Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κρίση και επιχειρηματικότητα στον 21αιώνα - Δεν είναι σχεδιασμός, είναι διαχείριση!

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Νικόλαου Ι. Πέντσα

«Στην σημερινή οικονομία, πρέπει να υιοθετήσετε διαφορετικές δράσεις. Δεν μπορείτε απλώς να κάνετε τα ίδια πράγματα όπως και πέρυσι»
Rose Marie Bravo, πρώην CEO της BURBERRY

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε την επιχειρηματικότητα, θα την προσδιορίζαμε ως την ικανότητα ενός μεμονωμένου άτομου ή μίας συλλογικής ομάδας, να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται διάφορες ευκαιρίες του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αναμφίβολα υπάρχουν ανεξάρτητα των συνθηκών που επικρατούν στο επιχειρηματικό περιβάλλον, προκειμένου να αποφέρει οικονομικό όφελος, χωρίς όμως να παραβλέπεται ή να αμελείται η οποιαδήποτε άλλης μορφής υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ή η εργασιακή ικανοποίηση και ευημερία των εργαζομένων.

Οι επιχειρήσεις του 21αι. καλούνται να αντιμετωπίσουν θεμελιώδεις αλλαγές και νέες προκλήσεις. Οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες κατέστησαν ισχυρά τα μειονεκτήματα και ανίσχυρα τα πλεονεκτήματά τους. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των αγορών, οι κλιματικές αλλαγές, οι μεταβολές των προϋπολογισμών, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και η επανάσταση των πληροφοριών, η προσφορά πληθώρας ομοειδών και δύσκολα αναγνωρίσιμων προϊόντων (υπερ-ανταγωνισμός) σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του ρόλου των καταναλωτών, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές επιχειρήσεων, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια οικονομία. Έτσι κάθε επιχειρησιακός σχεδιασμός, αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών. Η εμπειρία και τα αποτελέσματα (lessons learned), δείχνουν ότι όταν οι επιχειρήσεις βάλλονται από τις χρηματοοικονομικές μεταβολές, τις τροποποιήσεις στο μακροοικονομικό περιβάλλον, τις αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές, τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και άλλες παρενέργειες που δονούν την επιχειρηματική κοινότητα σε περιόδους κρίσεων, οι managers τους επιδίδονται σε στρατηγικές που εγκυμονούν μεγαλύτερες οικονομικές ζημίες. Έτσι δραστηριοποιούνται σε τομείς όπου δε διαθέτουν εμπειρία και εφόδια για να πετύχουν, επενδύουν σε λανθασμένες «μαγικές» ιδέες, μειώνουν χωρίς στρατηγική βασικές δαπάνες, προβαίνουν στην άστοχη περικοπή προσωπικού και ιδιαίτερα του «ταλαντούχου» που κοστίζει ακριβά και γενικότερα διακρίνονται από έλλειψη ορθής κρίσης που υπονομεύει την κουλτούρα της επιχείρησης, την κεντρική στρατηγική της και κατά συνέπεια φθείρει την μακροβιότητά της. Στον αντίποδα και σε περιόδους οικονομικής ευφορίας, παρατηρούνται τα μεγαλύτερα λάθη. Καθώς οι managers δεν ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους, καταφεύγουν στην αύξηση του μεγέθους τους, στην αντιγραφή των κινήσεων του ανταγωνισμού και σε άλλες λανθασμένες επιλογές.

Η μάχη για την κυριαρχία της αγοράς, δεν είναι πλέον μία μάχη μεταξύ αντιπάλων επιχειρήσεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός πραγματοποιείται μεταξύ διαφορετικών και καινοτόμων επιχειρηματικών μεθόδων. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις δεν σχεδιάζονται αλλά διαχειρίζονται. Σε περιόδους μεταβολών και κρίσεων, έρχονται ενώπιον των χρόνιων αδυναμιών τους, την έλλειψη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και άλλων δυσλειτουργιών των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Όμως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας τους, είναι η κατανόηση των απόψεων της αγοράς, των δυνητικών και υφισταμένων πελατών αλλά και των ανταγωνιστών τους. Η βαθιά κατανόηση της επιχείρησης και του περιβάλλοντός στο οποίο δραστηριοποιούνται, η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης, η καινοτομία, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και η παροχή σε αυτό των κατάλληλων συνθηκών εργασίας, οι θετικές συμπεριφορές απέναντι στο επιχειρηματικό πνεύμα, επιζητώντας ένα κλίμα στο οποίο οι επιχειρηματίες θα είναι σεβαστοί, όχι επειδή αποκομίζουν κέρδη, αλλά διότι συνεισφέρουν και ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που οδηγούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά.

Πλέον οι managers καλούνται να εξισορροπήσουν το όραμα της επιχείρησης με την πραγματικότητα, τον κίνδυνο με τα αποτελέσματα. Να εφαρμόσουν νέες στρατηγικές για να προστατευτούν από τις μεταβολές του επιχειρηματικού πεδίου και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που αναμφίβολα θα προκύψουν. Η επιχειρηματικότητα θα κριθεί από την ικανότητά τους να ανακατανέμουν τις δραστηριότητές τους σε αχαρτογράφητες περιοχές, αντιδρώντας στα εξωτερικά ερεθίσματα ώστε να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, να αποκτήσουν συλλογική γνώση και δεξιότητες, χτίζοντας την κουλτούρα εκείνη, που θα τις οδηγήσει στην μακροχρόνια διατηρησιμότητα.


* Ο κ. Νικολάος Ι. Πέντσας είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές εξιδεικεύσεις στο Διεθνές Μάρκετινγκ (Πανεπιστήμιο του West Scoltand) και στα Τεχνικοοικονομικά Συστήματα Επιχειρήσεων (Ε.Μ.Π.).
Κυβερνητικός εμπειρογνώμων της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αντιπρόσωπος του ΥΠΕΘΑ σε διεθνείς οργανισμούς.
Καθηγητής του Τομέα Οικονομίας & Διοίκησης στο ΙΙΕΚ ΔΟΜΗ.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα

  • 00:05  Από το σύστημα στους πολίτες- Μίνος Μωυσής
    Ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται πια για το ποιος παίρνει τις αποφάσεις αλλά για το αν είναι σωστές και βιώσιμες. Βαρέθηκε να ακούει ότι “σώθηκε το Ασφαλιστικό“ και να διαπιστώνει ότι η σωτηρία αυτή διαρκεί μέχρι την επόμενη σωτηρία που συνήθως συνοδεύεται από μείωση των συντάξεων ή από δυσμενή μεταβολή των όρων.
  • 01/04  Το "μυστήριο" του τραπεζικού συστήματος και του χρήματος- Ευθύμης Μαραμής
    Ένα από τα μεγαλύτερα “μυστήρια“ της οικονομίας είναι το νόμισμα ή αν θέλετε το χρήμα. Η ποσότητα του χρήματος δεν έχει καμία σημασία για την ανάπτυξη. Σημασία για την ανάπτυξη έχουν οι πραγματικοί πόροι και η εργασία.
  • 31/03  Δραχμή or not δραχμή;- Θεοδόσης Μπουντουράκης
    Το θεωρητικό επιχείρημα των δραχμολάγνων οικονομολόγων είναι ότι με τη δραχμή ανακτά η κυβέρνηση –άρα το κόμμα και συν αυτώ φιλαράκια– τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής. Έτσι δια των υποτιμήσεων θα βελτιώσει τις εξαγωγές, και μαζί με διοικητικά μέτρα, θα ελέγχει τις εισαγωγές...
  • 30/03  "Ψυχική νοημοσύνη": Για ένα καλύτερο... σήμερα- Γιώργος Κωστούλας
    Με το Πάσχα να πλησιάζει και εις πείσμα (ή μάλλον εξαιτίας) των ανησυχιών που μας περιβάλλουν, ένα “ευαίσθητο“ κείμενο γύρω από ένα ζητούμενο, ένα μέτρο καλύτερα, αμέσου αποδόσεως: Την άσκηση φιλαλληλίας. Προσβλέποντας σε ένα καλύτερο... σήμερα
  • 27/03  Με ποιον θα κάνει ρήξη ο Βαρουφάκης;- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Ο Βαρουφάκης βρέθηκε στα Χανιά και ανταποκρίθηκε με θέρμη, στις δηλώσεις στήριξης του “λαού“ του. Ζήτησε κιόλας, με την “δημιουργική ασάφεια“ που τον διακρίνει, στήριξη και μετά τη “ρήξη“. Και φυσικά, ξεκινήσαμε όλοι τις ερμηνείες του “χρησμού“ που η σύγχρονη εθνική μας “Πυθία“ ξεστόμισε.
  • 26/03  Ο νομισματικός σοσιαλισμός του ευρώ- Ευθύμης Μαραμής
    O Friedrich August von Hayek, σε ένα από τα τελευταία του έργα το 1978 (denationalization of money - the argument refined), υποστήριξε την πλήρη απελευθέρωση της έκδοσης χρήματος από την αγορά. Παράλληλα, έκανε και κάποιες παρατηρήσεις για την σχεδιαζόμενη εκείνη την εποχή ευρωπαϊκή νομισματική ένωση.
  • 24/03  H ατιμώρητη “φοροδιαφυγή” της διαφθοράς- Κωνσταντίνος Παπακασόλας
    Η φοροδιαφυγή λοιπόν, είναι τέχνασμα, με το όποιο καμουφλάρεται με απαράδεκτο τρόπο το πρόβλημα του αδήλωτου πλούτου, με συνέπεια τη στόχευση μονό της ιδιωτικής μικροπαραοικονομίας, και την άφεση της εγκληματογενούς και της προερχομένης από την διαφθορά.
  • 23/03  Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και...- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Υπουργέ Κατρούγκαλε καταλαβαίνεις τι λες; Σε τι ακριβώς αντιπαραθέτεις επιχειρήματα; Στο ότι το γραφείο σου έχει ανοίξει δουλειές δημοσίου με όλη την Ελλάδα; Με διεκδικητές προσλήψεων, με δήμους και οργανισμούς; Προσπαθείς να μας πείσεις να μην ανησυχούμε επειδή χρόνια χειρίζεσαι υποθέσεις που εξαρτώνται από το υπουργείο του οποίου τη διοίκηση ανέλαβες τώρα;
  • 20/03  Γίνεται "όχι λιτότητα" χωρίς παραγωγή;- Βασίλης Αναστασίου
    Στα λεξικά για το αντίθετο της λιτότητας προτείνεται η Αφθονία, καθώς και άλλα παρεμφερή ουσιαστικά. Ελπίζουμε η Σπατάλη, το Περιττό, να μην είναι τα αντίστοιχα επιθυμητά ουσιαστικά όσων ζητάνε επίμονα “όχι λιτότητα“. Αλλά πώς επιτυγχάνεται η αφθονία και πού οφείλεται το Όχι;
  • 19/03  Πρέπει η Κυβέρνηση να κυβερνήσει- Στράτος Σιμόπουλος
    Η ανάλυση των προβλημάτων και ο σχεδιασμός επί χάρτου των λύσεων είναι μία διαδικασία με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από το πλέγμα των ενεργειών, που απαιτεί η δράση. Η παραδοχή αυτή αφορά κάθε οργανισμό είτε πρόκειται για επιχείρηση ή για δημόσια υπηρεσία, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για την Κυβέρνηση.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια