Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 13-Μαϊ-2016 08:27

    Η ευκαιρία πίσω από την προσφυγική κρίση της Ευρώπης

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Από τη συντακτική ομάδα του Bloomberg View

    Οι γραφειοκράτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης λατρεύουν τα μαστίγια. Στο θέμα της προσφυγικής κρίσης, ωστόσο, ίσως θα έπρεπε να δοκιμάσουν και μερικά καρότα.

    Σύμφωνα με την τελευταία πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι χώρες της ΕΕ θα οφείλουν να τηρούν τον κανόνα της ποσόστωσης για τους πρόσφυγες ειδάλλως θα πληρώνουν πρόστιμο 250.000 ευρώ ανά πρόσφυγα. Οι ποσοστώσεις ήταν ένα αναγκαίο μέτρο έκτακτης ανάγκης το περασμένο έτος, όταν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο πρόσφυγες συνέρρεαν στην Ευρώπη. Τώρα που η ροή των προσφύγων έχει επιβραδυνθεί, η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να λάβει μια πιο μακροπρόθεσμη προσέγγιση.

    Το σίγουρο είναι πως η εφαρμογή ενός συστήματος ποσοστώσεων θα ήταν δύσκολη. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανοικτά εσωτερικά σύνορα της ΕΕ, οι αιτούντες άσυλο μπορούν να ταξιδεύουν όπου θέλουν -ακόμα και αν δεν έχουν το δικαίωμα να εργαστούν ή να διεκδικούν κοινωνικές παροχές έξω από την χώρα του ασύλου. Ακόμη πιο σημαντικό είναι, ότι ο στόχος της πολιτικής στο προσφυγικό θα έπρεπε να είναι ο περιορισμός της μετανάστευσης, και όχι η μικροδιαχείρισή της.

    Η διστακτική συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία προσφέρει την αρχή μιας λύσης, μειώνοντας ραγδαία τον αριθμό των προσφύγων που προσπαθούν να φτάσουν στην Ελλάδα και ξεκινώντας ένα πρόγραμμα επανεγκατάστασης που επιτρέπει τουλάχιστον σε ορισμένους πρόσφυγες να ζητήσουν άσυλο στην ΕΕ απευθείας από την Τουρκία. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να επικεντρωθεί στην εδραίωση αυτής της συμφωνίας και να την επεκτείνει.

    Τούτου λεχθέντος, η συμφωνία αυτή από μόνη της δεν είναι αρκετή. Τι άλλο μπορεί να κάνει η Ευρώπη; Η βελτίωση της ασφάλειας κατά μήκος των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης και μια κοινή βάση δεδομένων των αιτούντων άσυλο, όπως έχει προτείνει η Επιτροπή, θεωρούνται ζωτικής σημασίας. Ωστόσο η ΕΕ θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της αγοράς για να ενθαρρύνει τα μέλη της να αποδέχονται περισσότερους πρόσφυγες.

    Μια σκέψη είναι η διεύρυνση και αναμόρφωση του Ταμείου της ΕΕ για τους πρόσφυγες, δημιουργώντας ένα είδος συστήματος κουπονιών για κάθε αιτούντα άσυλο: Αντί να επιβαρύνονται με πρόστιμα για την αποτυχία τους να δέχονται πρόσφυγες, οι χώρες θα πάρουν τα χρήματα για να τους φιλοξενούν. Το μέτρο θα ήταν ακριβό -σύμφωνα με μια εκτίμηση, περίπου 35 δισ. ευρώ ετησίως, από ετήσιο προϋπολογισμό 143 δισ. ευρώ της ΕΕ.

    Το Ταμείο θα περιόριζε το αρχικό οικονομικό κόστος υποδοχής προσφύγων των κυβερνήσεων. Αλλά δεν θα τις βοηθούσε να αντιμετωπίσουν τις πολιτικές προκλήσεις -και για ορισμένες κυβερνήσεις, κανένα χρηματικό ποσό δεν θα είναι αρκετό για να δεχτούν περισσότερους πρόσφυγες.

    Αυτές οι χώρες θα πρέπει να είναι σε θέση να βοηθήσουν στην επίλυση της κρίσης με διαφορετικούς τρόπους. Το Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, δέχτηκε μόλις το 3% τω αιτούντων άσυλο στην ΕΕ πέρυσι -αλλά παρείχε επίσης τόση ανθρωπιστική βοήθεια για τη Συρία όσο οι άλλες 27 χώρες της ΕΕ μαζί. Αυτό το είδος της βοήθειας είναι επίσης πρακτικό, καθώς θα μπορούσε να αποτρέψει κάποιους πρόσφυγες να εγκαταλείψουν τα κέντρα προσφύγων στην Τουρκία, τον Λίβανο και την Ιορδανία. Με παρόμοιο τρόπο, οι χώρες θα μπορούσαν να συμβάλλουν σηκώνοντας μεγαλύτερο από το βάρος της διατήρησης της ειρήνης σε ζώνες συγκρούσεων όπως η Συρία, προστατεύοντας τα κέντρα εκεί.

    Η απανταχού παρουσία της μιζέριας και της τεχνολογίας -πλέον οι πρόσφυγες χρησιμοποιούν τα smartphones τους για να βρουν μια διέξοδο από τα δεινά τους- σημαίνει ότι αυτή η κρίση δεν είναι πιθανό να τελειώσει σύντομα. Καθώς αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την πρόκληση, οι ηγέτες της Ευρώπης πρέπει να είναι πιο ευέλικτοι και πολυμήχανοι.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ