Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κυριακάτικος Συντηρητισμός

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Ζήση Δουγαλή

Το Επιχείρημα: «Αν τα εμπορικά καταστήματα ανοίγουν τις Κυριακές, οι υπάλληλοι θα εργάζονται χωρίς να παίρνουν αυξημένη αμοιβή λόγω κυριακάτικης απασχόλησης ή χωρίς να πληρώνονται καθόλου για την επιπλέον ημέρα απασχόλησης ή χωρίς να παίρνουν αναπληρωματική άδεια μια άλλη ημέρα της εβδομάδας. Για να μην παραβιαστούν συνεπώς τα εργατικά δικαιώματα, δεν πρέπει να επιτραπεί η κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων.»

Πολλά είναι αυτά που με ενοχλούν στη δημόσια συζήτηση για την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Είναι π.χ. το γεγονός ότι η κατανάλωση μελάνης (και bytes) για το θέμα κοντεύει να φτάσει την αντίστοιχη για το Κυπριακό. Είναι το γεγονός ότι στη σχετική συζήτηση λαμβάνουν μέρος και ακούγονται οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, οι υπάλληλοι, ο τουριστικός κλάδος, μέχρι και η Εκκλησία, αγνοείται όμως κατά κόρον ο κατεξοχήν ενδιαφερόμενος, ο καταναλωτής. Είναι το γεγονός ότι η σχετική συζήτηση τις περισσότερες φορές διεξάγεται ωσάν να πρόκειται για υποχρεωτική και όχι για προαιρετική λειτουργία τις Κυριακές. Αλλά τίποτα δε με δαιμονίζει περισσότερο από το Επιχείρημα (που διαβάσατε στο προοίμιο του άρθρου), το οποίο πολλές φορές με απόλυτη σοβαροφάνεια εκφέρεται κατά της ρύθμισης για την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων. Αν έχετε λίγη υπομονή, ας προσπαθήσουμε να βρούμε που οφείλεται αυτό.

Οφείλεται μήπως στο γεγονός ότι η πραγματική βάση του Επιχειρήματος είναι ψευδής; Ότι δηλαδή δεν υπάρχει περίπτωση οι εργοδότες να παραβιάσουν τα εργατικά δικαιώματα που απορρέουν από την εργατική σύμβαση και το νόμο και να μην αποδώσουν στον εργαζόμενο τα οφειλόμενα; Ασφαλώς δεν είναι αυτός ο λόγος, αφού πολύ καλά γνωρίζω ότι αφενός λόγω υποκειμενικών χαρακτηριστικών των ελλήνων εργοδοτών (δεν διακρίνονται για την προσήλωσή τους στη νομιμότητα), αφετέρου λόγω αντικειμενικών συνθηκών (βρίσκονται σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση), η πιθανότητα να μην ανταποκριθούν λιγότερο ή περισσότερο στις εργοδοτικές τους υποχρεώσεις είναι υπαρκτή.

Οφείλεται μήπως στο γεγονός ότι το Επιχείρημα είναι μονόπλευρο και εστιάζει αποκλειστικά στα δικαιώματα των ήδη εργαζόμενων στα καταστήματα (μη λαμβάνοντας υπόψιν ούτε καν τα συμφέροντα των ανέργων, που θα μπορούσαν να βρουν κάποια απασχόληση για την κάλυψη της κυριακάτικης βάρδιας); Το Επιχείρημα είναι όντως μονόπλευρο. Ως λογικός άνθρωπος όμως γνωρίζω πολύ καλά και αποδέχομαι πλήρως ότι κάθε επαγγελματική ομάδα έχει δικαίωμα να προπαγανδίσει και να προβάλει αυτό που θεωρεί συμφέρον της. Και ο στόχος μου ως πολιτικό στέλεχος, σε περίπτωση που δεν συμφωνώ, είναι ακριβώς να αναδείξω αυτή τη μονόπλευρη θεώρηση και να επισημάνω και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα που θα πρέπει να συνυπολογιστούν στην τελική στάθμιση και στην τελική απόφαση. Καμία ενόχληση λοιπόν δεν αισθάνομαι προσωπικά εξ αυτού του λόγου.

Οφείλεται μήπως στην απύθμενη αφέλεια και στην αβάσταχτη ελαφρότητα του Επιχειρήματος; Πράγματι το Επιχείρημα δεν μπορεί να σταθεί όρθιο σε ένα στοιχειώδη έλεγχο με βάση τους κανόνες της λογικής και τις συνθήκες της σύγχρονης καθημερινής ζωής. Καθημερινά επιδιδόμαστε σε πλήθος δραστηριοτήτων που υποκρύπτουν κινδύνους ή που υπάρχει η πιθανότητα να έχουν δυσάρεστες παρενέργειες. Σταθμίζοντας όμως την ωφέλεια που προκύπτει από τις δραστηριότητες αυτές απέναντι στην ενδεχόμενη βλάβη από τους κινδύνους, δεν διανοούμαστε καν να απαγορεύσουμε τη δραστηριότητα προκειμένου να προστατευθούμε από τους κινδύνους. Για να φέρω κάποια παραδείγματα, δε διανοούμαστε να απαγορεύσουμε την κυκλοφορία των αυτοκινήτων επειδή συμβαίνουν αυτοκινητιστικά ατυχήματα. Δε διανοούμαστε να απαγορεύσουμε τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων για να προλάβουμε τους τραυματισμούς των ποδοσφαιριστών. Κάθε ιατρική επέμβαση μπορεί να επιφέρει επιπλοκές ή να συμβεί κάποιο ιατρικό λάθος που μπορεί τελικά να βλάψουν την υγεία του ασθενή. Δε διανοούμαστε να απαγορεύσουμε την ιατρική δραστηριότητα. Και σε τελική ανάλυση, για να μείνουμε στο ίδιο πεδίο, η επιχειρηματική δραστηριότητα μπορεί να παραβιάζει τα εργατικά δικαιώματα και τις άλλες ημέρες της εβδομάδας. Δε διανοούμαστε όμως να ζητήσουμε το κλείσιμο όλων των επιχειρήσεων, επειδή ενδεχομένως να παραβιάσουν κάποια εργατικά δικαιώματα. Γιατί το κάνουμε για την κυριακάτικη λειτουργία τους;

Σιγά σιγά πλησιάζουμε τον πυρήνα του προβλήματος. Πρέπει όμως να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Το γεγονός ότι όσοι εκφέρουν το Επιχείρημα δεν το επεκτείνουν σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις, όπως τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, δείχνει ότι κατά βάθος δεν το εννοούν στα σοβαρά, ότι η επίκλησή του είναι προσχηματική. Και ότι αποσκοπεί απλώς στο να καλύψει αδέξια τον βαθύ συντηρητισμό μιας κοινωνίας που είναι φοβική και αντίθετη σε κάθε αλλαγή. Μα σε κάθε αλλαγή. Είμαι σίγουρος ότι αν κάποιος υιοθετούσε το Επιχείρημα και προεκτείνοντάς το έφτανε να προτείνει την απαγόρευση και της σαββατιάτικης λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων (προκειμένου να μην παραβιάζονται ούτε το Σάββατο τα εργατικά δικαιώματα), θα έβρισκε κάθετα αντίθετους όλους αυτούς που σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους υπερασπιζόμενοι την κυριακάτικη αργία. Γιατί το πραγματικό ζήτημα δεν είναι να προστατευθούν με κάθε κόστος τα όποια εργατικά δικαιώματα. Η πραγματική μάχη είναι για να μην αλλάξει τίποτα. Είναι γιατί σε κάθε αλλαγή διαλέγουμε ως κοινωνία να βλέπουμε μόνο τους κινδύνους και όχι τις προοπτικές και τελικά να την αρνούμαστε πεισματικά κρίνοντας με βάση το φόβο μας και όχι με βάση τη λογική.

Για αυτό λοιπόν με δαιμονίζει το Επιχείρημα. Γιατί αντικατοπτρίζει πεντακάθαρα το βαθύ και διάχυτο συντηρητισμό που μας διακατέχει και την κυριαρχία του σε κάθε συζήτηση περί αλλαγών και μεταρρυθμίσεων.

* Ο κ. Ζήσης Δουγαλής είναι Δικηγόρος

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 24/07  Δημόσιο: Ναι στην αξιολόγηση, αλλά με ποιους αξιολογητές;- Γιάννης Αλεξάκης
    Η ανεξαρτησία της κρατικής μηχανής από κομματικές και συντεχνιακές επιρροές είναι το νούμερο 1 ζητούμενο τα τελευταία 60 χρόνια. Εάν πράγματι επιθυμούμε αυτά που διακυρήσσουμε, χρησιμοποιούμε τα κατάλληλα μέσα ή (μάλλον σκοπίμως) τα μη κατάλληλα;
  • 23/07  Γη, πετρέλαια, έρευνα και τουρισμός- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Πριν από 10 μέρες, 100.000 νέοι άνθρωποι συμπλήρωσαν μηχανογραφικό για τα Πανεπιστήμια. Τον Σεπτέμβριο, κάπου θα μπουν και θα ξεκινήσουν τις σπουδές τους. Το ερώτημα είναι πόσο συνειδητά έκαναν την επιλογή τους και κατά πόσο η αγορά εργασίας, μετά από 6 χρόνια, θα είναι αυτή που τώρα φαντάζονται.
  • 22/07  Ποιοι παίρνουν €8 δισ. συντάξεις "νεότητας";- Άγης Βερούτης
    Με απλά λόγια, για να παίρνουν κάποιοι λίγοι χαριστικές συντάξεις κάτω από τα 60 τους (πλην αν έχουν πρόβλημα υγείας), δυο εκατομμύρια Έλληνες καταδικάζονται στην μακροχρόνια ανεργία και οι νέοι μας στη μετανάστευση, ενώ σύσσωμη η υπόλοιπη οικονομία βρίσκεται σε σπιράλ θανάτου, με υπερφορολόγηση και αυξανόμενες καθυστερημένες οφειλές προς το κράτος, πάνω από τη φοροδοτική ικανότητα της κοινωνίας.
  • 21/07  Εκλογές στην κεμαλική Τουρκία χωρίς κεμαλικό υποψήφιο- Τάσος Χατζηβασιλείου
    Η 10η Αυγούστου θα είναι μια μέρα ιστορική για την Τουρκία, διότι οι πολίτες θα εκλέξουν για πρώτη φορά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για πενταετή θητεία. Η τουρκική ιστορία έχει προσφέρει προς μελέτη δεκάδες ιστορικά παράδοξα. Φέτος μας προσφέρει ακόμα ένα: στη χώρα του Κεμάλ, κανείς από τους υποψηφίους Προέδρους της Δημοκρατίας δεν είναι κεμαλιστής.
  • 18/07  Banco Espirito Santo και η μετά μνημόνιο εποχή- Διονύσης Χιόνης
    Τα τελευταία γεγονότα με την Banco Espirito Santo δείχνουν πόσο ευμετάβλητη είναι η ισορροπία στην αγορά ομολόγων και πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν οι συνθήκες με τις οποίες δανείζεται μια προβληματική οικονομία. Βέβαια για καλή μας τύχη όλη αυτή η συζήτηση γίνεται την εποχή που τα μνημόνια τελειώνουν για την ελληνική οικονομία και μπορούμε με αυτό τον τρόπο να προβληματιστούμε για την μετά μνημόνιο εποχή.
  • 17/07  Δάνεια σε ελβετικό φράγκο και αποκατάσταση της οφειλής σε ευρώ- Δημήτρης Σπυράκος
    Χιλιάδες δανειολήπτες που έλαβαν στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο, ιδίως την περίοδο 2006-2008, έχουν πλέον περιέλθει, εξαιτίας της επιδείνωσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ με το ελβετικό φράγκο, σε μία εξαιρετικά δεινή οικονομικά θέση. Στα δάνεια σε συνάλλαγμα το κόστος δανεισμού είναι αόριστο για τον δανειολήπτη. Όχι όμως εξαιτίας της διακύμανσης του επιτοκίου.
  • 16/07  Tζάμπα μάγκες με τα λεφτά του δημοσίου- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Είναι γνωστή τακτική εδώ και δεκαετίες. Το παν είναι να διατηρήσουμε την εξουσία και να μη θιγεί η “λεπτή σχέση“ που έχουμε με τους καλούς μας “πελάτες“. Πρώτα αδιαφορούμε για τις κοινοτικές αποφάσεις (παράδειγμα οι χωματερές), στη συνέχεια πληρώνουμε πρόστιμα, μερικές φορές μάλιστα μοιράζουμε και μερικά εκατομμύρια (500 στην περίπτωση μας) και στο τέλος βρίζουμε όλοι μαζί, τη Μέρκελ.
  • 15/07  Ποια μέτρα κατά της δραχμής;- Άγης Βερούτης
    Οι αλλαγές του Κράτους που θα επέτρεπαν στην οικονομία να σηκώσει κεφάλι, φρόντισαν οι κυβερνώντες της Τρόικας να παραταθούν στο άπειρο, δήθεν για να μην ξεσηκωθεί ο κόσμος. Είναι πιθανόν το μεγαλύτερο ψέμα της κρίσης, αυτό το: “για να μη ξεσηκωθεί ο κόσμος”! Θα ήθελα να ήξερα ποιος κόσμος θα είχε ξεσηκωθεί αν μηδενίζαμε τη διαφθορά που ετησίως κοστίζει 6,5% του ΑΕΠ;
  • 14/07  Τι θέλουν να μας επιβάλλουν κάποιοι;- Νίκος Χιδίρογλου
    Διαβάζουμε ιστορία; Φαίνεται πως όχι. Αλλιώς τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Αναφέρομαι κυρίως στην ατζέντα της (κάθε) ημέρας: έντονες πολιτικές διαφορές που μεταφράζονται σε εμπρηστική ρητορική από αντιπολιτευόμενους, απειλές, κινητοποιήσεις και μπόλικο θέατρο.
  • 11/07  Είμαστε μια προνομιακή χώρα με μυαλά χωρίς προνόμια- Ιωάννης Στριλιγκάς
    Αδυνατώ να κατανοήσω ότι το κύριο πρόβλημά μας είναι η ανικανότητα των πολιτικών, όχι βέβαια ότι τους χαρακτηρίζει η περίσσια ικανότητα, αλλά γιατί είναι ντροπή για μας τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια να περιμένουμε να μας σώσουν οι τριακόσιοι.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια