Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Χρειαζόμαστε ποιοτική επανάσταση στην παιδεία

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Άγη Βερούτη 

Πιθανόν στην Παιδεία είναι η σημαντικότερη μακροπρόθεσμη επένδυση ενός έθνους. Εμείς την κάναμε κοτέτσι με κότες και πετεινάρια. Εισπράττουμε τις συνέπειες...

Το να είναι κάποιος Δάσκαλος, σε όλες τις κουλτούρες παγκοσμίως αποτελεί βαρύ τίτλο τιμής, που κουβαλάει κάποιος με αξιοπρέπεια και σπουδή. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια αποτελεί καταφύγιο προσοδοθηρίας, από κάποιους φερόμενους ως εκπαιδευτικούς που λοιδορούν τους μαθητές που καλούνται να διδάξουν, και αδιαφορούν για την αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας που τους δίδουν, ενίοτε παραδεχόμενοι ότι όσα δεν μάθουν οι μαθητές τους από τους ίδιους, θα μάθουν από τους δασκάλους των φροντιστηρίων. 

Απαράδεκτο!

Φυσικά πολλοί είναι οι ιδεαλιστές που βλέπουν ακόμη το κάλεσμα της διδασκαλίας στην αληθινή του διάσταση και σημασία για την κοινωνία, και τιμούν το επάγγελμά τους, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που τους βάζει το υπάρχον αντι-εκπαιδευτικό σύστημα.

Από το 1983 που καταργήθηκε η αξιολόγηση του “πόσο καλά” διδάσκουν τα παιδιά μας οι δασκάλοι τους, και καταργήθηκαν και τα πειραματικά σχολεία που διδασκόταν η αριστεία, η Παιδεία μας εκτροχιάστηκε και έγινε προπομπός των δεινών που σήμερα βιώνει η κοινωνία. Η εκπόρνευση της κοινωνίας ξεκίνησε στα σχολεία στη δεκαετία του 1980.

Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς, πώς με τόσο μεγάλο αριθμό δασκάλων και εκπαιδευτικών που απασχολούνται σήμερα στη δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια παιδεία στην Ελλάδα, αυτή βρίσκεται τόσο χαμηλά ποιοτικά στη διεθνή κατάταξη. Συγκριτικά με τη Φινλανδία που βρίσκεται στην πρώτη θέση, έχουμε περισσότερους δασκάλους ανά αριθμό μαθητών από όσους εκείνοι, άρα και περισσότερες ανθρωπο-ώρες να διαθέσουμε σε κάθε μαθητή!

Από την άλλη πλευρά, οι μαθητές μας αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των εξετάσεων με μόνη την διδασκαλία που λαμβάνουν στα σχολεία, προσφέροντας γη και ύδωρ σε όποιον ιδιωτικό δάσκαλο ή φροντιστή τους δείξει το δρόμο προς την πανεπιστημιακή μόρφωση. Δεν θέλω να ασχοληθώ με την τριτοβάθμια εκπαίδευση, διότι πιστεύω ότι είναι μικρότερης σημασίας από την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια, τουλάχιστον ώσπου η παιδεία μας να ξαναποκτήσει τη χαμένη της σημασία.

Λίγο περισσότερο από δυο χρόνια πριν, ο Αρίστος Δοξιάδης είχε γράψει στο κείμενό του “Η Μεγάλη Προσαρμογή” πως “Για να ξαναμπεί η οικονομία σε τροχιά σταθερής ανάπτυξης, μισό με ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα πρέπει να αλλάξουν δουλειά”.  Προαπαιτούμενο αυτής της διαδικασίας, είναι απαραίτητη η επανεκπαίδευση όλων αυτών των ανθρώπων. Ίσως αυτό να αποτελέσει το μαζικότερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ενηλίκων που έχει ποτέ εκπονηθεί στη χώρα μας.

Σκεπτόμενος κατά πόσον αυτό είναι εφικτό, και βλέποντας πόσο μακριά από την πραγματική διάσταση του Δάσκαλου βρίσκεται η καθημερινότητα του σημερινού δασκάλου στην Ελλάδα, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ πως μπορεί κάποιος να αλλάξει δουλειά, αλλάζοντας τον τρόπο που κάνει αυτό που έκανε ήδη από πριν. Δεν πιστεύω ότι θα υπήρχε καλύτερο σημείο για να ξεκινήσουμε την επανεκκίνηση της κοινωνίας μας από το να ξαναδείξουμε στους δασκάλους μας ποια πραγματικά είναι η συνεισφορά που η κοινωνία προσδοκά από εκείνους.

Οι δάσκαλοι διδάσκονται το αντικείμενο που πρέπει να διδάξουν τα παιδιά μας, αλλά όχι πώς να είναι σωστοί δάσκαλοι. Αν μάθαιναν πώς να χτίζουν ψυχές θα ζούσαμε σε άλλη χώρα σήμερα!

Σήμερα περιμένουμε από τους δασκάλους να μάθουν στα παιδιά μας μόνο την ύλη των μαθημάτων που διδάσκουν. Αντί αυτού θα πρέπει να εκπαιδευτούν οι ίδιοι οι δάσκαλοί πώς να συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του κάθε παιδιού ξεχωριστά, και στην ανάπτυξη των αρχών και των δεξιοτήτων του.

Αντί για την αλυσίδα παραγωγής παπαγάλων που έχει γίνει η σημερινή πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια παιδεία, πρέπει να ξαναποκτήσει την αίγλη της συμβολής στη δημιουργία αξιόλογων και υπεύθυνων ανθρώπων. Πρέπει να επαναφέρουμε τον Άνθρωπο στο κέντρο της κοινωνίας μας, και για να γίνει αυτό, ο Δάσκαλος πρέπει να επανέλθει στη θέση που ως πριν λίγες δεκαετίες είχε πάντα στην Ελληνική κουλτούρα.

Από τον τοίχο του Facebook του Georgios Nιkopoulos παραθέτω πιο κάτω ένα απόσπασμα από μια σύντομη επικοινωνία με εξαιρετικές ιδέες για το πώς θα μπορούσε η Πολιτεία να βοηθήσει και να αξιοποιήσει τους πρόθυμους  για βελτίωση δασκάλους, σε συνδιασμό με την αξιολόγηση της δουλειάς όλων που απαραίτητα θα πρέπει να επανέλθει, ώστε να βελτιωθεί η παιδεία μας ανέξοδα. 

Η ποιοτική επανάσταση στην παιδεία είναι προτεραιότητα. 

Όμως καμία υποδομή, ακριβά κτίρια, μεγάλα λόγια, ή πολλά λεφτά δε θα τη φέρουν.
 
Η επανεκπαίδευση των δασκάλων στην πραγματική τους αποστολή και οι δεξιότητες για την επιτύχουν, είναι ο μοναδικός δρόμος για αυτή την επανάσταση, όπως και το ξεκαθάρισμα στο ποιοί είναι οι πλέον κατάλληλοι για αυτό το σπουδαίο ρόλο που η κοινωνία τους εμπιστεύεται: το χτίσιμο των ψυχών των παιδιών μας, μαζί με την οικογένεια.

Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο twitter: @Agissilaos
agissilaos@gmail.com

Georgios Nikopoulos

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.

Χρειάζεται εδώ και τώρα αξιολόγηση - επιβράβευση σε όσους έχουν ικανότητες και όρεξη και βοήθεια στους υπόλοιπους. Και για να γίνω απόλυτα συγκεκριμένος καταθέτω τηλεγραφικά μια πρόταση που δεν χρειάζεται ούτε λεφτά.

Να υπάρξει ένα φόρουμ στο διαδίκτυο με το αναλυτικό πρόγραμμα κάθε μαθήματος μέχρι την διδακτέα ύλη κάθε ώρας.

Εκεί εθελοντικά εκπαιδευτές θα συμπληρώσουν το σχέδιο μαθήματος, που υποτίθεται πως προετοιμάζουν για κάθε μάθημα, και την διδασκαλία του όπως την προτείνουν με τις αντίστοιχες ερωτήσεις και παραπομπές.

Ένα μέρος του φόρουμ (που θα μπορεί να αναπληρώνει την ζωντανή παράδοση) θα είναι προσβάσιμο στους μαθητές και ένα μέρος (που θα αφορά συζητήσεις για την καλύτερη παρουσίαση του μαθήματος) μόνο σε εκπαιδευτικούς - παιδαγωγούς κλπ.

Πέρα από την αναλυτική παρουσίαση των μαθημάτων, σε άλλες περιοχές του φόρουμ, θα συζητούνται προτάσεις και θα ανταλλάσσονται εμπειρίες για όλα τα θέματα που αντιμετωπίζει ο εκπαιδευτικός και το σχολείο.(οικονομική διαχείριση, γραφειοκρατία, παραβατικότητα, ενδοσχολική βία, οργάνωση δραστηριοτήτων κλπ).

Όταν μπει ένας εκπαιδευτικός στο φόρουμ για να βρει λύση σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει ή για να πάρει ένα έτοιμο σχέδιο μαθήματος θα μπορεί να αξιολογήσει τις διάφορες προτάσεις, και πριν και μετά την εφαρμογή τους, να κάνει κριτική και αντιπροτάσεις και να αξιολογηθούν και αυτές με την σειρά τους. Όλοι θέλουν να συζητούν και να μοιράζονται τα προβλήματα της δουλειάς τους και να παίρνουν βοήθεια από ειδικούς π.χ. παιδοψυχολόγους. Όλοι ζητούν αναγνώριση για τις καλές ιδέες που τυχόν έχουν.

Τα οφέλη είναι προφανή.

1) Βελτίωση της απόδοσης αδιάφορων η μη ειδικών στο μάθημα εκπαιδευτικών (ολιγοθέσια σχολεία).
2) Δυνατότητα του μαθητή να αναπληρώσει μέσω ίντερνετ την ζωντανή παράδοση. (πολλές εφαρμογές)
3) Δωρεάν έλεγχος και βελτίωση των σχολικών βιβλίων και βοηθημάτων (οι περισσότερες προτάσεις εκεί θα καταλήγουν)
4) Έτοιμος και αδιάβλητος πίνακας εκπαιδευτικών με τις πιο αξιόλογες προτάσεις σε κάθε τομέα και την περισσότερη όρεξη για δουλειά για αξιοποίηση σε αντίστοιχες υπεύθυνες θέσεις (άλλος στη μετάδοση μαθηματικών εννοιών και άλλος στην αντιμετώπιση απείθαρχων μαθητών)
5) Όλα τα παραπάνω δωρεάν και άμεσα (Όλοι σχεδόν οι εκπαιδευτικοί κρατάνε σχέδια μαθημάτων στους υπολογιστές τους και νιώθουν περήφανοι για κάποια από αυτά)

...

Μια ερώτηση στο παραπάνω φόρουμ για την επάρκεια της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών θα σας πει τι ακριβώς έπρεπε να είχε γίνει χρόνια πριν.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 09:51  Δεν χάνουμε μόνο τα πολύ καλά μυαλά. Χάνουμε και τα καλά- Γιώργος Κωστούλας
    Το μεγάλο πρόβλημα, με άλλα λόγια, είναι τα λιγότερο “καλά μυαλά”, η μεγάλη πλειοψηφία δηλαδή που διεκδικεί μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση μέσα στη χώρα. “Αυτούς απομακρύνουμε από τα όνειρά τους. Αυτούς ευνουχίζουμε με την αφόρητη κοινωνική απαξίωση που επιβάλλουμε στη νεολαία μας. Αυτούς ωθούμε στην αδιαφορία-στην καλύτερη περίπτωση ή και στην ανομία...“
  • 28/08  Παγκόσμια διακυβεύματα: διαφθορά και ορυκτοί πόροι- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Η παγκόσμια ολιγαρχική ελίτ έχει αποκτήσει μεγάλη οικονομική δύναμη και αποτελεί κίνδυνο για την παγκόσμια Δημοκρατία μέσω του απόλυτου ελέγχου ολόκληρων Κρατών. Αυτό αποτελεί το ένα από τα δύο παγκόσμια διακυβεύματα για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Ισότητα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη. Το άλλο διακύβευμα αποτελούν οι ορυκτοί πόροι σε σχέση με την παγκόσμια ολιγαρχική ελίτ.
  • 27/08  "Πλάνη" αρχείου- Μάνος Σιφονιός
    Η πρόσφατη επιλεκτική χρεοκοπία της Αργεντινής έδωσε αφορμή για εκατέρωθεν διαξιφισμούς στο πολιτικό σκηνικό και επανέφερε μια συζήτηση για τα όρια μεταξύ ενημέρωσης και προπαγάνδας από τα ΜΜΕ. Το φαινόμενο χρήσης τηλεοπτικού υλικού για να διευκολύνεις, ή να προπαγανδίσεις την φτωχή σε οπτικό υλικό ιστορία σου, δεν είναι κάτι νέο.
  • 26/08  Καταστρέψανε την βαριά βιομηχανία της χώρας: την Οικοδομή- Άγης Βερούτης
    Τα χαράτσια, όπως και να ονομάζονται χαϊδευτικά, ΕΕΤΗΔΕ ή ΕΝΦΙΑ ή όπως καθένας μπορεί να σκαρφιστεί, καταστρέψανε την ελληνική οικοδομή! Αν αυτό έγινε από βλακεία, εγκαίρως ας αρθούν τα βάρη που την αποδεκάτισαν, και ας πάνε στην ευχή του Θεού όσοι έκαναν το λάθος.
  • 25/08  Η Θάλασσα του Κάρα- Βασίλης Αναστασίου
    Πάντα όταν τα σπουργίτια της πολιτικής πάνε να παίξουν τον ρόλο “γερακιών“, το αποτέλεσμα είναι κατάληξη στον αναπότρεπτο πόλεμο. Αλλοίμονο αν επικρατήσουν και τώρα τα “γεράκια“. Ήδη με το να ακολουθήσει η Ε.Ε. και η Ελλαδίτσα το εμπάργκο της Αμερικής, κοντεύουν να καταστραφούν οι αγρότες που παράγουν προϊόντα που η Ρωσία περιέλαβε στο αντι-εμπάργκο της.
  • 22/08  Ο μύθος της μεσαίας τάξης- Ευθύμης Μαραμής
    Η μεσαία κλάση βρίσκεται υπό συνεχιζόμενη επίθεση και οι κυβερνήσεις ανά τον πλανήτη, εξαγγέλλουν μέτρα και πολιτικές για να την διασώσουν. Προφανώς δεν εκπλήσσει η πρακτική των κυβερνήσεων να “αγωνίζονται“ ώστε να “διασώσουν“ την μεσαία κλάση. Το κράτος εξάλλου πάντα θέλει να φαίνεται πως φροντίζει τις “τάξεις“ των υπηκόων του.
  • 21/08  Επιπτώσεις από το ρωσικό εμπάργκο και η ελληνική πραγματικότητα- Μελέτης Ρεντούμης
    Απαιτείται άμεσα και λόγω του εμπάργκο, αναζήτηση νέων αγορών και συμμαχιών για τα αγροτικά προιόντα, από τις χώρες της Β. Αφρικής μέχρι την Ιαπωνία και την Κίνα, με ταυτόχρονη απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών μέσω διπλωματικής διαπραγμάτευσης αλλά και στοχευμένων επιχειρηματικών αποστολών.
  • 20/08  Ποιος νοιάζεται πια για τους Ρώσους...- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Γενικότερα οι Ρώσοι δείχνουν μια στρατηγική αδυναμία να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην γεωπολιτική κατάσταση της Ευρώπης και να εδραιώσουν τα συμφέροντα τους, έστω και σε ομόθρησκες χώρες, όπως η Σερβία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα. Το μόνο που κάνουν είναι να παίζουν το ρόλο του “μπαμπούλα“ για τους υπόλοιπους και όχι πάντα για καλό.
  • 19/08  Πέντε ψέματα και μια αλήθεια για την ανεργία- Άγης Βερούτης
    Η ανεργία μας είναι πολύ υψηλότερη και από του Μεγάλου Κραχ των ΗΠΑ, το 1929, όταν στο ζενίθ της είχε φτάσει 25%. Στην πραγματικότητα στο κλάσμα “Άνεργοι που ψάχνουν για δουλειά δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ / Ικανοί προς εργασία”, μειώνονται εκείνοι που ψάχνουν για δουλειά, είτε πηγαίνοντας άρον-άρον για πρόωρη συνταξιοδότηση, είτε μεταναστεύοντας, είτε παραιτούμενοι από το ψάξιμο.
  • 18/08  Αμφίπολη, ορυκτοί πόροι και το "μέγα το της θαλάσσης κράτος"- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο χρόνος αποτελεί την κινητή εικόνα της ακίνητης αιωνιότητας. Στο παρόν άρθρο παραθέτω ορισμένες σκέψεις, όπως η παραπάνω, που μου ήρθαν στο μυαλό όταν πρωτάκουσα την είδηση για τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη. Σκέψεις οι οποίες θεματικά χωρίζονται σε τρεις χρονικές ενότητες: παρελθόν, παρόν, μέλλον.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια