Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
ΓΔ         Τζίρος  εκ. €
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ

Τα διόδια της ντροπής

Θα επιχειρήσουμε να διασκευάσουμε ένα παλιό ανέκδοτο: Αμερικανός κατασκευαστής δείχνει τα πλούτη του σε Έλληνα συνάδελφό του και του εξηγεί πώς αυτά έγιναν. Κατασκεύασε χιλιάδες σπίτια, εκατοντάδες εμπορικά κέντρα, έκτισε δρόμους και γιοφύρια. Όταν ο Αμερικανός τον επισκέπτεται στην Αθήνα, ο δικός μας του δείχνει τα δικά του πλούτη και μεγαλεία. Κι έπειτα τον πάει στις Εθνικές οδούς για να του δείξει πως έγιναν αυτά. Ο Έλληνας όχι μόνο κατασκεύασε τους δρόμους, αλλά φρόντισε να παίρνει και διόδια από τους οδηγούς! 

Ο οδηγός πληρώνει διόδια και απολαμβάνει τις υπηρεσίες που του παρέχονται. Με τα διόδια ο κατασκευαστής ή το κράτος πληρώνει το κόστος του έργου και εξασφαλίζει ένα λογικό κέρδος για το ρίσκο που ανέλαβε και για τις υπηρεσίες που προσφέρει. Αν υπήρχε εγκυκλοπαίδεια της επιχειρηματικής ηθικής, αυτόν τον ορισμό θα έδινε στα διόδια. Για την ελληνική εκδοχή των διοδίων δύσκολα θα έβρισκε, όμως, κανείς ορισμό...

Στην Ελλάδα, λοιπόν,  τα δημόσια έργα και ειδικά τα οδικά κοστίζουν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στη Γερμανία ή σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μία , δύο, τρεις ή και περισσότερες φορές. Ένα χιλιόμετρο δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει όσο πολλά χιλιόμετρα στην Ευρώπη. Το θέμα είναι γνωστό και έχουν ασχοληθεί σχετικά οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα αποτελέσματα των ερευνών δεν απέδωσαν, αφού στην Ελλάδα οι κατασκευαστές τυγχάνουν μιας ιδιότυπης ασυλίας από την ελληνική Πολιτεία, ανεξάρτητα από το ποια είναι η κυβέρνηση της χώρας. 

Ισχυριστήκαμε, λοιπόν, ως έθνος ότι στην Ελλάδα το κόστος είναι πολλαπλάσιο επειδή έχουμε ιδιαιτερότητες στην μορφολογία του εδάφους. Τώρα, ποια ιδιαιτερότητα υπάρχει στην ευθεία της Κινέτας σε σχέση με τις ευθείες σε αντίστοιχους γερμανικούς δρόμους που να δικαιολογούν και αυτές τις τεράστιες διαφορές στο κόστος, αυτό δεν το γνωρίζουμε. 

Θα σας πούμε, πάντως, μία διαφορά που την εντοπίζουμε εύκολα: Όταν βρέχει στη Γερμανία, ο δρόμος παραμένει ανοικτός, επειδή ο κατασκευαστής έχει προβλέψει σχετικά και παρά το γεγονός ότι έχει πληρωθεί το χιλιόμετρο πολύ πιο φθηνά από τον Έλληνα συνάδελφό του. Θα μας πείτε ότι με τον Θεό και με τον καιρό δεν μπορεί να τα βάλει ο άνθρωπος. Σωστά. Μόνο που στην Εθνική Οδό Αθηνών - Κορίνθου ο δρόμος κλείνει στο ύψος της Χαλυβουργικής κάθε φορά που βρέχει. Ε, δεν μπορεί ο Θεούλης να έχει στείλει όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα αποκλειστικά στην Αττική και μάλιστα πάνω σε αυτή τη ταλαίπωρη την εθνική οδό...

Το δρόμο αυτόν, όμως, κάποιος τον κατασκεύασε και κάποιος τον παρέλαβε για λογαριασμό του ελληνικού λαού. Το ότι σήμερα δεν υπάρχει κάποιος να δώσει εξηγήσεις ίσως να θεωρείται λεπτομέρεια. Ή ακόμη και να υπάρχουν χιλιάδες δικαιολογίες. 

Ας πούμε ότι γι΄ αυτό φταίει ο Θεός, ο κακός μας ο καιρός ή η μορφολογία του εδάφους. Ποιος φταίει, όμως, για το φιάσκο του δρόμου Τρίπολης – Καλαμάτας; 

Τέλος πάντων, οι κατασκευαστές κάνουν τα έργα και τελευταίως παίρνουν και τα διόδια, αφού συμμετέχουν και στο κόστος κατασκευής του έργου. Ποιο κόστος; Μα, αυτό, το πολλαπλάσιο σε σχέση με εκείνο των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με άλλα λόγια, αν το κόστος των έργων ήταν ανάλογο με εκείνο άλλων χωρών, το έργο θα κόστιζε λιγότερο και δεν θα χρειαζότανε η συμμετοχή των ιδιωτών στη χρηματοδότηση του έργου και δεν θα ήταν επίσης απαραίτητο να αναλάβουν τα διόδια οι ιδιώτες. Αλλά εδώ τα πράγματα συμβαίνουν διαφορετικά. Ας πούμε, λοιπόν, ότι κι εδώ υπάρχουν δικαιολογίες που μπορούν εύκολα ή δύσκολα να κατατροπώσουν οποιονδήποτε δύσπιστο. 

Αλλά, πέστε μου, ποια δικαιολογία μπορεί να προβληθεί για το εξής καταπληκτικό: Οι κατασκευαστές όχι μόνο παίρνουν τα διόδια, όχι μόνο δεν δίνουν λογαριασμό στον οποιονδήποτε για τις κακοτεχνίες τους και για το κόστος του έργου, αλλά αυξάνουν και τα διόδια σε οδικές αρτηρίες που βρίσκονται υπό κατασκευή! Πληρώνει, δηλαδή, ο οδηγός διόδια για έναν δρόμο που θα γίνει. Που θα κατασκευαστεί. Που θα λειτουργήσει. Πληρώνει ο ραγιάς αυξημένα διόδια για έναν δρόμο καρμανιόλα, για έναν δρόμο που απειλεί τη ζωή του. Είναι τελείως παράλογο να πληρώνει κανείς διόδια για την διαδρομή Κορίνθου – Πατρών. Είναι παράλογο και εξωφρενικό. 

Αλλά και στη διαδρομή Κορίνθου  - Τριπόλεως, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όσοι έχουν κάνει τη διαδρομή στο παρελθόν προσπαθούν να καταλάβουν για ποιο λόγο γίνονται σήμερα έργα. Για ποιο λόγο θα πρέπει ο οδηγός να κάνει τη διαδρομή επί πολλά χιλιόμετρα σε μία λωρίδα κυκλοφορίας, πίσω από νταλίκες και αγροτικά αυτοκίνητα και ταυτόχρονα να χρυσοπληρώνει τη διαδρομή αυτή σε διόδια. 

Αλλά, στην Ελλάδα τα πράγματα έτσι γίνονται. Και με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, σε λίγο θα έχουμε διόδια στην Ομόνοια. Μην γελάτε. Οι «εχθροί» έχουν φτάσει μέχρι την περιοχή των Αφιδνών. Τοποθέτησαν τώρα εκεί το οχυρό τους. Ο κόσμος γκρινιάζει, διαμαρτύρεται, αλλά κάποια στιγμή θα βαρεθεί να φωνάζει. Και τότε θα φτάσουν στην Βαρυμπόμπη και έπειτα κατευθείαν στην Ομόνοια! Στην καρδιά της χώρας, εκεί θα καρφώσουν το λάβαρό τους και θα μας αποτελειώσουν όλους. 

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ

  • 07:11  Νέα "ληστεία" - Θανάσης Μαυρίδης
    Θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα “κόλπα“ που έχουν ποτέ στηθεί από αυτό το κράτος σε βάρος του πολίτη. Ανάμεσα στις εισηγήσεις που εξετάζουν στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης είναι και αυτή της κατάργησης των αντικειμενικών αξιών και της αντικατάστασής τους με τις εμπορικές. Μοιάζει να είναι δίκαιο, αλλά δεν είναι. Κι αυτό διότι οι εμπορικές τιμές είναι κάτι σχετικό. Διότι, τότε εναπόκειται στην κρίση του εφόρου να αποφασίσει ποια είναι η “εμπορική“ τιμή, πάνω στην οποία θα πληρώσετε ένα σωρό φόρους. Κι όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό...
  • 01/09  Οι εξελίξεις στις τράπεζες - Θανάσης Μαυρίδης
    Στην ειδησεογραφία σχετικά με τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές τραπεζών βρίσκει εφαρμογή η γνωστή ιστορία του βοσκού με το λύκο και τα πρόβατα. Τόσα χρόνια ακούμε για συγχωνεύσεις και είναι σαν αυτές να έχουν ήδη γίνει, δεν προκαλούν το ουσιαστικό ενδιαφέρον των επενδυτών. Κι όμως! Ένας νέος και σημαντικός κύκλος έχει ήδη ανοίξει και θα προκαλέσει σημαντικές ανακατατάξεις. Ξεχάστε τον τραπεζικό χάρτη, όπως τον γνωρίζατε μέχρι σήμερα.
  • 31/08  Κλειστά μαγαζιά. Θα ανοίξουν πάλι; - Θανάσης Μαυρίδης
    Περπατήστε στο κέντρο του Αμαρουσίου. Πολλά μαγαζιά έχουν ήδη κλείσει και πολλά άλλα βρίσκονται στο στάδιο της εκποίησης των προϊόντων τους. Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων κυνηγούν τους υποψήφιους ενοικιαστές με το τουφέκι. Για “αέρα“, ούτε να γίνεται λόγος. Είναι μία εικόνα ανάγλυφη της κρίσης που μαστίζει την ελληνική Οικονομία. Η μεσαία τάξη δοκιμάζεται αν δεν βρίσκεται σε στάδιο αποδόμησης...
  • 30/08  Ο κύκλος δεν έχει ακόμη κλείσει - Θανάσης Μαυρίδης
    Την δεκαετία του ΄80 ελάχιστοι τόλμησαν να επενδύσουν σε μετοχές, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των επενδυτών θεωρούσε τότε το χρηματιστήριο χωματερή ονείρων. Έτσι, οι τιμές είχαν διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα και όσοι τόλμησαν να αγοράσουν ανταμείφθηκαν στη συνέχεια γενναία για την επιλογή τους. Σήμερα, όμως, οι επενδυτές ακόμη τρέφουν ελπίδες για τις μετοχές...
  • 27/08  Η Παιδεία κάτω από τη βάση - Θανάσης Μαυρίδης
    Φανταζόμαστε ότι η κυβέρνηση θα είναι πολύ ευχαριστημένη που γέμισε τις άδειες θέσεις στα ΤΕΙ με μαθητές που παρέδωσαν λευκές κόλες. Οι μανάδες και οι πατεράδες θα λένε ότι έχουν γιο ή θυγατέρα που σπουδάζει (να μην πάνε χαμένα και τα δίδακτρα των φροντιστηρίων), οι καθηγητές θα έχουν μαθητές, οι επαρχιακές πόλεις πελατεία για τα μαγαζιά τους και οι ίδιοι οι μαθητές ένα σκοπό για να συνεχίσουν την άκοπη προσπάθειά τους προς την επαγγελματική τους ολοκλήρωση. Κι ύστερα θέλουμε, μα τον Πανάρετο, μία “άλλη“ Ελλάδα. Τρομάρα μας...
  • 26/08  Τα βαγόνια της ντροπής μας - Θανάσης Μαυρίδης
    Συνδικαλιστής του ΟΣΕ απείλησε ότι θα κάψει το πρώτο ιδιωτικό βαγόνι που θα μπει στις ράγες. Κι αναρωτιόμαστε: Είναι δυνατόν να εκτοξεύει κάποιος τέτοιου είδους απειλές και να μην εγκαλείται από την Πολιτεία; Δηλαδή, ο καθένας από εμάς μπορεί να απειλεί με έκνομες πράξεις και να συνεχίζει το βίο του απρόσκοπτα, σαν να μην συνέβη το παραμικρό; Είναι δυνατόν η “ανοχή“ μας, ως κοινωνία, να φτάνει σε αυτό το σημείο;
  • 25/08  Μετανάστες και πάλι! - Θανάσης Μαυρίδης
    Τους τελευταίους μήνες οι μεταφορικές εταιρείες δέχονται αιτήματα για τη μεταφορά οικοσκευών στο εξωτερικό και κυρίως σε Αυστραλία και Αμερική. Δεν μιλάμε για ένα μαζικό φαινόμενο, όπως ήταν τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, αλλά ο εφιάλτης της μετανάστευσης έχει επιστρέψει. Δείγμα κι αυτό της κακής ψυχολογίας που επικρατεί στην αγορά...
  • 24/08  Γρήγορα οι εξελίξεις στις τράπεζες - Θανάσης Μαυρίδης
    Οι εξελίξεις στο χώρο των τραπεζών θα λάβουν χώρα σύντομα, θα είναι ραγδαίες και θα ανατρέψουν πλήρως το σημερινό σκηνικό. Είναι κάτι που θα μπορούσε να είχε συμβεί εδώ και καιρό με πρωτοβουλία των τραπεζιτών, αλλά η κρίση αφαίρεσε το πλεονέκτημα των επιλογών από τους βασικούς μετόχους των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων. Η τρόικα παρακολουθεί τα πάντα και επιβάλλει λύσεις. Η συνέχεια επί της οθόνης...
  • 23/08  Δικαιοσύνη στις απαλλοτριώσεις - Θανάσης Μαυρίδης
    Δημιουργείται ειδικό Δικαστήριο για τις απαλλοτριώσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής. Αν η είδηση αληθεύει, πρόκειται για ένα πραγματικά μεγάλο βήμα εκσυγχρονισμού. Το ισχύον καθεστώς δημιουργεί την αίσθηση στους πολίτες ότι το κράτος συμπεριφέρεται με αυθαιρεσία, ως στρατός κατοχής, γεγονός που έχει επισημανθεί και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα σχετικά πρόστιμα ανέρχονται ήδη σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
  • 20/08  Μία μικρή πιθανότητα... - Θανάσης Μαυρίδης
    Ας πούμε ότι ο κ. Παπανδρέου αποφάσιζε να παραδώσει τα ηνία της Οικονομικής πολιτικής στα χέρια ενός ανθρώπου με κύρος στο εξωτερικό, όπως ο κ. Παπαδήμος. Είναι βέβαιο ότι ο κ. Παπαδήμος, όπως και κάθε άλλος στη θέση του, θα ζητούσε εχέγγυα ότι θα έκανε απρόσκοπτα τη δουλειά του. Κάτι που ίσως απαιτούσε μία συμφωνία κορυφής των δύο μεγάλων κομμάτων.
  • 19/08  Ζητείται ενιαία γραμμή - Θανάσης Μαυρίδης
    Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε εμφανιστεί κάποτε ως απλός “προεδρεύων“ του υπουργικού συμβουλίου. Με άλλα λόγια άφηνε τις “τάσεις“ να αναμετρηθούν εντός της κυβέρνησης και του κόμματος και ο ίδιος ήταν στο τέλος με τους νικητές. Οι ηττημένοι “έγραφαν ιστορία“ ή αλλιώς γινόντουσαν βορά στα άγρια θηρία. Κάτι ανάλογο επιχείρησε και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου με το μοίρασμα των οικονομικών επιτελείων μεταξύ του κ. Παπακωνσταντίνου και της κας Κατσέλη.
Επόμενη σελίδα »