Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Η αφόρητη μοναξιά του κ. Α. Σαμαρά

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Κράλογλου 

Η  προσωπική παρέμβαση του κ. Α. Σαμαρά στην «ταξική πάλη» παρωδία των κομματικών της Χαλυβουργίας Ασπροπύργου έδωσε μεν χειροπιαστή απάντηση ότι ο ίδιος προτίθεται να κυβερνήσει με αποφασιστικότητα, αλλά άφησε αναπάντητο το κυρίως ζητούμενο που δεν είναι άλλο από το εάν θα επαναλειτουργήσει το ανύπαρκτο κράτος και αν η δομή του θα παραμείνει «σοβιετική» ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.

Γιατί από τον πρώτο μήνα λειτουργίας της κυβέρνησής του υπάρχουν πολλά που συνθέτουν την εικόνα ότι ο κ. Σαμαράς είναι μάλλον μόνος του και σε σκέψεις και σε προσπάθεια ώστε του είναι χρήσιμα κάποια επικοινωνιακά πολιτικά τρικ που να δείχνουν προφίλ αποφασιστικότητας. Και η μοναξιά του αυτή ασφαλώς και δεν έχει αφετηρία τις αποστάσεις που λογικά τηρούν και θα τηρούν τα κόμματα που τον στηρίζουν στην εξουσία. 

Την μοναξιά του την προκαλεί η απραξία και η αντιφατική τακτική, κυρίως των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που επέλεξε να τον πλαισιώσουν στην κυβέρνηση. 

Ας ξεκινήσουμε από τον υπουργό Εργασίας κ. Γ. Βρούτση που εισέπραξε μεν μερίδιο δόξας λαμπρής... από την παρέμβαση του κ. Σαμαρά στην κομματική μάχη της Χαλυβουργίας αλλά χωρίς να το δικαιούται. Γιατί αν ο κ. Βρούτσης είχε αναλάβει πραγματικά διαμεσολαβητικό ρόλο στην διαμάχη μεταξύ των κομματικών συνδικαλιστών και της Χαλυβουργίας η υπόθεση μπορούσε ίσως να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Τι έκανε όμως. Ζήτησε δύο φορές παράταση της απόφασης του ομίλου να κλείσει την μονάδα. Την πρώτη γιατί ο υφυπουργός του, κ. Νικολόπουλος, που ήξερε το θέμα παραιτήθηκε και δεν είχε προλάβει να ενημερωθεί... Και την δεύτερη για διαβουλεύσεις με το ΠΑΜΕ. Πήρε την παράταση, αλλά την εξήντλησε με συζητήσεις άνευ ουσίας και ακαταλαβίστικές δηλώσεις με... ευχές για να μείνει ανοικτό το συγκρότημα. Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εργασίας είχε στα χέρια του τις απόψεις των εργαζομένων που ήθελαν να εργασθούν, αντίθετα με την λυσσαλέα αντίδραση του ΠΑΜΕ, την δικαστική απόφαση που καταδίκαζε τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και την διαβεβαίωση του ίδιου του κ. Νίκου Μάνεση ότι το εργοστάσιο θα λειτουργήσει αν ανοίξει η πύλη και μείνει ανοικτή. 

Το ότι επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό του και ζήτησε την παρέμβασή του δεν σημαίνει ότι το υπουργείο Εργασίας άσκησε πολιτική. Και κατ΄ επέκταση ότι λειτουργεί και το κράτος.

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας είχε επίσης στα χέρια του εδώ και ένα μήνα την καταδικαστική απόφαση για τις κινητοποιήσεις. Του ζητήθηκε μάλιστα δύο φορές παρέμβαση για την εφαρμογή της. Αντέδρασε μετά από ένα μήνα και αφού προηγήθηκε αίτημα 100 εργαζομένων, εισαγγελική παρέμβαση και τον διέταξε προσωπικά ο πρωθυπουργός του. 

Και για να έλθουμε στην λειτουργία του κράτους. Η δικαστική απόφαση για την καταδίκη των κομματικών κινητοποιήσεων κοινοποιήθηκε παντού στο τέλος Μαΐου. Αλλά όπως γίνεται εδώ και 30 χρόνια σε κάθε προεκλογική περίοδο η ελληνική πολιτεία από την κυβέρνηση μέχρι τους θεσμούς και την διοικητική μηχανή «σφυρίζουν στο αέρα» κάνουν κομματικές επενδύσεις... και χαϊδεύουν τα αυτιά των φανατικών της ελληνικής σοβιετίας... Συνεπώς ήταν (για τα ελληνικά δεδομένα) αδύνατη η εφαρμογή της δικαστικής απόφασης μέχρι να αναλάβει η νέα κυβέρνηση. Η οποία όμως την καταχώνιασε στα συρτάρια...

Ο κ. Σαμαράς παρουσιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις έδειξε την αποφασιστικότητά του να προχωρήσει και στις αποκρατικοποιήσεις άμεσα. Αυτά όμως που διαρρέουν, όχι από τον ίδιο αλλά από όλα τα κέντρα λήψεως αποφάσεων της κυβέρνησης, δείχνουν ότι με εξαίρεση την συγχώνευση Οργανισμών (αν γίνουν και αυτές) που δεν θυμούνται την επωνυμία τους ούτε όσοι εργάζονται σ΄ αυτούς... τίποτε άλλο δεν θα γίνει το 2012. 

Το μόνο που δεν αποκλείεται είναι να ανακοινωθούν προθέσεις και προγραμματισμοί...

Για το 2013 άντε να γίνει ένας διαγωνισμός για 1-2 αποκρατικοποιήσεις που όμως δεν θα τελειώσουν ποτέ. 

Για όσους διατηρούν ακόμη αμφιβολίες για την μοναξιά του πρωθυπουργού σας θυμίζω ότι την περασμένη Τρίτη οι κρατικοί φύλακες της Ακρόπολης έκλεισαν την είσοδό της στους επισκέπτες μετά τις 2 το μεσημέρι γιατί ίδρωσαν... Και για να την κλείσουν πήραν και την άδεια του υπουργείου Πολιτισμού. Σε δηλώσεις του δε ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Τζαβάρας στο ΒΗΜΑ F.M. αφού μας διαβεβαίωσε ότι «...είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω με τον Σύνδεσμο των φυλάκων...» μας μετέφερε την πρόθεσή του να λύσει τα προβλήματα ιδρώματος... και καταπόνησης από την ζέστη των συγκεκριμένων κρατικών υπαλλήλων. Πάλι καλά που η συντεχνία των φυλάκων του έδωσε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί τους...

Πόσο εύκολο είναι λοιπόν για τον κ. Σαμαρά, που αναγκάστηκε πάλι μόνος του να δώσει λύση ακόμη και στην διαμάχη του Ασύλου Ανιάτων με την ΔΕΗ... να πορευθεί με την αποφασιστικότητα που θέλει να δείξει χωρίς να συμπορευτούν μαζί του τουλάχιστον οι υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας;  

george.kraloglou@capital.gr

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 02/09  Μεθοδολογία a priori και ηθική της φορολογικής ανυπακοής- Ευθύμης Μαραμής
    Ο θεμέλιος λίθος της ελευθερίας, είναι η ατομική ιδιοκτησία. Είναι μια βασική αρχή των κλασικών φιλελεύθερων κοινωνικών και οικονομικών μελετών και επιστημών. Η πρωτοφανής, άδικη και παράλογη επίθεση που δέχεται η ατομική ιδιοκτησία αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα, είναι λοιπόν, σύμφωνα με τους κλασικούς φιλελεύθερους, μια επίθεση κυρίως κατά της ελευθερίας.
  • 01/09  "Παπανδρεϊκότεροι" των Παπανδρέου;- Μάνος Σιφονιός
    40 χρόνια μετά την 3η Σεπτέμβρη και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και 18 χρόνια μετά τον θάνατο του ιδρυτή και ιστορικού του ηγέτη, είναι αρκετοί που διεκδικούν την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου και τον τίτλο του συνεχιστή της πολιτικής του. Φυσικά, οι επίδοξοι κληρονόμοι λειτουργούν λίγο σαν χειρουργοί a la carte. Στέκονται μπροστά στον πάγκο της ιστορίας και διαγκωνίζονται για να οικειοποιηθούν όσα “όργανα“ θεωρούνται ακόμα ιστορικά “ζωντανά“...
  • 29/08  Δεν χάνουμε μόνο τα πολύ καλά μυαλά. Χάνουμε και τα καλά- Γιώργος Κωστούλας
    Το μεγάλο πρόβλημα, με άλλα λόγια, είναι τα λιγότερο “καλά μυαλά”, η μεγάλη πλειοψηφία δηλαδή που διεκδικεί μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση μέσα στη χώρα. “Αυτούς απομακρύνουμε από τα όνειρά τους. Αυτούς ευνουχίζουμε με την αφόρητη κοινωνική απαξίωση που επιβάλλουμε στη νεολαία μας. Αυτούς ωθούμε στην αδιαφορία-στην καλύτερη περίπτωση ή και στην ανομία...“
  • 28/08  Παγκόσμια διακυβεύματα: διαφθορά και ορυκτοί πόροι- Σωτήρης Καμενόπουλος
    Η παγκόσμια ολιγαρχική ελίτ έχει αποκτήσει μεγάλη οικονομική δύναμη και αποτελεί κίνδυνο για την παγκόσμια Δημοκρατία μέσω του απόλυτου ελέγχου ολόκληρων Κρατών. Αυτό αποτελεί το ένα από τα δύο παγκόσμια διακυβεύματα για τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Ισότητα και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη. Το άλλο διακύβευμα αποτελούν οι ορυκτοί πόροι σε σχέση με την παγκόσμια ολιγαρχική ελίτ.
  • 27/08  "Πλάνη" αρχείου- Μάνος Σιφονιός
    Η πρόσφατη επιλεκτική χρεοκοπία της Αργεντινής έδωσε αφορμή για εκατέρωθεν διαξιφισμούς στο πολιτικό σκηνικό και επανέφερε μια συζήτηση για τα όρια μεταξύ ενημέρωσης και προπαγάνδας από τα ΜΜΕ. Το φαινόμενο χρήσης τηλεοπτικού υλικού για να διευκολύνεις, ή να προπαγανδίσεις την φτωχή σε οπτικό υλικό ιστορία σου, δεν είναι κάτι νέο.
  • 26/08  Καταστρέψανε την βαριά βιομηχανία της χώρας: την Οικοδομή- Άγης Βερούτης
    Τα χαράτσια, όπως και να ονομάζονται χαϊδευτικά, ΕΕΤΗΔΕ ή ΕΝΦΙΑ ή όπως καθένας μπορεί να σκαρφιστεί, καταστρέψανε την ελληνική οικοδομή! Αν αυτό έγινε από βλακεία, εγκαίρως ας αρθούν τα βάρη που την αποδεκάτισαν, και ας πάνε στην ευχή του Θεού όσοι έκαναν το λάθος.
  • 25/08  Η Θάλασσα του Κάρα- Βασίλης Αναστασίου
    Πάντα όταν τα σπουργίτια της πολιτικής πάνε να παίξουν τον ρόλο “γερακιών“, το αποτέλεσμα είναι κατάληξη στον αναπότρεπτο πόλεμο. Αλλοίμονο αν επικρατήσουν και τώρα τα “γεράκια“. Ήδη με το να ακολουθήσει η Ε.Ε. και η Ελλαδίτσα το εμπάργκο της Αμερικής, κοντεύουν να καταστραφούν οι αγρότες που παράγουν προϊόντα που η Ρωσία περιέλαβε στο αντι-εμπάργκο της.
  • 22/08  Ο μύθος της μεσαίας τάξης- Ευθύμης Μαραμής
    Η μεσαία κλάση βρίσκεται υπό συνεχιζόμενη επίθεση και οι κυβερνήσεις ανά τον πλανήτη, εξαγγέλλουν μέτρα και πολιτικές για να την διασώσουν. Προφανώς δεν εκπλήσσει η πρακτική των κυβερνήσεων να “αγωνίζονται“ ώστε να “διασώσουν“ την μεσαία κλάση. Το κράτος εξάλλου πάντα θέλει να φαίνεται πως φροντίζει τις “τάξεις“ των υπηκόων του.
  • 21/08  Επιπτώσεις από το ρωσικό εμπάργκο και η ελληνική πραγματικότητα- Μελέτης Ρεντούμης
    Απαιτείται άμεσα και λόγω του εμπάργκο, αναζήτηση νέων αγορών και συμμαχιών για τα αγροτικά προιόντα, από τις χώρες της Β. Αφρικής μέχρι την Ιαπωνία και την Κίνα, με ταυτόχρονη απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών μέσω διπλωματικής διαπραγμάτευσης αλλά και στοχευμένων επιχειρηματικών αποστολών.
  • 20/08  Ποιος νοιάζεται πια για τους Ρώσους...- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Γενικότερα οι Ρώσοι δείχνουν μια στρατηγική αδυναμία να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην γεωπολιτική κατάσταση της Ευρώπης και να εδραιώσουν τα συμφέροντα τους, έστω και σε ομόθρησκες χώρες, όπως η Σερβία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα. Το μόνο που κάνουν είναι να παίζουν το ρόλο του “μπαμπούλα“ για τους υπόλοιπους και όχι πάντα για καλό.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια