Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 12-Ιουν-2018 01:47

    Τι να περιμένουμε από τις Fed και ΕΚΤ αυτή την εβδομάδα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου


    Του Mohamed A. El-Erian 

    Οι συνεδριάσεις της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αυτή την εβδομάδα είναι πιθανό να δείξουν ότι αυτοί οι συστημικώς σημαντικοί θεσμοί εξακολουθούν να απομακρύνονται από την προσέγγιση πολιτικής που υιοθέτησαν για να κλείσουν το τραύμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης από το 2010 έως το 2017. Ωστόσο, οι δύο τράπεζες πραγματοποιούν αυτή τη μετατόπιση με διαφορετικές ταχύτητες και η διαφορά αυτή μπορεί να γίνει πιο έντονη, εγείροντας ενδιαφέροντα ερωτήματα για τις αγορές.

    Στη συνάντηση της 13ης Ιουνίου, αναμένουμε από τη Fed:

    -να αυξήσει τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης.

    -να κρατήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο η επόμενη αύξηση να ακολουθήσει ήδη από το Σεπτέμβριο (και όχι από το Δεκέμβριο).

    -να διατηρήσει το βασικό σενάριο για συνολικά τρεις αυξήσεις το 2018.

    -να επισημάνει πως η ισορροπία των κινδύνων κλίνει προς το σενάριο των 4 αυξήσεων.

    -να επαναβεβαιώσει το σχέδιο μείωσης του ισολογισμού της.

    -να αποφύγει σημαντικές αλλαγές στο dot plot (δείχνει τις προβλέψεις των 16 μελών της FOMC) που θα οδηγούσε τους αναλυτές σε νέες υποθέσεις σχετικά με το ουδέτερο επιτόκιο.

    Με τα παραπάνω, η Fed θα στείλει σήμα εμπιστοσύνης στην ευρωστία της αμερικανικής οικονομίας, καθώς ο ευεργετικός αντίκτυπος των συνεχιζόμενων κερδών στην απασχόληση ενισχύεται από την ανάκαμψη στις επιχειρηματικές επενδύσεις και τις υψηλότερες κυβερνητικές δαπάνες. Αυτό το σθένος των ΗΠΑ επιτρέπει στην Fed να παραμερίσει τον αντίκτυπο από τις λιγότερο ευνοϊκές διεθνείς συνθήκες ανάπτυξης, τις αβεβαιότητες στην Ευρώπη και τις τοπικές αναταραχές σε ορισμένες μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες. Επιτρέπει επίσης στην κεντρική τράπεζα να παρακάμψει για την ώρα τις αβεβαιότητες σχετικά με το διεθνές εμπόριο που κυριάρχησαν στη σύνοδο κορυφής της G-7 στο τέλος της περασμένης εβδομάδας.

    Όταν θα συνεδριάσει στις 14 Ιουνίου, η ΕΚΤ θα επιχειρήσει να "ζωγραφίσει" μια θετική εικόνα της οικονομίας της ευρωζώνης. Αλλά επειδή το οικονομικό, χρηματοοικονομικό και πολιτικό πλαίσιο περιέχει μεγαλύτερη αβεβαιότητα, η κεντρική τράπεζα είναι απίθανο να κάνει εκείνη την ανακοίνωση πολιτικής που κάποιοι στις αγορές έχουν ήδη την τάση να προεξοφλήσουν. Συγκεκριμένα, αντί να τερματίσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων τον Σεπτέμβριο, η ΕΚΤ θα το παρατείνει για τουλάχιστον τρεις μήνες και θα διατηρήσει ανοικτή τη δυνατότητα περαιτέρω παρατάσεων. Αυτό, με τη σειρά του, θα ωθήσει τις προσδοκίες για την έναρξη του κύκλου αύξησης των επιτοκίων.

    Καθώς εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους για τις οικονομικές προοπτικές, οι δύο κεντρικές τράπεζες θα επιβεβαιώσουν επίσης μια μετατόπιση της πολιτικής που είναι εμφανής εδώ και μερικούς μήνες: απομακρύνονται από την πρακτική αντιμετώπισης της μεταβλητότητας της αγοράς, δηλαδή την επιρροή στη χρηματιστηριακή αγορά μέσω της επιτοκιακής πολιτικής.

    Αμέσως μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, και στην περίπτωση της ΕΚΤ, την ευρωπαϊκή κρίση χρέους, οι κεντρικές τράπεζες έπρεπε να εμποδίσουν τις εξάρθρωμένες χρηματοπιστωτικές αγορές να οδηγήσουν τις οικονομίες τους σε πολυετή ύφεση. Ενώ οι κεντρικές τράπεζες πέτυχαν, οι πολιτικές συνθήκες καθιστούσαν δύσκολη την μετάθεση της ευθύνης σε άλλους κυβερνητικούς φορείς. Ως εκ τούτου, τόσο η Fed όσο και η ΕΚΤ δεν είχαν πολλές επιλογές παρά να σηκώσουν το μεγαλύτερο βάρος για την επίτευξη καλύτερων μακροοικονομικών αποτελεσμάτων.

    Το κανάλι χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ήταν ο μόνος βιώσιμος τρόπος για τις κεντρικές τράπεζες να επιδιώξουν αυτούς τους στόχους. Τόσο σχεδιαστικά όσο και πρακτικά, δεν είναι σε θέση να παράσχουν πιο άμεσα φιλοαναπτυξιακά μέτρα, όπως είναι οι μεταρρυθμίσεις του φορολογικού συστήματος, η βελτίωση της παραγωγικότητας, τα νέα προγράμματα υποδομών ή η βελτιωμένη εκπαίδευση και η επανεκπαίδευση των εργαζομένων. Αντ 'αυτού, συνδύασαν τα πολύ χαμηλά επιτόκια και τους διογκωμένους ισολογισμούς με μια πιο επιθετική λεκτική παρέμβαση, τόσο όσον αφορά την καθοδήγηση για τη χάραξη της πολιτικής όσο και για την αντιμετώπιση αυτών που θεωρούσαν ως αποδιοργανωτικές κρίσεις αστάθειας της αγοράς.

    Αλλά φέτος, σε μια αξιοσημείωτη απόκλιση από την προηγούμενη προσέγγιση στην πολιτική, η Fed δεν έλαβε μέτρα για να καταστείλει την αυξημένη μεταβλητότητα που έπληξε τις χρηματοπιστωτικές αγορές τον Φεβρουάριο. Ομοίως, η ΕΚΤ είπε ελάχιστα και δεν έκανε τίποτα για να αντιμετωπίσει την απότομη διεύρυνση των spreads ορισμένων κρατικών ομολόγων που προκάλεσαν οι πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία το Μάιο. Ως αποτέλεσμα, καθίσταται σαφές στις αγορές ότι μόνο σημαντικές οικονομικές κρίσεις θα επαναφέρουν την κεντρική τράπεζα στο παιχνίδι όταν πρόκειται για καταστολή της μεταβλητότητας.

    Αυτή την εβδομάδα θα επιβεβαιωθεί ότι δύο συστημικώς σημαντικές κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν τη σταδιακή μετάβασή τους σε μια πιο ομαλή και λιγότερο βασισμένη σε προϋποθέσεις διευκολυντική πολιτική για τις αγορές. Οι δύο συνεδριάσεις θα υπογραμμίσουν επίσης τις συνεχιζόμενες αποκλίσεις στην ταχύτητα της εξομάλυνσης της νομισματικής πολιτικής, οι οποίες, παράλληλα με τη διεύρυνση της διαφοράς στις προοπτικές οικονομικής απόδοσης, ενδέχεται να έχουν πιο σημαντικό αντίκτυπο στις αποτιμήσεις της αγοράς κατά τους επόμενους μήνες.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ