίση 2011-2012.

    Αυτό υποδηλώνει ότι οι επενδυτές δεν έχουν καθόλου υπομονή με το πολιτικό ρίσκο και ότι δεν υπάρχει περιθώριο λάθους από την πλευρά της νέας κυβέρνησης. Η διαδικασία για τη διαπραγμάτευση του προϋπολογισμού του επομένου έτους θα είναι ένα πρώτο και πολύ σημαντικό τεστ. Αλλά εάν συνεχιστεί η κρίση του καλοκαιριού, με παρόμοιου μεγέθους ροές, για παρατεταμένη χρονική περίοδο, τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ σοβαρά, πολύ γρήγορα.

    © Copyright Bruegel. Η μετάφραση του κειμένου έγινε από το Capital.gr. Η δημοσίευση της ελληνικής μετάφρασης δεν αποτελεί προϊόν επίσημης συνεργασίας

    Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://bruegel.org/2018/08/italys-capital-flight-2011-2016-and-early-2018/

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων