Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Κρίση και επιχειρηματικότητα στον 21αιώνα - Δεν είναι σχεδιασμός, είναι διαχείριση!

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Νικόλαου Ι. Πέντσα

«Στην σημερινή οικονομία, πρέπει να υιοθετήσετε διαφορετικές δράσεις. Δεν μπορείτε απλώς να κάνετε τα ίδια πράγματα όπως και πέρυσι»
Rose Marie Bravo, πρώην CEO της BURBERRY

Αν προσπαθήσουμε να ορίσουμε την επιχειρηματικότητα, θα την προσδιορίζαμε ως την ικανότητα ενός μεμονωμένου άτομου ή μίας συλλογικής ομάδας, να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται διάφορες ευκαιρίες του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που αναμφίβολα υπάρχουν ανεξάρτητα των συνθηκών που επικρατούν στο επιχειρηματικό περιβάλλον, προκειμένου να αποφέρει οικονομικό όφελος, χωρίς όμως να παραβλέπεται ή να αμελείται η οποιαδήποτε άλλης μορφής υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, ή η εργασιακή ικανοποίηση και ευημερία των εργαζομένων.

Οι επιχειρήσεις του 21αι. καλούνται να αντιμετωπίσουν θεμελιώδεις αλλαγές και νέες προκλήσεις. Οι διεθνείς οικονομικές συνθήκες κατέστησαν ισχυρά τα μειονεκτήματα και ανίσχυρα τα πλεονεκτήματά τους. Η διεθνοποίηση της παραγωγής και των αγορών, οι κλιματικές αλλαγές, οι μεταβολές των προϋπολογισμών, η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και η επανάσταση των πληροφοριών, η προσφορά πληθώρας ομοειδών και δύσκολα αναγνωρίσιμων προϊόντων (υπερ-ανταγωνισμός) σε συνδυασμό με την ενδυνάμωση του ρόλου των καταναλωτών, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές επιχειρήσεων, είναι μερικοί από τους σημαντικότερους παράγοντες που διαμορφώνουν τη νέα παγκόσμια οικονομία. Έτσι κάθε επιχειρησιακός σχεδιασμός, αποτελεί μία χειρουργική επέμβαση με απρόβλεπτες παρενέργειες.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών. Η εμπειρία και τα αποτελέσματα (lessons learned), δείχνουν ότι όταν οι επιχειρήσεις βάλλονται από τις χρηματοοικονομικές μεταβολές, τις τροποποιήσεις στο μακροοικονομικό περιβάλλον, τις αλλαγές στις καταναλωτικές συμπεριφορές, τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και άλλες παρενέργειες που δονούν την επιχειρηματική κοινότητα σε περιόδους κρίσεων, οι managers τους επιδίδονται σε στρατηγικές που εγκυμονούν μεγαλύτερες οικονομικές ζημίες. Έτσι δραστηριοποιούνται σε τομείς όπου δε διαθέτουν εμπειρία και εφόδια για να πετύχουν, επενδύουν σε λανθασμένες «μαγικές» ιδέες, μειώνουν χωρίς στρατηγική βασικές δαπάνες, προβαίνουν στην άστοχη περικοπή προσωπικού και ιδιαίτερα του «ταλαντούχου» που κοστίζει ακριβά και γενικότερα διακρίνονται από έλλειψη ορθής κρίσης που υπονομεύει την κουλτούρα της επιχείρησης, την κεντρική στρατηγική της και κατά συνέπεια φθείρει την μακροβιότητά της. Στον αντίποδα και σε περιόδους οικονομικής ευφορίας, παρατηρούνται τα μεγαλύτερα λάθη. Καθώς οι managers δεν ανησυχούν για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους, καταφεύγουν στην αύξηση του μεγέθους τους, στην αντιγραφή των κινήσεων του ανταγωνισμού και σε άλλες λανθασμένες επιλογές.

Η μάχη για την κυριαρχία της αγοράς, δεν είναι πλέον μία μάχη μεταξύ αντιπάλων επιχειρήσεων. Ο σύγχρονος ανταγωνισμός πραγματοποιείται μεταξύ διαφορετικών και καινοτόμων επιχειρηματικών μεθόδων. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις δεν σχεδιάζονται αλλά διαχειρίζονται. Σε περιόδους μεταβολών και κρίσεων, έρχονται ενώπιον των χρόνιων αδυναμιών τους, την έλλειψη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και άλλων δυσλειτουργιών των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Όμως ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας τους, είναι η κατανόηση των απόψεων της αγοράς, των δυνητικών και υφισταμένων πελατών αλλά και των ανταγωνιστών τους. Η βαθιά κατανόηση της επιχείρησης και του περιβάλλοντός στο οποίο δραστηριοποιούνται, η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης, η καινοτομία, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και η παροχή σε αυτό των κατάλληλων συνθηκών εργασίας, οι θετικές συμπεριφορές απέναντι στο επιχειρηματικό πνεύμα, επιζητώντας ένα κλίμα στο οποίο οι επιχειρηματίες θα είναι σεβαστοί, όχι επειδή αποκομίζουν κέρδη, αλλά διότι συνεισφέρουν και ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές επιταγές, αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που οδηγούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στην αγορά.

Πλέον οι managers καλούνται να εξισορροπήσουν το όραμα της επιχείρησης με την πραγματικότητα, τον κίνδυνο με τα αποτελέσματα. Να εφαρμόσουν νέες στρατηγικές για να προστατευτούν από τις μεταβολές του επιχειρηματικού πεδίου και να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που αναμφίβολα θα προκύψουν. Η επιχειρηματικότητα θα κριθεί από την ικανότητά τους να ανακατανέμουν τις δραστηριότητές τους σε αχαρτογράφητες περιοχές, αντιδρώντας στα εξωτερικά ερεθίσματα ώστε να εναρμονιστούν με το περιβάλλον, να αποκτήσουν συλλογική γνώση και δεξιότητες, χτίζοντας την κουλτούρα εκείνη, που θα τις οδηγήσει στην μακροχρόνια διατηρησιμότητα.


* Ο κ. Νικολάος Ι. Πέντσας είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων με μεταπτυχιακές εξιδεικεύσεις στο Διεθνές Μάρκετινγκ (Πανεπιστήμιο του West Scoltand) και στα Τεχνικοοικονομικά Συστήματα Επιχειρήσεων (Ε.Μ.Π.).
Κυβερνητικός εμπειρογνώμων της Ελλάδος στον ΟΗΕ, Αντιπρόσωπος του ΥΠΕΘΑ σε διεθνείς οργανισμούς.
Καθηγητής του Τομέα Οικονομίας & Διοίκησης στο ΙΙΕΚ ΔΟΜΗ.

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 00:07  Δύο Έλληνες "πειρατές" στο Λονδίνο- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Ιστορικά αποδεικνύεται ότι, αν υπήρχε κάποιος κανονικός τρόπος να εξασφαλιστεί η εξουσία για κάποιους στο εσωτερικό, δεν θα έτρεχαν να δηλώσουν τα διαπιστευτήρια τους στο εξωτερικό. Αν δεν χρειαζόταν λοιπόν να μεταμφιέζονται σε “πειρατές“, όπως επιβάλει το θεατρικό “δρώμενο“, δεν θα έσπευδαν στους “Πασάδες“ να αποδείξουν ότι μπορούν εύκολα να γίνουν οι δικοί τους άνθρωποι.
  • 25/11  Η τέλεια καταιγίδα ή άλλο ένα μπουρίνι;- Άγης Βερούτης
    Το φορολογικό μακελειό, που έγινε ως ελληνική επιλογή “ισοδύναμων μέτρων” αντί των Μνημονιακά συμπεφωνημένων μεταρρυθμίσεων στον τρόπο λειτουργίας της Ελληνικής Οικονομίας, είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια του 30% του Ελληνικού ΑΕΠ...
  • 24/11  Alma Mater- Θεοδόσης Μπουντουράκης
    Η σχέση Πανεπιστημίου-Φοιτητή χαρακτηρίζεται από καχυποψία και εχθρότητα. Μήπως όμως ανάλογα συναισθήματα χαρακτηρίζουν και τις σχέσεις κράτους και πολιτών στη χώρα μας;
  • 21/11  ...Και (μετά) τα ψέματα!!! (οι μισές αλήθειες)- Βασίλης Αναστασίου
    Οι υπαίτιοι των ελλειμμάτων και της χρεοκοπίας έχουν εκτρέψει την προσοχή του κόσμου από την προσπάθεια να διορθωθεί η μιζέρια και η κατάντια μας με άρση των αιτίων που μας οδήγησαν σε αυτές, αποδίδοντας όλες τις συμφορές και τη δυστυχία στα μνημόνια...
  • 20/11  Γράμμα από ένα δικαστή- Άγης Βερούτης
    Άκουσα προχθές μια ελληνική σουρεαλιστική ιστορία, όπου ένας πολύπαθος πατέρας πήγε σε μια εκπομπή για να εγκαλέσει τον πρώην Υπουργό Υγείας Λοβέρδο, διότι ο γιος του που έπαθε ατύχημα και έμεινε το παιδάκι 100% ανάπηρο, δεν παίρνει έγκριση από τον ΕΟΠΥΥ για να κάνει κάποια θεραπεία στο εξωτερικό.
  • 19/11  Όταν οι οικονομολόγοι και οι φιλόσοφοι συγκλίνουν στις διαπιστώσεις τους- Γιάννης Παπανικολάου
    Το μεγάλο εθνικό στοίχημα είναι βέβαια το πώς μπορεί να αλλάξει η νοοτροπία σε μια χώρα, που ένα σημαντικό μέρος της πολιτικής ηγεσίας παίζει τους κλέφτες και τους αστυνόμους με την τρόικα...
  • 18/11  Προς μια νέα χρηματιστηριακή φούσκα;- Ιωάννης Κόρκος
    Δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι εάν η χρηματιστηριακή αγορά των ΗΠΑ είναι σε καθεστώς φούσκας ή είναι απλά υπερτιμημένη. Μπορεί να έχει εισέλθει σε μια εκρηκτική φάση το 2014, αλλά είναι ακόμη πολύ νωρίς για τελεσίδικο συμπέρασμα.
  • 17/11  Μία ιδεολογία με παροξυστικές διαστάσεις- Ευθύμης Μαραμής
    Η ιδιοκτησία ξεκινά από την εποχή των σπηλαίων, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να καλλιεργούν κομμάτια γης, αποκτώντας φυσικό δικαίωμα πάνω της. Γίνεται αντιληπτό συνεπώς, πως η ιδιοκτησία, η αγορά, καθώς και η ελεύθερη συναλλαγή, δεν θεσπίστηκαν από τα κράτη.
  • 14/11  Η ανισότητα που είναι ισότητα- Βασίλης Αναστασίου
    Στη χώρα της “ιδιομορφίας“, με τον γενικευμένο παραλογισμό, οι αμοιβές των χαμηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων, ενώ είναι μεγαλύτερες από αυτές των εργαζομένων στην Οικονομία έξω και όχι την Δημόσια, για το ίδιο έργο, θεωρούνται ότι είναι ίδιες, ίσες και ότι καλώς έχουν διαφοροποιηθεί και δεν πρέπει να εξισωθούν.
  • 13/11  Η συντριβή της ελληνικής οικονομίας- Άγης Βερούτης
    Σε οποιαδήποτε περίπτωση ο ελληνικός Λαός, ως συλλογικότητα, χρειάζεται να ακούσει μια επίσημη συγγνώμη. Και μετά να δει να προωθούνται οι αληθινές μεταρρυθμίσεις που θα μας βγάλουν από την 7ετή κρίση, αντί οι μαϊμού μεταρρυθμίσεις που σπρώχνουν την οικονομία μας στη Λίθινη Εποχή.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια