Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Η αφόρητη μοναξιά του κ. Α. Σαμαρά

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Κράλογλου 

Η  προσωπική παρέμβαση του κ. Α. Σαμαρά στην «ταξική πάλη» παρωδία των κομματικών της Χαλυβουργίας Ασπροπύργου έδωσε μεν χειροπιαστή απάντηση ότι ο ίδιος προτίθεται να κυβερνήσει με αποφασιστικότητα, αλλά άφησε αναπάντητο το κυρίως ζητούμενο που δεν είναι άλλο από το εάν θα επαναλειτουργήσει το ανύπαρκτο κράτος και αν η δομή του θα παραμείνει «σοβιετική» ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.

Γιατί από τον πρώτο μήνα λειτουργίας της κυβέρνησής του υπάρχουν πολλά που συνθέτουν την εικόνα ότι ο κ. Σαμαράς είναι μάλλον μόνος του και σε σκέψεις και σε προσπάθεια ώστε του είναι χρήσιμα κάποια επικοινωνιακά πολιτικά τρικ που να δείχνουν προφίλ αποφασιστικότητας. Και η μοναξιά του αυτή ασφαλώς και δεν έχει αφετηρία τις αποστάσεις που λογικά τηρούν και θα τηρούν τα κόμματα που τον στηρίζουν στην εξουσία. 

Την μοναξιά του την προκαλεί η απραξία και η αντιφατική τακτική, κυρίως των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που επέλεξε να τον πλαισιώσουν στην κυβέρνηση. 

Ας ξεκινήσουμε από τον υπουργό Εργασίας κ. Γ. Βρούτση που εισέπραξε μεν μερίδιο δόξας λαμπρής... από την παρέμβαση του κ. Σαμαρά στην κομματική μάχη της Χαλυβουργίας αλλά χωρίς να το δικαιούται. Γιατί αν ο κ. Βρούτσης είχε αναλάβει πραγματικά διαμεσολαβητικό ρόλο στην διαμάχη μεταξύ των κομματικών συνδικαλιστών και της Χαλυβουργίας η υπόθεση μπορούσε ίσως να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Τι έκανε όμως. Ζήτησε δύο φορές παράταση της απόφασης του ομίλου να κλείσει την μονάδα. Την πρώτη γιατί ο υφυπουργός του, κ. Νικολόπουλος, που ήξερε το θέμα παραιτήθηκε και δεν είχε προλάβει να ενημερωθεί... Και την δεύτερη για διαβουλεύσεις με το ΠΑΜΕ. Πήρε την παράταση, αλλά την εξήντλησε με συζητήσεις άνευ ουσίας και ακαταλαβίστικές δηλώσεις με... ευχές για να μείνει ανοικτό το συγκρότημα. Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εργασίας είχε στα χέρια του τις απόψεις των εργαζομένων που ήθελαν να εργασθούν, αντίθετα με την λυσσαλέα αντίδραση του ΠΑΜΕ, την δικαστική απόφαση που καταδίκαζε τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και την διαβεβαίωση του ίδιου του κ. Νίκου Μάνεση ότι το εργοστάσιο θα λειτουργήσει αν ανοίξει η πύλη και μείνει ανοικτή. 

Το ότι επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό του και ζήτησε την παρέμβασή του δεν σημαίνει ότι το υπουργείο Εργασίας άσκησε πολιτική. Και κατ΄ επέκταση ότι λειτουργεί και το κράτος.

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας είχε επίσης στα χέρια του εδώ και ένα μήνα την καταδικαστική απόφαση για τις κινητοποιήσεις. Του ζητήθηκε μάλιστα δύο φορές παρέμβαση για την εφαρμογή της. Αντέδρασε μετά από ένα μήνα και αφού προηγήθηκε αίτημα 100 εργαζομένων, εισαγγελική παρέμβαση και τον διέταξε προσωπικά ο πρωθυπουργός του. 

Και για να έλθουμε στην λειτουργία του κράτους. Η δικαστική απόφαση για την καταδίκη των κομματικών κινητοποιήσεων κοινοποιήθηκε παντού στο τέλος Μαΐου. Αλλά όπως γίνεται εδώ και 30 χρόνια σε κάθε προεκλογική περίοδο η ελληνική πολιτεία από την κυβέρνηση μέχρι τους θεσμούς και την διοικητική μηχανή «σφυρίζουν στο αέρα» κάνουν κομματικές επενδύσεις... και χαϊδεύουν τα αυτιά των φανατικών της ελληνικής σοβιετίας... Συνεπώς ήταν (για τα ελληνικά δεδομένα) αδύνατη η εφαρμογή της δικαστικής απόφασης μέχρι να αναλάβει η νέα κυβέρνηση. Η οποία όμως την καταχώνιασε στα συρτάρια...

Ο κ. Σαμαράς παρουσιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις έδειξε την αποφασιστικότητά του να προχωρήσει και στις αποκρατικοποιήσεις άμεσα. Αυτά όμως που διαρρέουν, όχι από τον ίδιο αλλά από όλα τα κέντρα λήψεως αποφάσεων της κυβέρνησης, δείχνουν ότι με εξαίρεση την συγχώνευση Οργανισμών (αν γίνουν και αυτές) που δεν θυμούνται την επωνυμία τους ούτε όσοι εργάζονται σ΄ αυτούς... τίποτε άλλο δεν θα γίνει το 2012. 

Το μόνο που δεν αποκλείεται είναι να ανακοινωθούν προθέσεις και προγραμματισμοί...

Για το 2013 άντε να γίνει ένας διαγωνισμός για 1-2 αποκρατικοποιήσεις που όμως δεν θα τελειώσουν ποτέ. 

Για όσους διατηρούν ακόμη αμφιβολίες για την μοναξιά του πρωθυπουργού σας θυμίζω ότι την περασμένη Τρίτη οι κρατικοί φύλακες της Ακρόπολης έκλεισαν την είσοδό της στους επισκέπτες μετά τις 2 το μεσημέρι γιατί ίδρωσαν... Και για να την κλείσουν πήραν και την άδεια του υπουργείου Πολιτισμού. Σε δηλώσεις του δε ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Τζαβάρας στο ΒΗΜΑ F.M. αφού μας διαβεβαίωσε ότι «...είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω με τον Σύνδεσμο των φυλάκων...» μας μετέφερε την πρόθεσή του να λύσει τα προβλήματα ιδρώματος... και καταπόνησης από την ζέστη των συγκεκριμένων κρατικών υπαλλήλων. Πάλι καλά που η συντεχνία των φυλάκων του έδωσε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί τους...

Πόσο εύκολο είναι λοιπόν για τον κ. Σαμαρά, που αναγκάστηκε πάλι μόνος του να δώσει λύση ακόμη και στην διαμάχη του Ασύλου Ανιάτων με την ΔΕΗ... να πορευθεί με την αποφασιστικότητα που θέλει να δείξει χωρίς να συμπορευτούν μαζί του τουλάχιστον οι υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας;  

george.kraloglou@capital.gr

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 19/09  Η κρίση θρέφει τα παράσιτα- Παναγιώτης Παπαδόπουλος
    Λένε ότι η κρίση φέρνει ευκαιρίες. Αυτό που δεν λένε, είναι πως αυτή η κρίση μετατράπηκε και σε έναν παράδεισο για τα κάθε λογής παράσιτα που υπήρχαν ανέκαθεν αλλά πλέον έχουν την ευκαιρία να βγάλουν περισσότερα χρήματα και να νιώσουν πιο απαραίτητοι από ποτέ.
  • 18/09  Διαμάντια στα αποκαΐδια- Άγης Βερούτης
    Πριν λίγες ημέρες έτυχα σε μια συζήτηση για το πόσο καλές υπηρεσίες εξυπηρέτησης πελατών έχουν κάποιες γνωστές ξένες εταιρίες διαδικτυακού εμπορίου, και πόσο κακές έχουν οι ελληνικές σε σύγκριση με τις πρώτες. Αυτό λέγω πως είναι απλά ανακρίβεια, για να μη πω πως είναι ψέμα. Γράφει ο Άγης Βερούτης.
  • 17/09  Aφήστε μας καλύτερα, μόνους…- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Ο “φετιχισμός“ του αποτελέσματος δεν αποφέρει τη βελτίωση που κάποιος οραματίζεται για το εγχείρημα. Το να προσπαθείς δηλαδή, να πετύχεις κάτι που σου επιβάλλεται, χωρίς να έχεις πειστεί γα τη χρησιμότητα του, είναι πολύ δύσκολο να το καταφέρεις. Μπορεί να δείχνεις ότι έφτασες στο στόχο αλλά το πιθανότερο είναι ότι προσποιείσαι.
  • 16/09  Μπροστά στο αδιέξοδο κατεύθυνσης και επιλογής- Κατερίνα Πάντα
    Έτσι όπως πάει η Ευρωζώνη, θα δει και τη Γαλλία να γίνεται έρμαιο των αγορών. Ο κοινός πυλώνας με τους Γερμανούς θα καταρρεύσει ή θα αναδείξει μια Λεπέν. Ακολουθώντας αυτούς η κυβέρνηση, θα έχει την ίδια καταλήξη και δύσκολα θα βγάλει τη θητεία. Μόνος λόγος ελπίδας, μια επιτυχής απομείωση του χρέους σε βιώσιμα επίπεδα. Υπάρχει κανείς να τα πραγματοποιήσει; Και ποιον να εμπιστευθείς;
  • 15/09  Μονορέιλ και νέο ρυμοτομικό σχέδιο- Βασίλης Αναστασίου
    Η συγκοινωνία στον Πειραιά θα είναι πολύ δύσκολη αν παραμείνει όπως είναι τώρα, όταν αναγκαστικά τα μεγάλα φορτηγά φορτωμένα με containers διέρχονται μέσα από το κέντρο, όσο και αν το τραίνο προς το Θριάσιο θα αποσυμφορήσει κάποτε την έξοδο από το λιμάνι προς άλλη κατεύθυνση.
  • 12/09  Η επιχειρηματική αποτυχία στην Ελλάδα- Παναγιώτης Παπαδόπουλος
    Εάν ανατρέξει κάποιος στην ιστορία των πλέον επιτυχημένων επιχειρηματιών στον κόσμο, θα διαπιστώσει ότι πάρα πολλοί από αυτούς, έχουν αποτύχει παταγωδώς και έχουν χρεοκοπήσει χωρίς όμως αυτό να επηρεάσει την μετέπειτα πορεία τους. Διάβαζα προ καιρού, ότι σύμφωνα με τις στατιστικές, οι μεγαλύτεροι και πιο επιτυχημένοι επιχειρηματίες σε όλο τον κόσμο, έχουν στο ενεργητικό τους έναν μέσο όρο 4,3% χρεοκοπιών.
  • 11/09  Κεφάλαιο και χρήμα στον πλανήτη των πιθήκων- Ευθύμης Μαραμής
    Το σύνηθες λάθος των περισσότερων σοσιαλιστών ή/και φιλελεύθερων του γλυκού νερού, είναι πως μπερδεύουν την αιτία με το αποτέλεσμα. Έτσι κάπως καταλήγουν σε συμπεράσματα εσφαλμένα εν τη γενέσει τους, όπως για παράδειγμα στο θέμα των ΕΣΠΑ, των επιδοτήσεων και συνολικά των πρακτικών αναδιανομής μέσω κεντρικού σχεδιασμού.
  • 10/09  Σήφης για Πρόεδρος Δημοκρατίας…- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Το πολιτικό σύστημα διδάσκει παντού σκοπιμότητα και αμοραλισμό. Είναι φανερό πλέον, ότι συγκρατούνται οριακά να μην ξεφύγουν σε χονδροειδείς γραφικότητες. Έχουν ήδη διαλύσει νόμους, θεσμούς, σύμβολα και προχωρούν ακάθεκτοι στην αποδόμηση της Δημοκρατίας. Δεν ήταν πάντα τόσο “γλαφυρή“ η επιλογή του προσώπου για την Προεδρία...
  • 09/09  Είναι διαχειρίσιμος ο Κόσμος του 2050;- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Ο κόσμος του 2050 θα πολύ δύσκολα διαχειρίσιμος με τα σημερινά δεδομένα και τα υπάρχοντα “εργαλεία παγκόσμιας διαχείρισης“. Από κάθε άποψη: οικονομική, περιβαλλοντική, κοινωνική/θρησκευτική, (γεω)πολιτική και τεχνολογική. Τα μέχρι σήμερα ιδεολογικά ρεύματα τα οποία έχουν “κυβερνήσει“ κατά περιόδους τον κόσμο ) αλλά και τα θρησκευτικά ρεύματα δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα.
  • 08/09  Ολίγα περί ανάπτυξης- Συμεών Ρωμύλος
    Η συζήτηση για ανάπτυξη γίνεται συνήθως με αναφορά στην αύξηση του ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥ Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) δηλαδή του συνόλου προϊόντων και υπηρεσιών, που παράγονται εντός της χώρας, σε ένα έτος. Εάν από το ΑΕΠ αφαιρεθούν οι αποσβέσεις των παγίων που “αναλώθηκαν“ για την δημιουργία του, προκύπτει το ΚΑΘΑΡΟ Εθνικό Προϊόν. Χοντρικά, στις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι αποσβέσεις είναι 10% του Ακαθάριστου ΕΠ και το Καθαρό ΕΠ είναι, αντίστοιχα, 90% του ΑΕΠ.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια