Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
ΓΔ         Τζίρος  εκ. €
ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ

Πέτρες, τούβλα και επανάσταση...

Η επαναστατική γυμναστική ήταν ανέκαθεν ένα από τα αγαπημένα αθλήματα της ελληνικής αριστεράς. Το... στράτευμα προετοιμαζότανε για τη μεγάλη επανάσταση και κατά διαστήματα δοκίμαζε τις δυνάμεις του, κλείνοντας δρόμους, οργανώνοντας μεγάλες απεργίες, καταλαμβάνοντας δημόσιους χώρους. Κι αυτό το ονομάσαμε «λαϊκός αγώνας». Αντίθετα, την οποιαδήποτε προσπάθεια της συντεταγμένης Πολιτείας να εφαρμόσει το νόμο την είπαμε «βάρβαρη αντίδραση του φασιστικού κράτους». 

Αυτό που έγινε χτες στο υπουργείο Εργασίας είναι ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα. Οι συνδικαλιστές δήλωσαν στο συγκεντρωμένο πλήθος ότι δεν τους κάλυπταν οι απαντήσεις της κυβέρνησης στα αιτήματά τους και τότε το «πλήθος» αποφάσισε να καταλάβει το υπουργείο! Τόσο απλά, τόσο φυσικά...

Οι δυνάμεις ασφαλείας επιχείρησαν να κάνουν τη δουλειά τους, να αποτρέψουν την κατάληψη ενός δημόσιου κτιρίου. Τι άλλο θα μπορούσαν δηλαδή να κάνουν; Να συνοδεύσουν, μήπως, τους επίδοξους καταληψίες στο γραφείο του υπουργού και να τους κεράσουν καφέ; 

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τα συνδικάτα κλιμακώνουν τις... «κινητοποιήσεις» τους, λίγες μέρες μετά από τις εκλογές. Το ΚΚΕ και η αριστερά γενικότερα, είναι από τους ηττημένους των εκλογών και θέλουν τώρα να αποδείξουν, πρώτα απ’ όλα στα μέλη και στους φίλους τους, ότι παραμένουν ισχυροί στον κοινωνικό στίβο και επιπλέον θέλουν να φέρουν σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. 

Στην Ελλάδα έχουμε θεοποιήσει το συνδικαλιστικό κίνημα και έχουμε ξεχάσει ότι η Δημοκρατία δεν πηγάζει από τα γραφεία των «φωτισμένων ηγεσιών», αλλά από τον ίδιο το λαό. Τα αστικά κόμματα υπήρξαν υπερβολικά ευγενικά απέναντι στην αριστερά και της επέτρεψαν να μονοπωλήσει έννοιες όπως αυτή της Δημοκρατίας και να κυριαρχήσει ιδεολογικά στην ελληνική κοινωνία. Δημοκρατία, όμως, κύριοι, δεν είναι να τα σπάμε όταν δεν συμφωνούμε με τις απόψεις του άλλου, ούτε να επιβάλλουμε δια της βίας την άποψή μας. 

Μπορεί τα στελέχη της αριστεράς να νιώθουν ότι αποκτούν ρόλο στη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ζωή κατεβάζοντας στο δρόμο τις στρατευμένες δυνάμεις τους. Το κακό είναι ότι εκτός από τους απεργούς του λιμανιού υπάρχουν και οι έμποροι που αυτή τη στιγμή πλήττονται και οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις τους που απειλούνται από τις επιπτώσεις  της απεργίας. «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»! Αν και διαφωνούμε, θα δεχτούμε για λόγους οικονομίας της συζήτησης ότι θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Αλλά ποιου εργάτη; Εκείνου που περιφρουρεί τα «κεκτημένα» του στον Πειραιά ή εκείνου που μπορεί αύριο να βρεθεί  ξαφνικά σε μία χρεοκοπημένη επιχείρηση εξαιτίας αυτής ακριβώς της απεργίας; 

Είναι καιρός να μιλήσουμε ανοικτά. Ανοικτά για όλα. Για τον πραγματικό ρόλο του συνδικαλιστικού κινήματος, για τα αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα όλων των εργαζομένων, για τη Δημοκρατία. Δίχως ταμπού και δίχως προκαταλήψεις. Διαφορετικά θα βλέπουμε για πολλά ακόμη χρόνια τις ίδιες θλιβερές σκηνές: Τους μάο – μάο να καίνε την Αθήνα κάθε Χριστούγεννα, τους φωτισμένους ηγέτες του συνδικαλιστικού κινήματος να επιχειρούν να καταλάβουν δημόσια κτίρια και τους ξένους επενδυτές να φεύγουν από αυτή την περίεργη χώρα...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ

  • 07:11  Νέα "ληστεία" - Θανάσης Μαυρίδης
    Θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα “κόλπα“ που έχουν ποτέ στηθεί από αυτό το κράτος σε βάρος του πολίτη. Ανάμεσα στις εισηγήσεις που εξετάζουν στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης είναι και αυτή της κατάργησης των αντικειμενικών αξιών και της αντικατάστασής τους με τις εμπορικές. Μοιάζει να είναι δίκαιο, αλλά δεν είναι. Κι αυτό διότι οι εμπορικές τιμές είναι κάτι σχετικό. Διότι, τότε εναπόκειται στην κρίση του εφόρου να αποφασίσει ποια είναι η “εμπορική“ τιμή, πάνω στην οποία θα πληρώσετε ένα σωρό φόρους. Κι όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό...
  • 01/09  Οι εξελίξεις στις τράπεζες - Θανάσης Μαυρίδης
    Στην ειδησεογραφία σχετικά με τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές τραπεζών βρίσκει εφαρμογή η γνωστή ιστορία του βοσκού με το λύκο και τα πρόβατα. Τόσα χρόνια ακούμε για συγχωνεύσεις και είναι σαν αυτές να έχουν ήδη γίνει, δεν προκαλούν το ουσιαστικό ενδιαφέρον των επενδυτών. Κι όμως! Ένας νέος και σημαντικός κύκλος έχει ήδη ανοίξει και θα προκαλέσει σημαντικές ανακατατάξεις. Ξεχάστε τον τραπεζικό χάρτη, όπως τον γνωρίζατε μέχρι σήμερα.
  • 31/08  Κλειστά μαγαζιά. Θα ανοίξουν πάλι; - Θανάσης Μαυρίδης
    Περπατήστε στο κέντρο του Αμαρουσίου. Πολλά μαγαζιά έχουν ήδη κλείσει και πολλά άλλα βρίσκονται στο στάδιο της εκποίησης των προϊόντων τους. Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων κυνηγούν τους υποψήφιους ενοικιαστές με το τουφέκι. Για “αέρα“, ούτε να γίνεται λόγος. Είναι μία εικόνα ανάγλυφη της κρίσης που μαστίζει την ελληνική Οικονομία. Η μεσαία τάξη δοκιμάζεται αν δεν βρίσκεται σε στάδιο αποδόμησης...
  • 30/08  Ο κύκλος δεν έχει ακόμη κλείσει - Θανάσης Μαυρίδης
    Την δεκαετία του ΄80 ελάχιστοι τόλμησαν να επενδύσουν σε μετοχές, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των επενδυτών θεωρούσε τότε το χρηματιστήριο χωματερή ονείρων. Έτσι, οι τιμές είχαν διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα και όσοι τόλμησαν να αγοράσουν ανταμείφθηκαν στη συνέχεια γενναία για την επιλογή τους. Σήμερα, όμως, οι επενδυτές ακόμη τρέφουν ελπίδες για τις μετοχές...
  • 27/08  Η Παιδεία κάτω από τη βάση - Θανάσης Μαυρίδης
    Φανταζόμαστε ότι η κυβέρνηση θα είναι πολύ ευχαριστημένη που γέμισε τις άδειες θέσεις στα ΤΕΙ με μαθητές που παρέδωσαν λευκές κόλες. Οι μανάδες και οι πατεράδες θα λένε ότι έχουν γιο ή θυγατέρα που σπουδάζει (να μην πάνε χαμένα και τα δίδακτρα των φροντιστηρίων), οι καθηγητές θα έχουν μαθητές, οι επαρχιακές πόλεις πελατεία για τα μαγαζιά τους και οι ίδιοι οι μαθητές ένα σκοπό για να συνεχίσουν την άκοπη προσπάθειά τους προς την επαγγελματική τους ολοκλήρωση. Κι ύστερα θέλουμε, μα τον Πανάρετο, μία “άλλη“ Ελλάδα. Τρομάρα μας...
  • 26/08  Τα βαγόνια της ντροπής μας - Θανάσης Μαυρίδης
    Συνδικαλιστής του ΟΣΕ απείλησε ότι θα κάψει το πρώτο ιδιωτικό βαγόνι που θα μπει στις ράγες. Κι αναρωτιόμαστε: Είναι δυνατόν να εκτοξεύει κάποιος τέτοιου είδους απειλές και να μην εγκαλείται από την Πολιτεία; Δηλαδή, ο καθένας από εμάς μπορεί να απειλεί με έκνομες πράξεις και να συνεχίζει το βίο του απρόσκοπτα, σαν να μην συνέβη το παραμικρό; Είναι δυνατόν η “ανοχή“ μας, ως κοινωνία, να φτάνει σε αυτό το σημείο;
  • 25/08  Μετανάστες και πάλι! - Θανάσης Μαυρίδης
    Τους τελευταίους μήνες οι μεταφορικές εταιρείες δέχονται αιτήματα για τη μεταφορά οικοσκευών στο εξωτερικό και κυρίως σε Αυστραλία και Αμερική. Δεν μιλάμε για ένα μαζικό φαινόμενο, όπως ήταν τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, αλλά ο εφιάλτης της μετανάστευσης έχει επιστρέψει. Δείγμα κι αυτό της κακής ψυχολογίας που επικρατεί στην αγορά...
  • 24/08  Γρήγορα οι εξελίξεις στις τράπεζες - Θανάσης Μαυρίδης
    Οι εξελίξεις στο χώρο των τραπεζών θα λάβουν χώρα σύντομα, θα είναι ραγδαίες και θα ανατρέψουν πλήρως το σημερινό σκηνικό. Είναι κάτι που θα μπορούσε να είχε συμβεί εδώ και καιρό με πρωτοβουλία των τραπεζιτών, αλλά η κρίση αφαίρεσε το πλεονέκτημα των επιλογών από τους βασικούς μετόχους των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων. Η τρόικα παρακολουθεί τα πάντα και επιβάλλει λύσεις. Η συνέχεια επί της οθόνης...
  • 23/08  Δικαιοσύνη στις απαλλοτριώσεις - Θανάσης Μαυρίδης
    Δημιουργείται ειδικό Δικαστήριο για τις απαλλοτριώσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής. Αν η είδηση αληθεύει, πρόκειται για ένα πραγματικά μεγάλο βήμα εκσυγχρονισμού. Το ισχύον καθεστώς δημιουργεί την αίσθηση στους πολίτες ότι το κράτος συμπεριφέρεται με αυθαιρεσία, ως στρατός κατοχής, γεγονός που έχει επισημανθεί και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα σχετικά πρόστιμα ανέρχονται ήδη σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
  • 20/08  Μία μικρή πιθανότητα... - Θανάσης Μαυρίδης
    Ας πούμε ότι ο κ. Παπανδρέου αποφάσιζε να παραδώσει τα ηνία της Οικονομικής πολιτικής στα χέρια ενός ανθρώπου με κύρος στο εξωτερικό, όπως ο κ. Παπαδήμος. Είναι βέβαιο ότι ο κ. Παπαδήμος, όπως και κάθε άλλος στη θέση του, θα ζητούσε εχέγγυα ότι θα έκανε απρόσκοπτα τη δουλειά του. Κάτι που ίσως απαιτούσε μία συμφωνία κορυφής των δύο μεγάλων κομμάτων.
  • 19/08  Ζητείται ενιαία γραμμή - Θανάσης Μαυρίδης
    Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε εμφανιστεί κάποτε ως απλός “προεδρεύων“ του υπουργικού συμβουλίου. Με άλλα λόγια άφηνε τις “τάσεις“ να αναμετρηθούν εντός της κυβέρνησης και του κόμματος και ο ίδιος ήταν στο τέλος με τους νικητές. Οι ηττημένοι “έγραφαν ιστορία“ ή αλλιώς γινόντουσαν βορά στα άγρια θηρία. Κάτι ανάλογο επιχείρησε και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου με το μοίρασμα των οικονομικών επιτελείων μεταξύ του κ. Παπακωνσταντίνου και της κας Κατσέλη.
Επόμενη σελίδα »