Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 23-Ιουν-2018 08:16

    Μακάρι τα πράγματα να ήταν έτσι, κύριε Τσίπρα

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θοδωρή Γιάνναρου

    H Ελλάδα περικόπτει ιδία βουλήσει τον μηχανισμό διάσωσης... το δράμα ολοκληρώνεται και τα παραμύθια τελειώνουν κατά κάποιον τρόπο, αλλά πολλά δεν λέγονται  -έξοδος μεν αλλά με ιδιαίτερα αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις- για μια ξυπόλητη και πληγωμένη χώρα που στα μισά του δρόμου μπορεί και πάλι να "αυτοκαθοριστεί"... όπως υποστηρίζουν από κοινού το ελληνικό υπουργείο των Οικονομικών και ο Πρωθυπουργός μας, κ. Αλέξης Τσίπρας, αυτήν τη φορά με γραβάτα κόκκινη, την οποία έσπευσε όμως να αποχωριστεί, μιας και του είχε γίνει βρόχος στον λαιμό, εξαιτίας μάλλον, όλων αυτών που είπε... Βλέπετε, ακόμα και οι γραβάτες έχουν αισθήματα και μνήμη, όταν η χρήση τους παραμυθιάζει έναν ολόκληρο λαό!

    Η έξοδος, σε τελευταία ανάλυση, ήταν και είναι το μέγα ζητούμενο. Ωστόσο δεν περιλαμβάνονται στις εξελίξεις αυτές ιδιαίτερα μεγάλα άλματα και πρίγκιπες έφιπποι που σώνουν από τον κακό δράκο, διότι και ο κακός ο δράκος και ο πρίγκιπας, στο δικό μας παραμύθι,  έχουν κοινές στοχεύσεις, αν και σε διαφορετικά επίπεδα...

    Η Ευρώπη απαιτεί και πάλι πειθαρχία διά ροπάλου,  όσον αφορά στις δαπάνες, συνέχεια, συνέπεια και επιμονή στις μεταρρυθμίσεις, που πρέπει να προχωρήσουν πάση θυσία! 

    Για να προκύψουν τα συμφωνηθέντα πλεονάσματα, τα οποία πρότεινε και για τα οποία δεσμεύτηκε η κυβέρνηση, θα πρέπει να ακολουθηθούν κατά γράμμα περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα και τερατώδεις αυξήσεις στη φορολογία. Με λίγα λόγια, έχουν ήδη συσταθεί τα εισπρακτικά εκτελεστικά αποσπάσματα.

    Παρά τα διόλου ευκαταφρόνητα επιτεύγματα αυτής της θεσπέσιας κυβέρνησης, που διαμορφώνει οικονομικές πολιτικές, βασισμένη στους κανόνες πλεύσης ενός "wind surfing"... ανάσα δίνεται στη "χρόνια αναπνευστική πνευμονοπάθειά" της, με την παράταση αποπληρωμής των δόσεων. Αλλά, από την άλλη, επικίνδυνο νεόπλασμα αφήνεται στις πλάτες των πολιτών, με σκληρά και επαίσχυντα μέτρα, καθώς και διαρκή και σκληρή επιτήρηση ανά 3μηνο, που δεν θα τους επιτρέπει να ανασάνουν, κάτι που σημαίνει πως η χώρα κάθε άλλο παρά ελεύθερη θα είναι και οι αποφάσεις πάλι θα καταφθάνουν από τα γνωστά στέκια των θεσμών και θα τυγχάνουν θερμής υποδοχής διά υποκλίσεων, από την αριστερο-ακροδεξιά μας συγκυβέρνηση! 

    Το επίτευγμα της συγκυβέρνησης Τσίπρα/Καμμένου είναι πως θεώρησε τίμιο να μεταφέρει το ΧΑΠ από το οποίο έπασχε, ολοσχερώς στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, στον βωμό της κοροϊδίας και της παραμονής τους για ακόμα λίγο διάστημα στις καρέκλες τους. Και ό,τι μαζέψουν στο σακούλι για τα γηρατειά τους... και πιστέψτε με... δεν θα είναι διόλου ευκαταφρόνητα!

    Εκεί όμως που γίνεται ο κακός χαμός είναι στις συντάξεις, όπου η απώλεια θα είναι τουλάχιστον τρεις εξ αυτών και ένας μισθός από τον επανυπολογισμό και το αφορολόγητο για μισθωτούς... Όλα αυτά, βέβαια, κάθε άλλο παρά  "θρίαμβος" του Τσίπρα και των συνοδοιπόρων του είναι, μιας και ο ΕΝΦΙΑ αυξάνεται στις φτωχές και λαϊκές συνοικίες και υπάρχει νέος υπολογισμός και αριστερό "κούρεμα" σε "όλα" τα όποια επιδόματα έχουν απομείνει μετά τον Αρμαγεδδώνα της 1ης φοράς...  

    Στην ίδια συμφωνία περιλαμβάνονται και τα μέτρα για τις αυξήσεις των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, έτσι ώστε και οι τράπεζες να υποστηριχθούν, βγάζοντας από πάνω τους τον βραχνά των "κόκκινων" δανείων, αλλά και ο εκσυγχρονισμός των κρατικών δεξιοτήτων σε σχέση με την υφαρπαγή και του τελευταίου σεντ, που οι πολίτες φύλαγαν ως κόρη οφθαλμού σε μπαούλα, στρώματα και μαξιλάρια.

    Τώρα, σχετικά με την πολυπρομοταρισμένη αύξηση του κατώτατου μισθού, εδώ γελάμε πικρά, μιας και δεν θα ξεπερνά το κόστος ενός αυγού στη χοντρική ή, στην καλύτερη περίπτωση, ενός νοστιμότατου κουλουριού Θεσσαλονίκης! Πάρε να 'χεις, δηλαδή!

    Η κυβέρνηση βέβαια, δίνει πανηγυρικό χαρακτήρα στην απόφαση, παρέα με τους ήδη διαλυμένους στα εξ ων συνετέθη ψεκασμένους συνοδοιπόρους της, ωστόσο οι χειροκροτητές της συγκυβέρνησης ας κρατούν μικρό καλάθι, μιας και η απόφαση δεν περιλαμβάνει σε καμία περίπτωση "κούρεμα" χρέους. Από την άλλη, υπάρχουν δυσοίωνες αναφορές για το μέλλον της Ελλάδας σε βάθος...  45 ετών και βάλε. 

    Ως το 2022, όμως, για να μιλήσουμε και για τις άμεσες "θηλιές" που έχουν σχεδιαστεί, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης, για τους πολίτες αυτής της χώρας αποφασίστηκε να βρισκόμαστε υπό αυστηρή επιτήρηση των δανειστών μας, ανά 3μηνο και θα αφορά στην απόλυτη και απαρέγκλιτη τήρηση του συνολικού πακέτου δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η χώρα.

    Για να φτάσουμε ως εδώ σε αυτή την, ας πούμε, έξοδο από το μνημόνιο -όχι από την κρίση-,  υπήρξε συμβιβασμός μεταξύ της Γερμανίας, του ΔΝΤ και των άλλων, διότι επί της ουσίας εξαϋλώθηκε ο γαλλικός μηχανισμός που θα συνέδεε τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας με τη διαχείριση του χρέους.

    Όλα τα υπόλοιπα ήταν απολύτως αναμενόμενα. Δηλαδή οι υποχρεώσεις της Ελλάδας εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι το 2022 όσον αφορά στα πλεονάσματα, στη μείωση των συντάξεων, στη μείωση του αφορολογήτου καθώς και πολλές άλλες δεσμεύσεις που θα τις βαφτίσουμε μεταρρυθμίσεις.

     Για να δούμε τώρα τι απέγινε το ΔΝΤ... 

    Οι αγορές είχαν προεξοφλήσει την απόφαση. Πρέπει όμως να ξεχωρίσουμε την καθαρή συμμετοχή του ΔΝΤ, μιας και η αποπληρωμή των δανείων θα είναι περίπου από τα 10,5 δισ. ευρώ στα 3,3 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου το 1/3. Άρα το ΔΝΤ ουσιαστικά εμπλέκεται κανονικότατα. Αυτό ήταν κάτι που δεν το ξέρει ο κόσμος. 

    Το ΔΝΤ θα έχει λόγο ουσίας, σε αυτόνομο πλαίσιο και στο πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας, για την οποία κανένας όμως δεν λέει κουβέντα.

    Έγινε άραγε εξυπνότερη τελικά η Ελλάδα από τις περιπέτειες που βίωσε και βιώνει και τις λανθασμένες επιλογές μερίδας αφελών; Η Ευρώπη αποκόμισε το καθοριστικό δίδαγμα από την ελληνική αποτυχία; Η απάντηση και στα δύο είναι απλή: Όχι! 

    Τα φρούδα λόγια, οι φιέστες, οι υποσχέσεις, το μοίρασμα ονείρων και τα ψέματα δεν μπορούν να κάνουν μια χώρα να σταθεί στα πόδια της -να ορθοποδήσει δηλαδή-, ούτε καν η αποταμίευση από μόνη της. 

    Χρειάζονται αληθινές τομές και δομικές μεταρρυθμίσεις, ενισχυμένη ανάπτυξη, περιορισμός του δημοσίου τομέα, ορθολογισμός και διαφάνεια και, βέβαια, πακτωλός χρημάτων, που δυστυχώς δεν υπάρχουν και θα πρέπει να περιμένουμε πολύ για να υπάρξουν, αν ποτέ υπάρξουν. Αλλά να μην κάνουμε και τα ίδια λάθη στο μέλλον, ούτε να επιδείξουμε την ίδια αφέλεια στις επιλογές μας...

    *Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων