Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 03-Φεβ-2018 08:38

    The Greek problem is a cultural one (Trichet). Δηλαδή φταίνε και τα μυαλά μας...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Μανόλη Καψή

    Ας είμαστε ειλικρινείς. Μια χώρα δεν χρεοκοπεί επειδή ο αρμόδιος υπουργός, την ώρα που το τσουνάμι πλησιάζει, σπεύδει να μειώσει τα τέλη ταξινόμησης ώστε να ξεφορτωθούν οι μαντράδες το στοκ με τα τζιπ. Ούτε οι χώρες καταρρέουν επειδή ο πρωθυπουργός, όταν πια το τσουνάμι εχει φθάσει στην πόρτα μας... περιοδεύει αμήχανος στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και ο αρμόδιος υπουργός μοιράζει έκτακτα βοηθήματα. Σίγουρα όλα αυτά δεν βοηθούν να σωθεί ο άμαχος πληθυσμός, αλλά δεν εξηγούν γιατί η χώρα χρεοκόπησε.

    Οι χώρες καταρρέουν από έναν συνδυασμό παραγόντων. Από μια κρατική μηχανή που έχει "κολλήσει" στον 19ο αιώνα, από μια προκαπιταλιστική νομοθεσία που εμποδίζει την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα και, κυρίως, από παραδοσιακές αντιλήψεις που εχθρεύονται τη νεοτερικότητα, τον ανταγωνισμό, την εξέλιξη και την παγκοσμιοποίηση. Από αντιλήψεις (τα μυαλά μας δηλαδή...) που θεωρούν το κέρδος επιλήψιμο, τη φοροδιαφυγή νόμιμο προνόμιο κατακτημένο με αγώνες και προσδοκούν προσλήψεις στο δημόσιο και επιδόματα. Και για να μείνουμε στην επικαιρότητα, από έναν τρόπο σκέψης που ταυτίζεται με σύμβολα, εφευρίσκει εχθρούς και οδηγεί τους ανθρώπους σε συλλαλητήρια για ένα "πουκάμισο αδειανό".

    Κι αν δεν πείθω, παίρνω τη βοήθεια του κοινού... Να, για παράδειγμα, ο Γιώργος Προβόπουλος διηγείται τι συνέβαινε στις συνεδριάσεις της ΕΚΤ επί εποχής Τρισέ. Τον θυμάστε τον Τρισέ; 

    Είμαστε στο 2009, το τσουνάμι πλησιάζει. Λέει λοιπόν ο πρώην διοικητής: "Στη Φρανκφούρτη οι συνεδριάσεις ήταν την Πέμπτη. Τετάρτη βράδυ είχαμε δείπνο μόνο οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών. Εκεί μιλούσαμε πολύ πιο ελεύθερα. Η Ελλάδα ήταν μονίμως θέμα... Αρκετές φορές, λοιπόν, ο Τρισέ, μόλις τελείωνε η κουβέντα για την Ελλάδα, γύριζε σε μένα και μου έλεγε κουνώντας το κεφάλι, το θυμάμαι σαν τώρα. "George, the Greek problem is a cultural one.” Είχε δίκιο. Γιατί όλες αυτές οι παθογένειες που συζητάμε αναδεικνύουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Τη νοοτροπία, την κουλτούρα. Και γι' αυτό οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι οι πιο δύσκολες. Γιατί πάνε κόντρα στη νοοτροπία. Στα μυαλά". ( Ο Γ. Προβόπουλος στον Μ. Τσιντσίνη, "Καθημερινή της Κυριακής", 29/01).

    Και επειδή "τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται", κάτι ανάλογο είπε προ ημερών και ο Βίζερ. Αυτός κι αν μας ξέρει καλά. Διδακτορικό έχει κάνει με εμάς. Λέει λοιπόν ο απελθών πρόεδρος του Euroworking Group στη Neue Deutsche Welle: "Βεβαίως οι μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών δεν μετέτρεψαν την Ελλάδα σε Ελβετία ή Λουξεμβούργο, ωστόσο απάλειψαν τις χοντρές ανισορροπίες και τα λάθη... Είναι δουλειά των πολιτικών και των πολιτών (να προχωρήσουν σε βαθιές τομές στην κοινωνία). Θα πρέπει να ασκήσουν αυτοκριτική και να αναζητήσουν τις αιτίες της κρίσης. Απ' όλες τις χώρες της κρίσης, αυτό το πέτυχε καλύτερα η Ιρλανδία. Καλά προχώρησε το πράγμα και στην Ισπανία, κάπως λιγότερο καλά στην Πορτογαλία και στην Κύπρο. Στην Ελλάδα όμως δεν το βλέπουμε ακόμα. Εκεί υπάρχει η τάση να αποδίδονται οι ευθύνες στους ξένους". Στους ξένους που μας επιβουλεύονται, που θέλουν να μας πάρουν τη Μακεδονία, να μας έχουν υπό καθεστώς επιτήρησης και πάει λέγοντας. Υπάρχει Ελπίς;

    Ξαναγυρίζω στη βοήθεια του κοινού. Στον Γ. Προβόπουλο: "Για να δούμε το μέλλον πού πάει, πρέπει να ρωτήσουμε πώς άλλαξαν αυτά τα μυαλά έπειτα από 3 μνημόνια. Άλλαξαν πολύ;... Οι νοοτροπίες δεν έχουν αλλάξει. Ή, για να μη γίνομαι υπερβολικός, έχουν αλλάξει, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό".

    Συμπέρασμα; Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μας. Αυτά, γιατί τρέχω στο συλλαλητήριο... Το όνομα μη μας πάρουν. Όλα τα άλλα τα φτιάχνουμε. Ακόμα και τα νησιά να μας πάρουν, όπως λέει και ο Ζουράρις, no problem. Το όνομα να μη μας πάρουν.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ