Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κρίση και επιχειρηματικότητα στον 21αιώνα - Δεν είναι σχεδιασμός, είναι διαχείριση!

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Νικόλαου Ι. Πέντσα

«Στην σημερινή οικονομία, πρέπει να υιοθετήσετε διαφορετικές δράσεις. Δεν μπορείτε απλώς να κάνετε τα ίδια πράγματα όπως και πέρυσι»
Rose Marie Bravo, πρώην CEO της BURBERRY

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε την επιχειρηματικότητα, θα την προσδιορίζαμε ως την ικανότητα ενός μεμονωμένου άτομου ή μίας συλλογικής ομάδας, να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται διάφορες ευκαιρίες του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αναμφίβολα υπάρχουν ανεξάρτητα των συνθηκών που επικρατούν στο επιχειρηματικό περιβάλλον, προκειμένου να αποφέρει οικονομικό όφελος, χωρίς όμως να παραβλέπεται ή να αμελείται η οποιαδήποτε άλλης μορφής υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ή η εργασιακή ικανοποίηση και ευημερία των εργαζομένων.

Οι επιχειρήσεις του 21αι. καλούνται να αντιμετωπίσουν θεμελιώδεις αλλαγές και νέες προκλήσεις. Οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες κατέστησαν ισχυρά τα μειονεκτήματα και ανίσχυρα τα πλεονεκτήματά τους. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των αγορών, οι κλιματικές αλλαγές, οι μεταβολές των προϋπολογισμών, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και η επανάσταση των πληροφοριών, η προσφορά πληθώρας ομοειδών και δύσκολα αναγνωρίσιμων προϊόντων (υπερ-ανταγωνισμός) σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του ρόλου των καταναλωτών, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές επιχειρήσεων, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια οικονομία. Έτσι κάθε επιχειρησιακός σχεδιασμός, αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών. Η εμπειρία και τα αποτελέσματα (lessons learned), δείχνουν ότι όταν οι επιχειρήσεις βάλλονται από τις χρηματοοικονομικές μεταβολές, τις τροποποιήσεις στο μακροοικονομικό περιβάλλον, τις αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές, τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και άλλες παρενέργειες που δονούν την επιχειρηματική κοινότητα σε περιόδους κρίσεων, οι managers τους επιδίδονται σε στρατηγικές που εγκυμονούν μεγαλύτερες οικονομικές ζημίες. Έτσι δραστηριοποιούνται σε τομείς όπου δε διαθέτουν εμπειρία και εφόδια για να πετύχουν, επενδύουν σε λανθασμένες «μαγικές» ιδέες, μειώνουν χωρίς στρατηγική βασικές δαπάνες, προβαίνουν στην άστοχη περικοπή προσωπικού και ιδιαίτερα του «ταλαντούχου» που κοστίζει ακριβά και γενικότερα διακρίνονται από έλλειψη ορθής κρίσης που υπονομεύει την κουλτούρα της επιχείρησης, την κεντρική στρατηγική της και κατά συνέπεια φθείρει την μακροβιότητά της. Στον αντίποδα και σε περιόδους οικονομικής ευφορίας, παρατηρούνται τα μεγαλύτερα λάθη. Καθώς οι managers δεν ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους, καταφεύγουν στην αύξηση του μεγέθους τους, στην αντιγραφή των κινήσεων του ανταγωνισμού και σε άλλες λανθασμένες επιλογές.

Η μάχη για την κυριαρχία της αγοράς, δεν είναι πλέον μία μάχη μεταξύ αντιπάλων επιχειρήσεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός πραγματοποιείται μεταξύ διαφορετικών και καινοτόμων επιχειρηματικών μεθόδων. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις δεν σχεδιάζονται αλλά διαχειρίζονται. Σε περιόδους μεταβολών και κρίσεων, έρχονται ενώπιον των χρόνιων αδυναμιών τους, την έλλειψη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και άλλων δυσλειτουργιών των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Όμως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας τους, είναι η κατανόηση των απόψεων της αγοράς, των δυνητικών και υφισταμένων πελατών αλλά και των ανταγωνιστών τους. Η βαθιά κατανόηση της επιχείρησης και του περιβάλλοντός στο οποίο δραστηριοποιούνται, η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης, η καινοτομία, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και η παροχή σε αυτό των κατάλληλων συνθηκών εργασίας, οι θετικές συμπεριφορές απέναντι στο επιχειρηματικό πνεύμα, επιζητώντας ένα κλίμα στο οποίο οι επιχειρηματίες θα είναι σεβαστοί, όχι επειδή αποκομίζουν κέρδη, αλλά διότι συνεισφέρουν και ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που οδηγούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά.

Πλέον οι managers καλούνται να εξισορροπήσουν το όραμα της επιχείρησης με την πραγματικότητα, τον κίνδυνο με τα αποτελέσματα. Να εφαρμόσουν νέες στρατηγικές για να προστατευτούν από τις μεταβολές του επιχειρηματικού πεδίου και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που αναμφίβολα θα προκύψουν. Η επιχειρηματικότητα θα κριθεί από την ικανότητά τους να ανακατανέμουν τις δραστηριότητές τους σε αχαρτογράφητες περιοχές, αντιδρώντας στα εξωτερικά ερεθίσματα ώστε να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, να αποκτήσουν συλλογική γνώση και δεξιότητες, χτίζοντας την κουλτούρα εκείνη, που θα τις οδηγήσει στην μακροχρόνια διατηρησιμότητα.


* Ο κ. Νικολάος Ι. Πέντσας είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές εξιδεικεύσεις στο Διεθνές Μάρκετινγκ (Πανεπιστήμιο του West Scoltand) και στα Τεχνικοοικονομικά Συστήματα Επιχειρήσεων (Ε.Μ.Π.).
Κυβερνητικός εμπειρογνώμων της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αντιπρόσωπος του ΥΠΕΘΑ σε διεθνείς οργανισμούς.
Καθηγητής του Τομέα Οικονομίας & Διοίκησης στο ΙΙΕΚ ΔΟΜΗ.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 01/09  "Παπανδρεϊκότεροι" των Παπανδρέου;- Μάνος Σιφονιός
    40 χρόνια μετά την 3η Σεπτέμβρη και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και 18 χρόνια μετά τον θάνατο του ιδρυτή και ιστορικού του ηγέτη, είναι αρκετοί που διεκδικούν την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου και τον τίτλο του συνεχιστή της πολιτικής του. Φυσικά, οι επίδοξοι κληρονόμοι λειτουργούν λίγο σαν χειρουργοί a la carte. Στέκονται μπροστά στον πάγκο της ιστορίας και διαγκωνίζονται για να οικειοποιηθούν όσα “όργανα“ θεωρούνται ακόμα ιστορικά “ζωντανά“...
  • 29/08  Δεν χάνουμε μόνο τα πολύ καλά μυαλά. Χάνουμε και τα καλά- Γιώργος Κωστούλας
    Το μεγάλο πρόβλημα, με άλλα λόγια, είναι τα λιγότερο “καλά μυαλά”, η μεγάλη πλειοψηφία δηλαδή που διεκδικεί μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση μέσα στη χώρα. “Αυτούς απομακρύνουμε από τα όνειρά τους. Αυτούς ευνουχίζουμε με την αφόρητη κοινωνική απαξίωση που επιβάλλουμε στη νεολαία μας. Αυτούς ωθούμε στην αδιαφορία-στην καλύτερη περίπτωση ή και στην ανομία...“
  • 28/08  Παγκόσμια διακυβεύματα: διαφθορά και ορυκτοί πόροι- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Η παγκόσμια ολιγαρχική ελίτ έχει αποκτήσει μεγάλη οικονομική δύναμη και αποτελεί κίνδυνο για την παγκόσμια Δημοκρατία μέσω του απόλυτου ελέγχου ολόκληρων Κρατών. Αυτό αποτελεί το ένα από τα δύο παγκόσμια διακυβεύματα για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Ισότητα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη. Το άλλο διακύβευμα αποτελούν οι ορυκτοί πόροι σε σχέση με την παγκόσμια ολιγαρχική ελίτ.
  • 27/08  "Πλάνη" αρχείου- Μάνος Σιφονιός
    Η πρόσφατη επιλεκτική χρεοκοπία της Αργεντινής έδωσε αφορμή για εκατέρωθεν διαξιφισμούς στο πολιτικό σκηνικό και επανέφερε μια συζήτηση για τα όρια μεταξύ ενημέρωσης και προπαγάνδας από τα ΜΜΕ. Το φαινόμενο χρήσης τηλεοπτικού υλικού για να διευκολύνεις, ή να προπαγανδίσεις την φτωχή σε οπτικό υλικό ιστορία σου, δεν είναι κάτι νέο.
  • 26/08  Καταστρέψανε την βαριά βιομηχανία της χώρας: την Οικοδομή- Άγης Βερούτης
    Τα χαράτσια, όπως και να ονομάζονται χαϊδευτικά, ΕΕΤΗΔΕ ή ΕΝΦΙΑ ή όπως καθένας μπορεί να σκαρφιστεί, καταστρέψανε την ελληνική οικοδομή! Αν αυτό έγινε από βλακεία, εγκαίρως ας αρθούν τα βάρη που την αποδεκάτισαν, και ας πάνε στην ευχή του Θεού όσοι έκαναν το λάθος.
  • 25/08  Η Θάλασσα του Κάρα- Βασίλης Αναστασίου
    Πάντα όταν τα σπουργίτια της πολιτικής πάνε να παίξουν τον ρόλο “γερακιών“, το αποτέλεσμα είναι κατάληξη στον αναπότρεπτο πόλεμο. Αλλοίμονο αν επικρατήσουν και τώρα τα “γεράκια“. Ήδη με το να ακολουθήσει η Ε.Ε. και η Ελλαδίτσα το εμπάργκο της Αμερικής, κοντεύουν να καταστραφούν οι αγρότες που παράγουν προϊόντα που η Ρωσία περιέλαβε στο αντι-εμπάργκο της.
  • 22/08  Ο μύθος της μεσαίας τάξης- Ευθύμης Μαραμής
    Η μεσαία κλάση βρίσκεται υπό συνεχιζόμενη επίθεση και οι κυβερνήσεις ανά τον πλανήτη, εξαγγέλλουν μέτρα και πολιτικές για να την διασώσουν. Προφανώς δεν εκπλήσσει η πρακτική των κυβερνήσεων να “αγωνίζονται“ ώστε να “διασώσουν“ την μεσαία κλάση. Το κράτος εξάλλου πάντα θέλει να φαίνεται πως φροντίζει τις “τάξεις“ των υπηκόων του.
  • 21/08  Επιπτώσεις από το ρωσικό εμπάργκο και η ελληνική πραγματικότητα- Μελέτης Ρεντούμης
    Απαιτείται άμεσα και λόγω του εμπάργκο, αναζήτηση νέων αγορών και συμμαχιών για τα αγροτικά προιόντα, από τις χώρες της Β. Αφρικής μέχρι την Ιαπωνία και την Κίνα, με ταυτόχρονη απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών μέσω διπλωματικής διαπραγμάτευσης αλλά και στοχευμένων επιχειρηματικών αποστολών.
  • 20/08  Ποιος νοιάζεται πια για τους Ρώσους...- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Γενικότερα οι Ρώσοι δείχνουν μια στρατηγική αδυναμία να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην γεωπολιτική κατάσταση της Ευρώπης και να εδραιώσουν τα συμφέροντα τους, έστω και σε ομόθρησκες χώρες, όπως η Σερβία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα. Το μόνο που κάνουν είναι να παίζουν το ρόλο του “μπαμπούλα“ για τους υπόλοιπους και όχι πάντα για καλό.
  • 19/08  Πέντε ψέματα και μια αλήθεια για την ανεργία- Άγης Βερούτης
    Η ανεργία μας είναι πολύ υψηλότερη και από του Μεγάλου Κραχ των ΗΠΑ, το 1929, όταν στο ζενίθ της είχε φτάσει 25%. Στην πραγματικότητα στο κλάσμα “Άνεργοι που ψάχνουν για δουλειά δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ / Ικανοί προς εργασία”, μειώνονται εκείνοι που ψάχνουν για δουλειά, είτε πηγαίνοντας άρον-άρον για πρόωρη συνταξιοδότηση, είτε μεταναστεύοντας, είτε παραιτούμενοι από το ψάξιμο.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια