Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κρίση και επιχειρηματικότητα στον 21αιώνα - Δεν είναι σχεδιασμός, είναι διαχείριση!

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Νικόλαου Ι. Πέντσα

«Στην σημερινή οικονομία, πρέπει να υιοθετήσετε διαφορετικές δράσεις. Δεν μπορείτε απλώς να κάνετε τα ίδια πράγματα όπως και πέρυσι»
Rose Marie Bravo, πρώην CEO της BURBERRY

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε την επιχειρηματικότητα, θα την προσδιορίζαμε ως την ικανότητα ενός μεμονωμένου άτομου ή μίας συλλογικής ομάδας, να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται διάφορες ευκαιρίες του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αναμφίβολα υπάρχουν ανεξάρτητα των συνθηκών που επικρατούν στο επιχειρηματικό περιβάλλον, προκειμένου να αποφέρει οικονομικό όφελος, χωρίς όμως να παραβλέπεται ή να αμελείται η οποιαδήποτε άλλης μορφής υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ή η εργασιακή ικανοποίηση και ευημερία των εργαζομένων.

Οι επιχειρήσεις του 21αι. καλούνται να αντιμετωπίσουν θεμελιώδεις αλλαγές και νέες προκλήσεις. Οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες κατέστησαν ισχυρά τα μειονεκτήματα και ανίσχυρα τα πλεονεκτήματά τους. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των αγορών, οι κλιματικές αλλαγές, οι μεταβολές των προϋπολογισμών, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και η επανάσταση των πληροφοριών, η προσφορά πληθώρας ομοειδών και δύσκολα αναγνωρίσιμων προϊόντων (υπερ-ανταγωνισμός) σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του ρόλου των καταναλωτών, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές επιχειρήσεων, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια οικονομία. Έτσι κάθε επιχειρησιακός σχεδιασμός, αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών. Η εμπειρία και τα αποτελέσματα (lessons learned), δείχνουν ότι όταν οι επιχειρήσεις βάλλονται από τις χρηματοοικονομικές μεταβολές, τις τροποποιήσεις στο μακροοικονομικό περιβάλλον, τις αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές, τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και άλλες παρενέργειες που δονούν την επιχειρηματική κοινότητα σε περιόδους κρίσεων, οι managers τους επιδίδονται σε στρατηγικές που εγκυμονούν μεγαλύτερες οικονομικές ζημίες. Έτσι δραστηριοποιούνται σε τομείς όπου δε διαθέτουν εμπειρία και εφόδια για να πετύχουν, επενδύουν σε λανθασμένες «μαγικές» ιδέες, μειώνουν χωρίς στρατηγική βασικές δαπάνες, προβαίνουν στην άστοχη περικοπή προσωπικού και ιδιαίτερα του «ταλαντούχου» που κοστίζει ακριβά και γενικότερα διακρίνονται από έλλειψη ορθής κρίσης που υπονομεύει την κουλτούρα της επιχείρησης, την κεντρική στρατηγική της και κατά συνέπεια φθείρει την μακροβιότητά της. Στον αντίποδα και σε περιόδους οικονομικής ευφορίας, παρατηρούνται τα μεγαλύτερα λάθη. Καθώς οι managers δεν ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους, καταφεύγουν στην αύξηση του μεγέθους τους, στην αντιγραφή των κινήσεων του ανταγωνισμού και σε άλλες λανθασμένες επιλογές.

Η μάχη για την κυριαρχία της αγοράς, δεν είναι πλέον μία μάχη μεταξύ αντιπάλων επιχειρήσεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός πραγματοποιείται μεταξύ διαφορετικών και καινοτόμων επιχειρηματικών μεθόδων. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις δεν σχεδιάζονται αλλά διαχειρίζονται. Σε περιόδους μεταβολών και κρίσεων, έρχονται ενώπιον των χρόνιων αδυναμιών τους, την έλλειψη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και άλλων δυσλειτουργιών των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Όμως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας τους, είναι η κατανόηση των απόψεων της αγοράς, των δυνητικών και υφισταμένων πελατών αλλά και των ανταγωνιστών τους. Η βαθιά κατανόηση της επιχείρησης και του περιβάλλοντός στο οποίο δραστηριοποιούνται, η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης, η καινοτομία, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και η παροχή σε αυτό των κατάλληλων συνθηκών εργασίας, οι θετικές συμπεριφορές απέναντι στο επιχειρηματικό πνεύμα, επιζητώντας ένα κλίμα στο οποίο οι επιχειρηματίες θα είναι σεβαστοί, όχι επειδή αποκομίζουν κέρδη, αλλά διότι συνεισφέρουν και ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που οδηγούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά.

Πλέον οι managers καλούνται να εξισορροπήσουν το όραμα της επιχείρησης με την πραγματικότητα, τον κίνδυνο με τα αποτελέσματα. Να εφαρμόσουν νέες στρατηγικές για να προστατευτούν από τις μεταβολές του επιχειρηματικού πεδίου και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που αναμφίβολα θα προκύψουν. Η επιχειρηματικότητα θα κριθεί από την ικανότητά τους να ανακατανέμουν τις δραστηριότητές τους σε αχαρτογράφητες περιοχές, αντιδρώντας στα εξωτερικά ερεθίσματα ώστε να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, να αποκτήσουν συλλογική γνώση και δεξιότητες, χτίζοντας την κουλτούρα εκείνη, που θα τις οδηγήσει στην μακροχρόνια διατηρησιμότητα.


* Ο κ. Νικολάος Ι. Πέντσας είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές εξιδεικεύσεις στο Διεθνές Μάρκετινγκ (Πανεπιστήμιο του West Scoltand) και στα Τεχνικοοικονομικά Συστήματα Επιχειρήσεων (Ε.Μ.Π.).
Κυβερνητικός εμπειρογνώμων της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αντιπρόσωπος του ΥΠΕΘΑ σε διεθνείς οργανισμούς.
Καθηγητής του Τομέα Οικονομίας & Διοίκησης στο ΙΙΕΚ ΔΟΜΗ.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 07:33  Ο μύθος της μεσαίας τάξης- Ευθύμης Μαραμής
    Η μεσαία κλάση βρίσκεται υπό συνεχιζόμενη επίθεση και οι κυβερνήσεις ανά τον πλανήτη, εξαγγέλλουν μέτρα και πολιτικές για να την διασώσουν. Προφανώς δεν εκπλήσσει η πρακτική των κυβερνήσεων να “αγωνίζονται“ ώστε να “διασώσουν“ την μεσαία κλάση. Το κράτος εξάλλου πάντα θέλει να φαίνεται πως φροντίζει τις “τάξεις“ των υπηκόων του.
  • 21/08  Επιπτώσεις από το ρωσικό εμπάργκο και η ελληνική πραγματικότητα- Μελέτης Ρεντούμης
    Απαιτείται άμεσα και λόγω του εμπάργκο, αναζήτηση νέων αγορών και συμμαχιών για τα αγροτικά προιόντα, από τις χώρες της Β. Αφρικής μέχρι την Ιαπωνία και την Κίνα, με ταυτόχρονη απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών μέσω διπλωματικής διαπραγμάτευσης αλλά και στοχευμένων επιχειρηματικών αποστολών.
  • 20/08  Ποιος νοιάζεται πια για τους Ρώσους...- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Γενικότερα οι Ρώσοι δείχνουν μια στρατηγική αδυναμία να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην γεωπολιτική κατάσταση της Ευρώπης και να εδραιώσουν τα συμφέροντα τους, έστω και σε ομόθρησκες χώρες, όπως η Σερβία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα. Το μόνο που κάνουν είναι να παίζουν το ρόλο του “μπαμπούλα“ για τους υπόλοιπους και όχι πάντα για καλό.
  • 19/08  Πέντε ψέματα και μια αλήθεια για την ανεργία- Άγης Βερούτης
    Η ανεργία μας είναι πολύ υψηλότερη και από του Μεγάλου Κραχ των ΗΠΑ, το 1929, όταν στο ζενίθ της είχε φτάσει 25%. Στην πραγματικότητα στο κλάσμα “Άνεργοι που ψάχνουν για δουλειά δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ / Ικανοί προς εργασία”, μειώνονται εκείνοι που ψάχνουν για δουλειά, είτε πηγαίνοντας άρον-άρον για πρόωρη συνταξιοδότηση, είτε μεταναστεύοντας, είτε παραιτούμενοι από το ψάξιμο.
  • 18/08  Αμφίπολη, ορυκτοί πόροι και το "μέγα το της θαλάσσης κράτος"- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο χρόνος αποτελεί την κινητή εικόνα της ακίνητης αιωνιότητας. Στο παρόν άρθρο παραθέτω ορισμένες σκέψεις, όπως η παραπάνω, που μου ήρθαν στο μυαλό όταν πρωτάκουσα την είδηση για τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη. Σκέψεις οι οποίες θεματικά χωρίζονται σε τρεις χρονικές ενότητες: παρελθόν, παρόν, μέλλον.
  • 14/08  Η Τουρκία του Ερντογάν και η Ελλάδα- Άγης Βερούτης
    Η επαναχάραξη συνόρων στη γύρω περιοχή της Ελλάδας πρέπει να μας προβληματίσει πολύ έντονα, ειδικά στην περίπτωση μιας Ευρωπαϊκής Τουρκίας και μιας Ασιατικής. Το Κουρδικό μοιάζει να είναι δευτερεύον, σε μια περίοδο που η Ευρώπη βιώνει την οικονομική αποτυχία του Ευρωσοσιαλισμού και της Ευρωγραφειοκρατίας, με το Ευρώ να αποτελεί βαρύδι για όλους πλην των λίγων πλεονασματικών βόρειων οικονομιών.
  • 13/08  Είσαι έτοιμος για την επανάσταση;- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Ας υποθέσουμε ότι έχεις ακόμα τη δουλειά σου. Ότι ακόμα παλεύεις και κρατάς δυνάμεις για το μέλλον. Ότι έχεις κάποια ακίνητα που νοικιάζεις, πως κάτι βγάζεις και πληρώνεις φόρους και ταμεία, πως καλύπτεις υποχρεώσεις για τα παιδιά, πως βοηθάνε παράλληλα κι οι παππούδες με τις συντάξεις. Ας δεχτούμε επίσης πως η εταιρία σου ή το μαγαζί σου πάνε καλά ή ότι είσαι δημόσιος υπάλληλος και “βρέξει χιονίσει“ πέφτει το μικρό αλλά σίγουρο μηνιάτικο.
  • 12/08  Τα χασοσκοπικά κεφάλαια και η έξοδος αναξιόπιστων χωρών στις αγορές- Σεραφείμ Κοτρώτσος
    Καθώς έφυγε από την επικαιρότητα το ζήτημα της Αργεντινής μου έμεινε η περίπου συλλογική επίθεση της ελληνικής κοινωνίας στα κερδοσκοπικά κεφάλαια που υποτίθεται ότι οδήγησαν μια χώρα στην πτώχευση ενώ αυτή τους είχε προτείνει μια αρκετά δίκαιη συμφωνία.
  • 11/08  ENΦΙΑ Δράμα!- Δημήτρης Μάρδας
    Και ενώ η κυβέρνηση πασχίζει –όπως υποστηρίζει– να καλύψει τις διάφορες τρύπες του προϋπολογισμού της (ο οποίος παρουσιάζει κατά τα άλλα και πρωτογενές πλεόνασμα!!!) με κάθε μορφής φορομπηχτικό μέτρο, από την άλλη κινείται διαφορετικά. Έτσι, εφευρίσκει διεξόδους για τη μη καταβολή προστίμων από κάποιους, που κατά τον κο Σόιμπλε, είναι ίσως η οικονομική ελίτ της χώρας, η οποία ευθύνεται για την κατάντια της Ελλάδας.
  • 08/08  2050: Ένας Κόσμος σε Σχήμα Ψαλιδιού- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Μάλλον βρισκόμαστε σε μία περίοδο ιστορικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Μία περίοδο που ίσως εμφανίζεται κάθε 100 χρόνια. Τα ερωτήματα που τίθενται λοιπόν είναι: “Γιατί γίνονται τώρα όλα αυτά που γίνονται“. “Τί τα προξένησε όλα αυτά;“ “Υπάρχει μία γεννεσιουργός αιτία (root cause);“ Εσείς δεν αναρωτιέστε για αυτά;
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια