Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Ο νέος πατριωτισμός: εγωισμός στα γενικά, ταπεινότητα στα ατομικά

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Κωστούλα

“Η Ελλάδα υπήρξε στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της μια φτωχή χώρα, αλλά με υψηλό δείκτη αξιών. Οι αξίες αυτές ήταν αξίες της φτώχειας. Ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων μας ξεκινά από το γεγονός ότι στην περίοδο του εικονικού πλούτου πετάξαμε μαζί με τη φτώχεια και τις αξίες της, γιατί πιστέψαμε ότι ήταν άχρηστες, αφού είμαστε πια πλούσιοι. Τώρα επιστρέφουμε πάλι στη φτώχεια, αλλά χωρίς τις αξίες”.

Συνδέοντας αυτή τη διαπίστωση με το μέγα τρέχον ζητούμενο: τις μεταρρυθμίσεις και το υπόδειγμα ανάπτυξης που πρέπει να εξακολουθήσουμε, το πρώτο που θα σκαφτόταν κανείς, ακλουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα άλλων μικρών χωρών είναι ότι η μόνη στρατηγική ανάπτυξης που μας ταιριάζει δεν είναι άλλη από την Ποιότητα. Την Ποιότητα σε όλα.

Ωστόσο, έχω τη γνώμη ότι η Ποιότητα, με τις πειθαρχημένες διαδικασίες που απαιτεί- και που ψυχογραφικά δεν μας ταιριάζουν και τόσο-, είναι ένας απαραίτητος μεν, αλλά απώτερος στόχος. Τι θα μας οδηγήσει στον απώτερο αυτόν το στόχο; Η συναισθηματικά πλησιέστερή μας, Ειλικρίνεια, το πρώτο συστατικό της Εμπιστοσύνης.

Ζούμε σε μια χώρα φθαρμένη και διεφθαρμένη. Υπάρχει όμως κάτι που φοβίζει πιο πολύ: “Όσο υψηλότερο είναι το ποσοστό που δηλώνει σίγουρο ότι κυριαρχεί η διαφθορά, τόσο μικρότερη αποδεικνύεται ότι είναι η εμπιστοσύνη που τρέφει κανείς για τους διπλανούς του”.

Αν όμως καταρρεύσει η Αρχή της Εμπιστοσύνης, στην οποία θεμελιώνονται οι ανθρώπινες κοινωνίες, τίποτα καλό δεν μπορούμε να προσδοκούμε για το μέλλον μας. Από το άλλο μέρος, η δυσπιστία και η καχυποψία οδηγούν στη εσωστρέφεια και τη συνέχιση του εγκλωβισμού μας στις συμβάσεις ταυτότητας, όπως οι δεσμοί συγγένειας, εντοπιότητας, ομοδοξίας, κουμπαριάς κ.ο.κ., που τόσο μας έχουν βλάψει.

Το πρώτο ζητούμενο, λοιπόν, η ειλικρίνεια σε όλα. Ειλικρίνεια, πάνω απ’ όλα μέσα από το αποτέλεσμα της δουλειάς ολονών μας, που πρέπει συνεχώς και συνεπώς να ενσωματώνει το καλύτερο και το περισσότερο της κάθε προσπάθειάς μας. Κι ακόμα, ειλικρίνεια στις εκατέρωθεν σχέσεις: της κυβέρνησης με τους πολίτες, των εταιρειών με τους εργαζόμενους, με τους πελάτες, των δασκάλων με τους μαθητές, των γονιών με τα παιδιά τους και τέλος των σχέσεων των εργαζόμενων μεταξύ τους, όταν δηλαδή, όλοι μας καλούμαστε, μέσα από τις δουλειές μας, να εξυπηρετούμε ο ένας τον άλλον.

Μόνο αυτά μπορεί να μας οδηγήσουν στην ιδανική εκδοχή και συγχρόνως στην προϋπόθεση τού “όλοι για έναν και ένας για όλους”: ο εγωισμός της ομάδας να τρέφει τον αλτρουισμό των μελών της. Ακούγεται αυτό σαν ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο; Ακριβώς έτσι πρέπει να το δούμε. Καλύτερα ακόμη, σαν έναν νέο πατριωτισμό του πολίτη που δεν επαφίεται στο κράτος και στα κόμματα, αλλά που ο ίδιος και οι φίλοι του πασχίζουν να κάνουν την πατρίδα καλύτερη.

Μακριά, δηλαδή, από την ατομική αυτοπραγμάτωση εκτός της κοινοτητας, την καταναλωτική κατασπατάληση και όλα όσα δημιουργούν ακαταπαύστως και ασυστόλως: ανισότητα, αδικία, αναξιοκρατία και εγκατάλειψη. Μακάρι, ως προϊόν- ευεργέτημα και της κρίσης, να δούμε στην κοινωνία μας να επικρατεί το αντίθετο από ο,τι ισχύει τρεχόντως: Τον εγωισμό στα γενικά και την ταπεινότητα στα ατομικά.

*O κ. Κωστούλας είναι τέως γενικός διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα gcostoulas@gmail.com

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 23/10  Δεν είμαι ο Βαγγέλης!- Μάνος Σιφονιός
    “Γεια σου Βαγγέλη μου… Θέλω να σου πω ότι σε αγαπώ πολύ μα πάρα πολύ“. Αυτό είναι ένα SMS που έλαβα πριν λίγο καιρό. Απάντησα καλοπροαίρετα: “Καλοδεχούμενη η αγάπη αλλά μήπως να απευθυνθεί στο Βαγγέλη;“ Από τότε με έχουν πρήξει με μηνύματα αγάπης κ.α. Γράφει ο Μ. Σιφονιός.
  • 22/10  Μερκαντιλισμός: Ένα φάντασμα ξαναπλανιέται πάνω από την Ευρώπη- Ευθύμης Μαραμής
    Μία από τις χειρότερες παρενέργειες της επικρατούσας “μοντέρνας“ οικονομικής θεωρίας του συνολικού ξοδέματος (“συνολική ζήτηση“) και ο τρόπος που προσεγγίζει αυτή η θεωρία την παραγωγή και την απασχόληση, είναι η ψευδο-επιστημονική δικαίωση που δίνει στα φαντάσματα του μερκαντιλισμού.
  • 21/10  Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η πολιτική αβεβαιότητα- Γιάννης Παπανικολάου
    Ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και εκκολαπτόμενος πρωθυπουργός κ. Τσίπρας διαφωνώντας σε όλα, κοκορομαχώντας και αλληλοβριζόμενοι, είναι πολύ κοντά σε κάτι μοναδικό. Να μετατρέψουν την όποια πολιτική αβεβαιότητα σε σχεδόν βεβαιότητα.
  • 20/10  Τα οφέλη από τα μέτρα στην αγορά ηλεκτρισμού- Νίκος Βασιλάκος
    Από τον Ιούλιο του 2013 μέχρι σήμερα η ΡΑΕ έλαβε μια σειρά από ρυθμιστικά μέτρα με κεντρικό στόχο τη μείωση του σταθμισμένου κόστους παραγωγής του Συστήματος, μέσω της υποκατάστασης σημαντικού τμήματος της παραγωγής από σταθμούς φυσικού αερίου με λιγνιτική παραγωγή.
  • 17/10  Δελτίον Θυέλλης- Άγης Βερούτης
    Οι πρακτικές της λιτότητας εναντίον της κοινωνίας των πολιτών, μέσω υπερφορολόγησης υπέρ της διατήρησης ανέπαφου του κομματικού κράτους των απτυχίωτων, των πλαστογράφων και των 50άρηδων συνταξιούχων, έχει φέρει την κοινωνία σε αδιέξοδο.
  • 16/10  Οράματα ή... παραμύθια- Κωνσταντίνος Γκράβας
    Τα δύο πάλαι ποτέ κραταιά κόμματα (ΝΔ και ΠαΣοΚ) πρωταγωνίστησαν στη Μεταπολίτευση με τα καλά τους και τα κακά τους. Ο μεταπολιτευτικός κύκλος όμως έκλεισε. Αμφότερα έχουν απωλέσει την ευκαιρία ανανέωσης του πολιτικού τους προσωπικού. Διότι σημασία δεν έχουν μόνον οι πολιτικές θέσεις, τα οράματα ή τα... παραμύθια. Σημασία, μείζονα μάλιστα, έχουν τα πρόσωπα και προπάντων οι θεσμοί.
  • 15/10  "Αντικειμενική" πολυγλωσσία- Γεωργία Πανοπούλου
    Η αγορά ακινήτων δεν λειτουργεί ομαλά και δεν υπάρχει ικανό στατιστικό δείγμα για την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών στις πραγματικές, υποστήριξε εν περιλήψει το Δημόσιο μόλις την προηγούμενη εβδομάδα σε εκδίκαση υπόθεσης σχετικά με τη μη αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών.
  • 14/10  Η αξιολόγηση όπως θα έπρεπε να είναι: Ένα υπόδειγμα- Γιώργος Κωστούλας
    Η αξιολόγηση, μία τις θεμελιωδέστερες λειτουργίες του Μάνατζμεντ. Απ’ αυτές που πρωτίστως υπάρχουν επ’ωφελεία των εργαζομένων. Και που οι τελευταίοι θα έπρεπε να αποζητούν, να απολαμβάνουν και να εύχονται να γίνεται όλο και πιο συχνότερα. Αυτή λοιπόν τη λειτουργία εμείς, σε τούτη εδώ τη χώρα καταφέραμε να την απαξιώσουμε ανεπανόρθωτα.
  • 13/10  "Δημόσια ανάπτυξη", τόνωση της ζήτησης και λοιπά σοσιαλιστικά παραμύθια- Ευθύμης Μαραμής
    Μπορεί κάποιοι να γελάνε με την πεποίθηση του Ελληνικού πολιτικού συστήματος πως: “το δημόσιο κινεί την αγορά και άρα την παραγωγικότητα της χώρας“. Επειδή όμως δεν είναι αστείο, θα πρέπει να εξετάσουμε κάποια στοιχεία βασικής οικονομικής θεωρίας, ώστε να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε στους ανθρώπους αυτούς, πως βλέπουν τον κόσμο ανάποδα.
  • 09/10  Ποιος είναι πραγματικά ο Γιουνκέρ;- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Πολύς κόσμος αγνοεί παντελώς τις διαδικασίες επιλογής των προσώπων που αποφασίζουν για το μέλλον του. Κάποιοι φροντίζουν μεθοδικά να τον κρατούν ανίδεο μέσα στο εθνοκεντρικό “κλουβί“ του, χωρίς να κατανοεί ότι αλλού είναι πια τα κέντρα αποφάσεων.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια