Αποθήκευση
Εγγραφή          Υπενθύμιση κωδικού
Σύμβολο go
        Τζίρος  εκ. €
ΜΕ ΑΠΟΨΗ

Η αφόρητη μοναξιά του κ. Α. Σαμαρά

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου

Του Γιώργου Κράλογλου 

Η  προσωπική παρέμβαση του κ. Α. Σαμαρά στην «ταξική πάλη» παρωδία των κομματικών της Χαλυβουργίας Ασπροπύργου έδωσε μεν χειροπιαστή απάντηση ότι ο ίδιος προτίθεται να κυβερνήσει με αποφασιστικότητα, αλλά άφησε αναπάντητο το κυρίως ζητούμενο που δεν είναι άλλο από το εάν θα επαναλειτουργήσει το ανύπαρκτο κράτος και αν η δομή του θα παραμείνει «σοβιετική» ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.

Γιατί από τον πρώτο μήνα λειτουργίας της κυβέρνησής του υπάρχουν πολλά που συνθέτουν την εικόνα ότι ο κ. Σαμαράς είναι μάλλον μόνος του και σε σκέψεις και σε προσπάθεια ώστε του είναι χρήσιμα κάποια επικοινωνιακά πολιτικά τρικ που να δείχνουν προφίλ αποφασιστικότητας. Και η μοναξιά του αυτή ασφαλώς και δεν έχει αφετηρία τις αποστάσεις που λογικά τηρούν και θα τηρούν τα κόμματα που τον στηρίζουν στην εξουσία. 

Την μοναξιά του την προκαλεί η απραξία και η αντιφατική τακτική, κυρίως των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που επέλεξε να τον πλαισιώσουν στην κυβέρνηση. 

Ας ξεκινήσουμε από τον υπουργό Εργασίας κ. Γ. Βρούτση που εισέπραξε μεν μερίδιο δόξας λαμπρής... από την παρέμβαση του κ. Σαμαρά στην κομματική μάχη της Χαλυβουργίας αλλά χωρίς να το δικαιούται. Γιατί αν ο κ. Βρούτσης είχε αναλάβει πραγματικά διαμεσολαβητικό ρόλο στην διαμάχη μεταξύ των κομματικών συνδικαλιστών και της Χαλυβουργίας η υπόθεση μπορούσε ίσως να έχει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Τι έκανε όμως. Ζήτησε δύο φορές παράταση της απόφασης του ομίλου να κλείσει την μονάδα. Την πρώτη γιατί ο υφυπουργός του, κ. Νικολόπουλος, που ήξερε το θέμα παραιτήθηκε και δεν είχε προλάβει να ενημερωθεί... Και την δεύτερη για διαβουλεύσεις με το ΠΑΜΕ. Πήρε την παράταση, αλλά την εξήντλησε με συζητήσεις άνευ ουσίας και ακαταλαβίστικές δηλώσεις με... ευχές για να μείνει ανοικτό το συγκρότημα. Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εργασίας είχε στα χέρια του τις απόψεις των εργαζομένων που ήθελαν να εργασθούν, αντίθετα με την λυσσαλέα αντίδραση του ΠΑΜΕ, την δικαστική απόφαση που καταδίκαζε τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και την διαβεβαίωση του ίδιου του κ. Νίκου Μάνεση ότι το εργοστάσιο θα λειτουργήσει αν ανοίξει η πύλη και μείνει ανοικτή. 

Το ότι επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό του και ζήτησε την παρέμβασή του δεν σημαίνει ότι το υπουργείο Εργασίας άσκησε πολιτική. Και κατ΄ επέκταση ότι λειτουργεί και το κράτος.

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας είχε επίσης στα χέρια του εδώ και ένα μήνα την καταδικαστική απόφαση για τις κινητοποιήσεις. Του ζητήθηκε μάλιστα δύο φορές παρέμβαση για την εφαρμογή της. Αντέδρασε μετά από ένα μήνα και αφού προηγήθηκε αίτημα 100 εργαζομένων, εισαγγελική παρέμβαση και τον διέταξε προσωπικά ο πρωθυπουργός του. 

Και για να έλθουμε στην λειτουργία του κράτους. Η δικαστική απόφαση για την καταδίκη των κομματικών κινητοποιήσεων κοινοποιήθηκε παντού στο τέλος Μαΐου. Αλλά όπως γίνεται εδώ και 30 χρόνια σε κάθε προεκλογική περίοδο η ελληνική πολιτεία από την κυβέρνηση μέχρι τους θεσμούς και την διοικητική μηχανή «σφυρίζουν στο αέρα» κάνουν κομματικές επενδύσεις... και χαϊδεύουν τα αυτιά των φανατικών της ελληνικής σοβιετίας... Συνεπώς ήταν (για τα ελληνικά δεδομένα) αδύνατη η εφαρμογή της δικαστικής απόφασης μέχρι να αναλάβει η νέα κυβέρνηση. Η οποία όμως την καταχώνιασε στα συρτάρια...

Ο κ. Σαμαράς παρουσιάζοντας τις προγραμματικές δηλώσεις έδειξε την αποφασιστικότητά του να προχωρήσει και στις αποκρατικοποιήσεις άμεσα. Αυτά όμως που διαρρέουν, όχι από τον ίδιο αλλά από όλα τα κέντρα λήψεως αποφάσεων της κυβέρνησης, δείχνουν ότι με εξαίρεση την συγχώνευση Οργανισμών (αν γίνουν και αυτές) που δεν θυμούνται την επωνυμία τους ούτε όσοι εργάζονται σ΄ αυτούς... τίποτε άλλο δεν θα γίνει το 2012. 

Το μόνο που δεν αποκλείεται είναι να ανακοινωθούν προθέσεις και προγραμματισμοί...

Για το 2013 άντε να γίνει ένας διαγωνισμός για 1-2 αποκρατικοποιήσεις που όμως δεν θα τελειώσουν ποτέ. 

Για όσους διατηρούν ακόμη αμφιβολίες για την μοναξιά του πρωθυπουργού σας θυμίζω ότι την περασμένη Τρίτη οι κρατικοί φύλακες της Ακρόπολης έκλεισαν την είσοδό της στους επισκέπτες μετά τις 2 το μεσημέρι γιατί ίδρωσαν... Και για να την κλείσουν πήραν και την άδεια του υπουργείου Πολιτισμού. Σε δηλώσεις του δε ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Τζαβάρας στο ΒΗΜΑ F.M. αφού μας διαβεβαίωσε ότι «...είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω με τον Σύνδεσμο των φυλάκων...» μας μετέφερε την πρόθεσή του να λύσει τα προβλήματα ιδρώματος... και καταπόνησης από την ζέστη των συγκεκριμένων κρατικών υπαλλήλων. Πάλι καλά που η συντεχνία των φυλάκων του έδωσε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί τους...

Πόσο εύκολο είναι λοιπόν για τον κ. Σαμαρά, που αναγκάστηκε πάλι μόνος του να δώσει λύση ακόμη και στην διαμάχη του Ασύλου Ανιάτων με την ΔΕΗ... να πορευθεί με την αποφασιστικότητα που θέλει να δείξει χωρίς να συμπορευτούν μαζί του τουλάχιστον οι υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας;  

george.kraloglou@capital.gr

Ακολουθήστε το Capital.gr στα Social Media
Σχολιάστε το άρθρο 
Βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον:
LINKS ΧΟΡΗΓΩΝ

Προηγούμενα άρθρα στην ενότητα ΜΕ ΑΠΟΨΗ

  • 07:34  Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει τελείως ΠΑΣΟΚ- Ανδρέας Ζαμπούκας
    Όπως κάθε κόμμα που σέβεται τον εαυτό του, έτσι κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει κάποτε τελείως ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι θέμα μόνο ανήθικης κατάληψης της διοίκησης. Είναι φυσική προέκταση κάθε πολιτικού σχηματισμού που επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει ως “κατακτητής“ στη διαχείριση της εξουσίας. Η μεταπολίτευση δομήθηκε έτσι κι αλλιώς, πάνω στον “εκπασοκισμό“ του πολιτικού συστήματος.
  • 29/10  Οι μισές αλήθειες- Βασίλης Αναστασίου
    Βρισκόμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση, οικονομική και κοινωνική, από εκείνη που βρέθηκαν οι παππούδες μας στην Κατοχή, γιατί σε μας δεν υπάρχει η ελπίδα (δεν μπορούμε, είναι αδύνατον), να ελευθερωθούμε ανακάμπτοντας. Δεν ασχολείται κανείς με την επαναφορά της Παραγωγής Πλούτου.
  • 27/10  Το fiasco της ομοιοπαθητικής στο λαϊκισμό- Παναγιώτης Γκλαβίνης
    Η Ιστορία μάς διδάσκει ότι ο λαϊκισμός έχει πρόσκαιρα κέρδη, αλλά στο τέλος μετράει πάντα ζημίες. Η αλήθεια στην πολιτική είναι το ακριβώς αντίθετο. Ο καθένας, αργά ή γρήγορα, θα πληρώσει το λαϊκισμό του στον τρόπο που αντιμετώπισε την ελληνική κρίση.
  • 24/10  Ο νέος πατριωτισμός: εγωισμός στα γενικά, ταπεινότητα στα ατομικά- Γιώργος Κωστούλας
    Η Ελλάδα υπήρξε στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της μια φτωχή χώρα, αλλά με υψηλό δείκτη αξιών. Οι αξίες αυτές ήταν αξίες της φτώχειας. Ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων μας ξεκινά από το γεγονός ότι στην περίοδο του εικονικού πλούτου πετάξαμε μαζί με τη φτώχεια και τις αξίες της, γιατί πιστέψαμε ότι ήταν άχρηστες, αφού είμαστε πια πλούσιοι. Τώρα επιστρέφουμε πάλι στη φτώχεια, αλλά χωρίς τις αξίες.
  • 23/10  Δεν είμαι ο Βαγγέλης!- Μάνος Σιφονιός
    “Γεια σου Βαγγέλη μου… Θέλω να σου πω ότι σε αγαπώ πολύ μα πάρα πολύ“. Αυτό είναι ένα SMS που έλαβα πριν λίγο καιρό. Απάντησα καλοπροαίρετα: “Καλοδεχούμενη η αγάπη αλλά μήπως να απευθυνθεί στο Βαγγέλη;“ Από τότε με έχουν πρήξει με μηνύματα αγάπης κ.α. Γράφει ο Μ. Σιφονιός.
  • 22/10  Μερκαντιλισμός: Ένα φάντασμα ξαναπλανιέται πάνω από την Ευρώπη- Ευθύμης Μαραμής
    Μία από τις χειρότερες παρενέργειες της επικρατούσας “μοντέρνας“ οικονομικής θεωρίας του συνολικού ξοδέματος (“συνολική ζήτηση“) και ο τρόπος που προσεγγίζει αυτή η θεωρία την παραγωγή και την απασχόληση, είναι η ψευδο-επιστημονική δικαίωση που δίνει στα φαντάσματα του μερκαντιλισμού.
  • 21/10  Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η πολιτική αβεβαιότητα- Γιάννης Παπανικολάου
    Ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και εκκολαπτόμενος πρωθυπουργός κ. Τσίπρας διαφωνώντας σε όλα, κοκορομαχώντας και αλληλοβριζόμενοι, είναι πολύ κοντά σε κάτι μοναδικό. Να μετατρέψουν την όποια πολιτική αβεβαιότητα σε σχεδόν βεβαιότητα.
  • 20/10  Τα οφέλη από τα μέτρα στην αγορά ηλεκτρισμού- Νίκος Βασιλάκος
    Από τον Ιούλιο του 2013 μέχρι σήμερα η ΡΑΕ έλαβε μια σειρά από ρυθμιστικά μέτρα με κεντρικό στόχο τη μείωση του σταθμισμένου κόστους παραγωγής του Συστήματος, μέσω της υποκατάστασης σημαντικού τμήματος της παραγωγής από σταθμούς φυσικού αερίου με λιγνιτική παραγωγή.
  • 17/10  Δελτίον Θυέλλης- Άγης Βερούτης
    Οι πρακτικές της λιτότητας εναντίον της κοινωνίας των πολιτών, μέσω υπερφορολόγησης υπέρ της διατήρησης ανέπαφου του κομματικού κράτους των απτυχίωτων, των πλαστογράφων και των 50άρηδων συνταξιούχων, έχει φέρει την κοινωνία σε αδιέξοδο.
  • 16/10  Οράματα ή... παραμύθια- Κωνσταντίνος Γκράβας
    Τα δύο πάλαι ποτέ κραταιά κόμματα (ΝΔ και ΠαΣοΚ) πρωταγωνίστησαν στη Μεταπολίτευση με τα καλά τους και τα κακά τους. Ο μεταπολιτευτικός κύκλος όμως έκλεισε. Αμφότερα έχουν απωλέσει την ευκαιρία ανανέωσης του πολιτικού τους προσωπικού. Διότι σημασία δεν έχουν μόνον οι πολιτικές θέσεις, τα οράματα ή τα... παραμύθια. Σημασία, μείζονα μάλιστα, έχουν τα πρόσωπα και προπάντων οι θεσμοί.
Επόμενη σελίδα »

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

  στό    Αναζήτηση
Δημοφιλέστερα σήμερα
Περισσότερα σχόλια