Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΑΓΟΡΕΣ

Φόρος υπεραξίας επί μετοχών Χ.Α.

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Αλέξανδρου Μωραϊτάκη

Ο φορολογικός νόμος σε σχέση με το φόρο υπεραξίας και τα μερίσματα είναι πρόχειρος. Άλλαξε 3 φορές πριν ψηφισθεί. Ορισμένες διατάξεις του είναι περίεργες και μας δημιουργούν δυσάρεστη έκπληξη διότι είναι αντίθετες τόσο με την φιλοσοφία: α) του μνημονίου, β) της Κυβέρνησης και επιπλέον γ) στοχεύουν προς την υπανάπτυξη και την οικονομική εξαθλίωση, δ) ορισμένες διατάξεις φωτογραφίζουν εύνοια προς συγκεκριμένα συμφέροντα ισχυρών. Αλήθεια ποιος σύμβουλος έκανε αυτές τις αλλαγές της τελευταίας στιγμής αντίθετες από την εισηγητική έκθεση; 

Είμαστε αντίθετοι με την εφαρμογή του φόρου υπεραξίας αφ’ ενός γιατί δεν είναι εφαρμόσιμος στην Ελλάδα καθολικά για όλους και αφ’ ετέρου γιατί εκτιμάται ότι θα είναι καταστροφικός για την αγορά. Είναι άδικος για τον μικρό Έλληνα επενδυτή. Επιπλέον, λόγω των χαμηλών τιμών που καταγράφονται στο Χρηματιστήριο Αθηνών, ο φόρος αυτός προβλέπεται να είναι χαμηλής απόδοσης. 

Επίσης, α) το ποσοστό 45% είναι υπερβολικό, δεν συναντάται σε άλλα μέρη του κόσμου σε αυτά τα επίπεδα, β) καθορίζει την σχέση κινδύνου και απόδοσης αντίθετη από τις οικονομικές αρχές. Ενώ φορολογεί την απόδοση των καταθέσεων με 10% που δεν έχουν κίνδυνο και εγγυώνται από το κράτος με τα 110 δις δάνεια και την «Τρόικα», με τα 10 δις για τις τράπεζες συν τις εγγυήσεις του Δημοσίου περίπου 30 δις, φορολογεί τις επενδύσεις με κίνδυνο απεριόριστης ζημίας, όπως η αγοραπωλησία μετοχών, με 45%. Όπου εφαρμόζεται στο εξωτερικό οι κάτοικοι της χώρας είτε υποβάλλουν δήλωση ετησίως επί του καθαρού αποτελέσματος όλου του χαρτοφυλακίου σε ποσοστό μέχρι 15%, είτε όπως στις ΗΠΑ, φορολογούνται επί των βραχυπρόθεσμων κερδών στην κλίμακα μεν όπως επιχειρείται τώρα στην Ελλάδα, αλλά όπως είναι δίκαιο αφαιρείται από το εισόδημα η προκύπτουσα εκάστοτε ζημία του έτους εάν το αποτέλεσμα είναι ζημιογόνο. Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν φορολογείται στη κλίμακα. Πάντα με αυτοτελή φορολόγηση μέχρι 15% και στο καθαρό ετήσιο αλγεβρικό αποτέλεσμα. 

Ξέχωρα όμως από τα ανωτέρω παρατηρείται ότι δεν θα φορολογεί η κυβέρνηση ουσιαστικά καθόλου τους κατέχοντες την πλειοψηφία μετόχους, δηλαδή τους πολύ πλούσιους αφού κατά κανόνα παρακρατούν τις μετοχές για πάνω από 12 μήνες. Αυτό όχι μόνο είναι άδικο, αλλά αντίθετο με την φερόμενη φιλοσοφία της Κυβέρνησης. Επίσης παραιτήθηκε η Κυβέρνηση τελείως του φόρου 0,15% επί των πωλήσεων, που φέρνουν έσοδα στο Δημόσιο. Ταυτόχρονα ο νόμος είναι αντιαναπτυξιακός. 

Εάν ο βραχυπρόθεσμος επενδυτής φέρνει έσοδα στο Δημόσιο μέσω: α) συναλλαγών του, αφού πλήρωσαν 0,15% (όπως τώρα) επί των πωλήσεων, β) μέσω εσόδων του Χ.Α. που μέρος παίρνει το Δημόσιο σε φόρους κερδών και ασφαλιστικές εισφορές, γ) ένα άλλο μέρος παίρνουν οι ΑΧΕΠΕΥ με ανάλογη συνεισφορά στα έσοδα του Δημοσίου και των Ταμείων, τώρα ο αιμοδότης βραχυπρόθεσμος επενδυτής αποθαρρύνεται για αυτές τις βραχυπρόθεσμες συναλλαγές αφού: 

α) αφαιρέθηκε ο φόρος 0,15%, που τον βοηθά μεν στις συναλλαγές του. 

β) δεν είναι σίγουρο το όποιο κέρδος εάν υπάρξει για έσοδα του Δημοσίου. 

γ) οι μεγαλομέτοχοι που κατά κανόνα παρακρατούν για πάνω από 12 μήνες, δεν θα πληρώνουν τίποτα για τυχόν πώληση μετοχών ή της επιχείρησης τους. 

δ) οι λιγότερες συναλλαγές περιορίζουν την εμπορευσιμότητα και οδηγούν σε υποβάθμιση της χώρας και του χρηματιστήριου της. 

Δύο γειτονικές χώρες, η Τουρκία και η Ρουμανία, το καθιέρωσαν για κάποιο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια το ακύρωσαν. Δεν προχωρούσε στην πράξη. Δεν το έχουν επαναφέρει εδώ και 3 χρόνια. 

Ο νόμος δεν έχει καμία πρόβλεψη για αφορολόγητο όριο υπέρ των μικρών επενδυτών, που εξαρτούν την διαβίωση τους από trading και μερίσματα. 

Δεν έχει πρόβλεψη με κατάθεση σε Συνταξιοδοτικά Προγράμματα Αποταμίευσης μέσω προσωρινής έκπτωσης της φορολογίας και μεταφοράς της στο μέλλον, όπως στην ΕΕ. Θα δίνουν πρόσθετη σύνταξη στους εργαζομένους που θα αντιμετωπίσουν τις εφιαλτικά χαμηλές συντάξεις. Υπενθυμίζονται τα KEOGH, IRA PLAN, κ.τ.λ στις ΗΠΑ και σε όλες τις χώρες. 

Το επιχείρημα ότι ο φόρος υπεραξίας ισχύει σε όλες τις χώρες, δεν είναι συμβατό με την πραγματικότητα αφού: 

α) δεν ισχύει σε όλες (εκτός άλλων όχι σε Τουρκία, Ρουμανία κτλ) 

β) δεν ισχύσει κατά τον ίδιο τρόπο, 

γ) δεν ισχύει όπως σε Ελλάδα σε βάρος των μικρών και υπέρ των μεγάλων συμφερόντων. 

δ) δεν ισχύει με τόσο βαρείς συντελεστές 

ε) δεν ισχύει σε Αμοιβαία Κεφάλαια Λουξεμβούργου και Ελλάδος. 

Επιπλέον ο φορολογικός νόμος πρέπει να δημιουργεί έσοδα και να φέρνει ανάπτυξη. Τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει. 

Οι έξυπνες λύσεις δεν έχουν περιορισμό και αποκλειστικότητα. Γι’ αυτό κάποια πρόσωπα, κάποιες εταιρίες και κάποιες χώρες αναπτύσσονται ταχύτερα από άλλες. Ας πρωτοτυπήσουμε κάπου θετικά. Ας ακουσθεί η αγορά και όχι οι στείρες θεωρίες που μας οδήγησαν στην καταστροφή. 

Όπως είναι γνωστό αναμένεται η απόφαση της ΕΚΤ αν θα επιτραπεί η εκκαθάριση στο όνομα του τελικού επενδυτή σε Έλληνες και ξένους. 

Αν δεν επιτευχθεί η εκκαθάριση στον τελικό πελάτη, ο φόρος θα είναι άδικος, αφού θα φορολογούνται μόνο οι Έλληνες επενδυτές (και όχι οι ξένοι) και μάλιστα μόνο οι μικροί, και όχι οι omnibus accounts, στους οποίους περιλαμβάνονται ξένοι και Έλληνες. Επιπλέον θα αποτελέσει σημαντικό κίνητρο φυγής κεφαλαίων στο εξωτερικό. Επενδυτικά σχήματα στο εξωτερικό θα εξασφαλίσουν την ανωνυμία και την αποφυγή του φόρου. Προσωπικά Α/Κ Λουξεμβούργου, που δημιουργούν Τράπεζες εκεί, δεν θα πληρώνουν φόρους με μικρό ετήσιο κόστος. 

Σε περίπτωση που επιτευχθεί η εκκαθάριση στον τελικό πελάτη, θα αποτελέσει πειραματική παγκόσμια πρωτοτυπία και σημαντικό αντικίνητρο για κάποιους να επενδύσουν σε ελληνικές μετοχές, παρά το γεγονός ότι εξασφαλίζει ίση μεταχείριση. Οι επενδυτές από πολλές χώρες, όπου με νόμους ισχύει η ανωνυμία των συναλλαγών (όπως Ελβετία, Λουξεμβούργο), θα παύσουν να επενδύουν στην Ελλάδα, αφού θα πρέπει να αποκαλύπτουν την ταυτότητά τους. 

Σε κάθε περίπτωση, η εφαρμογή του φόρου υπεραξίας στερεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα που έχει η ελληνική αγορά μέχρι σήμερα, σε μια περίοδο μάλιστα που είναι επιτακτική για την ανάκαμψη της οικονομίας και την ανάπτυξη η προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων στην Ελλάδα. 

Εκτός των παραπάνω, οι χρηματιστηριακές εταιρίες δεν έχουν την αντικειμενική δυνατότητα να συλλέγουν τον φόρο, διότι δεν διαθέτουν ούτε υλικοτεχνική υποδομή ούτε προσωπικό (το οποίο άλλωστε έχει μειωθεί λόγω της αρνητικής συγκυρίας). Επίσης, πολλές από τις διατάξεις του άρθρου του νόμου για τον φόρο υπεραξίας είναι ασαφείς και γκρίζες, όπως ο υπολογισμός της προκύπτουσας ζημίας, που ορθώς, σύμφωνα με τη λογική, θα πρέπει να αφορά το σύνολο του χαρτοφυλακίου και να μεταφέρεται και σε επόμενες χρονικές περιόδους. 

Ειδικότερα επί του ισχύοντος νόμου, παρατηρούνται ότι με το άρθρο 16 του ν. 3842/2010, επιπλέον των ανωτέρω: 

1. τιμωρούνται οι βραχυπρόθεσμοι επενδυτές, 

2. αποτελεί κίνητρο για λιγότερες συναλλαγές, βάσει των οποίων αφαιρούνται έσοδα από την ΕΧΑΕ. Τα έσοδα της ΕΧΑΕ συντελούν ώστε να αυξάνονται τα κέρδη της και το φορολογικό ποσοστό του Δημοσίου. 

3. επίσης αφαιρούνται έσοδα από ΑΧΕΠΕΥ, ΕΠΕΥ, ΑΕΕΔ που μέρος αυτών θα καταλήξει στο φορολογικό ποσοστό του Δημοσίου. 

4. για τον υπολογισμό του κόστους απόκτησης δεν λαμβάνονται υπόψη οι επιβαρύνσεις συναλλαγών για τον επενδυτή, που είναι άδικο. 

5. Η πρόβλεψη ότι οι ΑΕΠΕΥ δύνανται να παρακρατούν και να αποδίδουν τον φόρο δεν είναι εφαρμόσιμη. Η ΕΧΑΕ έχει όλα τα στοιχεία και είναι λογικό να κάνει την εργασία παρακράτησης φόρου και όχι οι ΑΧΕΠΕΥ. Μπορεί ένας επενδυτής να αγοράζει από την μία ΑΧΕΠΕΥ και να πωλεί από την άλλη. Επίσης, οι ΑΧΕΠΕΥ δεν μπορούν να έχουν τέτοια μηχανογραφική οργάνωση. 

6. Ως προς τη μεταχείριση των κατοίκων αλλοδαπής, δεν διευκρινίζει το γραφόμενο «με την επιφύλαξη των οριζομένων από τις Συμβάσεις Αποφυγής διπλής Φορολογίας». Ποια είναι η επιφύλαξη που δημιουργεί επενδυτές με διαφορετική μεταχείριση; Το ίδιο και περισσότερο ισχύει με το γραφόμενο «όμως στην περίπτωση αυτή με την παρακράτηση επέρχεται εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης του αλλοδαπού δικαιούχου». 

7. Η παρ. 6 του άρθρου 38 του ΚΦΕ, όπως αυτή αντικαθίσταται με την παρ. 16§1β του νόμου, αναφέρει ότι «οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως και 5 εφαρμόζονται και για πωλήσεις μετοχών εισηγμένων σε αλλοδαπό χρηματιστήριο αξιών». Πώς όμως μπορεί να εφαρμοσθεί όταν οι Έλληνες κάτοικοι Ελλάδος κάνουν συναλλαγές μέσα από πλατφόρμες, ξένα private banking και τράπεζες θυγατρικές ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό; Οι ερωτήσεις των βουλευτών Καρχιμακη (ΠΑΣΟΚ) και Δραγασακη (ΣΥΡΙΖΑ) είναι χαρακτηριστικές. 

8. Δεν φορολογούνται τα Αμοιβαία Κεφάλαια Εσωτερικού και Λουξεμβούργου, που αποτελούνται όμως επίσης από χρήματα επενδυτών συνήθως μικρών.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια