Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
ΓΔ         Τζίρος  εκ. €
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ

Δώσαμε – δώσαμε!

Προσκαλείται οικογενειακό συμβούλιο και ανακοινώνεται ότι το ταμείο είναι μείον. Το πρώτο πράγμα που θα σκεφτείτε να κάνετε είναι να κάνετε τα έξοδα. Δεν θα σπάσετε, φανταζόμαστε, τον κουμπαρά του Κωστάκη για να δώσετε τα χρήματα στον Νικολάκη. Ούτε θα υποθηκεύσετε το σπίτι σας για να συνεχίσει η κυρία Μαρία να πηγαίνει ανελλιπώς στο κομμωτήριο. Σε αυτό το ρημάδι το ελληνικό κράτος γιατί τα κάνουμε τα πράγματα ανάποδα; 

Ας μας εξηγήσει κάποιος τι ακριβώς συνέβη με τον έκτακτο φόρο στις επιχειρήσεις. Αυτό που καταλάβαμε εμείς είναι ότι το κράτος πήρε χρήματα από τους πλούσιους και ισχυρούς για να μοιράσει πενταροδεκάρες σε χιλιάδες φτωχούς. Αν σώζονται έτσι οι άνθρωποι, αν το ζητούμενο είναι να καταπολεμηθεί η φτώχεια με επιδόματα πείνας, τότε καλώς το έκαναν όπως το έκαναν και δεν θα είχαμε αντίρρηση να το επαναλάβουμε πολλές φορές, μέχρις ότου ο τελευταίος καπιταλιστής κρεμαστεί με τα κορδόνια του παπουτσιού του.  Διότι αν κάθε τρεις και λίγο επιβάλλονται έκτακτοι φόροι, την άλλη κάνει στην επιχείρηση επιδρομή το ΣΔΟΕ και την επόμενη το φιλεύσπλαχνο κράτος μας μοιράσει γενναίες αυξήσεις, πολύ απλά θα έχει στο μεταξύ ψοφήσει η αγελάδα που μας κάνει το γάλα. 

Θα το πούμε όσο πιο απλά γίνεται: Ό,τι γίνεται είναι για λόγους εντυπωσιασμού και μόνο. Δεν υπάρχει ουσία. Παίρνουν κάπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ από τις επιχειρήσεις και τα μοιράζουν σε μερικές χιλιάδες συνανθρώπων μας. Και τι θα γίνει όταν τελειώσουν τα λίγα αυτά λεφτά; Τα 300 ή 600 ή 800 ευρώ δεν φτάνουν σε πολλές περιπτώσεις για να καλύψουν ούτε λίγες από τις δόσεις της κάρτας. Το πρόβλημα, με άλλα λόγια, δεν είναι να μοιράζουνε ελεημοσύνη στον κόσμο, αλλά να αποδείξουν ότι είναι σε θέση να παράγουν πολιτικές πλούτου. Το θέμα δεν είναι να διορίζουμε τα παιδιά μας στο δημόσιο, αλλά να υπάρχουν θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα από νέες επενδύσεις. Το θέμα δεν είναι να πουλάμε σοσιαλισμό και ιδεολογία, αλλά να δίνουμε ψωμί στον κόσμο. 

Κάποτε μιλούσαμε για τον κοινωνικό μισθό. Αλήθεια, λέτε για έναν συνταξιούχο να έχει μεγαλύτερη σημασία ένα εφάπαξ βοήθημα ή να μπορεί να βλέπει το γιατρό του την ώρα που το χρειάζεται; Για μία πολύτεκνη οικογένεια έχουν μεγαλύτερη σημασία τα 800 ευρώ ή να μην χρειάζεται να στέλνει τα παιδιά της στα φροντιστήρια για να έχουν αυτά την δυνατότητα να διεκδικήσουν μία θέση στον ήλιο; 

Οι επιχειρηματίες έχουν ήδη πληρώσει και μάλιστα πολλές φορές. «Δώσαμε – δώσαμε», λένε οι περισσότεροι αγανακτισμένοι από την εύκολη λύση της έκτακτης φορολόγησης. Ποιος θα τους διευκολύνει, όμως, να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους; Ποιος θα τους απαλλάξει από τα λαμόγια του δημοσίου που απαιτούν το γρηγορόσημο σαν να πρόκειται για φόρο υποτελείας; Ποιος θα κυνηγήσει, επιτέλους, τους φοροκλέπτες; 

Δώσαμε – δώσαμε κύριε Παπακωνσταντίνου. Φροντίστε να δώσετε κάτι κι εσείς. Ας πούμε καμιά φρέσκια ιδέα, σε ένα περιβάλλον αποστειρωμένο από τις επιλογές των προκατόχων σας. 

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ

  • 07:11  Νέα "ληστεία" - Θανάσης Μαυρίδης
    Θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα “κόλπα“ που έχουν ποτέ στηθεί από αυτό το κράτος σε βάρος του πολίτη. Ανάμεσα στις εισηγήσεις που εξετάζουν στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης είναι και αυτή της κατάργησης των αντικειμενικών αξιών και της αντικατάστασής τους με τις εμπορικές. Μοιάζει να είναι δίκαιο, αλλά δεν είναι. Κι αυτό διότι οι εμπορικές τιμές είναι κάτι σχετικό. Διότι, τότε εναπόκειται στην κρίση του εφόρου να αποφασίσει ποια είναι η “εμπορική“ τιμή, πάνω στην οποία θα πληρώσετε ένα σωρό φόρους. Κι όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό...
  • 01/09  Οι εξελίξεις στις τράπεζες - Θανάσης Μαυρίδης
    Στην ειδησεογραφία σχετικά με τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές τραπεζών βρίσκει εφαρμογή η γνωστή ιστορία του βοσκού με το λύκο και τα πρόβατα. Τόσα χρόνια ακούμε για συγχωνεύσεις και είναι σαν αυτές να έχουν ήδη γίνει, δεν προκαλούν το ουσιαστικό ενδιαφέρον των επενδυτών. Κι όμως! Ένας νέος και σημαντικός κύκλος έχει ήδη ανοίξει και θα προκαλέσει σημαντικές ανακατατάξεις. Ξεχάστε τον τραπεζικό χάρτη, όπως τον γνωρίζατε μέχρι σήμερα.
  • 31/08  Κλειστά μαγαζιά. Θα ανοίξουν πάλι; - Θανάσης Μαυρίδης
    Περπατήστε στο κέντρο του Αμαρουσίου. Πολλά μαγαζιά έχουν ήδη κλείσει και πολλά άλλα βρίσκονται στο στάδιο της εκποίησης των προϊόντων τους. Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων κυνηγούν τους υποψήφιους ενοικιαστές με το τουφέκι. Για “αέρα“, ούτε να γίνεται λόγος. Είναι μία εικόνα ανάγλυφη της κρίσης που μαστίζει την ελληνική Οικονομία. Η μεσαία τάξη δοκιμάζεται αν δεν βρίσκεται σε στάδιο αποδόμησης...
  • 30/08  Ο κύκλος δεν έχει ακόμη κλείσει - Θανάσης Μαυρίδης
    Την δεκαετία του ΄80 ελάχιστοι τόλμησαν να επενδύσουν σε μετοχές, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των επενδυτών θεωρούσε τότε το χρηματιστήριο χωματερή ονείρων. Έτσι, οι τιμές είχαν διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα και όσοι τόλμησαν να αγοράσουν ανταμείφθηκαν στη συνέχεια γενναία για την επιλογή τους. Σήμερα, όμως, οι επενδυτές ακόμη τρέφουν ελπίδες για τις μετοχές...
  • 27/08  Η Παιδεία κάτω από τη βάση - Θανάσης Μαυρίδης
    Φανταζόμαστε ότι η κυβέρνηση θα είναι πολύ ευχαριστημένη που γέμισε τις άδειες θέσεις στα ΤΕΙ με μαθητές που παρέδωσαν λευκές κόλες. Οι μανάδες και οι πατεράδες θα λένε ότι έχουν γιο ή θυγατέρα που σπουδάζει (να μην πάνε χαμένα και τα δίδακτρα των φροντιστηρίων), οι καθηγητές θα έχουν μαθητές, οι επαρχιακές πόλεις πελατεία για τα μαγαζιά τους και οι ίδιοι οι μαθητές ένα σκοπό για να συνεχίσουν την άκοπη προσπάθειά τους προς την επαγγελματική τους ολοκλήρωση. Κι ύστερα θέλουμε, μα τον Πανάρετο, μία “άλλη“ Ελλάδα. Τρομάρα μας...
  • 26/08  Τα βαγόνια της ντροπής μας - Θανάσης Μαυρίδης
    Συνδικαλιστής του ΟΣΕ απείλησε ότι θα κάψει το πρώτο ιδιωτικό βαγόνι που θα μπει στις ράγες. Κι αναρωτιόμαστε: Είναι δυνατόν να εκτοξεύει κάποιος τέτοιου είδους απειλές και να μην εγκαλείται από την Πολιτεία; Δηλαδή, ο καθένας από εμάς μπορεί να απειλεί με έκνομες πράξεις και να συνεχίζει το βίο του απρόσκοπτα, σαν να μην συνέβη το παραμικρό; Είναι δυνατόν η “ανοχή“ μας, ως κοινωνία, να φτάνει σε αυτό το σημείο;
  • 25/08  Μετανάστες και πάλι! - Θανάσης Μαυρίδης
    Τους τελευταίους μήνες οι μεταφορικές εταιρείες δέχονται αιτήματα για τη μεταφορά οικοσκευών στο εξωτερικό και κυρίως σε Αυστραλία και Αμερική. Δεν μιλάμε για ένα μαζικό φαινόμενο, όπως ήταν τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, αλλά ο εφιάλτης της μετανάστευσης έχει επιστρέψει. Δείγμα κι αυτό της κακής ψυχολογίας που επικρατεί στην αγορά...
  • 24/08  Γρήγορα οι εξελίξεις στις τράπεζες - Θανάσης Μαυρίδης
    Οι εξελίξεις στο χώρο των τραπεζών θα λάβουν χώρα σύντομα, θα είναι ραγδαίες και θα ανατρέψουν πλήρως το σημερινό σκηνικό. Είναι κάτι που θα μπορούσε να είχε συμβεί εδώ και καιρό με πρωτοβουλία των τραπεζιτών, αλλά η κρίση αφαίρεσε το πλεονέκτημα των επιλογών από τους βασικούς μετόχους των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων. Η τρόικα παρακολουθεί τα πάντα και επιβάλλει λύσεις. Η συνέχεια επί της οθόνης...
  • 23/08  Δικαιοσύνη στις απαλλοτριώσεις - Θανάσης Μαυρίδης
    Δημιουργείται ειδικό Δικαστήριο για τις απαλλοτριώσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής. Αν η είδηση αληθεύει, πρόκειται για ένα πραγματικά μεγάλο βήμα εκσυγχρονισμού. Το ισχύον καθεστώς δημιουργεί την αίσθηση στους πολίτες ότι το κράτος συμπεριφέρεται με αυθαιρεσία, ως στρατός κατοχής, γεγονός που έχει επισημανθεί και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα σχετικά πρόστιμα ανέρχονται ήδη σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
  • 20/08  Μία μικρή πιθανότητα... - Θανάσης Μαυρίδης
    Ας πούμε ότι ο κ. Παπανδρέου αποφάσιζε να παραδώσει τα ηνία της Οικονομικής πολιτικής στα χέρια ενός ανθρώπου με κύρος στο εξωτερικό, όπως ο κ. Παπαδήμος. Είναι βέβαιο ότι ο κ. Παπαδήμος, όπως και κάθε άλλος στη θέση του, θα ζητούσε εχέγγυα ότι θα έκανε απρόσκοπτα τη δουλειά του. Κάτι που ίσως απαιτούσε μία συμφωνία κορυφής των δύο μεγάλων κομμάτων.
  • 19/08  Ζητείται ενιαία γραμμή - Θανάσης Μαυρίδης
    Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε εμφανιστεί κάποτε ως απλός “προεδρεύων“ του υπουργικού συμβουλίου. Με άλλα λόγια άφηνε τις “τάσεις“ να αναμετρηθούν εντός της κυβέρνησης και του κόμματος και ο ίδιος ήταν στο τέλος με τους νικητές. Οι ηττημένοι “έγραφαν ιστορία“ ή αλλιώς γινόντουσαν βορά στα άγρια θηρία. Κάτι ανάλογο επιχείρησε και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου με το μοίρασμα των οικονομικών επιτελείων μεταξύ του κ. Παπακωνσταντίνου και της κας Κατσέλη.
Επόμενη σελίδα »