Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κρίση και επιχειρηματικότητα στον 21αιώνα - Δεν είναι σχεδιασμός, είναι διαχείριση!

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Νικόλαου Ι. Πέντσα

«Στην σημερινή οικονομία, πρέπει να υιοθετήσετε διαφορετικές δράσεις. Δεν μπορείτε απλώς να κάνετε τα ίδια πράγματα όπως και πέρυσι»
Rose Marie Bravo, πρώην CEO της BURBERRY

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε την επιχειρηματικότητα, θα την προσδιορίζαμε ως την ικανότητα ενός μεμονωμένου άτομου ή μίας συλλογικής ομάδας, να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται διάφορες ευκαιρίες του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αναμφίβολα υπάρχουν ανεξάρτητα των συνθηκών που επικρατούν στο επιχειρηματικό περιβάλλον, προκειμένου να αποφέρει οικονομικό όφελος, χωρίς όμως να παραβλέπεται ή να αμελείται η οποιαδήποτε άλλης μορφής υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ή η εργασιακή ικανοποίηση και ευημερία των εργαζομένων.

Οι επιχειρήσεις του 21αι. καλούνται να αντιμετωπίσουν θεμελιώδεις αλλαγές και νέες προκλήσεις. Οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες κατέστησαν ισχυρά τα μειονεκτήματα και ανίσχυρα τα πλεονεκτήματά τους. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των αγορών, οι κλιματικές αλλαγές, οι μεταβολές των προϋπολογισμών, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και η επανάσταση των πληροφοριών, η προσφορά πληθώρας ομοειδών και δύσκολα αναγνωρίσιμων προϊόντων (υπερ-ανταγωνισμός) σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του ρόλου των καταναλωτών, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές επιχειρήσεων, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια οικονομία. Έτσι κάθε επιχειρησιακός σχεδιασμός, αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών. Η εμπειρία και τα αποτελέσματα (lessons learned), δείχνουν ότι όταν οι επιχειρήσεις βάλλονται από τις χρηματοοικονομικές μεταβολές, τις τροποποιήσεις στο μακροοικονομικό περιβάλλον, τις αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές, τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και άλλες παρενέργειες που δονούν την επιχειρηματική κοινότητα σε περιόδους κρίσεων, οι managers τους επιδίδονται σε στρατηγικές που εγκυμονούν μεγαλύτερες οικονομικές ζημίες. Έτσι δραστηριοποιούνται σε τομείς όπου δε διαθέτουν εμπειρία και εφόδια για να πετύχουν, επενδύουν σε λανθασμένες «μαγικές» ιδέες, μειώνουν χωρίς στρατηγική βασικές δαπάνες, προβαίνουν στην άστοχη περικοπή προσωπικού και ιδιαίτερα του «ταλαντούχου» που κοστίζει ακριβά και γενικότερα διακρίνονται από έλλειψη ορθής κρίσης που υπονομεύει την κουλτούρα της επιχείρησης, την κεντρική στρατηγική της και κατά συνέπεια φθείρει την μακροβιότητά της. Στον αντίποδα και σε περιόδους οικονομικής ευφορίας, παρατηρούνται τα μεγαλύτερα λάθη. Καθώς οι managers δεν ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους, καταφεύγουν στην αύξηση του μεγέθους τους, στην αντιγραφή των κινήσεων του ανταγωνισμού και σε άλλες λανθασμένες επιλογές.

Η μάχη για την κυριαρχία της αγοράς, δεν είναι πλέον μία μάχη μεταξύ αντιπάλων επιχειρήσεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός πραγματοποιείται μεταξύ διαφορετικών και καινοτόμων επιχειρηματικών μεθόδων. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις δεν σχεδιάζονται αλλά διαχειρίζονται. Σε περιόδους μεταβολών και κρίσεων, έρχονται ενώπιον των χρόνιων αδυναμιών τους, την έλλειψη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και άλλων δυσλειτουργιών των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Όμως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας τους, είναι η κατανόηση των απόψεων της αγοράς, των δυνητικών και υφισταμένων πελατών αλλά και των ανταγωνιστών τους. Η βαθιά κατανόηση της επιχείρησης και του περιβάλλοντός στο οποίο δραστηριοποιούνται, η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης, η καινοτομία, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και η παροχή σε αυτό των κατάλληλων συνθηκών εργασίας, οι θετικές συμπεριφορές απέναντι στο επιχειρηματικό πνεύμα, επιζητώντας ένα κλίμα στο οποίο οι επιχειρηματίες θα είναι σεβαστοί, όχι επειδή αποκομίζουν κέρδη, αλλά διότι συνεισφέρουν και ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που οδηγούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά.

Πλέον οι managers καλούνται να εξισορροπήσουν το όραμα της επιχείρησης με την πραγματικότητα, τον κίνδυνο με τα αποτελέσματα. Να εφαρμόσουν νέες στρατηγικές για να προστατευτούν από τις μεταβολές του επιχειρηματικού πεδίου και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που αναμφίβολα θα προκύψουν. Η επιχειρηματικότητα θα κριθεί από την ικανότητά τους να ανακατανέμουν τις δραστηριότητές τους σε αχαρτογράφητες περιοχές, αντιδρώντας στα εξωτερικά ερεθίσματα ώστε να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, να αποκτήσουν συλλογική γνώση και δεξιότητες, χτίζοντας την κουλτούρα εκείνη, που θα τις οδηγήσει στην μακροχρόνια διατηρησιμότητα.


* Ο κ. Νικολάος Ι. Πέντσας είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές εξιδεικεύσεις στο Διεθνές Μάρκετινγκ (Πανεπιστήμιο του West Scoltand) και στα Τεχνικοοικονομικά Συστήματα Επιχειρήσεων (Ε.Μ.Π.).
Κυβερνητικός εμπειρογνώμων της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αντιπρόσωπος του ΥΠΕΘΑ σε διεθνείς οργανισμούς.
Καθηγητής του Τομέα Οικονομίας & Διοίκησης στο ΙΙΕΚ ΔΟΜΗ.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 00:44  Για το καλό του τόπου;- Ευθύμης Μαραμής
    Αυξήσεις στον φόρο ενοικίων και στον ΦΠΑ του τουρισμού, προβλέπει το νέο μνημόνιο μεταξύ άλλων. Το θέατρο αυτό του παραλόγου, έρχεται να σιγοντάρει η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, με τους Μοσκοβισί και Γιούνκερ να επισημαίνουν πως η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων (!)
  • 19/12  Ολίγα περί κοινωνικής δικαιοσύνης στην ΕΕ- Συμεών Ρωμύλος
    Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών στην ανώτατη εκπαίδευση. Αυτό θα είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης τον 21ο Αιώνα, ενώ το ιδανικό σύστημα δεν έχει δημιουργηθεί ακόμη.
  • 18/12  Το βαλς του αποχαιρετισμού- Αλέξανδρος Φιλιππίδης
    Αν δεν αλλάξει η ποιότητα των Ελλήνων βουλευτών, μεγάλες αλλαγές μην περιμένετε. Η μεγάλη αλλαγή θα αρχίσει από το κεφάλι. Και μόνο με το πολιτικό παράδειγμα από πάνω προς τα κάτω, θα επανέλθει η εμπιστοσύνη και η καλή πίστη των πολιτών προς τους πολιτικούς τους.
  • 17/12  Πενία εφαρμογές κατεργάζεται- Δέσποινα Λιμνιωτάκη
    Οι διαμαρτυρίες στη χώρα μας γίνονται σε κλίμα ακραίας πόλωσης: μια κατηγορία ανθρώπων πάντα απορρίπτει ασυζητητί οτιδήποτε νεωτεριστικό, κάθε καινοτόμα πρόταση ή μεταρρυθμιστική ιδέα.
  • 16/12  Που είναι οι φιλελεύθεροι;- Χρήστος Λαδάς
    Όσο και αν συνηθίζουμε να λέμε ότι οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δεξιάς και αριστεράς έχουν πλέον υποχωρήσει, κάτι τέτοιο είναι εν μέρει μόνο αληθές. Γεγονός είναι ότι υφίστανται έστω και μετασχηματισμένες.
  • 15/12  Την ύστατη έστω στιγμή- Περικλής Σ. Βαλλιάνος
    Σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοσκοπήσεις η μεγάλη πλειοψηφία δηλώνει από καιρό ότι θέλει συναινετική εκλογή προέδρου δημοκρατίας από την παρούσα βουλή και συνεννόηση των κομμάτων για εθνική στρατηγική για την έξοδο από την κρίση μέσα στο ευρώ και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
  • 12/12  Για ποια ελληνική αγροτική παραγωγή μιλάμε;- Νάσος Χρυσίνας
    Οι περισσότεροι που δεν ανήκουν στον αγροτικό χώρο έχουν μια βαθιά άγνοια των σύγχρονων δεδομένων συνοψίζοντας τις όποιες γνώσεις τους στο δίπτυχο “επιδοτήσεις“ και “παραδοσιακοί καλλιεργητές“.
  • 11/12  Φούσκα ομολόγων;- Θεοδόσης Μπουντουράκης
    Ας υποθέσουμε ότι έχετε κάποιες οικονομίες στην άκρη, τις οποίες ακόμα δεν άρπαξε η εφορία! Θα επενδύατε λοιπόν τα χρήματά σας για δέκα χρόνια με απόδοση 0,7%; Δηλαδή να επενδύσετε 100 ευρώ, για να κερδίζετε 70 σεντς το χρόνο. Ούτε καν ένα ευρώ;
  • 10/12  Γιατί ο Βαρουφάκης "αδειάζει" τον Τσίπρα- Ανδρέας Ζαμπούκας
    O Βαρουφάκης αιφνιδίασε με την ειλικρίνεια της άποψης πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο μία επιλογή, ως κυβέρνηση. Να κλείσει κατάμουτρα το τηλέφωνο στον Ντράγκι για να μην προλάβει αυτός. Ούτε λίγο ούτε πολύ, πιστεύει ότι ύψιστη αποστολή του Τσίπρα είναι να ανακατέψει την τράπουλα στην Ένωση...
  • 09/12  Ενταξη στο Δι-Ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο- Βασίλης Αναστασίου
    Είναι και αυτό ελληνικό παράδοξο, ιδιομορφία, ενώ ο κόσμος χάνεται, ο ένοχος πολιτικός κόσμος που δεν έχει λογοδοτήσει ακόμα και επιμένει να κάνει πως διοικεί, να... κτενίζεται, απασχολούμενος μόνο για την Εξουσία, αδιαφορώντας για το κύριο και μοναδικό μέλημα της Ανάπτυξης...
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια