Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 14-Σεπ-2018 01:44

    Οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι οι μεγάλες χαμένες της κρίσης μετα τη Lehman

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Edward Evans

    Για να δούμε πώς το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης απέτυχε να ανακάμψει από την κατάρρευση της Lehman Brothers Holdings, θα αρκούσε μια και μόνο μέτρηση. Η χρηματιστηριακή αξία μίας μόνο αμερικάνικης εταιρείας -της Apple- πλησιάζει εκείνη των 48 μεγαλύτερων τραπεζών της Ευρώπης μαζί.

    Μικραίνει η διαφορά
    Σύγκριση της διαφοράς στη χρηματιστηριακή αξία μεταξύ της Apple και των τραπεζών της Ευρώπης

    View


    Η χρηματιστηριακή αξία του δείκτη Stoxx Europe Banks σε δολάρια

    Πηγή: Bloomberg

    Με βάση σχεδόν οποιοδήποτε μέτρο, οι τράπεζες της Ευρώπης ήταν οι ηττημένες της οικονομικής κρίσης. Είναι λιγότερο κερδοφόρες κι έχουν μικρότερη αξία από ό,τι το 2008. Έχουν χάσει μερίδιο αγοράς από τους ανταγωνιστές τους στη Wall Street, των οποίων οι τιμές των μετοχών έχουν ανακάμψει αρκετά. Η κεφαλαιοποίηση του δείκτη Financial Sector της Standard & Poor's έχει "σκαρφαλώσει" στα 3,4 τρισ. δολάρια σήμερα.

    Ισοπέδωση 
    Οι μετοχές των ευρωπαϊκών τραπεζών έμειναν πολύ πίσω σε σχέση με αυτές των ΗΠΑ κατά τη δεκαετία μετά την κρίση

    View


    Πηγή: Bloomberg

    Τι εξηγεί αυτή την απόκλιση; Οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης δεν εκμεταλλεύτηκαν την κρίση: Καυτηρίασαν την πληγή, αλλά έχασαν την ευκαιρία να καθαρίσουν, να παγιώσουν και να αναδιοργανώσουν το κατακερματισμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι επικεφαλής τραπεζών της περιοχής καθυστέρησαν να δράσουν, αντιστάθηκαν στις εκκλήσεις για περισσότερη ρύθμιση και δεν ενίσχυσαν αρκετά γρήγορα τους ισολογισμούς τους.

    Αντίθετα, οι Αμερικανοί ήταν αποφασιστικοί, οργανώνοντας ένα σχέδιο διάσωσης ύψους 700 δισ. δολαρίων που ανακεφαλαιοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες και τις άφησε να εκφορτώσουν τα χειρότερα δάνειά τους στο Πρόγραμμα Ανακούφισης Προβληματικών Περιουσιακών Στοιχείων (TARP). Δεν υπήρξε τέτοια πρωτοβουλία στην Ευρώπη και οι τράπεζες εκεί αποδείχθηκαν λιγότερο πρόθυμες από αυτές των ΗΠΑ να ξεφορτωθούν περιουσιακά στοιχεία με μεγάλη έκπτωση.

    Η κρίση κρατικού χρέους που μέχρι το 2012 είχε κατακλύσει την Ευρώπη ανέδειξε τις προηγούμενες αποτυχίες και επιβράδυνε την ανάκαμψη του κλάδου. Ακόμα και τώρα, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής δεν έχουν ανατρέψει το λεγόμενο "doom loop" - όπου η ευρεία κατοχή κρατικών ομολόγων από μία προβληματική τράπεζα μπορεί να απειλήσει την πιστοληπτική ικανότητα ενός έθνους και αντίστροφα.

    Έτσι, οι πληγές στην οικονομία θα μπορούσαν να χρειαστούν μια δεκαετία περισσότερο για να θεραπευτούν -αν θεραπευτούν ποτέ. Οι τραπεζικές μετοχές δεν επέστρεψαν στο επίπεδο πριν από την κρίση, ενώ η Deutsche Bank AG και η Barclays Plc διαπραγματεύονται με μεγάλο discount έναντι της λογιστικής αξίας των περιουσιακών τους στοιχείων. Αυτό δεν αποτελεί σημάδι ενός υγιούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

    Οι πελάτες έχουν μεταφέρει τις δραστηριότητές τους στη Wall Street. Η Ευρώπη έχει διολισθήσει στην κατάταξη του τραπεζικού πρωταθλήματος. Η Barclays, ο κορυφαίος ασφαλιστής διεθνών ομολόγων το 2008, κατατάσσεται τώρα πέμπτη, σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg. Η Deutsche Bank, η δεύτερη το 2008, δεν βρίσκεται καν στις πέντε πρώτες.

    Η Ευρώπη παραμένει μη κερδοφόρα. Πάρα πολλές επιχειρήσεις κυνηγούν υπερβολικά λίγους πελάτες. Η κρίση της Lehman δεν προκάλεσε ποτέ συγχωνεύσεις μεγέθους Bank of America/Merrill Lynch που είδαμε στις ΗΠΑ - ένα άλλο σημάδι των πολιτικών εμποδίων προς την ουσιαστική ευρωπαϊκή ενοποίηση. Περιμένουμε ακόμα τις συγχωνεύσεις της Deutsche Bank και της Commerzbank AG ή της UniCredit SpA και της Societe Generale SA. Εν τω μεταξύ, η Deutsche έχασε για πρώτη φορά στην ιστορία της τη θέση της στον δείκτη Euro Stoxx 50 - γεγονός που αποτελεί ταπείνωση για τη Γερμανία.

    Βέβαια, υπάρχουν και μερικά φωτεινότερα σημεία. Δεν είναι κάθε επιχείρηση τόσο άσχημα όσο η Deutsche Bank, και ορισμένες χώρες, όπως η Ισπανία, προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν τις πληγείσες τράπεζές τους με προγράμματα συγχώνευσης. Αλλά η Ιταλία παραμένει ανοιχτή πληγή. Οι τράπεζες εξακολουθούν να αγωνίζονται με επισφαλή δάνεια και η εξυγίανση είναι τρομερά αργή.

    Καθώς οι τράπεζες προετοιμάζονται να απομακρυνθούν από τα προγράμματα έκτακτης στήριξης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το κόστος χρηματοδότησης θα αυξηθεί, γεγονός που μπορεί να μειώσει τα έσοδα για ορισμένες, σύμφωνα με τον Jonathan Tyce, ανώτερο τραπεζικό αναλυτή της Bloomberg Intelligence. "Μπορείτε να εγγυηθείτε ότι, αν υπάρξουν αναταραχές, οι τράπεζες της νότιας Ευρώπης θα υποφέρουν περισσότερο", λέει.

    Η Ευρώπη πρέπει επειγόντως να επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης για να διατηρήσει τη βραδεία οικονομική της ανάκαμψη. Αυτό δεν θα είναι εύκολο. Η ΕΕ εξακολουθεί να μην διαθέτει μια πραγματικά ενοποιημένη κεφαλαιαγορά ή μια κατάλληλη τραπεζική ένωση. Η Γερμανία εξακολουθεί να μισεί την ιδέα της διάσωσης του σπάταλου νότου. 

    Το να αντιμετωπιστούν οι τράπεζες της Ιταλίας θα μπορούσε απλώς να ενισχύσει τους λαϊκιστές της χώρας.

    Εάν η κρίση έβγαλε στο φως ένα πράγμα, είναι ότι η σχέση μεταξύ του τραπεζικού συστήματος και των εθνικών κυβερνήσεων αποτελεί κεντρική αποτυχία του ευρωπαϊκού σχεδίου. Μέχρι να διορθωθεί αυτό, οι τραπεζίτες της Ευρώπης θα παραμείνουν κολλημένοι στη φάση της ανάκαμψης.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων