Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Η αφόρητη μοναξιά του κ. Α. Σαμαρά

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Κράλογλου 

Η  προσωπική παρέμβαση του κ. Α. Σαμαρά στην «ταξική πάλη» παρωδία των κομματικών της Χαλυβουργίας Ασπροπύργου έδωσε μεν χειροπιαστή απάντηση ότι ο ίδιος προτίθεται να κυβερνήσει με αποφασιστικότητα, αλλά άφησε αναπάντητο το κυρίως ζητούμενο που δεν είναι άλλο από το εάν θα επαναλειτουργήσει το ανύπαρκτο κράτος και αν η δομή του θα παραμείνει «σοβιετική» ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.

Γιατί από τον πρώτο μήνα λειτουργίας της κυβέρνησής του υπάρχουν πολλά που συνθέτουν την εικόνα ότι ο κ. Σαμαράς είναι μάλλον μόνος του και σε σκέψεις και σε προσπάθεια ώστε του είναι χρήσιμα κάποια επικοινωνιακά πολιτικά τρικ που να δείχνουν προφίλ αποφασιστικότητας. Και η μοναξιά του αυτή ασφαλώς και δεν έχει αφετηρία τις αποστάσεις που λογικά τηρούν και θα τηρούν τα κόμματα που τον στηρίζουν στην εξουσία. 

Την μοναξιά του την προκαλεί η απραξία και η αντιφατική τακτική, κυρίως των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που επέλεξε να τον πλαισιώσουν στην κυβέρνηση. 

Ας ξεκινήσουμε από τον υπουργό Εργασίας κ. Γ. Βρούτση που εισέπραξε μεν μερίδιο δόξας λαμπρής... από την παρέμβαση του κ. Σαμαρά στην κομματική μάχη της Χαλυβουργίας αλλά χωρίς να το δικαιούται. Γιατί αν ο κ. Βρούτσης είχε αναλάβει πραγματικά διαμεσολαβητικό ρόλο στην διαμάχη μεταξύ των κομματικών συνδικαλιστών και της Χαλυβουργίας η υπόθεση μπορούσε ίσως να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Τι έκανε όμως. Ζήτησε δύο φορές παράταση της απόφασης του ομίλου να κλείσει την μονάδα. Την πρώτη γιατί ο υφυπουργός του, κ. Νικολόπουλος, που ήξερε το θέμα παραιτήθηκε και δεν είχε προλάβει να ενημερωθεί... Και την δεύτερη για διαβουλεύσεις με το ΠΑΜΕ. Πήρε την παράταση, αλλά την εξήντλησε με συζητήσεις άνευ ουσίας και ακαταλαβίστικές δηλώσεις με... ευχές για να μείνει ανοικτό το συγκρότημα. Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εργασίας είχε στα χέρια του τις απόψεις των εργαζομένων που ήθελαν να εργασθούν, αντίθετα με την λυσσαλέα αντίδραση του ΠΑΜΕ, την δικαστική απόφαση που καταδίκαζε τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και την διαβεβαίωση του ίδιου του κ. Νίκου Μάνεση ότι το εργοστάσιο θα λειτουργήσει αν ανοίξει η πύλη και μείνει ανοικτή. 

Το ότι επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό του και ζήτησε την παρέμβασή του δεν σημαίνει ότι το υπουργείο Εργασίας άσκησε πολιτική. Και κατ΄ επέκταση ότι λειτουργεί και το κράτος.

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας είχε επίσης στα χέρια του εδώ και ένα μήνα την καταδικαστική απόφαση για τις κινητοποιήσεις. Του ζητήθηκε μάλιστα δύο φορές παρέμβαση για την εφαρμογή της. Αντέδρασε μετά από ένα μήνα και αφού προηγήθηκε αίτημα 100 εργαζομένων, εισαγγελική παρέμβαση και τον διέταξε προσωπικά ο πρωθυπουργός του. 

Και για να έλθουμε στην λειτουργία του κράτους. Η δικαστική απόφαση για την καταδίκη των κομματικών κινητοποιήσεων κοινοποιήθηκε παντού στο τέλος Μαΐου. Αλλά όπως γίνεται εδώ και 30 χρόνια σε κάθε προεκλογική περίοδο η ελληνική πολιτεία από την κυβέρνηση μέχρι τους θεσμούς και την διοικητική μηχανή «σφυρίζουν στο αέρα» κάνουν κομματικές επενδύσεις... και χαϊδεύουν τα αυτιά των φανατικών της ελληνικής σοβιετίας... Συνεπώς ήταν (για τα ελληνικά δεδομένα) αδύνατη η εφαρμογή της δικαστικής απόφασης μέχρι να αναλάβει η νέα κυβέρνηση. Η οποία όμως την καταχώνιασε στα συρτάρια...

Ο κ. Σαμαράς παρουσιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις έδειξε την αποφασιστικότητά του να προχωρήσει και στις αποκρατικοποιήσεις άμεσα. Αυτά όμως που διαρρέουν, όχι από τον ίδιο αλλά από όλα τα κέντρα λήψεως αποφάσεων της κυβέρνησης, δείχνουν ότι με εξαίρεση την συγχώνευση Οργανισμών (αν γίνουν και αυτές) που δεν θυμούνται την επωνυμία τους ούτε όσοι εργάζονται σ΄ αυτούς... τίποτε άλλο δεν θα γίνει το 2012. 

Το μόνο που δεν αποκλείεται είναι να ανακοινωθούν προθέσεις και προγραμματισμοί...

Για το 2013 άντε να γίνει ένας διαγωνισμός για 1-2 αποκρατικοποιήσεις που όμως δεν θα τελειώσουν ποτέ. 

Για όσους διατηρούν ακόμη αμφιβολίες για την μοναξιά του πρωθυπουργού σας θυμίζω ότι την περασμένη Τρίτη οι κρατικοί φύλακες της Ακρόπολης έκλεισαν την είσοδό της στους επισκέπτες μετά τις 2 το μεσημέρι γιατί ίδρωσαν... Και για να την κλείσουν πήραν και την άδεια του υπουργείου Πολιτισμού. Σε δηλώσεις του δε ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Τζαβάρας στο ΒΗΜΑ F.M. αφού μας διαβεβαίωσε ότι «...είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω με τον Σύνδεσμο των φυλάκων...» μας μετέφερε την πρόθεσή του να λύσει τα προβλήματα ιδρώματος... και καταπόνησης από την ζέστη των συγκεκριμένων κρατικών υπαλλήλων. Πάλι καλά που η συντεχνία των φυλάκων του έδωσε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί τους...

Πόσο εύκολο είναι λοιπόν για τον κ. Σαμαρά, που αναγκάστηκε πάλι μόνος του να δώσει λύση ακόμη και στην διαμάχη του Ασύλου Ανιάτων με την ΔΕΗ... να πορευθεί με την αποφασιστικότητα που θέλει να δείξει χωρίς να συμπορευτούν μαζί του τουλάχιστον οι υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας;  

george.kraloglou@capital.gr

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 05:51  Οι υποκριτές και το κράτος "Ρομά"- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Το σκηνικό είναι παντού το ίδιο. Προβλέψιμο και καθαρό. Επιφανειακός πρωταγωνιστής μια ομάδα λούμπεν, σκηνοθέτης ένα κράτος κουτοπόνηρο, διαχειριστές της επικοινωνίας οι επαγγελματίες “υπερασπιστές“ των αδικημένων και μια αδιάφορη κατακερματισμένη κοινωνία που δεν θέλει να αντισταθεί πουθενά.
  • 30/09  Το κοινωνικό πρόσωπο του επιχειρείν- Βασίλης Αξιώτης
    Το επιχειρείν στην Ελλάδα δεν αποτελεί πηγή “κακών“ και λανθασμένα πολύς κόσμος το δαιμονοποιεί. Όμως δεν είναι και μόδα για να αντιμετωπίζεται από κάποιους από ευκαιριακά έως τυχοδιωκτικά. Για να αλλάξει ο χάρτης της επιχειρηματικότητας δεν χρειάζονται θαύματα αλλά βούληση από την πολιτεία, η οποία οφείλει να ακούσει τους ανθρώπους της αγοράς.
  • 29/09  Η αυτοκαταστροφική φύση του σοσιαλισμού- Ευθύμης Μαραμής
    Οι “δημόσιοι“ υπάλληλοι, εργάζονται σε περιβάλλον μονοπωλιακό, έχοντας “κεκτημένα δικαιώματα“ και αμείβονται με χρήματα απαλλοτριωμένα δια νόμου. Ο πραγματικός κόσμος, ο κόσμος της αγοράς, της οποίας μέρος είναι το κράτος (και όχι το αντίστροφο) δεν έχει ουσιαστικά δικαίωμα να αξιολογήσει τους υπαλλήλους του κράτους...
  • 26/09  Φιλότιμο και πονηριά μαζί; Ναι, βαθύτατα μέσα μας- Γιώργος Κωστούλας
    Καυχιόμαστε, είναι γνωστό αυτό, ότι σε καμία άλλη γλώσσα του κόσμου δεν υπάρχουν οι λέξεις φιλότιμο και λεβεντιά, υπονοώντας - με βάση το αξίωμα: “όπου δεν υπάρχει η έννοια δεν υπάρχει και η λέξη”- ότι είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να κατανοήσουμε και να βιώσουμε το νόημα που οι λέξεις αυτές ενσωματώνουν. Με δικαιολογημένη υπερηφάνεια, βεβαίως.
  • 25/09  Τί γίνεται με το "ριχτάδικο" του ΟΑΕΕ;- Άγης Βερούτης
    Μας εξευτελίζουν συστηματικά, και το κάνουνε με δόλο. Κανονικά αυτή η συμπεριφορά εμπίπτει στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο διότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και φτωχοποιημένοι αντιμετωπίζονται με βάση τον οικονομικο-κοινωνικό προσδιορισμό τους, διαφορετικά από οποιονδήποτε άλλο Έλληνα ή ξένο.
  • 24/09  Σοβαρότης και λιγότερη υπερβολή- Βασίλης Αναστασίου
    Μήπως η απελπισία της Χρεοκοπίας, μας οδηγεί να πιαστούμε από κάτι πιο επιτεύξιμο κατά μίαν άποψη, (όχι προς Θεού πάλι σε δανεικά που κάποιοι ήδη προσπαθούν να ξαναρχίσουμε το βιολί και γαία πυρί μιχθήτω), παρά στο μόνο πραγματοποιήσιμο που είναι να βάλουμε τους εαυτούς μας να δουλέψουν;
  • 23/09  Ευρώ και ΕΚΤ: Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η ολοκληρωτισμός;- Ευθύμης Μαραμής
    Στην περίπτωση της ευρωζώνης, η κοινή οικονομική πολιτική και το νόμισμα, απεδείχθη πολύ σύντομα πως είναι μια ουτοπία. Χώρες με εντελώς διαφορετικές παραγωγικές δυνατότητες καθώς και κυβερνήσεις με αντίθετες νοοτροπίες, αναμιγνύονται και συγκεντρώνονται σε ένα υπερ-κράτος.
  • 22/09  Ο ΣΥΡΙΖΑ "καλός αγωγός" των γερμανικών επιδιώξεων- Νίκος Χιδίρογλου
    Πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι. Ο λόγος για τη “σύμπραξη“ του κόμματος της αξιωματικής Αντιπολίτευσης με το ΔΝΤ και τους Γερμανούς, εναντίον των Ελλήνων εφοπλιστών. Τη στιγμή που στο Βερολίνο τα δημοσιεύματα κατά των ανθρώπων της ναυτιλίας μας είναι τα τελευταία τέσσερα χρόνια συνεχή.
  • 19/09  Η κρίση θρέφει τα παράσιτα- Παναγιώτης Παπαδόπουλος
    Λένε ότι η κρίση φέρνει ευκαιρίες. Αυτό που δεν λένε, είναι πως αυτή η κρίση μετατράπηκε και σε έναν παράδεισο για τα κάθε λογής παράσιτα που υπήρχαν ανέκαθεν αλλά πλέον έχουν την ευκαιρία να βγάλουν περισσότερα χρήματα και να νιώσουν πιο απαραίτητοι από ποτέ.
  • 18/09  Διαμάντια στα αποκαΐδια- Άγης Βερούτης
    Πριν λίγες ημέρες έτυχα σε μια συζήτηση για το πόσο καλές υπηρεσίες εξυπηρέτησης πελατών έχουν κάποιες γνωστές ξένες εταιρίες διαδικτυακού εμπορίου, και πόσο κακές έχουν οι ελληνικές σε σύγκριση με τις πρώτες. Αυτό λέγω πως είναι απλά ανακρίβεια, για να μη πω πως είναι ψέμα. Γράφει ο Άγης Βερούτης.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια