Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 21-Ιουν-2018 00:05

    Τσίπρας στην Welt για υπόθεση Γεωργίου: Δύο ανακρίβειες και μία υπεκφυγή

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Της Μιράντας Ξαφά

    Σε εκτενή του συνέντευξη στην Κυριακάτικη Die Welt, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας δήλωσε αναφερόμενος στην υπόθεση του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ κ. Ανδρέα Γεωργίου: "Η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου. Εδώ υπάρχει διάκριση των εξουσιών. Ως Πρωθυπουργός δεν λειτουργώ σχολιάζοντας τη δουλειά του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παρά ταύτα θα ήθελα να πω κάτι. Η δίκη κατά του κ. Γεωργίου αφορά την παράβαση των καθηκόντων του έναντι του εποπτικού συμβουλίου του. Και η ΕΛΣΤΑΤ είναι ανεξάρτητη. Κανείς δεν αμφισβητεί την αξιοπιστία της Αρχής." Πιεζόμενος να απαντήσει αν αναζητείται στο πρόσωπο του κ. Γεωργίου ένας αποδιοπομπαίος τράγος για την κρίση, ο κ. Τσίπρας συνεχίζει: "Δεν κρύψαμε ποτέ ότι αναγνωρίζουμε τα αριθμητικά στοιχεία του. Αλλά η δικαιοσύνη και τα δικαστήρια είναι ανεξάρτητα. Αυτήν ακριβώς την ανεξαρτησία θέλουμε να τη βελτιώσουμε στην Ελλάδα. Αν όμως μας ζητήσει το δικαστήριο να καταθέσουμε υπέρ του, θα το κάνουμε."

    Οι απαντήσεις του κ. Τσίπρα κρύβουν δύο ανακρίβειες και μία υπεκφυγή:

    1.    "Η δίκη κατά του κ. Γεωργίου αφορά την παράβαση των καθηκόντων του έναντι του εποπτικού συμβουλίου του": Είναι απογοητευτική η αναπαραγωγή του ψεύδους, από τα πιο επίσημα χείλη, για το δήθεν καθήκον που παρέβη ο κ. Γεωργίου και η αποσιώπηση του Ευρωπαϊκού κανόνα που τήρησε στο ακέραιο. Το άρθρο 1.4 του Κώδικα Ορθής Πρακτικής για τις Ευρωπαϊκές Στατιστικές προβλέπει ότι "οι προϊστάμενοι των Εθνικών Στατιστικών Υπηρεσιών και της Eurostat και, ανάλογα με την περίπτωση, οι προϊστάμενοι των άλλων στατιστικών αρχών είναι οι μόνοι αρμόδιοι για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τις στατιστικές μεθόδους, τα πρότυπα και τις διαδικασίες, καθώς και σχετικά με το περιεχόμενο και τη χρονική στιγμή της δημοσίευσης στατιστικών στοιχείων". Αυτή η αρχή στοχεύει στην διασφάλιση της επαγγελματικής ανεξαρτησίας και της αξιοπιστίας των στατιστικών αρχών από άλλες πολιτικές, ρυθμιστικές ή διοικητικές υπηρεσίες και φορείς, και ενσωματώνεται τόσο στο Ευρωπαϊκό δίκαιο (Ευρωπαϊκός Κανονισμός 223/2009) όσο και τον Ελληνικό στατιστικό νόμο (ν. 3832/2010) που ίδρυσε την ΕΛΣΤΑΤ. 

    Το δικαστήριο καταδίκασε τον κ. Γεωργίου σε δύο χρόνια με αναστολή, επειδή δεν ενημέρωσε ένα εποπτικό συμβούλιο, μέλη του οποίου λανθασμένα επέμεναν ότι το έλλειμμα του 2009 ήταν μόλις 3,8% και όχι 15,6% όπως υποστήριζε ο κ. Γεωργίου. Τα στατιστικά στοιχεία δεν αποτελούν αντικείμενο ψηφοφορίας, επομένως ο κ. Γεωργίου ορθώς έπραξε και έστειλε τα στοιχεία στην Eurostat χωρίς την έγκριση των μελών του συμβουλίου που ήταν αναρμόδια να αποφασίσουν για το ύψος του ελλείμματος. Παρά ταύτα, ο Άρειος Πάγος αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα του κ. Γεωργίου για αναίρεση της καταδίκης του από το Εφετείο για παράβαση καθήκοντος. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου δεν είναι ακόμη διαθέσιμο για να σχολιάσουμε τους λόγους της απόρριψης.  

    2.    "Η ΕΛΣΤΑΤ είναι ανεξάρτητη. Κανείς δεν αμφισβητεί την αξιοπιστία της Αρχής". Τα Ελληνικά δικαστήρια αμφισβητούν την αξιοπιστία της Αρχής, παραβλέποντας το γεγονός ότι ο πρώην Πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ έκτισε από μηδενική βάση την αξιοπιστία των  Ελληνικών στατιστικών στοιχείων που είχε διαρραγεί την εποχή των "Greek statistics". Και φυσικά η αξιοπιστία των στοιχείων και οι διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν στην παραγωγή τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα στατιστικά στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τον πρώην Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και η μεθοδολογία τους, εξακολουθούν να αναγνωρίζονται από την Ελληνική Κυβέρνηση ως ορθά και έχουν λειτουργήσει ως βάση για όλες τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της από το τέλος του 2010 μέχρι σήμερα. Φθάσαμε έτσι στη σχιζοφρενική κατάσταση το Ελληνικό Δημόσιο δια των δύο εξουσιών του (νομοθετική και εκτελεστική) να αναγνωρίζει την ακρίβεια των στοιχείων του κ. Γεωργίου, αλλά να τον καταδιώκει μέσω της τρίτης εξουσίας του, της δικαστικής, που τον παραπέμπει σε δίκη για τρίτη φορά διότι τάχα "φούσκωσε το έλλειμμα του 2009" και τον καταδικάζει αμετάκλητα επειδή έστειλε τα στοιχεία στην Eurostat χωρίς να τα υποβάλλει σε ψηφοφορία! 

    3.    "Αν όμως μας ζητήσει το δικαστήριο να καταθέσουμε υπέρ του, θα το κάνουμε": Ύστερα από πέντε χρόνια στα δικαστήρια και αλλεπάλληλες εισηγήσεις να μπει η υπόθεση στο αρχείο, ο κ. Γεωργίου δικάστηκε το Δεκέμβριο 2016 για παράβαση καθήκοντος έναντι του εποπτικού συμβουλίου του και αθωώθηκε ομόφωνα από το Πρωτοδικείο. Λίγες μέρες αργότερα, χωρίς το σκεπτικό της απόφασης του Δικαστηρίου να έχει γίνει ακόμα διαθέσιμο, αναιρέθηκε η αθώωσή του. Η αναίρεση ήταν αναιτιολόγητη διότι δεν περιλάμβανε πληροφορίες σχετικά με το σκεπτικό της αθωωτικής απόφασης. Έτσι ο κ. Γεωργίου υποβλήθηκε σε μια δεύτερη δίκη για το ίδιο υποτιθέμενο έγκλημα, αυτή τη φορά από το Εφετείο, όπου τελικά κηρύχθηκε ένοχος. Το Εφετείο χρησιμοποίησε μία εσφαλμένη μετάφραση του Κώδικα Ορθής Πρακτικής των Ευρωπαϊκών Στατιστικών, προτιμώντας να αγνοήσει την επίσημη ελληνική έκδοση του Κώδικα Ορθής Πρακτικής στην ιστοσελίδα της Eurostat που υποβλήθηκε στο Δικαστήριο (έγγραφο αρ. 14), και παρερμήνευσε το Ευρωπαϊκό και το Ελληνικό νομικό πλαίσιο για τις στατιστικές στην ΕΕ (συμπεριλαμβανομένης της άμεσα σχετικής διευκρινιστικής διάταξης του νόμου 3899/2010). Το Εφετείο αγνόησε επίσης τις μαρτυρικές καταθέσεις Ευρωπαίων στατιστικολόγων και αξιωματούχων της ΕΕ για την ορθή ερμηνεία του κοινού νομικού και θεσμικού πλαισίου της ΕΕ. Γιατί λοιπόν να ζητήσει από την Ελληνική κυβέρνηση να καταθέσει υπέρ του κ. Γεωργίου; 

    Βάσει αυτών των σφαλμάτων, ο κ. Γεωργίου ζήτησε την αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης, αλλά ο Άρειος Πάγος δεν έκρινε αυτά τα προφανή νομικά σφάλματα ικανά για να χορηγήσει αναίρεση της καταδίκης του. Η αμετάκλητη καταδίκη του κ. Γεωργίου επειδή δεν επέτρεψε ψηφοφορία για τις Ευρωπαϊκές στατιστικές είναι μια ωμή βεβαίωση ότι η επαγγελματική ανεξαρτησία στην παραγωγή των στατιστικών στοιχείων και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη δεν μπορούν να προστατευθούν από πολιτικά συμφέροντα στην Ελλάδα. 

    * Η κ. Μιράντα Ξαφά είναι senior scholar, Centre for International Governance Innovation (CIGI).
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων