Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κάτι ξυπνάει στην αγροτική οικονομία

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Ανδρέα Ζαμπούκα 

Στο θεσσαλικό κάμπο κάτι διαφορετικό άρχισε να κινείται. Από παντού εμφανίζονται άνθρωποι με ιδέες! Μπορεί ακόμα να μην αποτυπώνεται ως ένδειξη στις προοπτικές της αγροτικής οικονομίας  αλλά τουλάχιστον, η συχνότητα εμφάνισης εντείνεται και αυξάνει. Αν σκεφτεί κανείς ότι ο κρατισμός, η κηδεμονία και η εξάρτηση ταλαιπωρούν την ελληνική επαρχία, από καταβολής του ελληνικού κράτους, είναι παρήγορες οι λίγες αυτόνομες νησίδες ανάπτυξης που παρουσιάζονται.

Η κατάσταση βέβαια που επικρατεί στις μεγάλες μάζες των αγροτών είναι φόβος και ανασφάλεια. Το κράτος «πατερούλης» δεν είναι πια το ίδιο. Η ΑΤΕ άλλαξε χέρια και δεν αστειεύεται, οι επιδοτήσεις περιορίζονται αισθητά και το κόστος παραγωγής δεν μειώνεται (πετρέλαιο, φορολογία στα αγροτικά εφόδια   αδιαφορία των κρατικών ελέγχων στα καρτέλ κτλ). Όταν λοιπόν, συνηθίζεις σε όλη σου τη ζωή να επενδύεις τις ελπίδες σου στις πελατειακές διαθέσεις του κράτους, είναι επόμενο πως κάθε φορά που δεν είναι «γενναιόδωρο» να φοβάσαι.

Υπάρχουν όμως κάποιες περιπτώσεις που τολμούν να κατεβάσουν ιδέες (νέα προϊόντα, ιδέες  για μεταποίηση, εξαγωγές). Ποιοι είναι αυτοί; Όσοι διαθέτουν τεράστιες εκτάσεις και δεν φοβούνται να ρισκάρουν ένα μικρό κομμάτι της καλλιέργειας και όσοι, μέσα από την αστική επιχειρηματικότητα, προσβλέπουν στην εξωστρέφεια και σε νέες πηγές εσόδων. Βασική προϋπόθεση βέβαια είναι η ενημέρωση, η τεχνογνωσία, η ρεαλιστική απεικόνιση  ενός σχεδίου και η προσωπική ενασχόληση με το αντικείμενο.

Επειδή  όμως, κάθε κίνηση που θα προχωρήσει χωρίς την κηδεμονία του κράτους, χρειάζεται κεφάλαια, μόνο δύο τρόποι υπάρχουν: O ένας είναι να ξεκινήσουν ένα δυναμικό πρόγραμμα  επιχειρηματικότητας οι τράπεζες, με ομάδες ειδικών και τεχνογνωσία από τα Πανεπιστήμια (ο καθηγητής Δημήτρης Κουρέτας από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας συνεργάζεται ήδη με επιχειρήσεις και ομίλους που θέλουν βοήθεια). Ο άλλος τρόπος είναι να εμπλακούν στην αγροτική οικονομία μεγάλες ελληνικές εταιρίες που θα αναλάβουν τη διαχείριση μεγάλων εκτάσεων με βασικό στόχο, μετά την παραγωγή, τη μεταποίηση και τις εξαγωγές.

Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, τίθεται ένα σημαντικό ζήτημα: Η ανεξαρτησία των παραγωγών. Γιατί, αν είναι να αλλάξουν «πάτρωνα» και να περάσουν από το κράτος στους περιστασιακούς κερδοσκόπους, θα καταλήξουν σε μία χειρότερη από την προηγούμενη κατάσταση.  Τι χρειάζεται; Εταιρίες που θα ιδρύσουν οι ίδιοι με πολυμετοχικό καθεστώς ή συνεταιρισμούς οι οποίοι θα διοικούνται από άτομα κύρους, εκλεγμένα και με απόλυτη διαφάνεια των χειρισμών τους. Διαφορετικά, μοιάζει αναπόφευκτη η «κολεκτιβοποίηση» του μικρού κλήρου από  μεγάλα τραστ συμφερόντων που θα απορροφήσουν τις μικρές ιδιοκτησίες και θα στερήσουν τη μικρομεσαία αγροτική οικογένεια από τη διαχείριση της περιουσίας της.

Η επιχειρηματικότητα στον θεσσαλικό κάμπο είναι απαραίτητη για την επιβίωση των αγροτών. Πρέπει να αναπτυχθούν ομόκεντροι κύκλοι οικονομικής ανάπτυξης γύρω από τους πυρήνες των ανθρώπων που έχουν ιδέες. Είναι ανάγκη να βρεθεί τρόπος, ώστε να χτιστεί εμπιστοσύνη μεταξύ των αγροτών  ώστε να παραδώσουν τα ηνία στα παιδιά τους, στους νέους επιστήμονες, σε κάθε κίνηση που στοχεύει στην εξωστρέφεια και στις εξαγωγές. Δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε να περάσουν ακόμα 30 χρόνια για να φύγει η γενιά του συντηρητισμού και των πελατειακών δικτύων. Σε κάθε περιοχή, ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια περιπτώσεις ανθρώπων που κάτι σκέφτονται, κάτι ψάχνουν, κάτι επινοούν. Ας βρεθεί ένας τρόπος να ξεχωρίσουμε τη φαντασία από το ρεαλισμό και η οικονομία να δώσει κίνητρα για νέες προσπάθειες.

Οι τοπικές κοινωνίες έχουν πάντα κάποιους λίγους που το μυαλό τους πάει λίγο πιο πέρα από την «κανονικότητα» της φοβισμένης μάζας. Αυτοί θα πρέπει να αισθανθούν περισσότερο υπεύθυνοι για την κοινότητα  τους και να πείσουν και τους υπόλοιπους. Η ελληνική διοίκηση απέδειξε πως για δύο αιώνες, δεν μπόρεσε ποτέ να εξασφαλίσει σταθερή πρόνοια για τους αγρότες. Μόνοι τους πρέπει να προφυλάξουν τον τόπο τους, στρατολογώντας γύρω από κάθε επιχειρηματική κίνηση άλλες δραστηριότητες που θα φέρουν διάρκεια στο κέρδος και στο βασικό τους εισόδημα.

azampoukas@gmail.com

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 29/07  Το ασφαλιστικό δεν είναι το μεγαλύτερό μας πρόβλημα- Άγης Βερούτης
    Αν ξεφύγουμε λίγο από τον βομβαρδισμό των προβλημάτων της καθημερινότητας, και ας δούμε μακροσκοπικά τα θέματα που πρέπει αυτή η χώρα να αντιμετωπίσει για να συνεχίσει να υπάρχει στο μέλλον, πρώτο μακράν έρχεται το δημογραφικό, ανεξάρτητα αν στο μεταξύ έχουμε χρεοκοπήσει ή όχι...
  • 28/07  "Η ζυγαριά να είναι χαλασμένη και ο μπακάλης να το ξέρει" (ΙΙ)- Γιώργος Κωστούλας
    Οι πολιτικοί ασπάζονται τόσο βολικότατα τον λαϊκισμό γιατί κάνει τα πάντα τόσο απλά. Κυρίως μέσα από την απαλλαγή των πολιτών-ψηφοφόρων από τις ευθύνες τους. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, μεταφέρουμε και τις ευθύνες της κοινωνίας των πολιτών στο πολιτικό σύστημα.
  • 25/07  Κυριακάτικος Συντηρητισμός- Ζήσης Δουγαλής
    Πολλά είναι αυτά που με ενοχλούν στη δημόσια συζήτηση για την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Είναι το γεγονός ότι στη σχετική συζήτηση λαμβάνουν μέρος και ακούγονται οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, οι υπάλληλοι, ο τουριστικός κλάδος, μέχρι και η Εκκλησία, αγνοείται όμως κατά κόρον ο κατεξοχήν ενδιαφερόμενος, ο καταναλωτής.
  • 24/07  Δημόσιο: Ναι στην αξιολόγηση, αλλά με ποιους αξιολογητές;- Γιάννης Αλεξάκης
    Η ανεξαρτησία της κρατικής μηχανής από κομματικές και συντεχνιακές επιρροές είναι το νούμερο 1 ζητούμενο τα τελευταία 60 χρόνια. Εάν πράγματι επιθυμούμε αυτά που διακυρήσσουμε, χρησιμοποιούμε τα κατάλληλα μέσα ή (μάλλον σκοπίμως) τα μη κατάλληλα;
  • 23/07  Γη, πετρέλαια, έρευνα και τουρισμός- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Πριν από 10 μέρες, 100.000 νέοι άνθρωποι συμπλήρωσαν μηχανογραφικό για τα Πανεπιστήμια. Τον Σεπτέμβριο, κάπου θα μπουν και θα ξεκινήσουν τις σπουδές τους. Το ερώτημα είναι πόσο συνειδητά έκαναν την επιλογή τους και κατά πόσο η αγορά εργασίας, μετά από 6 χρόνια, θα είναι αυτή που τώρα φαντάζονται.
  • 22/07  Ποιοι παίρνουν €8 δισ. συντάξεις "νεότητας";- Άγης Βερούτης
    Με απλά λόγια, για να παίρνουν κάποιοι λίγοι χαριστικές συντάξεις κάτω από τα 60 τους (πλην αν έχουν πρόβλημα υγείας), δυο εκατομμύρια Έλληνες καταδικάζονται στην μακροχρόνια ανεργία και οι νέοι μας στη μετανάστευση, ενώ σύσσωμη η υπόλοιπη οικονομία βρίσκεται σε σπιράλ θανάτου, με υπερφορολόγηση και αυξανόμενες καθυστερημένες οφειλές προς το κράτος, πάνω από τη φοροδοτική ικανότητα της κοινωνίας.
  • 21/07  Εκλογές στην κεμαλική Τουρκία χωρίς κεμαλικό υποψήφιο- Τάσος Χατζηβασιλείου
    Η 10η Αυγούστου θα είναι μια μέρα ιστορική για την Τουρκία, διότι οι πολίτες θα εκλέξουν για πρώτη φορά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για πενταετή θητεία. Η τουρκική ιστορία έχει προσφέρει προς μελέτη δεκάδες ιστορικά παράδοξα. Φέτος μας προσφέρει ακόμα ένα: στη χώρα του Κεμάλ, κανείς από τους υποψηφίους Προέδρους της Δημοκρατίας δεν είναι κεμαλιστής.
  • 18/07  Banco Espirito Santo και η μετά μνημόνιο εποχή- Διονύσης Χιόνης
    Τα τελευταία γεγονότα με την Banco Espirito Santo δείχνουν πόσο ευμετάβλητη είναι η ισορροπία στην αγορά ομολόγων και πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν οι συνθήκες με τις οποίες δανείζεται μια προβληματική οικονομία. Βέβαια για καλή μας τύχη όλη αυτή η συζήτηση γίνεται την εποχή που τα μνημόνια τελειώνουν για την ελληνική οικονομία και μπορούμε με αυτό τον τρόπο να προβληματιστούμε για την μετά μνημόνιο εποχή.
  • 17/07  Δάνεια σε ελβετικό φράγκο και αποκατάσταση της οφειλής σε ευρώ- Δημήτρης Σπυράκος
    Χιλιάδες δανειολήπτες που έλαβαν στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο, ιδίως την περίοδο 2006-2008, έχουν πλέον περιέλθει, εξαιτίας της επιδείνωσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ με το ελβετικό φράγκο, σε μία εξαιρετικά δεινή οικονομικά θέση. Στα δάνεια σε συνάλλαγμα το κόστος δανεισμού είναι αόριστο για τον δανειολήπτη. Όχι όμως εξαιτίας της διακύμανσης του επιτοκίου.
  • 16/07  Tζάμπα μάγκες με τα λεφτά του δημοσίου- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Είναι γνωστή τακτική εδώ και δεκαετίες. Το παν είναι να διατηρήσουμε την εξουσία και να μη θιγεί η “λεπτή σχέση“ που έχουμε με τους καλούς μας “πελάτες“. Πρώτα αδιαφορούμε για τις κοινοτικές αποφάσεις (παράδειγμα οι χωματερές), στη συνέχεια πληρώνουμε πρόστιμα, μερικές φορές μάλιστα μοιράζουμε και μερικά εκατομμύρια (500 στην περίπτωση μας) και στο τέλος βρίζουμε όλοι μαζί, τη Μέρκελ.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια