Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κρίση και επιχειρηματικότητα στον 21αιώνα - Δεν είναι σχεδιασμός, είναι διαχείριση!

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Νικόλαου Ι. Πέντσα

«Στην σημερινή οικονομία, πρέπει να υιοθετήσετε διαφορετικές δράσεις. Δεν μπορείτε απλώς να κάνετε τα ίδια πράγματα όπως και πέρυσι»
Rose Marie Bravo, πρώην CEO της BURBERRY

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε την επιχειρηματικότητα, θα την προσδιορίζαμε ως την ικανότητα ενός μεμονωμένου άτομου ή μίας συλλογικής ομάδας, να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται διάφορες ευκαιρίες του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αναμφίβολα υπάρχουν ανεξάρτητα των συνθηκών που επικρατούν στο επιχειρηματικό περιβάλλον, προκειμένου να αποφέρει οικονομικό όφελος, χωρίς όμως να παραβλέπεται ή να αμελείται η οποιαδήποτε άλλης μορφής υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ή η εργασιακή ικανοποίηση και ευημερία των εργαζομένων.

Οι επιχειρήσεις του 21αι. καλούνται να αντιμετωπίσουν θεμελιώδεις αλλαγές και νέες προκλήσεις. Οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες κατέστησαν ισχυρά τα μειονεκτήματα και ανίσχυρα τα πλεονεκτήματά τους. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των αγορών, οι κλιματικές αλλαγές, οι μεταβολές των προϋπολογισμών, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και η επανάσταση των πληροφοριών, η προσφορά πληθώρας ομοειδών και δύσκολα αναγνωρίσιμων προϊόντων (υπερ-ανταγωνισμός) σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του ρόλου των καταναλωτών, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές επιχειρήσεων, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια οικονομία. Έτσι κάθε επιχειρησιακός σχεδιασμός, αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών. Η εμπειρία και τα αποτελέσματα (lessons learned), δείχνουν ότι όταν οι επιχειρήσεις βάλλονται από τις χρηματοοικονομικές μεταβολές, τις τροποποιήσεις στο μακροοικονομικό περιβάλλον, τις αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές, τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και άλλες παρενέργειες που δονούν την επιχειρηματική κοινότητα σε περιόδους κρίσεων, οι managers τους επιδίδονται σε στρατηγικές που εγκυμονούν μεγαλύτερες οικονομικές ζημίες. Έτσι δραστηριοποιούνται σε τομείς όπου δε διαθέτουν εμπειρία και εφόδια για να πετύχουν, επενδύουν σε λανθασμένες «μαγικές» ιδέες, μειώνουν χωρίς στρατηγική βασικές δαπάνες, προβαίνουν στην άστοχη περικοπή προσωπικού και ιδιαίτερα του «ταλαντούχου» που κοστίζει ακριβά και γενικότερα διακρίνονται από έλλειψη ορθής κρίσης που υπονομεύει την κουλτούρα της επιχείρησης, την κεντρική στρατηγική της και κατά συνέπεια φθείρει την μακροβιότητά της. Στον αντίποδα και σε περιόδους οικονομικής ευφορίας, παρατηρούνται τα μεγαλύτερα λάθη. Καθώς οι managers δεν ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους, καταφεύγουν στην αύξηση του μεγέθους τους, στην αντιγραφή των κινήσεων του ανταγωνισμού και σε άλλες λανθασμένες επιλογές.

Η μάχη για την κυριαρχία της αγοράς, δεν είναι πλέον μία μάχη μεταξύ αντιπάλων επιχειρήσεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός πραγματοποιείται μεταξύ διαφορετικών και καινοτόμων επιχειρηματικών μεθόδων. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις δεν σχεδιάζονται αλλά διαχειρίζονται. Σε περιόδους μεταβολών και κρίσεων, έρχονται ενώπιον των χρόνιων αδυναμιών τους, την έλλειψη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και άλλων δυσλειτουργιών των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Όμως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας τους, είναι η κατανόηση των απόψεων της αγοράς, των δυνητικών και υφισταμένων πελατών αλλά και των ανταγωνιστών τους. Η βαθιά κατανόηση της επιχείρησης και του περιβάλλοντός στο οποίο δραστηριοποιούνται, η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης, η καινοτομία, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και η παροχή σε αυτό των κατάλληλων συνθηκών εργασίας, οι θετικές συμπεριφορές απέναντι στο επιχειρηματικό πνεύμα, επιζητώντας ένα κλίμα στο οποίο οι επιχειρηματίες θα είναι σεβαστοί, όχι επειδή αποκομίζουν κέρδη, αλλά διότι συνεισφέρουν και ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που οδηγούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά.

Πλέον οι managers καλούνται να εξισορροπήσουν το όραμα της επιχείρησης με την πραγματικότητα, τον κίνδυνο με τα αποτελέσματα. Να εφαρμόσουν νέες στρατηγικές για να προστατευτούν από τις μεταβολές του επιχειρηματικού πεδίου και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που αναμφίβολα θα προκύψουν. Η επιχειρηματικότητα θα κριθεί από την ικανότητά τους να ανακατανέμουν τις δραστηριότητές τους σε αχαρτογράφητες περιοχές, αντιδρώντας στα εξωτερικά ερεθίσματα ώστε να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, να αποκτήσουν συλλογική γνώση και δεξιότητες, χτίζοντας την κουλτούρα εκείνη, που θα τις οδηγήσει στην μακροχρόνια διατηρησιμότητα.


* Ο κ. Νικολάος Ι. Πέντσας είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές εξιδεικεύσεις στο Διεθνές Μάρκετινγκ (Πανεπιστήμιο του West Scoltand) και στα Τεχνικοοικονομικά Συστήματα Επιχειρήσεων (Ε.Μ.Π.).
Κυβερνητικός εμπειρογνώμων της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αντιπρόσωπος του ΥΠΕΘΑ σε διεθνείς οργανισμούς.
Καθηγητής του Τομέα Οικονομίας & Διοίκησης στο ΙΙΕΚ ΔΟΜΗ.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα

  • 05/03  H εμπιστοσύνη χάθηκε. Έρχεται ο μηδενισμός!- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Zούμε μεγάλες στιγμές πολιτικού σουρεαλισμού. Παρακολουθούμε άναυδοι την προσπάθεια προσαρμογής μιας διαμαρτυρόμενης ομάδας πολιτικών ακτιβιστών, στον ρεαλισμό της διοίκησης. Κοντεύουμε ενάμισι μήνα από τις εκλογές και ακόμα η χώρα ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί. Γράφει ο Ανδρέας Ζαμπούκας.
  • 04/03  Μύθος η ύπαρξη κυβερνώσας αριστεράς- Στράτος Σιμόπουλος
    Το συμφωνηθέν στο Γιούρογκρουπ πλαίσιο μεταρρυθμίσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης, για το επόμενο τετράμηνο, μπορεί κάποιοι να το ονομάζουν απόδειξη στροφής στο ρεαλισμό. Προσωπικά, όμως, τo θεωρώ και άλλη μια απόδειξη ότι δεν μπορεί να υπάρξει κυβερνώσα αριστερά.
  • 03/03  Εναλλακτικό σχέδιο: Η ίδρυση εταιρείας στην Ελβετία- Επαμεινώνδας Στυλόπουλος
    Ένα από τα πιο σημαντικά αιτήματα του επενδυτικού κόσμου αποτελεί η θέσπιση ενός σταθερού και σαφούς φορολογικού καθεστώτος. Η φορολογική νομοθεσία στη χώρα μας δυστυχώς αποτελεί αναμφισβήτητα το πιο ευμετάβολο και δαιδαλώδες τμήμα της εθνικής έννομης τάξης.
  • 02/03  Ευρωπαίοι και "αυτονομιστές"- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Από το 2010, βιώνουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση στην πολιτική μας ιστορία. Οι δυνάμεις της εξουσίας κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια νέα πραγματικότητα που για πρώτη φορά, τους ζητούσε ευθύνες. Ως τότε, κάθε εσωτερική διεργασία ή αντιπαλότητα μπορούσε να εκτονώνεται με “μαγικές“ λύσεις, παροχών ή εντυπωσιακών κινήσεων αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Κι αυτό γιατί ο εξωτερικός παράγοντας παρενέβαινε ελάχιστα και μόνο σε γραφειοκρατικό επίπεδο στις Βρυξέλλες.
  • 27/02  "Δημοσιονομική υποτίμηση" αντί για αύξηση του κατώτατου μισθού- Δημήτρης και Χρήστος Ιωάννου
    Τα 751 ευρώ ως κατώτατος μισθός είναι ένα καθαρά τυχαίο μέγεθος. Δεν αντιστοιχούσε στο σημείο ισορροπίας της αγοράς εργασίας για το 2011 και δεν αντιστοιχεί στο αντίστοιχο σημερινό, και τούτο διότι ο κατώτατος μισθός ούτε τότε διαμορφωνόταν, ούτε τώρα διαμορφώνεται, ελεύθερα.
  • 26/02  Καμένη λάμπα η ελληνική οικονομία;- Πλάμεν Τόντσεφ
    Ο συμβιβασμός που επετεύχθη μεταξύ της Ελλάδας και του Eurogroup και ιδίως η λίστα μεταρρυθμίσεων που υπεβλήθη ως αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας διατηρούν πολλά στοιχεία του επάρατου Μνημονίου που εν τω μεταξύ αισίως άλλαξε όνομα και έγινε γνωστό ως MFAFA.
  • 25/02  Η Ρουμανία επιταχύνει με ένα τεράστιο πακέτο μείωσης φόρων- Ηλίας Παπαγεωργιάδης
    Μέχρι να κτυπήσει τη Ρουμανία η διεθνής κρίση, η χώρα “έτρεχε“ με ιλλιγγειώδεις ρυθμούς. Πάτησε φρένο το δ΄τρίμηνο του 2008 και έχασε €20 δισ. το 2009, όταν και κατέφυγε στο ΔΝΤ. Μετά τις προεδρικές εκλογές του 2014, όταν έκανε την έκπληξη ο φιλελεύθερος υποψήφιος, η χώρα έχει μπει σε νέα πορεία.
  • 24/02  Πρώτα η Ελλάδα- Μιχάλης Ξηρουχάκης
    Θα τα καταφέρουμε τελικά ή για μα άλλη φορά καλλιεργούμε ψευδαισθήσεις ότι η λιτότητα και η κρίση θα τελειώσουν γρήγορα και θα επανέλθουμε στην προ του 2009 εποχή; Πόσο δύσκολο είναι να γινει η Ελλάδα ένα ‘’κανονικό’’ κράτος με δομές και μια σχέση πολίτη κράτους που θα την χαρακτηρίζει αμοιβαία εμπιστοσύνη;
  • 20/02  Κάτω η καταπιεστική Aριστεία!- Γιώργος Κωστούλας
    O νέος υπουργός Παιδείας, δικαιολογώντας την κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία, αμφισβήτησε ευθέως την Αριστεία. Προσπάθησε δε να αποδημήσει τη σημασία της με το εξής επιχείρημα: “Oσοι την κατακτούν σε μικρή ηλικία βασανίζονται από το άγχος να μην την απολέσουν...“.
  • 19/02  Γιατί η "Νεοφιλελεύθερη" οικονομία μας θα κρασάρει ανεξαρτήτως χρέους;- Άγης Βερούτης
    Ακούμε εδώ και καιρό τους ταλαντούχους συντρόφους πολιτικούς να λέγουν όπου σταθούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιστρέψει τη Νεοφιλελεύθερη λαίλαπα του Μνημονίου. Κλαίω από τα γέλια όταν το ακούω αυτό. Εξηγώ παρακάτω.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια