Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
ΓΔ         Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Η πολιτική χειραγώγηση της αγοράς καυσίμων

Του Γιώργου Κράλογλου 

Ελάχιστοι (μεταξύ των οποίων και εγώ) ήταν εκείνοι που αμφέβαλαν για το ενδεχόμενο να μπει πλαφόν στα καύσιμα.

Οι «αιρετικοί» της άποψης αυτής (ότι δεν θα επιβληθεί τελικά το πλαφόν) πιστεύαμε ότι η κυβέρνηση θα σταθεί σε κάποιο ύψος σοβαρότητας και θα αποφύγει τον πειρασμό να κερδίσει εντυπώσεις με το γελοίο και άνευ ουσιαστικού αποτελέσματος μέτρο του πλαφόν το τελευταίο δεκαπενθήμερο μιας μακράς καλοκαιρινής περιόδου με εμφανέστατη κερδοσκοπία στις βενζίνες (κυρίως) αλλά και στα πετρέλαια.

Το πιστεύαμε αυτό γιατί η κυβέρνηση, ως αντιπολίτευση, έδειχνε ότι είχε αντιληφθεί πολύ καλά τους λόγους της κερδοσκοπίας επειδή επιχειρηματολογούσε πολύ ουσιαστικά, κατακρίνοντας τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ όταν κατέφευγαν στο ίδιο γελοίο και αναποτελεσματικό μέτρο για να αποδείξουν ότι «το κράτος είναι εδώ και προστατεύει τον καταναλωτή»...

Αυτά όμως ως αντιπολίτευση. Ως κυβέρνηση ξεπέρασε ακόμη και το ΠΑΣΟΚ σε θρασύτητα, αφού επιλέγοντας το ίδιο ασήμαντο και αναποτελεσματικό μέτρο μίλησε και για δήθεν προστασία της αγοράς μέσα σε μια ελεύθερη οικονομία...

Πιστεύω να συμφωνείτε ότι ελεύθερη οικονομία με κρατικές παρεμβάσεις αγορανομικών αποφάσεων,  λόγω αδυναμίας να λειτουργήσει το κράτος ως ελεγκτής των κανόνων της οικονομίας αυτής, είναι φαινόμενο που δεν υπάρχει όμοιό του σε ολόκληρο τον πλανήτη... 

Τι έκανε δηλαδή πρακτικά η κυβέρνηση. Αφού είδε ότι δεν την συμφέρει να ανατρέψει το πολιτικό σύστημα χειραγώγησης της αγοράς καυσίμων και ότι η λαϊκή αντίδραση για την κερδοσκοπία φουντώνει, οδηγήθηκε στη λύση του «τσάμπα μάγκα» (όπως έλεγε και ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης) λίγο πριν λήξει η καλοκαιρινή περίοδος και μαζί της η τρέχουσα περίοδος κερδοσκοπίας. Διαφορετικά ήταν υποχρεωμένη  να κάνει μεγάλες ανατροπές στην δήθεν ελεύθερη αγορά καυσίμων μέσα στο δήθεν σύστημα ελεύθερης οικονομίας, καταργώντας την εμφανή παρουσία του κράτους σε κάθε μορφής συναλλαγή στο κύκλωμα παραγωγής - αποθήκευσης - διακίνησης - μεταφοράς και λιανικής πώλησης των καυσίμων στον τελικό καταναλωτή.

Εάν όμως καταργούσε την παρουσία του κράτους στο κύκλωμα αυτό, το πολιτικό κόστος θα ήταν  ανεξέλεγκτο και άρα μια τέτοια πολιτική απόφαση θα ήταν «δίκοπο μαχαίρι» αφού με τη σημερινή πολιτική:

* Το κράτος ελέγχει σε μέγιστο βαθμό την παραγωγή μέσα από τα κρατικά ΕΛΠΕ που έχουν το 70% της πίτας της αγοράς. Όλα τα άλλα περί Α.Ε. και εισηγμένης στο χρηματιστήριο και ανεξάρτητης εταιρείας είναι κακόγουστα αστεία όσο οι διοικήσεις των ΕΛΠΕ είναι προϊόν πολιτικής και κομματικής συναλλαγής με τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που το μάνατζμεντ των ΕΛΠΕ δεν πρόκειται να αλλάξει χέρια. τουλάχιστον για μια διετία ακόμη. 

* Το κράτος ελέγχει έμμεσα τη διακίνηση των καυσίμων, αφού υποχρεώνει τις εταιρείες να αποθηκεύουν τα καύσιμα τους στα εγχώρια διυλιστήρια (σε εφαρμογή της σχετικής κοινοτικής οδηγίας) και όσο δεν αφήνει ελεύθερη τη δυνατότητα δημιουργίας αποθηκευτικών χώρων μέσω πολύπλοκου και απαγορευτικού συστήματος αδειών για δεξαμενές καυσίμων. Με τον τρόπο αυτό «εξυπηρετεί» και τις εταιρείες και «προστατεύει» το κόστος αφενός της αποθήκευσης καυσίμων και αφετέρου της διύλισης τους, αφού κάνει έτσι και αλλιώς ασύμφορες τις εισαγωγές.

* Το κράτος ελέγχει τη μεταφορά των καυσίμων, προστατεύοντας τα συμφέροντα των ιδιωτών  βυτιοφόρων με απαγορευτικές διατάξεις για τη δημιουργία στόλου βυτίων από τις εταιρείες και με αγορανομικές διατάξεις για το κόμιστρο στα βυτία. Το πολιτικό κέρδος εδώ είναι η ειρήνη και η ηρεμία στην αγορά από πιθανή δυναμική κινητοποίηση των ιδιοκτητών βυτίων.

* Το κράτος ελέγχει τη λιανική πώληση «εκβιάζοντας» όποτε εκείνο θέλει τους βενζινοπώλες ότι θα τους υποχρεώσει να εγκαταστήσουν ταμειακές μηχανές στην αντλία, αν δεν συνεργάζονται μαζί του και αν κάνουν «αταξίες». Με τον τρόπο αυτό βέβαια, το κράτος δεν έχει στοιχεία για τον πραγματικό υπεύθυνο της κερδοσκοπίας, αλλά οι κυβερνήσεις έχουν κέρδος το πολιτικό κόστος από μια πιθανή δυναμική και πολυήμερη απεργία.

* Το κράτος ελέγχει απόλυτα τον ελεγκτικό μηχανισμό που τον κινητοποιεί όποτε και αν θέλει και σε όση έκταση θέλει, ενώ σε κάθε περίπτωση επιβολής προστίμων έχει τη δυνατότητα να τα αφήσει μόνο στα χαρτιά... αφού ελέγχει επίσης και την Επιτροπή Ανταγωνισμού, η σύσταση της οποίας είναι επίσης προϊόν πολιτικής και κομματικής συναλλαγής με υποχρέωση της επιτροπής να αποφασίζει και να διατάσσει μόνο με υπόδειξη του υπουργείου Ανάπτυξης.

Ποιος ο λόγος λοιπόν να αναστατώσει όλη αυτήν την «κρατική αρμονία» η σημερινή κυβέρνηση όταν θεωρεί ότι οι «ιθαγενείς καταναλωτές» θα φάνε την «τσάμπα μαγκιά» του πλαφόν το τελευταίο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου και αφού οι κερδοσκόποι έχουν γεμίσει τις ντουλάπες τους με τα κλοπιμαία όχι μόνο από τις υψηλές τιμές αλλά και από την νοθεία και από το λαθρεμπόριο που ακόμη ζουν και βασιλεύουν σε όλη την εγχώρια αγορά καυσίμων. 

george.kraloglou@capital.gr

Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 07:15  Μπρος τα φώτα του τρένου που έρχεται - Βασίλης Σεραφειμάκης
    Δεν περιμένω να ακούσω καμία συγκεκριμένη πρόταση, ούτε από οικονομικούς αναλυτές ούτε από την Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν υπάρχει προοπτική ούτε καν να αρχίσουμε να συζητάμε σοβαρά το πρόβλημα μας, δηλ. το πώς θα βγούμε από την κρίση, όσο είμαστε κολλημένοι στις αντιλήψεις περί Εθνικής Οικονομίας που έχουν επιβάλλει οι καλοί μας φίλοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
  • 01/09  Το κράτος να μην πληρώσει τα παράνομα χρέη των νοσοκομειακών προμηθειών - Γιώργος Λωρίτης
    Το γνωστό σκάνδαλο των υπερτιμολογήσεων των προμηθειών των νοσοκομείων που έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν αντιμετωπίσθηκε ποινικά διότι θεωρείται νομότυπο. Θωρείται δε νομότυπο επειδή οι υπερτιμολογημένες τιμές εμπίπτουν εντός του εύρους που ορίζουν οι αντίστοιχες Υπουργικές αποφάσεις ως ανώτατες τιμές.
  • 31/08  Δώστε τα πίσω... Το μετανιώσαμε - Γιώργος Κράλογλου
    Είναι νομίζω καιρός να αντιληφθεί η κυβέρνηση ότι αρχίζει να εξοργίζει το θέατρο του δήθεν αιφνιδιασμού των οικονομικών υπουργών και των πολιτικών παραγόντων μπροστά στα φαινόμενα της σπατάλης του δημοσίου χρήματος, της φοροκλοπής και της απάτης σε βάρος των δημοσίων εσόδων μέσα από επιχειρήσεις μαϊμού.
  • 30/08  Η Χιλή του 1973 και η Ελλάδα του 2010 - Δημήτρης Μάρδας
    Οι αλλαγές στην ελληνική οικονομία με σκοπό τη βελτίωση του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος προκαλούν τριγμούς. Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα υποσχόμενο ένα θερμό χειμώνα. Όλα όμως έχουν ένα κόστος που μεταφράζεται σε μείωση των τζίρων.
  • 27/08  Καταφύγιο στην ασφάλεια: έξυπνη επιλογή; - Βαγγέλης Λαμπρόπουλος
    Τα γεγονότα που έχουν συμβεί από το 2007 και μετά, έχουν αλλάξει κατά πολύ τον τρόπο σκέψης των επενδυτών, επαγγελματιών και μη. Αποτέλεσμα αυτής της καινούργιας αντίληψης είναι η πρωτοφανής προσπάθεια για εξεύρεση ασφαλών καταφυγίων για τα διαθέσιμα των επενδυτών, μια προσπάθεια η οποία πρόσφατα οδήγησε τις αποδόσεις των ομολόγων στην Αμερική σε ιστορικά χαμηλά καθώς και την τιμή του χρυσού σε ιστορικά υψηλά. Γράφε ο Βαγγέλης Λαμπρόπουλος.
  • 26/08  Αναγκαία μια νέα κουλτούρα - Ηρακλής Ρούπας
    Έχει γίνει αντιληπτό και αποδεκτό πλέον από την περίοδο που η Ελλάδα εισήλθε στο ευρώ, πως ο εκσυγχρονισμός της οικονομίας περνάει μέσα από διαδικασίες ιδιωτικοποιήσεων και οργανικών αναδιαρθρώσεων του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Κατ΄επέκταση, είχε γίνει αποδεκτή ως διαδικασία προώθησης των διαρθρωτικών αυτών αλλαγών η πρόσληψη ξένων συμβουλευτικών οίκων και τραπεζών. Γράφει ο Ηρακλής Ρούπας.
  • 25/08  Ανταγωνιστικότητα: Οι κακές μας επιδόσεις και η κακή μας σχέση με αυτήν - Λιάνα Γούτα
    Τα νούμερα της ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας, χτυπούσαν εδώ και χρόνια το καμπανάκι. Στο δείκτη ανταγωνιστικότητας που καταγράφει κάθε χρόνο το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ για 133 χώρες, η Ελλάδα όχι μόνο καταλαμβάνει χαμηλές θέσεις, αλλά και χρόνο με το χρόνο, κατρακυλά όλο και περισσότερο. Γράφει η Λιάνα Γούτα.
  • 24/08  Μην τρώτε την μασημένη "μετάφραση" του μνημονίου - Γιώργος Κράλογλου
    Αντί η κυβέρνηση να μας εξηγήσει τι καταιγίδα μας έρχεται, της πηγαίνει καλύτερα... να μας διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν πρόσθετα μέτρα. Τώρα το ότι δεν μας διευκρινίζει πως δεν θα έχουμε πρόσθετα μέτρα “πέραν εκείνων του μνημονίου που θέλουμε δεν θέλουμε θα τα εφαρμόσουμε“ είναι απλώς μια μικρή και ασήμαντη λεπτομέρεια... Γράφει ο Γιώργος Κράλογλου.
  • 23/08  "Γαίας ατίμωσις" - Γιώργος Κωστούλας
    Oταν ο πολιτισμός αρχίζει να διαλύεται, τα ρήγματα πρωτοφανερώνονται στην αισθητική του. Αυτό έπρεπε να το δούμε πριν από πολλά χρόνια. Από τότε που μας το υπέδειξε, από τους πρώτους, ο Πικιώνης. Και δυστυχώς δεν το είδαμε. Ή, μάλλον, το προσπεράσαμε. Τώρα τα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν ξεπεράσει την αισθητική.Τώρα είναι άλλης τάξεως. Εχουν αποκτήσει οικονομικές διαστάσεις. Γράφει ο Γιώργος Κωστούλας.
  • 20/08  Οι ΑΠΕ και τα Μικρά Υδροηλεκτρικά Έργα στην Ελλάδα σήμερα - Ηλίας Κακιόπουλος
    Οι αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο στήριξαν την ανάπτυξη τους στα μικρά υδροηλεκτριά έργα αξιοποιώντας τα πριν από οποιαδήποτε άλλη πηγή ενέργειας. Περισσότερα από 20.000 ΜΥΗΕ στην Ευρώπη και περισσότερα από 100.000 ΜΥΗΕ στην Κίνα το αποδεικνύουν αυτό. Γράφει ο Ηλίας Κακιόπουλος.
  • 19/08  Εικονομαχία και ουσία - Θεόδωρος Πέππας
    Με αφορμή το ζήτημα που ετέθη από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σχετικά με την κατάργηση των εικόνων από σχολεία και Δικαστήρια της γείτονος Ιταλίας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις. Η παραπάνω απόφαση εγείρει εύλογο ερώτημα, αν και κατά πόσο, η προβαλλόμενη από μειοψηφίες που ζουν σε μια χώρα, απαίτηση για αποκαθήλωση των εικόνων, οδηγεί σε αποκαθήλωση στοιχείων παράδοσης του λαού της χώρας. Γράφει ο Θεόδωρος Πέππας.
Επόμενη σελίδα »